Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Artur Kuś, , Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2020 r. sprawy ze skargi W D na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W D kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po rozpatrzeniu wniosku W D o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego segment [...] w zabudowie szeregowej zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...] w gminie [...], na podstawie art. 59f ust. 6 w zw. z art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. - dalej jako P.b. odmówił udzielenia żądanego pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę (decyzja Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r.

W decyzji wskazano, że po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli w dniu 27 marca 2019 r. stwierdzono niezgodność z projektem zagospodarowania działki stanowiącym integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego. Niezgodność z projektem zagospodarowania działki polega na usytuowaniu utwardzonego kostką betonową miejsca na pojemniki do gromadzenia nieczystości stałych o wymiarach 1,31m x 3,20m w dojeździe do budynku co spowodowało zawężenie dojazdu na długości 3,20 m. Ponieważ utwardzone kostką miejsce na pojemniki podniesiono o ok. 10 cm względem drogi dojazdowej powstało również miejsce niebezpieczne. Szerokość dojazdu poza zwężeniem wynosi 5,0m.

W projekcie nie było przewidziane podwyższenie terenu dojazdu, a nadto, miejsca na pojemniki na nieczystości stałe miały być zlokalizowane zgodnie z opisem do projektu zagospodarowania działki (strona 1 projektu) na zbiorniku na nieczystości płynne (co jest zapisem nieprecyzyjnym).

Nie oznaczono również w projekcie zagospodarowania miejsc postojowych, pomimo że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla przedmiotowej działki wynika jednoznacznie obowiązek "urządzenia 1 miejsca postojowego do parkowania na jeden dom/jeden lokal mieszkalny (w tym miejsca garażowe.

Droga dojazdowa nie spełnia wymagań z § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm. - dalej jako rozporządzenie ws. warunków). Zawężenie dojścia poprzez wykonanie utwardzonego miejsca z kostki betonowej zmniejsza wymaganą prawem szerokość.

Stan w jakim znajduje się obecnie dojazd i dojście do budynku stwarza realne zagrożenie bezpieczeństwa dla jego użytkowników (nierównomierny uskok o wysokości ok. 40 cm na całej długości drogi dojazdowej w odległości ok. 0,50m od granicy działki sąsiedniej nr ewid. [...].

W istotny sposób odstąpiono od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie usytuowania 6-ciu zbiorników do gromadzenia nieczystości ciekłych i zwiększenia pojemności każdego z nich z 3,5m3 na 6,0m3. Ponadto zbiorniki oryginalnie były usytuowane w trzech grupach po 2 szt. (każda grupa o łącznej pojemności 7,0 m3). Natomiast po zmianie uznanej przez projektanta jako nieistotna zbiorniki o pojemności 6,0m3 zostały usytuowane w 2-ch grupach po 3 szt. W tej sytuacji w każdej grupie znajdują się zbiorniki o łącznej pojemności 18m3 w związku z czym powinna być zachowana odległość 30m od budynku mieszkalnego i 7,50m od granicy sąsiedniej działki - § 36 ust. 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia ws. warunków.

Organ stwierdził również inne, pomniejsze uchybienia i doszedł końcowo do wniosku, że zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania administracyjnego (naprawczego) w sprawie istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu.

II.

Po rozpatrzeniu odwołania W D, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB.

Jak wyjaśnił, w toku postępowania odwoławczego postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] zlecił PINB przeprowadzenie uzupełniających oględzin i ustalenie aktualnego stanu faktycznego sprawy, co wykonano w dniu 17 czerwca 2019 r.

