Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Brzegu na uchwałę Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 25 kwietnia 2002 r. nr XXIX/250/2002 w przedmiocie przyjęcia projektu regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanawia: odrzucić skargę

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Prokuratora Rejonowego w Brzegu (zwanego także: "skarżącym"), jest uchwała Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 25 kwietnia 2002 r. nr XXIX/250/2002 w przedmiocie przyjęcia projektu regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 czerwca 2020 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru identyfikacyjnego REGON lub numeru NIP, stosownie do wymogów art. 46 § 2 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) - zwanej dalej jako: "ppsa". Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie odebrała w dniu 17 czerwca 2020 r. osoba upoważniona do odbioru przesyłek – M. K., co potwierdza prezentata Prokuratury Rejonowej w Brzegu (k. 26 akt sądowych).

Termin do uzupełnienia ww. braku formalnego upływał 24 czerwca 2020 r. Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ppsa. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Podkreślenia wymaga, że skarga do sądu administracyjnego może zostać wniesiona przez różne pod względem formalno-prawnym podmioty, w tym te, które z uwagi na swój szczególny charakter prawny spełniają ważne funkcje społeczne. Do podmiotów, których sytuację procesową ustawodawca ujął w sposób szczególny, należy niewątpliwie zaliczyć prokuratora. Został on wymieniony w art. 50 ust. 1 ppsa, jako właściwy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, obok skarżącego (czyli każdego, kto ma w tym interes prawny), Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka oraz organizacji społecznej. Z uwagi na swój status społeczny, prokurator został zaliczony do kategorii podmiotów instytucjonalnych, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w sprawie dotyczącej interesów innych osób, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego. Legitymacja procesowa tego podmiotu jest zatem ściśle związana z funkcjami, do których pełnienia został on powołany i jest oparta na przesłance ochrony obiektywnego porządku prawnego, co stanowi realizację podstawowego zadania prokuratury, jakim jest strzeżenie praworządności, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 28 czerwca 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2019 r. poz. 740). Zgodnie z art. 70 przywołanej ustawy o jednym ze środków realizacji powyższego zadania jest prawo wystąpienia do sądu o stwierdzenie nieważności niezgodnych z prawem uchwał organu samorządu terytorialnego. Status prawny prokuratora w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym został także jednoznacznie określony w art. 5 w/w ustawy. W przepisie tym, ustawodawca daje możliwość prokuratorowi uczestnictwa w każdym postępowaniu prowadzonym przez organy władzy i administracji publicznej, sądy i trybunały, chyba że ustawy stanowią inaczej.

Z powyższego wynika, że udział prokuratora w postępowaniu sądowoadministracyjnym może przybrać dwie formy: wszczęcia postępowania (art. 8 § 1 i 50 § 1 ppsa) i działania w postępowaniu wszczętym z inicjatywy innego podmiotu. Ustawa nie zna żadnych ograniczeń przedmiotowych, gdy idzie o prawo wniesienia skargi przez prokuratora, jeżeli tylko skarga wnoszona jest w sprawie należącej do drogi postępowania sądowoadministracyjnego (tak też NSA w wyroku z 13 marca 2008 r., II OSK 385/07, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalej przytaczane orzeczenia). Skarga prokuratora podlega jednak odrzuceniu, jeżeli zaistnieją przesłanki określone w art. 58 ppsa (tak: M. Romańska, Komentarz do art. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX). Szczególny charakter procesowy prokuratora wiąże się bowiem nie tylko z prawami przynależnymi stronie postępowania, ale również ze stawianymi jej obowiązkami, w tym wymogami formalnymi skargi. Natomiast, przepisy ppsa i ustawy o prokuraturze nie przewidują w tym zakresie odstępstw, co do skargi prokuratora.

Oceniając zatem dopuszczalność wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Brzegu skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru REGON skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ppsa, stosownie do którego pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. - numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.

Niedochowanie wymogów formalnych skargi uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi jej brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Bezskuteczny upływ terminu powoduje natomiast, że stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd jest obowiązany odrzucić skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie, zostało przesłane i doręczone skarżącemu skutecznie w dniu 17 czerwca 2020 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem z dniem 24 czerwca 2020 r.

Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w ustawowym terminie, skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji.