Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Ś." Spółka z o.o. z siedzibą w K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Ś." Spółka z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a oddalić wniosek.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "Ś." Spółka z o.o. w K. ("Spółka") złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz adwokata. Uzasadniając wniosek Spółka wskazała, że rodzaj prowadzonej przez nią działalności to uprawa gruntów rolnych i handel obwoźny. Zasadność wniosku argumentowała okolicznością bankructwa i zadłużenia do którego, w jej ocenie, przyczynił się Dyrektor Ś. Oddziału ARiMR. Składając oświadczenie

o majątku i dochodach wskazała na brak kapitału zakładowego, brak środków trwałych dochodów jaki i majątku oraz zadłużenie.

Stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku

o przyznanie prawa pomocy, poprzez przedłożenie: odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego Spółki za 2014 r.; sprawozdania finansowego Spółki za 2014 r.

i dokumentów potwierdzających zadłużenie. W odpowiedzi na wezwanie Spółka oświadczyła, że sprawozdanie finansowe oraz zeznania podatkowe zaginęły natomiast odnośnie dokumentów potwierdzających zadłużenia wyjaśniła, że wiedzę w tej kwestii posiada Dyrektor Ś. Oddziału ARiMR w K. który nałożył na spółkę sankcje i nie przyznał żadnych dopłat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, a mianowicie kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 2 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie prawnej, która wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie prawnej, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przy ocenie istnienia przesłanek prawa pomocy, w sytuacji gdy ubiega się o nie osoba prawna, badaniu podlega jej stan majątkowy i przychody,

a przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych może nastąpić wtedy i w takiej części, w jakiej środki znajdujące się w posiadaniu wnioskodawcy nie wystarczą na pokrycie kosztów sądowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca ubiegający się o przyznanie prawa pomocy powinien wykazać, należycie udowodnić oraz udokumentować swoją sytuację materialną, gdyż to na podstawie informacji przekazanych przez stronę sąd dokonuje merytorycznej oceny wniosku pod kątem wystąpienia przesłanek przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. postanowienia NSA z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II GZ 98/12 lex nr 1125489; z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 163/12 lex nr 1136753; z dnia7 marca 2012 r. sygn. akt II FZ 35/12 lex nr 1121123; z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 10/12 lex nr 1113635).

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata.

Zdaniem Sądu Spółka nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie podjęto działania zmierzające do uzyskania pełnego obrazu możliwości płatniczych skarżącej, wzywając ją do uzupełnienia wniosku o stosowne informacje. Z obowiązku przesłania tych dokumentów skarżąca nie wywiązała się. Mimo wezwania, nie przedłożyła bowiem zeznań podatkowych za 2014 r., sprawozdania finansowego ani w inny sposób nie udokumentowała wysokości przychodów (dochodów i kosztów) uzyskanych za ten okres. Wnioskodawczyni również nie uprawdopodobniła w należyty sposób okoliczności zaginięcia w/w dokumentów. Z informacji podanych przez wnioskodawcę wprawdzie wynika, że Spółka nie uzyskuje dochodów, nie posiada majątku, a ponadto jest zadłużona, to brak stosownego potwierdzenia tych informacji uniemożliwia dokonanie przez Sąd merytorycznej oceny wniosku pod kątem wystąpienia przesłanek przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Odnosząc się do argumentacji wnioskodawcy, odwołującej się do wiedzy organu który wydał zaskarżone postanowienie, o dokumentach dotyczących zadłużenia Spółki podkreślenia wymaga że w ustawie p.p.s.a jednoznacznie wskazano, iż to wnioskodawca ma obowiązek wykazać konkretne fakty, na których opiera swój wniosek. Nie można przerzucić tego obowiązku na Sąd, albowiem tylko strona skarżąca ma interes prawny aby na podstawie dostarczonych dokumentów uzyskać prawo pomocy.

Jednocześnie z wniosku o prawo pomocy wynika, że pomimo tak trudnej sytuacji finansowej skarżąca nadal jest obecna w obrocie prawnym co oznacza, że jest gotowa nadal ponosić ryzyko gospodarcze, z którym związana jest konieczność prowadzenia ewentualnych sporów prawnych. Przyjmuje się, że przedsiębiorstwo, które nie wykazało, że utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych, powinno partycypować

w kosztach postępowania sądowego (zob. postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 208/08, lex nr 477191).

W związku z powyższym Sąd stwierdził, mając na uwadze ciężar dowodu, który w tym postępowaniu obciąża stronę, że skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki określone w art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienie.