Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2026 r. sygn. akt I GSK 1431/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej L. Sp. j. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 702/23 w sprawie ze skargi L. Sp. j. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 5 października 2023 r. nr 0601-IGC.4400.18.2023.AS w przedmiocie zgody na złożenie w magazynie czasowego składowania towaru postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w punkcie 2. rozstrzygnięcia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt I GSK 1431/24, w ten sposób, że zamiast słowa "Białymstoku" wpisać słowo "Lublinie".

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu tego przepisu to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu.

Natomiast przepis art. 159 p.p.s.a. wskazuje, że wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Zatem na bazie wykładni systemowej należy skonstatować, że możliwe jest również sprostowanie na wniosek.

W wyniku oczywistej omyłki w sentencji (rozstrzygnięciu) wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt I GSK 1431/24, w punkcie 2. omyłkowo wpisano miasto Białystok, w którym nie znajduje się siedziba organu biorącego udział w postępowaniu sądowym – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, którą w tym przypadku jest Lublin.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.