Po analizie materiału dowodowego [...]WINB nie podzielił stanowiska PINB, że zmiana lokalizacji oraz pojemności zbiorników na nieczystości ciekłe w niniejszej sprawie powinna zostać potraktowana jako istotne odstępstwo od projektu zagospodarowania działki. Nie jest tak, że usytuowanie ww. zbiorników o pojemności 6,0m3 w dwóch grupach po 3 szt. oznacza, że należy je traktować jako jeden zbiornik o łącznej pojemności 18m3. Zbiorniki te nadal stanowią odrębne urządzenia budowlane i w związku z tym w sprawie tej powinien mieć zastosowanie § 36 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych. Z protokołu czynności kontrolnych z dnia 17 czerwca 2019 r. wynika, że odległość wyłazów zbiorników na ścieki od ściany z drzwiami i oknami budynku znajdującego się na działce inwestora wynosi ok. 10,6 -10,7m, odpowietrzeń od granic działek sąsiednich - min. 2,66m, a ponadto:

- odległość wyłazu zbiornika wykonanego niezgodnie z projektem budowlanym od granicy z działką nr ewid. [...] wynosi ok. 10,55m, zaś od budynku znajdującego się na tej działce - ok. 18m, natomiast od granicy z działką nr ewid. [...] - 3m;

- odległość wyłazu zbiornika wykonanego niezgodnie z projektem budowlanym od granicy z działką nr ewid. [...] wynosi ok. 2,95m, zaś od budynku znajdującego się na tej działce - ok. 28,8m.

Takie usytuowanie zbiorników nie narusza przepisów technicznych.

Nie jest też zmianą istotną wykonanie miejsc postojowych na działce objętej inwestycją. Przedmiotem postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest głównie ocena zgodności decyzji z warunkami pozwolenia na budowę. Z analizy dokumentacji projektowej wynika zaś, że nie przewidywała ona w ogóle realizacji miejsc postojowych, wobec czego brak jest podstaw do badania zgodności ich realizacji z jej warunkami bądź przepisami.

Odnosząc się do wykonanego przez inwestora utwardzenia terenu o wymiarach 1,31m x 3,20m w dojeździe do przedmiotowego obiektu, z przeznaczeniem na miejsce na pojemniki na nieczystości stałe należy wskazać, że zgodnie z dokumentacją projektową wjazd na działkę od drogi gminnej przewidziano w zachodniej jej części przez dojazd szerokości 5,0m długości 53,0m zakończony furtką i bramą wjazdową, teren utwardzony kostką kamienną. Odpady stałe gromadzone w indywidualne pojemniki na śmieci zlokalizowane na zbiorniku oczyszczalni i opróżniane okresowo przez koncesjonowane zakłady. Dokumentacja projektowa nie przewidywała zwężenia dojazdu o szerokości 1,31m na długości 3,2m i podniesionego względem pozostałej nawierzchni dojazdu, z przeznaczeniem pod pojemniki na nieczystości stałe. Z ustaleń PINB wynika ponadto, że rzeczywisty dojazd wraz z dojściem do obiektu budowlanego objętego wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wynosi aktualnie ok. 3,7m co jest niezgodne z § 14 rozporządzenia ws. warunków technicznych.

Argumenty inwestora są niezasadne, bowiem wskazany przepis nakłada obowiązek zapewnienia do obiektu budowlanego dojazdu oraz dojścia o wymiarach co najmniej 4,5m. W ocenie tut. organu nie można potraktować utwardzonego miejsca na pojemniki na nieczystości stałe o szerokości ok. 1,31m jako dojścia spełniającego warunki określone w § 14 rozporządzenia.

Ponadto z protokołu kontroli z dnia 17 czerwca 2019 r. wynika, że wykonane utwardzenie posiada spadek w kierunku działki sąsiedniej nr ewid. [...]. Na szerokości 1,31m spadek wynosi ok. 1%, co może potencjalnie oddziaływać na nieruchomość sąsiednią poprzez spływ wód opadowych w kierunku tej działki, co z kolei narusza § 29 rozporządzenia ws. warunków technicznych.

