Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Asesor WSA Agnieszka Kosowska Protokolant: Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. M. na zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia 11 września 2024 r. nr 78/2024 w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; II. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz J. M. 797 zł (siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonym zarządzeniem Nr [...] Wójta Gminy K. z dnia [...] 2024 r. odwołano J. M. (dalej jako "skarżąca") ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w K. w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Zarządzenie to – doręczone skarżącej w dniu [...] 2024 r. - wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (dalej jako :Prawo oświatowe" lub "ustawa") uzasadniono stwierdzonymi licznym nieprawidłowościami w kierowaniu Zespołem Szkolno - Przedszkolnym w K. (dalej "ZSP w K. "). Zostały one ujawnione m.in. w trakcie przeprowadzonego w dniach od [...] 2024 r. do [...] 2024 r. audytu wewnętrznego. Istotnym uchybieniem ze strony Dyrektora ZSP w K. – zdaniem organu - było zrealizowanie w okresie styczeń-grudzień 2023 r. 128 godzin ponadwymiarowych w okresie styczeń-grudzień 2023 r. tj. średnio około 14-15 godzin w miesiącu. Dyrektor ZSP w K. , przed podjęciem decyzji w sprawie zrealizowania przez siebie godzin ponadwymiarowych, nie badał czy w tym czasie możliwość poprowadzenia zajęć lekcyjnych ma inny zatrudniony nauczyciel danego przedmiotu szkolnego. W tej materii organ argumentował, że wielokrotnie dochodziło do sytuacji, w których Dyrektor ZSP w K. podejmował się zastępstwa na lekcji, po czym w rzeczywistości do sali lekcyjnej delegowany był inny nauczyciel, a w kilku skrajnych przypadkach również pracownik nie dydaktyczny, m. in. szkolna sekretarka. Wynagrodzenie za tak zrealizowane zastępstwa pobierał Dyrektor ZSP w K. , a nie nauczyciel faktycznie sprawujący w tym czasie opiekę nad uczniami.

Do innych nieprawidłowości w zarządzaniu ZSP w K. organ zaliczył:

- brak wprowadzenia i przyjęcia do stosowania dokumentacji dotyczącej systemu kontroli zarządczej w sytuacji, gdy kontrola zarządcza w sektorze finansów publicznych ma charakter obligatoryjny;

- brak wprowadzenia i nieprzyjęcie do stosowania instrukcji kontroli i obiegu dokumentów pomiędzy ZSP w K. a Gminny Zespół Ekonomiczno Administracyjny Szkół w K. (dalej jako "GZEAS w K. "), tj. podmiotu wykonującego zadania z zakresu obsługi finansowo - księgowej ZSP w K. ;

- brak instrukcji Kancelaryjnej, która zgodnie z § 24 i § 25 Regulaminu organizacyjnego ZSP w K. powinna być sporządzona;

- brak przekazania obowiązków sekretarza szkoły innemu pracownikowi, pomimo pozostawania sekretarza szkoły na urlopie bezpłatnym od dnia 1 września 2015 r.;

- brak aktualizacji regulaminu wynagradzania, tj. aktualnie obowiązujący regulamin wynagradzania został zatwierdzony w 2009 r. i od tego czasu nie został zaktualizowany;

- brak oświadczeń o zapoznaniu pracowników z regulaminem wynagradzania, co oznacza, że nie został skutecznie przyjęty do stosowania i w praktyce regulacje w nim zawarte nie są stosowane;

- niedostosowanie regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do obecnej struktury organizacyjnej ZSP w K. , jak również sprzeczność postanowień regulaminu ZFŚS z przepisami powszechnie obowiązującymi;

- niewłaściwe gospodarowanie środkami zgromadzonymi w ZFŚS przez Dyrektora ZSP w K.

- wadliwą instrukcję kasową w ZSP w K. ;

- nieskuteczność dokonanej w 2023 r. zmiany warunków pracy i płacy pracowników ZSP w K. z uwagi na brak dokumentacji potwierdzającej zapoznanie pracowników ze zmianami;

- brak regulacji wewnętrznych dla ochrony zasobów, brak instrukcji prowadzenia gospodarki materiałowej;

- brak publikacji Zarządzeń Dyrektora ZSP w K. w księdze zarządzeń;

- niewłaściwe prowadzenie dokumentacji pracowniczej (teczki pracownicze), co naraża pracodawcę na karę grzywny do [...] zł;

- stosowanie niedokładnych opisów merytorycznych określających celowość wydatków na fakturach potwierdzających poniesione wydatki, co uniemożliwia prawidłową ich klasyfikację;

- liczne zawarte przez Dyrektora ZSP w K. umowy zlecenia bez wymaganej kontrasygnaty głównego księgowego;

- zawarcie odrębnej umowy zlecenia na świadczenie usług informatycznych z Kierownikiem GZEAS, która to umowa ma charakter umowy pozornej, gdyż może stanowić próbę obejścia przepisów kodeksu pracy związanych z zatrudnieniem, a jej przedmiot dotyczy świadczenia usług, które są w zakresie obowiązków GZEAS – co jest równoznaczne ze spowodowaniem szkody finansowej ZSP w K. w kwocie [...]zł brutto miesięcznie, począwszy od 1 lipca 2022 r.;

- wadliwe rozliczanie podróży służbowych Dyrektora ZSP w K. i innych pracowników, w kwocie nie mniejszej niż [...] zł.

Za natychmiastowym odwołaniem skarżącej z zajmowanego stanowiska przemawiały dodatkowo takie okoliczności, jak:

- liczne nieusprawiedliwione nieobecności Dyrektora ZSP w K. w pracy (ostatnio w dniu [...] 2024 r. w czasie rzekomego urlopu wypoczynkowego);

- pozytywna opinia Lubelskiego Kuratora Oświaty z dnia 4 września 2024 r. w przedmiocie możliwości odwołania J. M. ze stanowiska Dyrektora ZSP w K. w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego;

- ujawniony fakt, znajdujący potwierdzenie w oświadczeniach pracowników ZSP w K. z dnia 2 i 3 września 2024 r., wydania polecenia służbowego w sprawie zmiany planu lekcji na korzyść nauczycielki będącej członkiem najbliższej rodziny skarżącej.

W ocenie Wójta Gminy K. , stwierdzone liczne uchybienia natury administracyjno – organizacyjnej w zarządzaniu ZSP w K. należy uznać należy za "przypadki szczególnie uzasadnione" w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Bez wątpienia postępowanie Dyrektora ZSP w K. jest działaniem o charakterze wykraczającym poza działanie rutynowe, czy też codzienne. Niecodziennie bowiem zdarzają się sytuacje, gdy dyrektor podejmuje w pełni świadome działania w celu uzyskania dla siebie korzyści finansowych. Najbardziej jaskrawe wydają się być działania zmierzające do pobrania nienależnego wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe, czy godziny doraźnych zastępstw. Dyrektor ZSP w K. nie prowadząc osobiście lekcji i wysyłając na zastępstwo pracowników nie dydaktycznych wyraźnie nadużywał swojej pozycji oraz nieetycznie i niemoralnie wykorzystywał stosunek podległości tych pracowników. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż znaczna ilość godzin ponadwymiarowych realizowanych przez Dyrektora ZSP w K. , realnie i negatywnie wpłynęła na wypełniania przez nią obowiązków wynikających z powierzonego jej stanowiska. Z treści audytu wynika, że w kwestiach administracyjno-organizacyjnych zauważyć można znaczne uchybienia i nieaktualność wielu dokumentów od co najmniej kilku lat. Wskutek wyżej wymienionych działań/zaniechań Dyrektora ZSP w K. zachodzi poważne zagrożenie interesu publicznego wyrażającego się koniecznością prawidłowego funkcjonowania placówki oświatowej. Całokształt działań i/lub zaniechań Dyrektora ma negatywny wpływ na sytuację ekonomiczną ZSP w K. , nosi znamiona niegospodarności oraz może skutkować stwierdzeniem naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez Dyrektora. Ponadto naruszone zostały prawidłowe relacje pomiędzy dyrektorem szkoły, a nauczycielami i innymi pracownikami szkoły, co dodatkowo utrudnia funkcjonowanie placówki. Na potępienie zasługują działania Dyrektora ZSP w K. o charakterze nepotyzmu i w żadnym wypadku nie można ignorować takich zachowań, szczególnie, że do ich popełnienia doszło już po zakończeniu audytu, z którym skarżąca się zapoznała, co potwierdza całkowicie jej bezkrytyczną postawę w odniesieniu do swoich działań lub zaniechań. Nie można też zapominać o tym, że okoliczność realizowania przez Dyrektora godzin ponadwymiarowych mogła realnie wpłynąć na właściwą realizację podstawy programowej, co stanowi istotne zagrożenie dla funkcji dydaktycznej szkoły. Oczywistym jest, że w całej tej sytuacji najważniejszym nie są kwestie administracyjno-organizacyjne, kadrowe czy finansowe, a cele oświatowe i dydaktyczne, prawo uczniów do rzetelnego, niczym niezakłóconego procesu edukacji, realizowanego zgodnie z podstawą programową oraz najlepszą wiedzą nauczycieli, w przyjaznych i bezpiecznych dla nich warunkach.

