Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D.K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 1161/16 w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2016 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 1161/16 oddalił skargę D.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [..] września 2016r. nr [..] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku D.K. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zawarł wniosek o "wstrzymanie w całości wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. (obecnie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w P.) z dnia [...] stycznia 2016 roku numer [...], ponieważ z uwagi na wysokość wymierzonej kary pieniężnej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody".

Skarżący nie uzasadnił przedmiotowego wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy zauważyć, że skarżący kasacyjnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w której wymierzono D.K. karę pieniężną z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry w wysokości 12 000 zł. Decyzja ta, jako wydana w pierwszej instancji, została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2016r. nr [...].

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, pkt 9). Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący kasacyjnie nie wykazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] stycznia 2016 r. w razie jej wykonania spowodowałaby skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku uniemożliwiał ocenę zasadności ubiegania się o udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej. W tej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł być uwzględniony.

Na koniec podkreślić wypada, że Sąd w rozpoznawanej sprawie nie mógł opierać się przy wydawaniu niniejszego rozstrzygnięcia na argumentach wskazanych przez stronę w skardze kasacyjnej, bowiem rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.