Podczas ww. czynności kontrolnych ustalono również, że przy zjeździe z drogi gminnej wykonanej z kostki brukowej, wykonano ok. 3-metrowy fragment z geokraty. Inwestor oświadczył, że w ten sposób chce wykonać w przyszłości dojazd do budynku. Geokrata została okrawężnikowana od strony działki sąsiedniej nr ewid. [...]. Inwestor oświadczył, że fundament betonowy z wymurowanym na nim bloczkiem betonowym (2 warstwy bloczka) zostanie wykorzystany pod ogrodzenie międzysąsiedzkie z działką nr ewid. [...]. Przy fundamencie teren utwardzony tłuczniem wyprofilowano w ten sposób, aby woda nie przedostawała się na teren sąsiedniej działki. Inwestor oświadczył, że przy ww. fundamencie zamierza wykonać dodatkowy krawężnik. Obniżenie przy fundamencie ogrodzenia wykonano na średnio 40cm od fundamentu i głębokości ok. 30cm. Jak ustalił PINB takie usytuowanie przy obniżeniu pokryw rewizyjnych kanalizacji, nie zapewnia bezpiecznego dojazdu do obiektu.

Zdaniem [...]WINB wskazane powyżej odstępstwa od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki mają charakter istotny gdyż naruszają przepisy warunków technicznych (§ 14 i § 29). Zgodnie zaś z art. 36a ust. 5a P.b., istotnym odstępstwem nie jest zmiana, która nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. W przypadku naruszania tych przepisów organ zobligowany jest do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Ponadto, w inspektoratach nadzoru budowlanego na stanowiskach inspektorów zatrudnione są osoby, które posiadają uprawnienia budowlane we właściwym zakresie, wobec czego są w stanie samodzielnie określić prawidłowość wykonania robót pod względem technicznym. Organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego to fachowy pion i skoro uznał podczas kontroli oraz na podstawie zgromadzonej dokumentacji, że stan faktyczny po przeprowadzonych robotach budowlanych nie budzi wątpliwości, a jednocześnie nie ma innych dokumentów technicznych wskazujących na inne ustalenia dokonane przez podmiot uprawniony, to brak jest podstaw do podważenia dokonanych przez niego ustaleń. Jeżeli organy nadzoru budowlanego wyprowadziły określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych i nienasuwających zastrzeżeń dowodów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia skutecznego kontrdowodu z inicjatywy strony kwestionującej te ustalenia, czego w omawianej sprawie nie uczyniono.

Skoro PINB wyprowadził swoje wnioski m.in. z przeprowadzonej w dniu 28 marca 2019 r. kontroli obowiązkowej, której protokół został podpisany przez inwestora bez uwag, to brak jest podstaw do negowania tych ustaleń.

III.

Skargę na powyższą decyzję wniósł W D (dalej jako skarżący) kwestionując ją w całości, wnosząc o jej uchylenie jak również uchylenie decyzji ją poprzedzającej.

Skarżący wniósł o:

- oddalenie zarzutów o istotnych odstępstwach od projektu zagospodarowania działki budowlanej [...],

- oddalenie zarzutu o naruszeniu § 14 i § 29 rozporządzenia ws. warunków technicznych,

- powołanie biegłego, bowiem kontrola PINB jest nierzetelna.

Zdaniem Skarżącego organy nie uwzględniły przede wszystkim tego, że domagał się on wydania pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

Zwrócił uwagę, że nie zalewa sąsiada a to sąsiad od lat go zalewa bowiem jego działka jest wyżej niż jego.

Podkreślił, że dojazd do nieruchomości nie jest jeszcze skończony i docelowo będzie wyglądał inaczej (będzie zrównany z utwardzeniem). W chwili obecnej to rozpoczęta budowa ogrodzenia oraz wykop pod krawężnik, którym oddzielony zostanie dojazd od fundamentu ogrodzenia.

Wykonane utwardzenie kostką betonową o wymiarach 1,31x3,20 m jest w chwili obecnej podniesione jednakże jest to stan przejściowy. Wykonane podniesienie to miejsce na pojemniki na nieczystości stałe, przy czym jedynie 0,5 m będzie zajęte pod pojemniki a resztę będzie stanowić swobodny dostęp do nich, tak aby w łatwy sposób możliwe było ich opróżnianie (przejazd na kółkach). Pozostała część dojazdu będzie wykonana z geokraty, tak aby zachować jak najwięcej terenu biologicznie czynnego. W protokole błędnie wskazano, że dojazd to jedyne 3,7 m nie doliczając 81 cm powstałych po odjęciu od utwardzenia głębokości przeznaczonej na pojemniki (0,5 m). Dojazd może być wykonany z różnych materiałów.

