M. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Z danych zawartych w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący ma troje dzieci: syna D. S. ur. 1996 r., córkę M. S. ur. 1999 r. i córkę N. G. ur. 2004 r. Obciążają go zaległe alimenty w kwocie 50.000 zł oraz alimenty bieżące w kwocie 1.000 zł. Wnioskodawca nie posiada majątku nieruchomego, oszczędności ani cennych ruchomości. M. S. nie pracuje, korzysta z pomocy MOPS. Podaje adres grzecznościowy, gdyż jest osobą bezdomną. Nie dysponuje żadnymi środkami na opłacenie pełnomocnika, ani uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie związanych z tym kosztów we własnym zakresie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy - zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący M. S. złożył obecnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Jednakże w związku z tym, że wnioskodawcy zostało uprzednio przyznane prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata (vide: postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 15 listopada 2016 roku), tym samym zadośćuczynienie obecnemu wnioskowi o zwolnienie od kosztów sądowych oznaczałoby w praktyce, przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, na które, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. składają się obie analizowane instytucje procesowe, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. To zaś skutkuje ocenę wniosku z zastosowaniem surowszych kryteriów, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Analizując sytuację materialną skarżącego orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. M. S. nie posiada żadnego majątku, ani stałych dochodów. Nie dysponuje oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Źródłem jego utrzymania jest pomoc z MOPS. Po opuszczeniu zakładu karnego w listopadzie 2016 roku jest osobą bezdomną i korzysta z adresu grzecznościowego. Posiada znaczne zaległości alimentacyjne.
Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że skarżący nie należy do osób majętnych i nie jest on w stanie pokryć kosztów sądowych we własnym zakresie.
Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącego i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
