Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. [...] (dalej: skarżący) złożył skargę na pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w Warszawie i [...] (dalej: organ), w którym zażądał: ścigania zastępcy dyrektora organu; wydruku informacji dotyczącej kwot wypłaconych mu oraz skradzionych przez organ; nazwisk pracowników organu, którzy w ocenie skarżącego zachowują się nieprzyzwoicie względem rolników; wnikliwego rozpatrzenia sprawy, podnosząc, że jest dużo rolników, którzy są biedni, pokrzywdzeni, również niepełnosprawnych, którzy chcą pracować; oraz nie importowania przeterminowanych towarów z uwagi na to, że na targu znajdują się kontenery przeterminowanych towarów, a naród za to płaci.

Skarżący przywołał w skardze nazwisko zastępcy dyrektora organu, opisał pokrótce swoje miejsce zamieszkania (w środku parku), poinformował, że pracuje w leśnictwie, zwierzęta robią ścieżki i legowiska; wyraził rozczarowanie sytuacją z przeszłości dotyczącą problemów z wymeldowaniem zwierzęcia gospodarskiego, oraz sytuacją, która dotknęła rolników po wojnie – brakiem jedzenia, biedą, a także wyraził pogląd, że Konstytucja została sfałszowana, społeczeństwo nie zostało o tym poinformowane i rolnicy zostali okradzeni.

Skarżący przywołał również kilka historii ze swojego życia, porównał sytuację rolników w Polsce i Austrii, przywołał liczby dotyczące jego renty i podatków, oraz wyraził rozczarowanie wójtem gminy [...].

Skarżący poinformował także, że ważne dokumenty dostarczy w trakcie procesu.

W odpowiedzi na skargę, organ w piśmie z 24 maja 2024 r., znak: BKW07.051.11.2024 zawiadomił o rozpatrzeniu skargi wobec pracowników Biura Powiatowego w [...] z/s w [...], informując, że jest ona niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw w skargach na działalność organu, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania zadań przez organ i jego pracowników; skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z pracy jego lub pracowników organu, wytykających zaniechania i nieprawidłowości w pracy organu lub jego pracowników – czyli skarg "powszechnych" (obywatelskich), o których mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.).

Prawo wniesienia takiej skargi stanowi realizację prawa składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Tego rodzaju skargi rozpatrywane są przez właściwe są organy państwowe, działające w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski".

Sąd wyjaśnia, że badanie dopuszczalności skargi – a więc, czy podlega ona rozpatrzeniu przez sąd administracyjny – zawsze poprzedza jej ocenę merytoryczną. Sąd, badając z urzędu dopuszczalność skargi, ustala, czy nie zachodzi przesłanka do jej odrzucenia. Przesłanki te są wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została wskazana w art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (tj. od decyzji wydanych przez organ odwoławczy, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie – przy przekazaniu sprawy organ odwoławczy powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Niniejsza sprawa nie dotyczy żadnej z wymienionych wyżej skarg, która mogłaby zostać objęta postępowaniem sądowoadministracyjnym.

Skarżący podnosi bowiem zarzuty względem organu i jego pracowników, a te objęte są postępowaniem w przedmiocie wymienionej wcześniej skargi powszechnej z art. 227 k.p.a., która uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, kończące się czynnością faktyczną, polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W takim postępowaniu nie ma stron, nie ma instancji, a działania podjęte przez organ nie przybierają w takim przypadku formy aktu lub czynności, o których mowa w wymienionym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, organ odniósł się do zarzutów skargi w odpowiedzi na nią, w piśmie z 24 maja 2024 r., załatwiając ją zgodnie z art. 227 k.p.a.

Sąd zauważa, że skarżący, wezwany o sprecyzowanie podniesionych zarzutów zarządzeniem z 2 września 2024 r. (k. 19 akt sądowych), powtórzył je, a przywołane numery i daty zaskarżonych aktów znajdują się w upomnieniach, stanowiących załączniki do skargi przekazane wraz ze skargą. Decyzje te zostały wydane w 2023 r. Zarówno treść skargi, jak i pismo skarżącego z 16 września 2024 r. wskazują, że nie dotyczą one decyzji organu.

Mając na uwadze powyższe, sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego i w związku z tym należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym, na podstawie art. 227 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje skarżącemu.