Jak stwierdził Skarżący, nie jest prawdą, że nie wnosił uwag do protokołu. Złożył je w odrębnym piśmie.

Odnośnie do nierównego ułożenia utwardzenia (ze spadkiem w kierunku działki sąsiada) Skarżący wyjaśnił, że jedna kostka mogła być nierówno połażona i poziomica wykazała spadek. Jednakże PINB nie zaznaczył w protokole, że kostka nie jest ułożona w ostrej granicy i gdyby doszło do zacieku to teren inwestora. Ponadto teren sąsiada jest wyżej, a woda pod górę nie płynie.

IV.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

V.

Skarga jest zasadna.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostają te "odstępstwa", które [...]WINB zakwestionował i uznał, że albo nie stanowią w ogóle odstępstw (np. miejsca postojowe nieprzewidziane w projekcie) albo są odstępstwami nieistotnymi np. zbiorniki na nieczystości płynne, czy też inne, wymienione przez [...]WINB rozbieżności pomiędzy stanem zastanym a tym wynikającym z projektu budowlanego. W istocie badaniu podlega uznane za "istotne odstąpienie" niewykonanie dojazdu (zagrażające zdaniem [...]WINB bezpieczeństwu), skierowanie wód opadowych na teren nieruchomości sąsiada i wykonanie utwardzenia pod pojemniki na odpady stałe, co ma zmniejszać dojazd do budynku.

Merytoryczną ocenę należy jednak rozpocząć od kwestii ogólnej a zarazem będącej podstawowym powodem uchylenia obu zaskarżonych decyzji, tj. brakiem kompleksowego rozpatrzenia wniosku Skarżącego zgodnie ze zgłoszonym przez niego żądaniem udzielenia zgody częściowej.

Należy przeto wskazać, że decyzyjny tryb udzielenia pozwolenia na użytkowanie znalazł w niniejszej sprawie zastosowanie wyłącznie na skutek wniosku inwestora z dnia 10 lutego 2019 r. złożonego na formularzu i wniesionego zgodnie z art. 55 ust. 2 P.b. (Inwestor zamiast dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy może wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie). Istotne jest przy tym to, o czym oba organy wypowiadają się dość lakonicznie, że Skarżący już we wniosku wyraźnie wskazał, że wnosi o wydanie pozwolenia na użytkowanie w części, co należało interpretować łącznie z wyjaśnieniem dołączonym do wniosku (zob. pismo z dnia 10 lutego 2019 r.) oraz później nadesłanym stanowiskiem (zob. pismo z dnia 11 lutego 2019 r.). Z obu tych pism wynika, że intencją Skarżącego, podtrzymywaną w toku całego postępowania, było uzyskanie częściowego pozwolenia na użytkowanie, tj. pozwolenia wydanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych przewidzianych w pozwoleniu na budowę, zatem zgodnie z art. 55 ust. 1 pkt 3 P.b. (Przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli: 3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.).

Z powołanych pism Skarżącego doprecyzowujących złożony wniosek wynika, że domaga się on wydania pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, w tym w szczególności dojazdu do budynku, stanowiącego główną oś sporu w sprawie. Pismem z dnia 24 lutego 2019 r. Skarżący przedstawił, w odpowiedzi na postanowienie brakowe organu z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], swoje stanowisko w sprawie. Zaznaczyć jednak należy, że w postanowieniu brakowym zobowiązano inwestora do wskazania robót, które zostaną wykonane w terminie późniejszym z określeniem terminu ich zakończenia. Właśnie w odpowiedzi na to pismo Skarżący ponownie wyraźnie wyartykułował potrzebę uzyskania pozwolenia na użytkowanie przed ostatecznym wykonaniem dojazdu. W związku z tym to w kontekście tych twierdzeń należy rozpatrywać podjęte w sprawie czynności kontrolne i wydane decyzje. Nie zmienia takiej oceny kolejny wniosek z dnia 4 marca 2019 r., określający termin wykonania brakujących robót (do lipca 2019 r.), który należy odczytywać łącznie z wcześniejszą korespondencją, co zaznacza sam Skarżący w złożonym razem piśmie przewodnim.