J. M. zaskarżyła powyższe zarządzenie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła o uchylenie tego rozstrzygnięcia zarzucając naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na przyjęciu przez organ prowadzący, że wskazane w uzasadnieniu zarządzenia okoliczności stanowiły szczególnie uzasadniony przypadek. Działania skarżącej - świetle licznych i ugruntowanych poglądów prezentowanych w orzecznictwie dotyczących szczególnie uzasadnionych przypadków w rozumieniu tego przepisu - nie wypełniały określonej w nim tak ustawowo sformułowanej przesłanki.

Skarżąca podniosła m.in., że przedmiotem audytu miała być weryfikacja rzetelności, zgodności i prawidłowości prowadzenia gospodarki finansowej i kadrowej przez Dyrektora ZSP w K. . Natomiast sporządzone sprawozdanie z audytu wewnętrznego zawiera wnioski niepoparte faktycznymi zdarzeniami i obowiązującymi przepisami. W szczególności podczas kontroli nie dostrzeżono zależności i jasnego podziału zadań pomiędzy GZAES a ZSP w K. . Uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] 2015 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminnego Zespołu Ekonomiczno - Administracyjnego Szkół w K. określone zostały zadania tej jednostki organizacyjnej. Celem powołania (utworzenia) Gminnego Zespołu Ekonomiczno - Administracyjnego Szkół w K. była realizacji zadań z zakresu oświaty w zakresie obsługi finansowo-księgowej i organizacyjno-administracyjnej m. in. kontrolowanego ZSP w K. . Zgodnie z § 4 ww. Statutu celem Gminnego Zespołu Ekonomiczno - Administracyjnego Szkół w K. , jest zapewnienie realizacji zadań własnych i zadań zleconych z zakresu edukacji publicznej oraz obsługi finansowej, księgowej, organizacyjnej i administracyjnej szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli funkcjonujących na obszarze Gminy K., dla których organem prowadzącym jest Gmina K.. Przedmiotową kontrolą nie objęto GZEAS pomimo tego, że ta jednostka odgrywa istotną rolę z punktu widzenia cząstkowych i końcowych ocen ZSP w K. w zakresie realizacji zadań z zakresu działalności finansowej, księgowej, organizacyjnej i administracyjnej. Organ prowadzący pominął okoliczność, że co do znacznej większości zastrzeżeń w zakresie realizacji tych zadań, zadania te zostały przekazane innej jednostce organizacyjnej Gminy K.. Skarżąca nadmieniła, że szczegółowe wyjaśnienia i zastrzeżenia do zarzutów zostały podane w piśmie Dyrektora ZSP w K. z dnia 13 sierpnia 2024 r.

Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) wynika, że kontrola działań organów administracji publicznej oparta jest o kryterium zgodności z prawem.

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przewiduje w art. 91 ust. 1, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Z treści art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia.

Nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego (art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

W myśl art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Zaskarżone zarządzenie Nr [...] Wójta Gminy K. z dnia [...] 2024 r. o odwołaniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w K. w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej).

Materialnoprawną podstawę skontrolowanego zarządzenia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe (Dz. U. 2024 r., poz. 737 z późn. zm., dalej "Prawo oświatowe" bądź "ustawa"). Przepis ten stanowi, że organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Zdaniem składu orzekającego WSA w Lublinie, powyższy przepis został niewłaściwie zastosowany przez Wójta Gminy K. . Naruszenie (i to istotne) art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy miało wpływ na wynik sprawy i zobowiązywało Sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia.

Przechodząc do szczegółowych rozważań trzeba wskazać w pierwszej kolejności, że z przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz ustawy Karta Nauczyciela wynikają nie tylko obowiązki nauczycieli, ale również ich prawa. W sposób szczególny ustawa Prawo oświatowe reguluje kwestie zatrudniania i zwalniania nauczycieli, którym powierzono wykonywanie obowiązków dyrektora szkoły. Dotyczy to nie tylko obligatoryjnego trybu odwołania dyrektora szkoły (art. 66 ust. 1 pkt 1), ale również i "uznaniowego" trybu, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowego, zastosowanego w niniejszej sprawie.

Przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, wprowadza fakultatywną przesłanką odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Odwołanie dyrektora w trybie natychmiastowym jest czynnością uznaniową organu, o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "może odwołać". Z brzmienia tego przepisu wynika ponadto, że ustawodawca zezwala na odwołanie z funkcji dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia i w tym zakresie wprowadza nie tylko wymóg formalny, jakim jest wcześniejsze zasięgnięcie opinii kuratora oświaty, ale również przesłankę o charakterze materialnoprawnym określaną jako "przypadek szczególnie uzasadniony". Powyższe uregulowanie dające organowi prowadzącemu szkołę pewną swobodę w ocenach zaistniałych konkretnych zdarzeń, nie upoważnia jednak w ramach tej "swobody" związanej z uznaniem administracyjnym, do całkowitej dowolności, w sytuacji, kiedy działanie organu polegające na odwołaniu dyrektora bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego wkraczające w stabilność wykonywania funkcji dyrektora placówki oświatowej, wywołują daleko idące skutki zarówno dla osoby odwołanej, jak i dla zarządzanej przez nią placówki.

