Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1950/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 21 listopada 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1950/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), odrzucił skargę S. B. (dalej zwanego "Skarżącym") na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "GITD") z [...] sierpnia 2018 r. (nr .[..]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym.

WSA wskazał, że zaskarżone postanowienie GITD zostało doręczone Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2018 r., a zatem 30-dniowy termin na wniesienie skargi (określony w art. 53 § 1 ppsa) upłynął w poniedziałek 10 września 2018 r. (uwzględniając unormowanie z art. 83 § 2 ppsa). Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2018 r., co potwierdza pismo Poczty Polskiej S.A. z 19 listopada 2018 r. W konsekwencji WSA uznał, że skarga - jako wniesiona po terminie - podlegała odrzuceniu.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W zażaleniu zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu zażalenia Skarżący stwierdził w szczególności, że korespondencję zawierającą postanowienie GITD odebrali rodzice Skarżącego (będący osobami starszymi) i przekazali ją Skarżącemu dopiero 13 sierpnia 2018 r. Skarżący, pozostając w przekonaniu, że przesyłka została odebrana 13 sierpnia 2018 r., wysłał skargę 11 września 2018 r., będąc z kolei przekonanym, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi został zachowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Z uwagi na sposób sformułowania zażalenia należy wyjaśnić, że przedmiotem kontroli instancyjnej w niniejszym postępowaniu jest postanowienie odrzucające skargę z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany ustawowy termin do wniesienia skargi, a w konsekwencji - czy sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do złożenia skargi. Taka kwestia może być przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym zainicjowanym złożonym przez stronę wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W zaskarżonym postanowieniu WSA prawidłowo ustalił, że postanowienie GITD z [...] sierpnia 2018 r. zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2018 r. (odbiór przesyłki zawierającej to postanowienie potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru J. B. - dorosły domownik Skarżącego). W doręczonym postanowieniu znajduje się pouczenie, że w terminie 30 dni od jego doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do WSA za pośrednictwem GITD. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od wspomnianego postanowienia przypadał nominalnie na 9 września 2018 r., jednakże z uwagi na to, że dzień ten przypadał w niedzielę, to zastosowanie znajdował art. 83 § 2 ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tym samym należało przyjąć, że termin na wniesienie skargi przez Skarżącego mijał w poniedziałek 10 września 2018 r. (który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy).

Ze znajdującej się w aktach sądowych koperty, w której znajdowała się skarga (k. 7 akt sądowych), a także z pisma Poczty Polskiej S.A. z 19 listopada 2018 r. (k. 13 akt sądowych) wynika, że przesyłka ta została nadana w dniu 11 września 2018 r. Zresztą okoliczność tę potwierdził również Skarżący w zażaleniu. Tym samym uprawniona była ocena WSA, że skarga została złożona po terminie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sprawie skarga była niewątpliwie spóźniona, a zatem WSA zgodnie z prawem skargę tę odrzucił.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa oddalił zażalenie.

PG