Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2650/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 2024 r. nr DOOŚ-WDŚI.420.51.2023.PCh.13 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 10 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. P. ("skarżący") na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 31 lipca 2024 r. znak: DOOŚ-WDŚI.420.51.2023.PCh.13 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku z doręczonym skarżącemu w dniu 10 grudnia 2024 r. wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi, ustawowy termin do wykonania tej czynności upłynął bezskutecznie 17 grudnia 2024 r., do tego bowiem dnia skarżący braku formalnego nie uzupełnił.

Sąd wskazał dodatkowo, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, bowiem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany (zob. postanowienia NSA z 8 grudnia 2022 r., sygn. II GZ 462/22; z NSA z 28 stycznia 2016 r., sygn. I OZ 36/16).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, art. 47 § 1 p.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 271-272).

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga złożona przez skarżącego dotknięta była brakami formalnymi, tj. do skargi nie dołączono odpowiedniej liczby odpisów dla doręczenia ich uczestnikowi postępowania. Dlatego też w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2024 r. prawidłowo wezwano skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi m.in. poprzez złożenie odpisu skargi.

W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał żądanego odpisu skargi, wnosząc w piśmie z dnia 15 grudnia 2024 r. o przedłużenie terminu do dostarczenia odpisu skargi, wyjaśniając, skargę sporządził w jednym egzemplarzu. Skarżący poprosił o wykonanie kopii i przesłanie celem własnoręcznego podpisu i wskazał, że podpisaną kopię niezwłocznie prześle do sądu.

Sąd pierwszej instancji przyjął, że w związku z doręczonym skarżącemu w dniu 10 grudnia 2024 r. wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi, ustawowy termin do wykonania tej czynności upłynął bezskutecznie 17 grudnia 2024 r., do tego bowiem dnia skarżący braku formalnego nie uzupełnił. Dodatkowo Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego, bowiem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany (zob. postanowienia NSA z 8 grudnia 2022 r., sygn. II GZ 462/22; z NSA z 28 stycznia 2016 r., sygn. I OZ 36/16).

W świetle powyżej opisanych okoliczności należy wskazać, że stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe i zgodne z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Należy zgodzić się również z Sądem pierwszej instancji, że termin wyznaczony przez Sąd na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości jego wydłużenia, bez względu na okoliczności.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia omawianego zagadnienia ma w szczególności treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z normy tej wynika wprost, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej lub zażalenia jest sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła obowiązku w terminie. Zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę przyjmując, że obarczona jest brakiem formalnym. Skardze, wskutek braku jej odpisu nie można było nadać dalszego biegu. W konsekwencji brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3