Nie ulega wątpliwości, że zaniedbania pozwalające je zaklasyfikować jako przypadki szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt i pkt 2 ustawy Prawo oświatowego w zakresie realizacji prawem ustanowionych obowiązków dyrektora szkoły, muszą być na tyle istotne, że nie pozwalają one na dalsze wykonywanie przez niego powierzonej mu funkcji. Ponadto – z uwagi na szeroki zakres kompetencji dyrektora szkoły lub placówki określony treścią art. 68 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe - uchybienia w pracy dyrektora być należycie udowodnione przed wydaniem aktu odwołania i muszą znaleźć należyte odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu. Wymaga przypomnienia, że dyrektor szkoły lub placówki w szczególności kieruje działalnością szkoły lub placówki oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 68 ust. 1 pkt 1), sprawuje nadzór pedagogiczny (art. 68 ust. 1 pkt 2), sprawuje opiekę nad uczniami oraz stwarza warunki harmonijnego rozwoju psychofizycznego poprzez aktywne działania prozdrowotne (art. 68 ust. 1 pkt 3), dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki (art. 68 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo oświatowe). Według przepisów Karty Nauczyciela, szkołą kieruje dyrektor, który jest jej przedstawicielem na zewnątrz, przełożonym służbowym wszystkich pracowników szkoły, przewodniczącym rady pedagogicznej. Dyrektor sprawuje opiekę nad dziećmi i młodzieżą uczącą się w szkole (art. 7 ust. 1). Wspomniany przepis w ust. 2 stanowi, że dyrektor szkoły odpowiedzialny jest w szczególności za: 1) dydaktyczny i wychowawczy poziom szkoły; 2) realizację zadań zgodnie z uchwałami rady pedagogicznej i rady szkoły, podjętymi w ramach ich kompetencji stanowiących, oraz zarządzeniami organów nadzorujących szkołę; 3) tworzenie warunków do rozwijania samorządnej i samodzielnej pracy uczniów i wychowanków; 4) zapewnienie pomocy nauczycielom w realizacji ich zadań i ich doskonaleniu zawodowym; 5) zapewnienie w miarę możliwości odpowiednich warunków organizacyjnych do realizacji zadań dydaktycznych i opiekuńczo-wychowawczych; 6) zapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę.

Dyrektor szkoły nawiązuje z nauczycielem stosunek pracy odpowiednio na podstawie umowy o pracę lub mianowania na stanowisku zgodnym z posiadanymi przez nauczyciela kwalifikacjami oraz zgodnie z posiadanym przez nauczyciela stopniem awansu zawodowego (art. 11 Karty Nauczyciela). Wymienione wyżej obowiązki (i pozostałe określone w wyżej wskazanych aktach prawnych) spoczywające na dyrektorze szkoły prowadzą do wniosku, że przesłanka z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe jako wyjątku od zasady niedopuszczalności rozwiązania stosunku, nawiązanego z nauczycielem, któremu organ powierzył stanowisko kierownicze w szkole bez wypowiedzenia i to w czasie trwania roku szkolnego, nie może być interpretowana rozszerzająco.

W doktrynie sygnalizuje się, że kategoria przypadków szczególnie uzasadnionych zawęża pole zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy do sytuacji wyjątkowych, nadzwyczajnych, kiedy organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów (Lisowski Krzysztof, Powołanie i odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły i przedszkola – aktualne regulacje prawne, publ. LEX/el 2022). Sygnalizuje się również, że w obecnym kształcie art. 66 ujmuje katalog możliwych przyczyn odwołania ze stanowiska kierowniczego zbyt wąsko i z tego względu klauzula "szczególnie uzasadnionych przypadków" bywa wielokrotnie naginana do potrzeb praktyki – często z niepewnym dla obu stron (odwołującego i odwołanego) skutkiem. Z pewnością nie było to zamiarem ustawodawcy (Pilich Mateusz, Prawo oświatowe. Komentarz, wyd. III, publ. WKP 2022).

Poglądy prezentowane w orzecznictwie są zresztą zbieżne ze stanowiskiem doktryny. I tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 lutego 1997 r. sygn. III RN 3/97 wyjaśnił, że art. 38 ustawy o systemie oświaty (obecnie przepis ten nie obowiązuje i jego odpowiednikiem jest obecnie art. 66 ustawy Prawo oświatowe) przewiduje możliwość odwołania nauczyciela w szczególnie uzasadnionych przypadkach, jednakże zarówno ocena, jak i uznanie organów administrujących w tym zakresie nie mogą mieć charakteru dowolnego lub arbitralnego, lecz powinny być dokładnie i szczegółowo wywiedzione i uargumentowane w uzasadnieniu. Wskazano też, w nawiązaniu do wielokrotnych wypowiedzi Sądu Najwyższego w tej materii, że niedopuszczalne jest powierzchowne traktowanie uzasadnienia, a już na pewno wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest ważny dla obywatela problem jego zatrudnienia i to - tak, jak w tym wypadku - gwarantowanego szczególnym przepisem ustawy.

W świetle powyższych rozważań nie budzi wątpliwości interpretacyjnych to, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy jest na tyle jasny, że dotyczyć może tylko sytuacji nadzwyczajnych, wyjątkowych, a przede wszystkim nagłych, które upoważniają organ prowadzący szkołę do stwierdzenia, że dalsze pełnienie funkcji kierowniczej w szkole stanowi istotne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania takiej jednostki. Stwierdzone w pracy dyrektora uchybienia mają prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, a przy tym bezdyskusyjną powinna być kwestia, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim wielu obowiązków. Tylko takie sytuacje usprawiedliwiają konieczność natychmiastowego przerwania czynności związanych z zarządzaniem placówką oświatową poprzez odwołanie dyrektora. Pogląd powyższy należy uznać za ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt III OSK 4789/21, z dnia 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 7392/21, z dnia 17 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 2803/21). Przyjmuje się także, że nawet negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący, zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, zwłaszcza odmienna koncepcja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym szkołę lub współpracownikami nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania osoby sprawującej funkcję kierowniczą w szkole szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2022 r., sygn. III OSK 6593/21).

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że żaden z wielu zarzutów podniesionych przez organ prowadzący i stawianych skarżącej nie stanowił wystarczającej podstawy do wydania zaskarżonego zarządzenia. Organ nie wyjaśnił dokładnie jakiego rodzaju nagłe działania, czy zaniechania skarżącej dają podstawę do twierdzenia, że nie jest możliwe dalsze sprawowanie przez nią stanowiska dyrektora ZSP w K. . Co więcej, większość zarzutów sformułowana została w sposób bardzo ogólnikowy. Z lektury uzasadnienia zaskarżonego aktu wynika, że organ za najpoważniejsze uchybienie ze strony byłego Dyrektora ZSP w K. traktuje zrealizowanie w okresie styczeń-grudzień 2023 r. 128 godzin ponadwymiarowych tj. średnio około 14-15 godzin w miesiącu. W tej materii organ zarzuca m.in. że Dyrektor ZSP w K. podejmował się zastępstwa na lekcji, po czym w rzeczywistości do sali lekcyjnej delegowany był inny nauczyciel, a w kilku skrajnych przypadkach również pracownik nie dydaktyczny, m. in. szkolna sekretarka, że wynagrodzenie za tak zrealizowane zastępstwa pobierała skarżąca, a nie nauczyciel faktycznie sprawujący w tym czasie opiekę nad uczniami. Formułując tego rodzaju zarzut organ prowadzący nie jednak podaje wysokości pobranego wynagrodzenia za nieprawidłowo zrealizowane zastępstwa przez skarżącą. W tej sytuacji skontrolowane zarządzenie nie wyjaśnia skali nieprawidłowości na tym tle w zakresie gospodarki finansowej ZSP w K. . Pomimo tego organ podnosi zarzut, że niecodziennie zdarzają się sytuacje, gdy dyrektor podejmuje w pełni świadome działania w celu uzyskania dla siebie korzyści finansowych i w tej mierze organ bardzo krytycznie ocenia zachowanie skarżącej, która nie prowadząc osobiście lekcji i wysyłając na zastępstwo pracowników niedydaktycznych nadużyła swojej pozycji oraz nieetycznie wykorzystała stosunek podległości tych pracowników. Jak wynika z akt sprawy organ swoje ustalenia w tej sprawie poczynił na podstawie oświadczenia J. M. z dnia 2 września 2024 r., która wskazała na B. K., [...] M. i W. G. jako osoby trzecie oddelegowane do prowadzenia zajęć i opieki nad uczniami. Organ jednak nie dysponował oświadczeniami tych pracowników wykonujących faktycznie "zastępstwa". Nie ustalił też ilości godzin spośród tych 128, które zrealizowały osoby ww. wymienione "oddelegowane" nieuprawnione osoby. Pomimo to organ formułuje istotny zarzut, że w wyniku działań i zaniechań Dyrektora ZSP w K. zachodzi poważne zagrożenie interesu publicznego wyrażającego się koniecznością prawidłowego funkcjonowania placówki oświatowej. Organ formułuje ponadto krytyczną ocenę, że zachowanie odwołanej godzi w sytuację ekonomiczną ZSP w K. oraz nosi znamiona niegospodarności oraz może skutkować stwierdzeniem naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Tak ogólnie określone zastrzeżenia odrywają się w pewnym stopniu od zgromadzonej w sprawie obszernej dokumentacji, co dowodzi, że organ pomija istotne okoliczności faktyczne wskazujące m.in., że uzyskiwane korzyści finansowe" przez skarżącą i możliwość wypłacenia środków finansowych z tytułu "zastępstwa" były wcześniej weryfikowane przez inną osobę, co potwierdzają m.in. rozliczenia godzin ponadwymiarowych w poszczególnych miesiącach 2023 r.(k. 32-36 akt adm.). Rzeczą organu administracji publicznej jest dokonywanie ustaleń faktycznych, a nie sądu administracyjnego. Ustalenia w zakresie stanu faktycznego powinny być podjęte przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. W przeciwnym przypadku staje się ono rozstrzygnięciem arbitralnym, a przez to wadliwym.

