Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Halina Kuśmirek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i A. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z warunkami technicznymi skargę oddala

VIISA/Wa 426/05

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia

[...] listopada 2004r. Nr [...], działając na postawie art. 66 pkt 1 ustawy z dnia

7 lipca 1994r. Prawa budowlanego (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał A. i A. Ś. oraz S. Ś. doprowadzenie ściany budynku mieszkalnego w W. przy ulicy [...] do stanu zgodnego z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki poprzez likwidację okna znajdującego się w ścianie tego budynku od strony południowej, usytuowanego w ostrej granicy z działką K. i R. O.

W uzasadnieniu w/w decyzji organ I instancji podniósł, iż w ścianie budynku piętrowego znajdującej się po granicy działek (po podziale) znajduje się sporny otwór okienny, który uniemożliwia rozbudowę budynku parterowego i wykonania piętra na budynku K. i R. O. Organ zauważył, iż wprawdzie otwór okienny był projektowany w tym miejscy, lecz po podziale budynku zmieniły się okoliczności, w wyniku których ściana budynku z otworem okiennym, usytuowana po granicy nie odpowiada warunkom jakim powinny odpowiadać budynki.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. Ś.

W uzasadnieniu podniósł, iż nie wyraża zgody na zamurowanie otworu okiennego, gdyż został on zaprojektowany i wykonany zgodnie z prawem.

Oświadczył także, iż R. O. musiał się liczyć z tym, że kupując taki budynek decyduje się na zastaną sytuację a jemu nie można nakazać zamurowania otworu okiennego z uwagi na to, iż prawo nie działa wstecz. Nadto skarżący zarzucił, iż w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. znajdują się nieprawidłowe informacje, które w mniemaniu A. Ś. mogą rzutować na właściwą ocenę sytuacji.

Po rozpoznaniu odwołania A. Ś., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia

7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nakazanego obowiązku

i wyznaczył termin jego wykonania – w okresie 3 miesięcy od daty otrzymania niniejszej decyzji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, zaś argumenty podnoszone przez skarżącego nie mogą skutkować uchyleniem decyzji nakazującej likwidację spornego otworu okiennego.

Organ wskazał, iż co prawda dobudowa parterowa do budynku mieszkalnego piętrowego częściowo zrealizowana była na dwóch działkach (co wynika z mapy zasadniczej), jednak kwestia ta pozostaje poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego jeśli obiekt został wybudowany zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

Organ przywołuje również treść § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

12 kwietna 2002r., który stanowi, iż budynek może być sytuowany bezpośrednio przy granicy działki, ale jedynie w przypadku, gdy w ścianie zewnętrznej nie posiada otworów okiennych lub drzwiowych.

Sporny budynek piętrowy by spełniał warunki określone w rozporządzeniu nie powinien posiadać otworu okiennego w ścianie znajdującej się w bezpośredniej granicy działki,

co prowadzi do wniosków, iż obiekt znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym

i narusza w ten sposób przepisy techniczno – budowlane – zgodnie z treścią art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994r.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli A. i A. Ś.

Skarżący podnieśli zarzut błędnej interpretacji art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. –

Prawo budowlane. Wskazali, iż ich budynek jest w odpowiednim stanie technicznym, jest użytkowany w sposób nie zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi i środowisku, zaś swym wyglądem w żaden sposób nie oszpeca otoczenia, a co za tym idzie nie ma zastosowania w/w przepis.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, to znaczy prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W związku z powyższym przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sprawy skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego są rozpatrywane

w świetle przepisów Prawa budowlanego, zatem kwestie własnościowe działek pozostają poza zainteresowaniem Sądu i należą do właściwości sądów powszechnych. W gestii Sądu administracyjnego jest kontrola czy obiekt budowlany powstał w oparciu o pozwolenie

na budowę i czy wybudowany został zgodnie z warunkami w nim określonymi.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest fakt, iż omawiany budynek wraz

z istniejącym w granicy działki otworem okiennym wybudowany został na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 1972r. zatwierdzającej plan realizacyjny budowy budynku mieszkalnego wraz z ogrodzeniem na działce nr ew. [...], zaś w oparciu o decyzję z dnia [...] marca 1981r. zrealizowano parterową dobudowę. Wówczas budynek ten jako "jedna całość" spełniał warunki jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W maju 2002r. natomiast przedmiotowa nieruchomość została podzielona na dwie działki wzdłuż ściany wykonanej dobudowy do budynku dwukondygnacyjnego.

W wyniku niniejszego podziału w ścianie budynku piętrowego usytuowanego w ostrej granicy działki znajduje się sporny otwór okienny, który swą lokalizacją uniemożliwia rozbudowę budynku parterowego.

Wprawdzie otwór okienny był projektowany w tym miejscu, lecz po podziale budynku zmieniły się okoliczności, w wyniku których ściana budynku usytuowana po granicy

z otworem okiennym nie odpowiada warunkom jakim powinny odpowiadać budynki.

Zarówno przepisy poprzednio obowiązującego aktu prawnego – rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r.

w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki - §13 i §15, a także aktu prawnego obowiązującego obecnie – rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 - §12) nie zawierały i nie zawierają całkowitego zakazu lokalizacji obiektów budowlanych przy granicy działki.

Oba te przepisy natomiast wyraźnie wskazują, że bezpośrednio przy granicy działki może istnieć wyłącznie budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych.

Odnosząc się do zarzutów jakoby zastosowanie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego

z 1994r. przez organ było "(...) totalnym nieporozumieniem", tak jak to podnosi w skardze skarżący, Sąd pragnie zauważyć, iż zgodnie z dyspozycją tego artykułu "w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym – właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku". Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 października 2003r.,

sygn. akt: III RN 101/02, opublikowanym OSNP 2004/14/238 bazując na podobnym stanie faktycznym stwierdził, że w przypadku gdy organ nadzoru budowlanego wykryje w użytkowanym budynku nieprawidłowości, w odniesieniu do wymagań technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, jest zobowiązany do nałożenia w drodze decyzji obowiązku ich usunięcia (na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r.).

Przedmiotowy budynek piętrowy by spełniał warunki określone w rozporządzeniu nie powinien posiadać otworu okiennego w ścianie znajdującej się w bezpośredniej granicy działki.

Taki otwór istnieje w budynku skarżącego, uznać zatem należy, iż w związku z tym budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i narusza w ten sposób przepisy techniczno – budowlane.

Słusznie zatem w zaskarżonej decyzji organ nadzoru budowlanego przyjął

za podstawę materialnoprawną dyspozycję art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994r.

Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. -

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm.).