Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Po 1085/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Po 1085/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2019 r. o sygn. akt I SA/Po 1085/16 oddalającego skargę w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 maja 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 7 czerwca 2019 r. skarga kasacyjna została skierowana bezpośrednio na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z pominięciem Sądu, który wydał wyrok. Wskazany w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., termin do zaskarżenia wyroku upływał w dniu 7 czerwca 2019 r. Organ przekazał skargę kasacyjną do WSA w dniu 17 czerwca 2019 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że datą wniesienia skargi kasacyjnej jest 17 czerwca 2019 r. W konsekwencji, w ocenie Sądu, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 i art. 177 § 1 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe uznanie, że w niniejszej sprawie zaktualizowały się przesłanki do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy w niniejszej sprawie skarga ta została prawidłowo skierowana do WSA w Poznaniu, a tylko omyłkowo wysłana na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu. W zażaleniu wniesiono o uchylenie kwestionowanego postanowienia i nadanie biegu złożonej w sprawie skardze kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że tożsama problematyka była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 30 października 2019 r., I FZ 213/19. Stanowisko wyrażone w powyższym rozstrzygnięciu skład orzekający w niniejszej sprawie podziela.

Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast na podstawie art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 z późn. zm.). jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Powyższe przepisy odczytywane łącznie w sposób wyczerpujący kształtują zasady wnoszenia skargi kasacyjnej od wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych za pośrednictwem placówki pocztowej. Wynika z nich, że jeśli wolą strony (reprezentującego ją pełnomocnika) jest skorzystanie z pośrednictwa poczty do wniesienia środka odwoławczego, to: skargę kasacyjną należy, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, wnieść do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, czyli oddać (nadać) pismo do tego sądu w placówce pocztowej. Aby można było mówić o tym, że pismo skutecznie zostało oddane (nadane) na poczcie do konkretnego adresata, adresat ten musi być prawidłowo wskazany przez nadawcę na tejże przesyłce. W innym bowiem przypadku pismo owszem, zostanie oddane w placówce pocztowej, ale choć będzie skierowane do sądu (przeznaczone dla sądu), to oddane będzie w tej placówce do innego adresata (por. postanowienie NSA z 29 czerwca 2017 r., II FZ 304/17 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).

Analizując niniejszą sprawę na tle powyższych rozważań, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarga kasacyjna wniesiona została prawidłowo i w terminie przewidzianym w art. 177 § 1 P.p.s.a., jeśli w samej skardze widnieje prawidłowy adresat (WSA w Poznaniu), zaś na kopercie wskazano adres organu podatkowego. W art. 83 § 3 P.p.s.a. nie wskazano wprawdzie, że pismo należy oddać (zaadresować) do właściwego podmiotu, jednak jest to - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - oczywiste. To na osobie składającej pismo na poczcie ciąży obowiązek dopilnowania, by przesyłka była należycie opakowana, opłacona i zaadresowana. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, nie oddał pisma w placówce do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, lecz do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu, czym naruszył normę wynikającą z art. 177 § 1 w zw. z art. 83 § 3 P.p.s.a., narażając się na negatywne konsekwencje procesowe takiej czynności.

Mając powyższe na uwadze - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że datą wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie był dzień 17 czerwca 2019 r., tj. dzień, w którym organ podatkowy przekazał środek odwoławczy do tego Sądu. Skarga kasacyjna - jako złożona z uchybieniem terminowi zakreślonemu w art. 177 § 1 P.p.s.a. - podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 powołanej ustawy.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.