W orzecznictwie podkreśla się wymóg natychmiastowości działania organu wskazując, że brak szybkiej reakcji na niewłaściwe postępowanie osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole osłabia, a nawet z upływem czasu może znosić możliwość odwołania nauczyciela z tego stanowiska na podstawie omawianego przepisu, przewidzianego w sposób oczywisty dla przypadków wymagających natychmiastowego działania (por. wyrok NSA z dnia 19 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 3053/01, z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2166/14; z 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 22/17).

Wydanie zarządzenia o odwołaniu skarżącej z zajmowanego stanowiska z dniem [...] 2024 r. nie miało charakteru natychmiastowego, zwłaszcza w kwestii zarzucanych uchybień powstałych wiele lat przed przeprowadzeniem audytu w 2024 r. Z uzasadnienia zaskarżonego aktu nie wynika bezpośrednio, aby doszło do nagłej sytuacji wymagającej natychmiastowej reakcji organu prowadzącego ZSP w K. i zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe. Niektóre ujawnione uchybienia w pracy skarżącej dotyczyły bowiem okresu wcześniejszego niż objętego audytem wewnętrznym w zakresie funkcjonowania ZSP w K. w 2023 r. Dotyczyło to braku przekazania obowiązków sekretarza szkoły innemu pracownikowi, pomimo tego, że sekretarz szkoły przebywał na urlopie bezpłatnym od dnia 1 września 2015 r. oraz braku aktualizacji regulaminu wynagradzania, zatwierdzonego w 2009 r. i od tego czasu nie aktualizowanego.

Powyższe oznacza, że wobec skarżącej zastosowano niewłaściwy tryb odwołania z zajmowanego stanowiska dyrektora.

Odnotowania wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt III OSK 4789/21 wskazał, że na gruncie orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego stosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 u.o.p. ukształtowało się stanowisko, że użyte w jego treści pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" powinno być rozumiane wąsko. Uzasadnić to należy między innymi tym, że nauczyciel powoływany jest na stanowisko kierownicze na określoną prawem kadencję, a więc powinien mieć możliwość zarządzania placówką na okres wskazany w powołaniu, chyba że zachodzą uzasadnione powody odwołania z tej funkcji, a tym samym skrócenia kadencji. Ponadto ustawa określa również inne (precyzyjnie sformułowane i niebędące klauzulą generalną) przesłanki odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego (art. 66 ust. 1 pkt 1), a zatem przesłankę "szczególnie uzasadnionego przypadku", wyrażoną w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy, należy traktować jako ultima ratio w zakresie odwołania z funkcji kierowniczej. W orzecznictwie wskazuje się, że "szczególnie uzasadniony przypadek" oznaczać może albo nagłe zdarzenie powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez dyrektora, czy też inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności placówki oświatowej, a tym samym godzić w interes publiczny. "Szczególnie uzasadniony przypadek" to zatem taki przypadek, który powoduje, że nie należy zwlekać z odwołaniem dyrektora, a wręcz odwołanie z tej funkcji jest konieczne i uzasadnione. Innymi słowy "szczególnie uzasadniony przypadek" obejmuje sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, ponieważ naruszenie przez niego prawa jest na tyle istotne, że nie pozwala to na dalsze wykonywanie obowiązków, a stwierdzone uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, zaś osoba sprawująca funkcję kierowniczą utraciła zdolność wykonywania powierzonej jej funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na niej obowiązków - por. np. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2024 r., III OSK 4015/21 i z dnia 2 czerwca 2022 r., III OSK 5073/21. Zwraca się również uwagę, że stwierdzenie różnych uchybień w prowadzeniu placówki oświatowej nie uzasadnia odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.o.p. To nie liczba zdarzeń konstruuje przypadek "szczególnie uzasadniony", ale charakter tych zdarzeń - waga naruszeń. Tym samym większa liczba uchybień nie daje uprawnień do zastosowania nadzwyczajnego trybu odwołania dyrektora bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego (tak NSA w wyroku z dnia 7 maja 2024 r., III OSK 4391/21). Pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" oznaczać może albo nagłe zdarzenie powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez dyrektora, czy inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności placówki oświatowej lub zagrażać interesowi publicznemu. Wobec tego szczególnie uzasadnione przypadki to takie, które powodują, że nie można czekać z odwołaniem dyrektora, lecz decyzja o pozbawieniu dyrektora funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast. Szczególne przypadki, o jakich mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 u.o.p., to nie takie, które jedynie w przekonaniu organu mieszczą się w tym pojęciu, tylko takie, które obiektywnie uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie szkoły, a jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji jest odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego. Chodzi zatem o takie zachowania, w wyniku których nie ulega wątpliwości, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim obowiązków. Zatem tryb odwołania przewidziany w art. 66 ust. 1 pkt 2 u.o.p. należy stosować wyłącznie w przypadkach drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz" (zob. wyrok NSA z dnia 24 lutego 2023 r., III OSK 6929/21, z dnia 15 grudnia 2022 r., III OSK 7194/21, z dnia 20 października 2022 r., III OSK 5638/21) ."

Podzielając powyższe stanowisko WSA w Lublinie wyjaśnia ponadto, że nie każde naruszenie prawa przez dyrektora szkoły uzasadnia odwołanie go ze stanowiska w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy (tak NSA w wyroku z dnia 20 października 2022 r . III OSK 6593/21).

W świetle powyższych rozważań zaskarżone zarządzenie jest wynikiem nieprawidłowej bo zbyt szerokiej wykładni art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego.

Za takim zapatrywaniem przemawia ponadto charakter stwierdzonych przez organ uchybień ze strony skarżącej odnoszących się w głównej mierze do jej obowiązków w sferze administracyjno-organizacyjnej, których wykonywanie spotkało się w istocie z negatywną oceną pracy Dyrektora ZSP w K. .

W orzecznictwie podkreśla się, że przesłanki takie jak negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie zaniedbań dotyczących organizacji pracy szkoły lub gospodarki finansowej szkoły, nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, a obecnie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.o. (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2017 r. sygn. I OSK 690/17, z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. I OSK 1883/17, z dnia 9 kwietnia 2019 r. sygn. I OSK 3902/18, z dnia 9 września 2021 r. sygn. akt III OSK 2403/21). Wskazuje się też, że szczególne przypadki to nie takie przypadki, które w subiektywnym odczuciu organu prowadzącego placówkę oświatową są szczególne, tylko takie, które obiektywnie powodują destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym jednostki kierowanej przez nauczyciela i jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji jest odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3346/15).

