II SO/Wa 38/22 - Postanowienie

Data orzeczenia	2023-03-16	
Data wpływu	2022-08-08	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Andrzej Kołodziej /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Wymierzenie grzywny	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 329;  art. 54 par. 1 i par. 2 art. 55 par. 1 art. 64 par. 3 art. 154 par. 6 art. 212 par. 1 art. 220 par. 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198;  art. 21 pkt 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. R. i R. R. o wymierzenie Polskiemu Związkowi Działkowców – Zarządowi Rodzinnych Ogródków Działkowych [...]" w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1) wymierzyć Polskiemu Związkowi Działkowców – Zarządowi Rodzinnych Ogródków Działkowych "[...]" w [...] grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych, 2) zasądzić od Polskiego Związku Działkowców – Zarządu Rodzinnych Ogródków Działkowych "[...]" w [...] na rzecz R. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3) odrzucić wniosek M. R.	
Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2022 r. M.R. i R.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Polskiemu Związkowi Działkowców – Zarządowi Rodzinnych Ogródków Działkowych "[...]" w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że w dniu 6 maja 2022 r. złożyli do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie protokołu z Walnego Zebrania członków Ogrodu z dnia 14 sierpnia 2021 r. oraz wniosku działkowców złożonego na ww. Zebraniu o zbadanie zaległości finansowych Ogrodu. Informacja miała być przesłana Pocztą Polską na adres zamieszkania wnioskodawców.

Wnioskodawcy podnieśli, że organ otrzymał wniosek w dniu 10 maja 2022 r., zatem termin udostępnienia żądanej informacji upłynął w dniu 24 maja 2022 r., zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na brak wykonania ww. obowiązku, w dniu 10 czerwca 2022 r. wnioskodawcy wnieśli skargę na bezczynność. Jednak z pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2022 r. nr WIS-041/968/22 wynika, że organ nie przekazał Sądowi ww. skargi na bezczynność.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2022 r. Sąd doręczył organowi odpis wniosku z dnia 4 sierpnia 2022 r. o wymierzenie grzywny i zobowiązał do nadesłania odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, pismem z dnia 5 września 2022 r. Prezes Zarządu Rodzinnych Ogródków Działkowych wniósł o oddalenie zarówno wniosku o wymierzenie grzywny, jak też skargi na bezczynność organu – jako oczywiście bezzasadnych, żądając jednocześnie zasądzenia kosztów postępowania i zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ wyjaśnił, że dokumenty żądane przez wnioskodawców nie stanowią informacji publicznej, ponieważ zawierają informacje chronione ustawą RODO, zatem nie są materiałami, które mogą być udostępnione na żądanie strony. Skoro zaś skarga na bezczynność jest bezzasadna, to tym samym żądanie wymierzenia grzywny winno być oddalone jako bezzasadne.

Organ podniósł również, że korespondencja od wnioskodawców była wysyłana na błędny adres, ponieważ Zarząd ROD "[...]" mieści się pod adresem [...], nie zaś pod wskazanym przez wnioskodawców adresem [...] działka nr [...].

W piśmie z dnia 14 października 2022 r, stanowiącym replikę wnioskodawców na odpowiedź organu na wniosek o ukaranie grzywną, wnioskodawcy podtrzymali swój wniosek, podnosząc, że w dokumentach, których udostępnienia zażądali, były poruszane zagadnienia dotyczące spraw ogrodu oraz członków PZD na forum publicznym. Nadto, dokumenty te były podstawą odebrania wnioskodawcom członkostwa PZD.

Wnioskodawcy dodali jednocześnie, że ogród nie posiada biura, zatem w przesyłanej korespondencji wskazali numer działki prezesa Zarządu, stąd też należy uznać, że korespondencja została skutecznie doręczona, czego potwierdzeniem są zwrotne potwierdzenia odbioru.

Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2023 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II uznał, że uiszczony w dniu 10 października 2022 r. na wezwanie Sądu wpis sądowy od wniosku został wpłacony przez R.R., o czym poinformowano wnioskodawców. Jednocześnie poinformowano, że zawarta w przepisie art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasada, zgodnie z którą wnoszone pismo podlega jednej opłacie, nie znajduje zastosowania w sprawie, ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny nie dotyczy przypadku współuczestnictwa materialnego.

Wobec powyższego Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2023 r. wezwał M.R. do uiszczenia wpisu sądowego, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie wniosku. Odpis ww. zarządzenia został doręczony wnioskodawczyni w dniu 17 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), jednak w zakreślonym terminie, tj. do dnia 24 lutego 2023 r., wnioskodawczyni wpisu nie uiściła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek R.R. o wymierzenie Polskiemu Związkowi Działkowców – Zarządowi Rodzinnych Ogródków Działkowych "[...]" w [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi podlega uwzględnieniu, natomiast wniosek M.R. podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 z późn. zm.) - zwanej dalej u.d.i.p., zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. termin do 15 dni.

W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Oznacza to, że przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 P.p.s.a., jak i w art. 21 pkt. 1 u.d.i.p. Co więcej, w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny Sąd nie bada kwestii dopuszczalności skargi, a jedynie sprawdza, czy przekazanie skargi do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy dokonane zostało przez organ w terminie ustawowym.

Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej - z art. 21 pkt. 1 u.d.i.p.) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że organ nie wypełnił ustawowego obowiązku i nie przekazał w zakreślonym terminie do Sądu skargi M.R. i R.R. na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.

Podnoszona przez organ okoliczność, że przyczyną tego była bezzasadność skargi z uwagi na żądanie dokumentów zawierających informacje chronione ustawą (powinno być: rozporządzeniem) RODO, niebędących informacją publiczną, nie zwalniają organu z odpowiedzialności za niedotrzymanie terminu ustawowego do przekazania skargi do Sądu. Jak już wyżej wskazano kwestia dopuszczalności skargi, jak również ocena charakteru żądanych informacji oraz określenie czy skarga na bezczynność jest zasadna, czy też nie, należy Sądu.

Sąd stwierdził zatem, że wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł, biorąc pod uwagę brak przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy oraz okres uchybienia terminowi, jak też charakter prawny podmiotu, do którego wniesiono wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Dodać należy, że grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2023 r. (M. P. z 2023 r. poz. 218), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2022 r. wyniosło 5.540,25 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., wynosi 55.402,50 zł.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji, obejmujących kwotę wpisu sądowego od wniosku R.R. orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.

Wyjaśnić również należy, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.), natomiast stosownie do treści art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej.

W rozpoznawanej sprawie, pomimo wezwania Sądu, M.R. nie uiściła wpisu sądowego od wniosku, stąd też jej wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji postanowienia).