Tym samym organy winny były prowadzić postępowanie w sposób uwzględniający złożony wniosek, tj. poza kontrolą koniecznych elementów z art. 59a ust. 2 P.b. niezbędne było uwzględnienie także i tego, czy jest możliwe udzielenie zgody częściowej, przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, w tym tych dotyczących dojazdu, co było jednym z głównych motywów działania Skarżącego. Okoliczność, że inwestor w składanym wniosku i pismach nie jest w stanie na tyle wyraźnie i precyzyjnie wyartykułować swoich myśli, aby bez wątpliwości można było je jasno odczytać, nie oznacza jeszcze, że organ może nad tym przejść do porządku. Organy nadzoru budowlanego związane są zasadami wynikającymi m.in. z art. 7, art. 8 § 1 czy art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - dalej jako k.p.a.) i w tym zakresie mają Stronom postępowania udzielać niezbędnych wyjaśnień, pouczać o skutkach ich działań, tak aby sprawa wywołana wnioskiem danej osoby została, w braku przeszkód, załatwiona zgodnie z jej żądaniem i aby na przeszkodzie ku temu nie stanęło zwłaszcza niedopowiedzenie czy niezrozumienie intencji strony bądź jej błąd, który można było usunąć.

W kontekście powyższego należy wskazać, że w protokole kontroli obowiązkowej z dnia 28 marca 2019 r. Skarżący i kierownik budowy zakwestionowali przede wszystkim tezę o zwężeniu dojazdu do działki wskazując, że nie jest on jeszcze skończony i czemu ma służyć wykonane na jego początkowym fragmencie utwardzenie (wyjaśnienie w tym zakresie było rozwijane w kolejnych pismach Skarżącego). Strona zakwestionowała także odprowadzanie wód opadowych na teren nieruchomości sąsiada. PINB w ogóle do tych twierdzeń się nie ustosunkował, choć już z uwagi na żądanie udzielenia zgody częściowej (przed wykonaniem wszystkich robót), wymagało szczególnej oceny i wykazania, dlaczego nie jest możliwe uwzględnienie wniosku, zwłaszcza że tak zgoda może być opatrzona warunkami np. wykonania odpowiednich robót - por. art. 59 ust. 2 P.b. Brak odniesienia się do twierdzeń co do dojazdu (jego szerokości), zwłaszcza w kontekście stanowiska Skarżącego, że jedynie 0,5 m utwardzenia będzie przeznaczone na pojemniki, nakazywał szczegółowe wyjaśnienie i odniesienie się do tej kwestii w postępowaniu odwoławczym. Brak również w ogóle rozważenia możliwości wydania zgody na korzystanie z dojazdu w stanie w jakim zastał go organ w trakcie kontroli, przy czym uwzględniając żądanie Skarżącego organ mógł na niego równocześnie włożyć obowiązek dokonania określonych zabezpieczeń, czy po prostu jak twierdzi Skarżący (patrz protokół rozprawy) wsunięcia wystających studzienek teleskopowych i ich zlicowania z poziomem otaczającego gruntu. Organ I instancji w istocie gołosłownie również przyjął, że wody opadowe będą odprowadzane na teren sąsiedni. W protokole kontroli z 28 marca 2019 r. brak jest szczegółowych pomiarów, które byłyby udokumentowane materiałem zdjęciowym. Brak jest również odniesienia się do twierdzeń, że woda opadowa z utwardzenia 1,31m x 3,2m nie spływa na teren sąsiedni (podwyższony) tylko na działkę Skarżącego (pomiędzy działkami istnieje przerwa). Również i w tym przypadku, nawet przy stwierdzeniu że utwardzenie jest źle wyprofilowane, możliwe było wyrażenie zgody obwarowanej wymogami usunięcia owej nieprawidłowości z art. 59 ust. 2 P.b. a nie kierowania sprawy na tory postępowania naprawczego.