W skontrolowanym zarządzeniu organ podał m.in., że jego przekonanie o konieczności odwołania skarżącej ze stanowiska Dyrektora ZSP w K. w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia nie jest przekonaniem subiektywnym. Z taką oceną nie sposób się zgodzić w sytuacji, kiedy organ podnosi argument, słuszny zresztą, co do zasady, ale nie adekwatny do zaistniałych w sprawie okoliczności, nie wyjaśnionych do końca w uzasadnieniu zarządzenia, że najważniejszym nie są kwestie administracyjno-organizacyjne, kadrowe czy finansowe, a cele oświatowe i dydaktyczne, prawo uczniów do rzetelnego, niczym niezakłóconego procesu edukacji, realizowanego zgodnie z podstawą programową oraz najlepszą wiedzą nauczycieli, w przyjaznych i bezpiecznych dla nich warunkach. Jeśli organ nie ustala, kto faktycznie, czy nauczyciel, czy inna osoba zatrudniona w placówce oświatowej, zrealizowała zastępstwa za dyrektora (i w jakim zakresie) i nie podaje ilości godzin wadliwie przeprowadzonych zajęć edukacyjnych, to trudno uznać, że ocena organu prowadzącego wynika z obiektywnego spojrzenia na funkcjonowanie szkoły w aspekcie prawa uczniów do rzetelnego procesu nauczania.

Jeszcze raz należy podkreślić, iż pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" na tle przywołanego powyżej przepisu, powinno być rozumiane wąsko. Szczególnie uzasadnione przypadki oznaczają tylko takie sytuacje, w których nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Zagrożenie to musi być przy tym na tyle istotne, iż nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, która w sposób ewidentny dopuściła się poważnych uchybień. Do takich zalicza się kradzież dokonaną przez dyrektora; popełnione błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją; poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora; czy zaniedbania w nadzorze nad pracownikami, notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły; długotrwałą chorobę uniemożliwiającą wykonywanie funkcji kierowniczej, która negatywnie wpływa na szkołę, powodując jej dezorganizację (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 1884/17; z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 22/17 oraz z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 109/17).

Zarządzanie placówką oświatową jest zadaniem skomplikowanym, wielowymiarowym i wymagającym znacznego zaangażowania ze strony osoby sprawującej funkcję kierowniczą. Dyrektor takiej placówki oświatowej wykonuje szereg obowiązków (nauczyciela, pracodawcy, menedżera). Stąd nie wszystkie błędy i uchybienia ze strony dyrektora szkoły w zakresie prowadzenia dokumentacji pracowniczej, gospodarki finansowej szkoły, czy decyzje w zakresie organizacji i funkcjonowania szkoły mogą stanowić podstawę faktyczną i prawną do odwołania dyrektora ze skutkiem natychmiastowym w sytuacji, gdy nie stanowią zagrożenia dla interesu publicznego i funkcjonowania placówki. Kwestia ta umknęła uwadze organu prowadzącego skoro podstaw do odwołania upatruje w nieprawidłowościach w prowadzeniu dokumentacji (dotyczącej systemu kontroli zarządczej, instrukcji kontroli i obiegu dokumentów pomiędzy ZSP w K. a Gminnym Zespołem Ekonomiczno Administracyjnym Szkół w K. , instrukcji Kancelaryjnej, Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, instrukcji kasowej). Te oraz pozostałe wymienione w zarządzeniu nieprawidłowości w zarządzaniu nie uzasadniają w sposób obiektywny celowości odwołania dyrektora placówki oświatowej na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Nie mają one bowiem charakteru nagłego, niespotykanego i zagrażającego funkcjonowaniu ZSP w K. . Sama negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący wynikająca z ustaleń poczynionych w trakcie audytu wewnętrznego nie mieści się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków.

W Gminie K. – jak wynika z akt sprawy - utworzono jednostkę prowadzącą obsługę finansową, księgową, organizacyjną i administracyjną placówek oświatowych, tj. Gminny Zespół Ekonomiczno - Administracyjny Szkół (GZEAS). Skarżąca powoływała się na uchwalony przez Radę Gminy K. S. będący częścią uchwały z dnia [...] 2015 r. Nr [...] Twierdziła, że § 4 Statutu przewidywał, że do zadań GZEAS należą m.in. prowadzenie obsługi finansowo - księgowej wszystkich placówek oświatowych na terenie Gminy K., w tym wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, prowadzenie ksiąg rachunkowych, sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem dyscypliny finansów publicznych przez te jednostki. Przedmiotową kontrolą nie była objęta ta jednostka (GZEAS). Odgrywa ona istotną rolę z punktu widzenia cząstkowych i końcowych ocen Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w K. w zakresie realizacji zadań z zakresu działalności finansowej, księgowej, organizacyjnej i administracyjnej. Pomimo regulacji prawnych dotyczących zadań realizowanych przez GZAES na rzecz ZSP w K. , zarzucono szereg uchybień Dyrektorowi Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w K. , pomijając okoliczność, że co do znacznej większości zastrzeżeń w zakresie ich realizacji, zadania zostały przekazane GZEAS.

Okoliczności te nie zostały przez organ prowadzący przeanalizowane pomimo tego, że już w zastrzeżeniach z dnia 14 sierpnia 2024 r. do sprawozdania z audytu skarżąca wnosiła o zmianę oceny stanu faktycznego w nawiązaniu do postanowień Statutu (jego § 6 i wymienionych tam zadań GZEAS).

W tym stanie rzeczy nie można skarżącej w sposób niebudzący wątpliwości przypisać pełnej odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone m. in. podczas audytu wewnętrznego w ZSP w K. .

W odpowiedzi na skargę organ zauważył m. in., że skarżąca stara się scedować odpowiedzialność za ujawnione audytem wewnętrznym nieprawidłowości na GZEAS, pomijając to, że Dyrektor ZSP w K. ponosi finalną odpowiedzialność za stwierdzone uchybienia w tej placówce dydaktycznej, że skala tych uchybień i ich ilość była tak duża, że stanowiło to realne zagrożenie dla prawidłowego wykonywania zadań oświatowych, dezorganizowało pracę placówki, zaś nieaktualność regulaminów wynagradzania/wykorzystywania środków z ZFSŚ oraz innych aktów wewnętrznych powodowała niejasności w zakresie zasad oraz celowości ponoszonych wydatków. Powyższa argumentacja o finalnej odpowiedzialności skarżącej piastującej stanowisko kierownicze w placówce dydaktycznej może wskazywać na spóźnioną próbę uzupełnienia uzasadnienia zaprezentowanego w skontrolowanym zarządzeniu. Tak też należy postrzegać stwierdzenie organu, że kwestia ponadwymiarowych godzin lekcyjnych oraz doraźnych zastępstw, nieobecności skarżącej i pobierania przez nią wynagrodzenia w takiej sytuacji stanowić może przestępstwo oraz naruszenie dyscypliny finansów publicznych, co wskazuje z całą pewnością na przesłankę "szczególnie uzasadnionego przypadku".

Argument o możliwości zaistnienia przestępstwa jest nową okolicznością, której w zarządzeniu organ nie podnosi. Należy zatem wyjaśnić, że stosownie do art. 11 p.p.s.a. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny. Związanie sądu administracyjnego ustaleniami wyroku karnego wynikającymi z art. 11 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że przepis ten zakazuje sądowi podważania ustaleń organu administracji publicznej zgodnych z ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego oraz nakazuje akceptację ustaleń organu administracji publicznej zgodnych z ustaleniami wyroku skazującego (tak NSA w wyroku z dnia 13 sierpnia 2024 r. II GSK 2243/23).

