Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA - Maria Werpachowska, - Anna Mierzejewska, Protokolant - Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego - oddala skargę -

Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. działając na podstawie art. 37a ust. 1 i 2 w zw. z art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] października 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą orzekł o:

1) opróżnieniu przez J. N. wraz ze wszystkimi rzeczami prawa Jej reprezentującymi zajmowanego lokalu mieszkalnego w S. na osiedlu Z., w terminie 14 dni od doręczenia decyzji,

2) uiszczeniu za zajmowanie powyżej określonego lokalu mieszkalnego, oprócz opłat i opłat pośrednich, odszkodowania w wysokości 200 % wartości należnych opłat za lokal mieszkalny, za każdy rozpoczęty miesiąc jago zajmowania, począwszy od dnia [...] listopada 2006 r.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził m.in., że wobec zaistnienia przesłanki określonej w art. 37a ust. 1 i 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, tj. utraty tytułu prawnego, zobowiązany był do wydania niniejszej decyzji.

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 Kpa, w dniu [...] stycznia 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą zaskarżoną decyzję, w części oznaczonej w:

1) pkt 1 utrzymał w mocy,

2) pkt 2 uchylił w zakresie nałożonego obowiązku zapłaty odszkodowania i orzekł, że odwołująca się zobowiązana jest do "uiszczenia zapłaty odszkodowania w wysokości 200 % wartości należnych opłat za używanie lokalu, za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania, począwszy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna, tj. do dnia przekazania spornego lokalu do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej", natomiast w pozostałym zakresie, określonym w tym punkcie, utrzymał ją w mocy.

W uzasadnieniu decyzji, organ stwierdził m.in., że zgodnie z art. 37a ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania. Zgodnie z dyspozycją ust. 2 przytoczonego przepisu, w przypadku zaistnienia przesłanki określonej w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, wydaje decyzję w zakresie określonym w art. 37a powołanej ustawy. Organ pierwszej instancji zasadnie wydał zaskarżoną decyzję, gdyż w związku z ustaniem w dniu [...] października 2006 r. stosunku pracy, odwołująca się, z dniem [...] listopada 2006 r. zajmuje sporny lokal bez tytułu prawnego.

Decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez J. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdziła, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca i narusza:

1) prawo materialne, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733), które stanowią również, że nie można poprzestać jedynie na badaniu treści umowy najmu lokalu mieszkalnego, ale należy uwzględnić sytuację stron przy zawieraniu umowy, tj. dysproporcję sił i możliwości naruszenia warunków umowy przez stronę silniejszą, tym samym nie uwzględniając potrzeby i interesu strony słabszej, czyli lokatora,

2) prawa procesowego, poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie, wynikających z art. 35 Kpa oraz art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odniósł się również do zarzutów podniesionych w skardze, stwierdzając, że są one tożsame z podniesionymi w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, do których odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a jego stanowisko w tym zakresie nie uległo zmianie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:

Istotą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie, czy organ wydając zaskarżoną decyzję zasadnie uznał, że zaistniała przesłanka określona w art. 37a ustawy z dnia 11 maja 2005 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398).

Zgodnie z tym przepisem, osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, są obowiązane do jego opróżnienia, uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania (ust. 1). W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i odszkodowań (ust. 2).

Należy zwrócić uwagę na sformułowanie użyte w ust. 2 przytoczonego przepisu "wydaje decyzję", które oznacza, że organ zobowiązany jest do wydania decyzji, o ile zostanie spełniona przesłanka określona w ust. 1, jaką jest - zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu [...] grudnia 2002 r. zawarła z Dyrektorem Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. umowę najmu lokalu mieszkalnego (nr umowy [...]). W § 3 tej umowy strony określiły, że jest zawarta na czas zatrudnienia skarżącej w Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. W dniu [...] października 2006 r. stosunek pracy ustał w związku z wypowiedzeniem go skarżącej przez pracodawcę.

Skarżąca posiadała prawo do lokalu mieszkalnego wynikające z zawartej umowy najmu, które jednak uzależnione było od pozostawania skarżącej w stosunku pracy. Skoro więc, ze skarżącą została rozwiązana umowa o pracę, to automatycznie mocą zawartej umowy, utraciła ona prawo do zajmowanego lokalu.

Organ zobowiązany był wydać decyzję o opróżnieniu przez skarżącą przedmiotowego lokalu jako osoby, która utraciła tytuł prawny do jego zajmowania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznał, że nie mogą one zostać uwzględnione, gdyż zdaniem Sądu, organ prowadząc postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją, nie naruszył wskazanych przez skarżącą przepisów prawa procesowego, jak również przepisów prawa materialnego.

Zgodnie z art. 200 poniżej określonej ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151, art. 132 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.