Nieco większej staranności w procedowaniu dołożył organ odwoławczy, jednakże nie uniknął powielenia błędów z postępowania pierwszoinstancyjnego, co w konsekwencji nakazywało uchylenie obu zaskarżonych decyzji.

Pomimo zapewnienia o wysokim profesjonalizmie pracowników inspektoratów nadzoru budowlanego, czego nie sposób kwestionować, a także pomimo zapewnienia że organ rozważył całokształt okoliczności sprawy, przeprowadzona zdaniem Sądu kontrola instancyjna jest niepełna i nie udziela odpowiedzi na istotne okoliczności sprawy i żądania Skarżącego.

Po pierwsze, brak jest w ogóle oceny tego, czy a jeżeli tak to dlaczego, utwardzenie z kostki na początku dojazdu (1,31 m x 3,2 m) organ nie traktuje w sposób, w jaki przedstawia to Skarżący, tj. że tylko 0,5 metra będzie wykorzystywane pod pojemniki na odpady. Wskazać należy, że wersja Skarżącego wymagała co najmniej szerszej oceny zwłaszcza, że wyjaśnienie w tym zakresie nie jest ani gołosłowne, ani z gruntu rzeczy niemożliwe do zaakceptowania. Dość wskazać, że pojemniki na nieczystości stałe mają różną wielkość, jednakże standardowo stosowany pojemnik w domach jednorodzinnych (w przedziale pojemności pomiędzy 80-120 litrów) może mieć gabaryty nieprzekraczające 0,5 metra (szerokość i głębokość). W takim przypadku wersja Skarżącego, wskazująca na to, że część utwardzenia może zostać zajęta przez pojemniki (owe 0,5 metra) zaś pozostała część to nic innego jak utwardzenie pozwalające na łatwe operowanie pojemnikiem na kołach przy jego opróżnianiu przez wyspecjalizowaną firmę, zasługiwałaby na aprobatę. W takim bowiem przypadku dojazd spełniałby wymaganie z § 14 ust. 3 rozporządzenia ws. warunków technicznych, nigdzie bowiem nie jest wskazane, co słusznie akcentuje skarga, że dojazd ma być wykonany z tych samych materiałów.

Po drugie, organ nie rozpatruje łącznie poszczególnych robót kiedy ich specyfika tego wymaga, rozdzielając utwardzenie i dojazd na dwa osobne zagadnienia, z pozoru tylko od siebie niezależne. Skarżący tymczasem wyraźnie podkreśla, że utwardzenie całego dojazdu zostanie zlicowane przy użyciu geokraty z wykonanym już utwardzeniem z kostki. Jednocześnie prosi o zwłokę w wykonaniu tych prac i udzielenie zgody warunkowej. W stanowisku organu brak jest odniesienia się do tej prośby, pomimo że organy mają tam gdzie jest to możliwe uwzględniać słuszny interes strony. Podobnie brak jest rozważenia, czy możliwe jest udzielenie zgody na użytkowanie dojazdu przed wykonaniem w pełni jego utwardzenia z zastrzeżeniem określonych warunków np. usunięcia punktów mogących stwarzać niebezpieczeństwo (wystające studzienki teleskopowe, które w łatwy sposób mogą zostać zlicowane z gruntem i co wykwalifikowani pracownicy inspektoratów nadzoru budowlanego powinni wiedzieć).