Nowe i dodatkowe okoliczności dotyczące nieprawidłowości organ zgłasza we wniosku z dnia 24 stycznia 2025 r. o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. określającego, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, skład orzekający WSA w Lublinie postanowił dopuścić zawnioskowane dowody. Jednak podkreślić należy, że zaniedbania po stronie nauczyciela, które mają prowadzić do odwołania go ze stanowiska dyrektora szkoły, muszą być wykazane w postępowaniu poprzedzającym podjęcie zarządzenia. W uzasadnieniu aktu odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora należy omówić zarzucane mu nieprawidłowości oraz wykazać i szczegółowo umotywować na czym polega "szczególne uzasadnienie" danego przypadku i dlaczego w okolicznościach danej sprawy organ skorzystał z przyznanych mu ustawowo kompetencji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1972/11).

Odwołanie dyrektora placówki oświatowej nie może być uzupełniane późniejszymi i nowymi okolicznościami faktycznymi, na które wcześniej organ odwołujący się nie powoływał. Z tego powodu dokumenty w postaci: pisma Dyrektora ZSP w K. z dnia 5 listopada 2024 r. informującego Wójta Gminy K. o konieczności przeniesienia środków finansowych w ramach budżetu szkoły i braku ważnych badań lekarskich u 30 pracowników, pisma Naczelnika Wydziału D/W z Przestępczością Gospodarczą KMP w L. z dnia [...] 2025 r. (adresowanego do Wójta Gminy K. ) dotyczącego prowadzenia czynności służbowych w sprawie doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nadużycie udzielonych uprawnień przez Dyrektora ZSP w K. J. M. na szkodę Gminy K. i zawierającego wniosek o nadesłanie wskazanej tam dokumentacji oraz pisma Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół z dnia 3 stycznia 2025 r. (adresowanego do Urzędu Gminy K. i będącego odpowiedzią na pismo nr [...]) zawierającego wykazy godzin zastępstw doraźnych realizowanych w dniach wyjazdów służbowych i wykazy zastępstw doraźnych za nauczycieli przebywających na urlopach macierzyńskich/rodzicielskich - nie mogą potwierdzać zasadności zaskarżonego zarządzenia. Jego uzasadnienie nie odnosi się m.in. do kwestii poruszanych przez skarżącą w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. dotyczącym zastrzeżeń do sprawozdania z audytu (k.267-279 akt adm.). To, że zastrzeżenia zostały rozpoznane przez audytora, który wyraził swoje stanowisko w piśmie z dnia [...] 2024 r. (k.281-285) nie zwalniało organu prowadzącego od obowiązku wyrażenia oceny zgody Wójta Gminy K. na przydzielenie Dyrektorowi ZSP w K. ponadwymiarowych oraz znaczenia przepisu art. 42 ust. 6a Karty Nauczyciela określającego, że dyrektorowi i wicedyrektorowi szkoły oraz innym nauczycielom, o których mowa w ust. 6, korzystającym z obniżonego tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, nie przydziela się godzin ponadwymiarowych, chyba że jest to konieczne dla zapewnienia realizacji ramowego planu nauczania w jednym oddziale, a za zgodą organu prowadzącego szkołę także, gdy jest to konieczne dla zapewnienia realizacji ramowego planu nauczania w więcej niż jednym oddziale. W skardze podniesiony został zarzut odnoszący się do stanowiska organu w kwestii nieprawidłowości odnoszących się do 128 godzin ponadwymiarowych. W tej materii skarżąca podniosła, że zgodę na realizację godzin ponadwymiarowych otrzymała od Wójta Gminy K. w piśmie datowanym 26 kwietnia 2023 r. Rzeczą organu prowadzącego było odniesienie się do tego zagadnienia skoro zostało one wcześniej podniesione. Zarządzenie nie porusza jednak tego tematu, podobnie zresztą jak kwestii sygnalizowanej przez skarżącą – na etapie formułowania zastrzeżeń do treści audytu (k.276 akt adm.), że w dniu 1 września 2016 r. zawarto porozumienie pomiędzy GZEAS a ZSP w sprawie prowadzenia pełnej księgowości w ZSP w K. oraz sprawy zakresu obowiązków Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w świetle uchwały nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] 2016 r. W uzasadnieniu zarządzenia nie zajęto stanowiska w tej materii, a to oznacza, że jest ono rozstrzygnięciem arbitralnym, które nie odzwierciedla dokładnie stanu sprawy i realiów, w których funkcjonowała placówka kierowana przez skarżącą. Nie wiadomo więc, czy wspomniane porozumienie obowiązywało, podobnie jak uchwala Rady Gminy K. z dnia [...] 2016 r. Z pisma audytora z dnia [...] 2024 r. wynika m.in, że zadania, które można przekazać do GZEAS obejmują rozliczanie wynagrodzeń (k. 285 akt adm.). Kwestia prawidłowości rozliczania wynagrodzeń za godziny ponadwymiarowe nie była szczegółowo oceniana przez audytora. Jego uwagi w zakresie godzin ponadwymiarowych ograniczały się do stwierdzenia, że dyrektor co do zasady nie powinien realizować godzin ponadwymiarowych ani doraźnych zastępstw jeżeli można je przydzielić innemu nauczycielowi. W sprawozdaniu z audytu końcowego podniesiono, że Dyrektor ZSP w K. poprzez przyjęcie do realizacji godzin ponadwymiarowych naruszył Kartę Nauczyciela (k.292 akt adm.).

Odwołanie skarżącej z zajmowanego stanowiska podyktowane zostało faktem zrealizowania przez nią 128 godzin ponadwymiarowych w okresie styczeń – grudzień 2023 r. Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że tak duża ilość godzin ponadwymiarowych skłoniła organ do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W rzeczywistości ograniczyło się ono – jak wynika z akt sprawy – do uzyskania oświadczenia J. M. z dnia 2 września 2024 r. (k. 311 akt adm.). Wskazywało ono m.in., że w roku szkolnym 2023/2024 niejednokrotnie zdarzały się sytuacje, kiedy skarżąca podejmowała się zastępstw na zajęciach lekcyjnych za nieobecnych nauczycieli prowadzących zajęcia z przedmiotów humanistycznych i ścisłych. Z dalszej treści oświadczenia wynikało, że skarżąca wielokrotnie była nieobecna na tych jednostkach lekcyjnych, delegowała do ich prowadzenia osoby trzecie, a ponadto pobierała za te zastępstwa dodatkowe wynagrodzenie. Przedmiotowe oświadczenie z dnia 2 września 2024 r. organ uzyskał już po wystąpieniu z dnia 20 sierpnia 2024 r. skierowanym do Lubelskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie wyrażenia opinii o możliwości odwołania skarżącej z zajmowanego stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Należy zauważyć, że w uzasadnieniu wystąpienia z dnia 20 sierpnia 2024 r. organ podaje m. in. fakt pobierania przez skarżącą wynagrodzenia za rzekomo zrealizowane godziny, w sytuacji, kiedy okoliczność ta oficjalnie została ujawniona przez J. M. dopiero w dniu 2 września 2024 r.

