drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Łd 312/24 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2024-06-26, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Łd 312/24 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2024-06-26 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Gortych-Ratajczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III FZ 59/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 50, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Dnia 26 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 11 marca 2024 roku nr 1001-IEE.7192.1.2024.5.MOK w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Wniesioną za pośrednictwem platformy ePUAP skargą z dnia 23 kwietnia 2024 r. S. N. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 11 marca 2024 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 listopada 2023 r. oddalające jako nieuzasadnioną skargę B. E. N. na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu zawiadomieniem z dnia 4 października 2023 r. jej świadczenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej.

W odpowiedzi na powyższą skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w niniejszej sprawie skargę wnieśli osobno zarówno skarżący, jak i B. E. N., przy czym skarżący nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania B. E. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej : p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje jasno, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.

Jak potwierdza lektura akt administracyjnych, w dniu 7 września 2023 r. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbórz wystawił na B. E. N. tytuł wykonawczy, który obejmuje zaległości z tytułu I, II, III i IV raty podatku od nieruchomości za rok 2018. Następnie ten tytuł wykonawczy został skierowany do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim w celu jego realizacji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Tomaszowie Mazowieckim zawiadomienie z dnia 4 października 2023 r. o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej B. E.N. Ww. zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 4 października 2023 r., zaś zobowiązanej wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego dnia 23 października 2023 r. Pismem z dnia 24 października 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Mazowieckim poinformował, że od listopada 2023 r. będzie dokonywać potrąceń ze świadczenia strony.

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim oddalił jako nieuzasadnioną skargę B. E.N. na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu zawiadomieniem z dnia 4 października 2023 r. jej świadczenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, a rozpoznając wywiedzione następnie zażalenie na powyższe orzeczenie organu I instancji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał je w mocy.

Z powyższego bezsprzecznie zatem wynika, że oba postanowienia organów administracji, zostały skierowane do jednego adresata – B. E. N.

i regulują wyłącznie jej sytuację prawną.

W związku z tym, nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. E. N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie, co zresztą uczyniła wnosząc ją za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 23 kwietnia 2024 r. (sygn. akt I SA/Łd 311/24).

Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na opisaną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wniósł także skarżący, który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu tego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że nie był on adresatem zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. E. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów w ocenie Sądu należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

A.M.



Powered by SoftProdukt