Po trzecie, organ zwraca w uzasadnieniu decyzji uwagę na profesjonalizm pracowników inspekcji i wyczerpujące zbadanie całego materiału dowodowego. W konsekwencji przyjmuje, że nie ma podstaw do zakwestionowania pomiarów wykonanych przy protokole kontroli z dnia 17 czerwca 2019 r. (zlecona przez [...]WINB). Tymczasem z tego protokołu wynika jasno, w jaki sposób docelowo będzie wyglądać zlicowanie utwardzenia z kostki z geokratą (por. zdjęcia początku dojazdu). Nadto, ze zdjęć dotyczących utwardzenia z kostki wynika, że pomiędzy płotem sąsiada a owym utwardzeniem rzeczywiście może istnieć wolna przestrzeń. Niezależnie od tego Sąd zwraca również uwagę, że w aktach sprawy znajduje się także inny protokół kontroli z dnia 4 czerwca 2019 r. Ze szkiców stanowiących jego załącznik wynika, że spadki na utwardzeniu z kostki są w istocie 1% jednak nie biegną w kierunku działki sąsiedniej a na działkę Skarżącego. Twierdzenie na tej podstawie, że inwestycja narusza stosunki wodne i przewidziany zakaz odprowadzania wód na tereny sąsiednie jest co najmniej przedwczesne. Brak jest wyjaśnienia dlaczego zachodzi rozbieżność pomiędzy kontrolą w dniu 4 czerwca 2019 r. a kontrolą w dniu 17 czerwca 2019 r. Jest to o tyle istotne, bowiem porównanie zdjęć z obu kontroli nie wskazuje, by w czasie pomiędzy nimi (12 dni) utwardzenie zostało przebudowane a woda skierowana na działkę sąsiada. Nadto, o czym była już mowa, nawet przyjęcie, że owe utwardzenie jest wadliwie wykonane, organ udzielając zgody warunkowej mógłby nakazać jego dostosowanie do wymogów prawnych w ramach uprawnień z art. 59 ust. 2 P.b.

W tej sytuacji Sąd nie ma wątpliwości, że sprawa w obu instancjach nie została należycie zbadana. Po pierwsze, nie odniesiono się do istoty żądania, traktując zgłoszony wniosek tak jakby dotyczył udzielenia zgody po wykonaniu wszystkich robót budowlanych. Tymczasem Skarżący konsekwentnie wskazuje na udzielenie zgody przed wykonaniem wszystkich prac, do czego ma prawo a organ winien mu w tym w granicach prawa pomóc. Po drugie, zebrany materiał dowodowy, w szczególności wyjaśnienia Skarżącego i kierownika budowy nie zostały należycie ocenione. Brak jest odniesienia się do funkcji utwardzenia z kostki, możliwości korzystania z dojazdu w sytuacji gdy nie jest on jeszcze skończony, a także braku odprowadzania wód opadowych na działkę sąsiada (brak w ogóle sprawdzenia który teren leży wyżej).

W tej sytuacji Sąd uznaje, że organ na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 7, art. 8 § 1, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. niewłaściwie ocenił materiał dowodowy i istotę żądania Skarżącego oraz nie wyjaśnił przekonująco zajętego przez siebie stanowiska. Jak już wskazano, Skarżący domagał się zgody na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich prac, co już ze swej istoty wymagało szczegółowego wskazania, dlaczego organ nie zgadza się na uwzględnienie takiego wniosku i dlaczego, pomimo możliwości wyrażenia zgody warunkowej, uzależnionej od wykonania określonych robót np. obniżających teleskopowe studzienki kanalizacyjne, nie skorzystał z takiej możliwości.

W ponownym postępowaniu organy dokonają w razie potrzeby weryfikacji materiału dowodowego (stan nieruchomości mógł bowiem ulec już zmianie) i uwzględnią w granicach prawa potrzebę probywatelskiej wykładni przepisów i oceny wniosku.

Sąd równocześnie przypomina Skarżącemu, bazując w tym zakresie na zapisach protokołów kontroli, o konieczności właściwego zachowania się w trakcie czynności dokonywanych przez osoby mające status urzędnika państwowego. Za niedopuszczalne i nie licujące z powagą organu jak i wiekiem Skarżącego należy uznać zachowanie polegające na obrażaniu innych osób czy używaniu słów uznanych za nieprzyzwoite. Nie tłumaczy tego w żadnym razie stan wzburzenia, czy trudności z uzyskaniem akceptacji wykonanych robót.

O zwrocie kosztów postępowania na rzecz W D na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.