Z akt sprawy wynika, że osoby trzecie oddelegowane do prowadzenia zajęć i opieki nad uczniami to B. K. (sekretarka szkolna), J. M. (nauczyciel początkujący) i W. G. (nauczyciel początkujący). W ilu "skrajnych przypadkach" pracownik nie dydaktyczny był obecny na lekcjach tego organ nie wyjaśnia, ale twierdzi, że wysyłając pracowników nie dydaktycznych na zastępstwo Dyrektor ZSP w K. wyraźnie nadużywał swojej pozycji oraz nietycznie i niemoralnie wykorzystywał stosunek tych podległości tych pracowników. Jeśli faktycznie nauczyciele początkujący J. M. i W. G. realizowali program nauczania w czasie "zastępstw", to trudno mówić o zagrożeniu dla dydaktycznej funkcji szkoły. Jeżeli dyrektor szkoły rzeczywiście powierzył prowadzenia wielu zajęć sekretarce szkolnej, wtedy tego rodzaju zarzut mógłby być uzasadniony, zwłaszcza gdyby takie zachowanie dyrektora wielokrotnie się powtarzało. Ale takie ustalenie powinno być udowodnione z podaniem ilości zajęć lekcyjnych prowadzonych przez osobę nieupoważnioną, a za taką nie można uznać Ł. S. nauczyciela początkującego (realizującego zajęcia w dniu 21 marca 2024 r. jak to wynika z informacji GZEAS z dnia 3 stycznia 2025 r. – k. 29 verte akt sąd.).

Organ twierdzi też, że niecodzienne są sytuacje, gdy dyrektor podejmuje w pełni świadome działania w celu uzyskania dla siebie korzyści finansowych.

Sądowi trudno odnieść się do wskazanych wyżej tak poważnych zastrzeżeń odnośnie pracy skarżącej w sytuacji, gdy organ nie przedstawił dowodów na ich poparcie. Przedmiotowe oświadczenie J. M. było niewystarczające do przyjęcia, że skarżąca w ogóle nie realizowała osobiście żadnych zajęć ponadwymiarowych za które pobierała wynagrodzenie. W szczególności organ nie wskazał dni i godzin lekcyjnych, podczas których do realizacji zajęć lekcyjnych skarżąca miała delegować innych pracowników szkoły (nauczycieli lub pracownika nie dydaktycznego). Nie przedstawił również bezpośrednich dowodów np. w formie oświadczeń osób "delegowanych" do opieki nad uczniami w czasie zastępstw.

Sprawozdanie z audytu wewnętrznego z tematem zadania zapewniającego Kadry i Finanse w jednostce audytowanej Zespół Szkolno Przedszkolny w K. obejmowało okres poddawany badaniu 1 stycznia – 31 grudnia 2023 r., co oznaczało, że ujawnione wówczas w trakcie audytu nieprawidłowości mogły dotyczyć tego okresu. Sprawozdanie to nie wskazywało na nieprawidłowości związane z bezpodstawnym pobieraniem wynagrodzenia przez skarżącą w okolicznościach ujawnionych formalnie w dniu 2 września 2024 r. przez składającą oświadczenie J. M.. Zatem kwestię tę należało dokładnie wyjaśnić przed odwołaniem skarżącej. Za wyjaśnienie tego istotnego zagadnienia nie można bowiem potraktować "pozyskania informacji", na które powołuje się organ prowadzący w wystąpieniu z dnia 20 sierpnia 2024 r. do organu nadzoru pedagogicznego o wydanie opinii, która w świetle art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego nie ma charakteru wiążącego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1865/23). Do postępowania wyjaśniającego nie sposób zaliczyć zbierania dodatkowych nowych dowodów po wydaniu zaskarżonego zarządzenia w celu uwiarygodnienia jego motywów. Przejawem tej ostatniej praktyki jest pozyskanie informacji GZEAS z dnia 5 listopada 2024 r. wskazującej, że 30 pracowników nie miało ważnych badań lekarskich oraz informacji GZEAS z dnia 3 stycznia 2025 r. zawierającej zestawienie wyjazdów służbowych (delegacji) w roku 2023 (w okresie marzec – grudzień, z wyjątkiem czerwca i lipca 2023 r.) i w roku 2024 r. (w okresie marzec- czerwiec) w poszczególnych dniach ze wskazaniem ilości godzin zrealizowanych zastępstw. Analiza pisma GZEAS z dnia 3 stycznia 2025 r. świadczyć może, biorąc pod uwagę poszczególne dni delegacji, czas wyjazdu i przyjazdu oraz liczbę godzin zastępstw, że ewentualne nieprawidłowości polegające na pobieraniu wynagrodzenia za te godziny w czasie delegacji mogły mieć miejsce w 2023 r. w dniach - [...]., [...] i [...] oraz w roku 2024 w dniach [...] , [...] i [...]. Wobec tego jednoznaczne i należycie udokumentowane ustalenia w tym zakresie powinny być podane najpóźniej w uzasadnieniu zarządzenia, zwłaszcza, że w piśmie z dnia 17 lipca 2023 r. (k. 207 akt adm.) skarżąca ustosunkowała się do kwestii zrealizowanych godzin zastępstw przez Dyrektora i Wicedyrektora ZSP w K. w ciągu 2023 r. Skarżąca nie odnosiła się wtedy do godzin zrealizowanych w 2024 r. ponieważ tak kwestia nie była wówczas podnoszona przez audytora. Treść wniosku dowodowego z dnia 24 stycznia 2025 r. (k. 27-28 akt sąd.) wyjaśnia m.in., że informacja GZEAS z dnia 3 stycznia 2025 r. koresponduje z ustaleniami organu prowadzącego w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości bowiem z zestawienia wskazanego w tej informacji wynika, że dochodziło do sytuacji, w których skarżąca zgłaszała realizację zajęć lekcyjnych pobierając za to dodatkowe wynagrodzenie, przebywając w delegacji. W aktach rozpoznawanej sprawy brak jest delegacji dotyczących wyjazdów służbowych skarżącej w 2024 r. Stąd też weryfikacja stanowiska organu jest utrudniona z tego powodu. Co więcej, do akt administracyjnych dołączono tylko niektóre delegacje z podróży skarżącej w 2023 r. Większości delegacji przedstawionych z zestawieniu GZEAS z dnia 3 stycznia 2025 r. odnoszących się do roku 2023 nie ma w aktach sprawy. Poza tym informacja GZEAS przykładowo o tym, że w dniu 3 marca 2023 r. skarżąca była w delegacji od 12:00 do 17:00 nie wyklucza teoretycznie realizacji jednej godziny zastępstwa przed wyjazdem w podróż, co nie jest sprzeczne z rozliczeniem godzin z marca 2023 r. i wpisem "płatne godziny zastępstw" i "1 AG" (k.36 verte akt adm.). Uwaga ta – przy braku wystarczającego materiału dowodowego - jest aktualna w odniesieniu do pozostałych dni delegacji skarżącej. Niemniej należy zauważyć, czego organ nie ustalił, że delegacje, w tym z dnia [...] 2023 r. nr [...] (k. 59 akt adm.) usprawiedliwiały wyjazd skarżącej. Jak podaje GZEAS w swojej informacji w dniu [...] 2023 r. miała miejsce realizacja tylko jednej godziny zastępstwa, przy zarchiwizowanym dzienniku za rok szkolny [...]. Informacja ta zgodna jest z treścią zaakceptowanego rozliczenia godzin ponadwymiarowych za marzec 2023 r. (k.36 verte akt adm.). Delegacja skarżącej z dnia [...] 2023 r. nr [...] wskazywała, że tego dnia podróż służbowa trwała od godziny 7:30 do 12:00. Zestawienie sporządzone przez GZEAS świadczy, że w dniu [...] 2023 r. miała miejsce 1 godzina zastępstwa (według dziennika między 8:00 – 8:45). Godzina zastępstwa jest zgodna z zaakceptowanym rozliczeniem godzin ponadwymiarowych za październik 2023 r. (k.35 verte akt adm.). Według delegacji z dnia [...] 2023 r. nr [...] (k. 69 akt adm.) skarżąca przebywała w podróży w godzinach od 13:00 do 16:00. W tym czasie – jak podaje GZEAS – miała miejsce jedna godzina zastępstwa według wpisu do dziennika od 12:35 do 13:20. Godzina zastępstwa odpowiada rozliczeniu godzin ponadwymiarowych za listopad 2023 r. (k.34 akt adm.). Powyższe okoliczności mogą wskazywać na nieprawidłowości. Jednakże organ odwołujący nie dokonuje szczegółowych ustaleń w przedmiocie dodatkowego wynagrodzenia w tym m.in. za ww. 3 godziny zastępstw, o których wyżej mowa. Nie podaje też skutków finansowych wynikających tych nieprawidłowości. Wydanie zarządzenia nie zostało więc poprzedzone praktycznie żadną analizą dokumentacji źródłowej dotyczącej niedociągnięć skarżącej w sferze gospodarki finansami ZSP w K. . W tej materii organ posługuje się ogólnikowymi stwierdzeniami, czego przykładem ma być ocena o działaniu w celu osiągnięcia korzyści finansowych, czy o negatywnym wpływie takich działań noszących znamiona niegospodarności. W przypadku odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego skala nieprawidłowości w zakresie wydatkowania środków finansowych powinna być ujawniona przez organ prowadzący i należycie udokumentowana. Samo prowadzenie postępowania służbowego w tym zakresie przez organ Policji jest niewystarczające do uznania, że wystąpił szczególny przypadek w rozumieniu tego przepisu. Fakt prowadzenia takiego postępowania potwierdza ww. pismo Komendy Miejskiej Policji w L. z dnia [...] 2025 r.

Uwadze organu dopatrującego się nieprawidłowości w zarządzaniu ZSO w K. umyka także to, że figurujące w aktach sprawy polecenia wyjazdu służbowego (tzw. delegacje) dotyczące wyjazdów skarżącej zostały zatwierdzone przez Kierownika GZEAS. Rozliczanie zaś godzin ponadwymiarowych i płatnych godzin zastępstw – jak wynika to z akt sprawy - na bieżąco kontrolowano. Powyższe oznacza, że skarżąca podniosła słuszny argument o braku odniesienia się przez organ do kwestii podziału kompetencji pomiędzy GZEAS a dyrektorem ZSP w K. . Zaniedbania organizacyjne w zakresie zarządzania placówką oświatową skutkujące nieprawidłowym wydatkowaniem środków finansowych na wynagrodzenia są niewystarczające do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe w sytuacji, organ prowadzący nie ustalił skali nieprawidłowości i wysokości nienależnie pobranych świadczeń przez dyrektora szkoły. Poza tym w zaskarżonym zarządzeniu oraz w odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. nie zaprzeczył temu, że organ prowadzący placówkę oświatową wyraził zgodę na realizację przez skarżącą godzin ponadwymiarowych.

Odnosząc się do podnoszonej przez organ kwestii "nepotyzmu" wymaga wyjaśnienia, że Karta Nauczyciela nie zabrania zatrudniania w szkole członków najbliższej rodziny dyrektora takiej placówki. Stąd też polecenie, aby dostosować plan lekcji pod nauczycielkę będącą córką skarżącej, świadczy o postępowaniu niewątpliwie nagannym społecznie, jednakże mogącym być rozpatrywanym w kategoriach nie polecenia służbowego, ale koleżeńskiej prośby. Zatem obiektywnie nie można uznać, że takie zachowanie dyrektora destabilizuje pracę jednostki oświatowej.

Prawidłowość wydanego aktu o odwołaniu ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wskazane w jego uzasadnieniu. Powołane tam okoliczności muszą być przy tym konkretne i dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym wydanie aktu o odwołaniu oraz znajdować pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Przy kontroli odwołania ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej znaczenie zatem ma to, czy taki akt w ogóle zawiera uzasadnienie, a jeśli tak, to jakie przyczyny zostały przytoczone przez organ, gdyż to, jakie zdarzenia uznał on za przesłanki odwołania, musi wynikać bezpośrednio z uzasadnienia wydanego aktu. Tylko tak prawidłowo przedstawione okoliczności, w zestawieniu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, pozwalają na ustalenie motywów, jakimi kierował się organ, pozbawiając nauczyciela dotychczasowej funkcji kierowniczej, oraz ocenę, czy podane przez organ przyczyny rzeczywiście można uznać za szczególnie uzasadniony przypadek rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2023 r., III OSK 2803/21).

Skontrolowane zarządzenie z dnia [...] 2024 r. nie spełnia takich kryteriów ponieważ organ nie poczynił wystarczających samodzielnych ustaleń. Ich brak świadczy o tym, że rozstrzygnięcie było przedwczesne w realiach rozpoznawanej sprawy. Wobec braku kluczowych ustaleń kiedy i ile razy skarżąca nie zrealizowała w rzeczywistości zajęć zastępstw za które otrzymywała wynagrodzenie, rozstrzygniecie organu należy ocenić za dowolne i arbitralne.

Podkreślić należy, że zaniedbania po stronie nauczyciela, które mają prowadzić do odwołania go ze stanowiska dyrektora szkoły, muszą być wykazane w postępowaniu poprzedzającym podjęcie zarządzenia. W uzasadnieniu aktu odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora należy omówić wytykane mu nieprawidłowości oraz wykazać i szczegółowo umotywować na czym polega "szczególne uzasadnienie" danego przypadku i dlaczego w okolicznościach danej sprawy organ skorzystał z przyznanych mu ustawowo kompetencji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1972/11).

Akt odwołania dyrektora placówki oświatowej nie może być uzupełniany późniejszymi dowodami i wyjaśnieniami przyczyn takiego postępowania ze strony organu prowadzącego. Z tego powodu przedstawione przez organ w toku postępowania sądowoadministracyjnego nowe dowody w postaci: pisma Dyrektora ZSP w K. z dnia 5 listopada 2024 r., pisma Naczelnika Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą KMP w L. z dnia [...] 2025 r., pisma Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół z dnia 3 stycznia 2025 r. nie mogły potwierdzać legalności zaskarżonego zarządzenia.

Jak wcześniej wykazano w orzecznictwie podkreśla się wymóg natychmiastowości działania organu, wskazując, że brak szybkiej reakcji na takie postępowanie osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole osłabia, a nawet z upływem czasu może znosić możliwość odwołania nauczyciela z tego stanowiska na podstawie omawianego przepisu. W badanej sprawie wstępne sprawozdanie z audytu wewnętrznego datowane jest na 31 lipca 2024 r. (sprawozdanie końcowe na dzień [...] 2024 r.). W tych okolicznościach wydanie zarządzenia o odwołaniu skarżącej z zajmowanego stanowiska w dniu [...] 2024 r. m. in. z powodu nieprzekazania od dnia 1 września 2015 r. obowiązków sekretarza szkoły, czy zawarcia umowy zlecenia z dnia 1 lipca 2022 r. dotyczącej świadczenia usług informatycznych, nie miało charakteru działania doraźnego i niezbędnego celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania jednostki oświatowej.

W ocenie Sądu, wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia nieprawidłowościom nie można przypisać cechy nadzwyczajnego i rażącego naruszenia prawa. Opisane przez organ zaniedbania mieszczą się w katalogu zdarzeń, zaniechań i nieprawidłowości zwykle mogących wystąpić w zarządzaniu szkołą lub placówką oświatową, co powoduje, że skarżone zarządzenie okazuje się rozstrzygnięciem wadliwym zwłaszcza, że skarżąca wdraża działania naprawcze, czego przejawem jest informacja z dnia 2 września 2024 r. na temat sposobu wykonania zaleceń wynikających z audytu wewnętrznego. Do tego zagadnienia organ prowadzący nie ustosunkował się.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Jak wyżej wykazano organ administracji publicznej naruszył przepis art. 66 ust.1 pkt 2 Prawa oświatowego. Z tych też względów na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia (o czym orzekł w punkcie I. wyroku). O kosztach postępowania rozstrzygnięto na mocy art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na kwotę zasądzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w wysokości 480 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.