Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 135/21 o odrzuceniu skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty zmiennej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 23 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty zmiennej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 11 lutego 2021 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał spółkę do usunięcia braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu w kwocie 463 złotych, w terminie 7 dni.

Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SPP/Rz 61/21 referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 11 maja 2021 r., sygn. akt II SPP/Rz 61/21.

Zarządzeniem z 27 maja 2021 r. spółka została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 lutego 2021 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z 23 czerwca 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma.

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.), które nie mają jednak w tej sprawie zastosowania. Oznacza to, że spółka była zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie oznacza, że skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.