Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1564/15 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1564/15 oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

Skargą kasacyjną z dnia 15 września 2016 r. K. S. zaskarżył w całości wyrok Sądu I instancji.

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjny w dniu 27 lutego 2019 r. Przewodniczący stwierdził, że ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że wnoszący skargę kasacyjną K. S. zmarł w dniu 3 sierpnia 2018 r.

Pismem z dnia 4 marca 2019 r. pełnomocnik organu poinformował, że w oparciu o dane uzyskane z systemu ZEFIR2 wynika, iż wymierzona w zaskarżonej decyzji kara pieniężna nie została zapłacona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nakładająca na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych i innych ustaw ma bez wątpienia charakter publicznoprawny. Powstanie tego obowiązku jest bowiem konsekwencją stwierdzenia naruszenia prawa przez określony podmiot. Kara pieniężna nałożona na skarżącego decyzją administracyjną dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, więc brak jest następstwa prawnego w tej sprawie. Oznacza to, że kara nałożona na skarżącego za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, którego dopuścił się skarżący w przypadku jego zgonu, nie mogłaby być wymierzona innemu podmiotowi. Należy przy tym podkreślić - a co wymagało rozważenia z punktu widzenia interesu ewentualnych spadkobierców skarżącego - w rozpoznawanej sprawie kara pieniężna wymierzona skarżącemu zaskarżoną decyzją nie została wykonana (co wynika z pisma organu).

Przedstawione powyżej argumenty uzasadniają stwierdzenie, że w rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka z art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkująca umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na śmierć skarżącego. Fakt zaś, że wymierzona skarżącemu zaskarżoną decyzją kara pieniężna z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry nie została wykonana oznacza, że spadkobiercy skarżącego nie mieliby interesu we wstąpieniu do niniejszego postępowania.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu