{\rtf1\ansi\ansicpg1252 \deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}} {\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;} {\stylesheet {\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;} {\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;} {\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;} {\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;} } {\*\listtable } {\*\listoverridetable } {\info} \paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440 {\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-11 05:18\par }{\header \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7630 \cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1716 \cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych \cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt }}\f0 / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }} \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7630 \cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1716 \cellx9346\row \pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840 \marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b II OPS 5/19 - Uchwa\u322?a\b0\par \par\trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2020-06-22 \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2019-11-13 \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Jacek Chlebny /przewodnicz\u261?cy/ \par Bogus\u322?aw Dauter \par Arkadiusz Cudak \par Maria Jagielska /autor uzasadnienia/ \par Zygmunt Zgierski /sprawozdawca zdanie odrebne/ \par Wojciech Mazur /zdanie odrebne/ \par Cezary Pryca \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6014 Rozbi\u243?rka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s \par 658 \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Inne \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Wojew\u243?dzki Inspektor Nadzoru Budowlanego \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Podj\u281?to uchwa\u322?\u281? \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2018 nr 0 poz 2096; ; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks post\u281?powania administracyjnego - tekst jedn. \par Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; ; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi - t.j. \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Publikacja w u.z.o.\b0 \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 ONSAiWSA 2020 r., Nr 5, poz.79 \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0 \par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie nast\u281?puj\u261?cym: Przewodnicz\u261?cy: Prezes Izby Og\u243?lnoadministracyjnej NSA Jacek Chlebny S\u281?dziowie NSA: Arkadiusz Cudak Bogus\u322?aw Dauter Maria Jagielska (wsp\u243?\u322?sprawozdawca i autor uzasadnienia) Wojciech Mazur Cezary Pryca Zygmunt Zgierski (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent s\u281?dziego B. Z. po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okr\u281?gowej w T. P. S. delegowanego do Prokuratury Krajowej na posiedzeniu jawnym w Izbie Og\u243?lnoadministracyjnej, w sprawie skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 146/18 w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. na bezczynno\u347?\u263? [...] Wojew\u243?dzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpoznania odwo\u322?ania, zagadnienia prawnego przedstawionego przez sk\u322?ad orzekaj\u261?cy Naczelnego S\u261?du Administracyjnego postanowieniem z dnia 8 pa\u378?dziernika 2019 r., sygn. akt II OSK 1117/19, do rozstrzygni\u281?cia sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego na podstawie art. 187 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.): "Czy wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi?" podj\u261?\u322? nast\u281?puj\u261?c\u261? uchwa\u322?\u281?: Wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego post\u281?powania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. CVS \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0 \par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 W toku rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. (sygn. akt II OSK 1117/19) od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Kr 146/18 ze skargi tej Sp\u243?\u322?ki na bezczynno\u347?\u263? Ma\u322?opolskiego Wojew\u243?dzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., Naczelny S\u261?d Administracyjny powzi\u261?\u322? powa\u380?n\u261? w\u261?tpliwo\u347?\u263? interpretacyjn\u261? zwi\u261?zan\u261? z dopuszczalno\u347?ci\u261? uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263? organu wniesionej po wydaniu przez ten organ rozstrzygni\u281?cia ko\u324?cz\u261?cego w sprawie, kt\u243?rej zarzut bezczynno\u347?ci dotyczy i na podstawie art. 187 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi \u8211? dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z p\u243?\u378?n. zm.) postanowieniem z dnia 8 pa\u378?dziernika 2019 r. przedstawi\u322? sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego do rozstrzygni\u281?cia zagadnienie prawne: \par \par "Czy wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi?". \par \par Pytanie postawione zosta\u322?o na tle stwierdzonego stanu faktycznego sprawy, w kt\u243?rym skar\u380?\u261?ca Sp\u243?\u322?ka, od wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r., z\u322?o\u380?y\u322?a w dniu 12 lutego 2018 r. odwo\u322?anie do Ma\u322?opolskiego Wojew\u243?dzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nast\u281?pnie - wobec "milczenia w\u322?adzy" - z\u322?o\u380?y\u322?a w dniu 7 czerwca 2018 r. ponaglenie do G\u322?\u243?wnego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja ostateczna wydana zosta\u322?a przez Ma\u322?opolskiego Wojew\u243?dzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] czerwca 2018 r., za\u347? w dniu 6 lipca 2018 r. G\u322?\u243?wny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyda\u322? postanowienie stwierdzaj\u261?ce, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci nie maj\u261?cej wszak\u380?e ra\u380?\u261?cego charakteru. \par \par W z\u322?o\u380?onej dnia 23 lipca 2018 r. do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie skardze Sp\u243?\u322?ka domaga\u322?a si\u281? stwierdzenia, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci, kt\u243?ra mia\u322?a miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa, zas\u261?dzenia koszt\u243?w post\u281?powania oraz przyznania sumy pieni\u281?\u380?nej przewidzianej art. 149 \u167? 2 p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 154 \u167? 6 tej ustawy. W uzasadnieniu skar\u380?\u261?ca m.in. podnios\u322?a, \u380?e realizuje inwestycj\u281? budowlan\u261?, dla kt\u243?rej zakwestionowan\u261? w drodze odwo\u322?ania decyzj\u261? nakazano sporz\u261?dzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego oraz analizy zacienienia i nas\u322?onecznienia, przy czym roboty budowlane zosta\u322?y wstrzymane, a organ odwo\u322?awczy przez 4 miesi\u261?ce nie podj\u261?\u322? \u380?adnej czynno\u347?ci zmierzaj\u261?cej do rozpatrzenia odwo\u322?ania. \par \par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Krakowie, oddalaj\u261?c skarg\u281? na podstawie art. 151 p.p.s.a., za zasadnicz\u261? kwesti\u281? w kontrolowanej sprawie uzna\u322? dopuszczalno\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263? organu administracji w sytuacji jej wniesienia po wydaniu przez ten organ decyzji ostatecznej, ko\u324?cz\u261?cej kwestionowane skarg\u261? post\u281?powanie. S\u261?d wyja\u347?ni\u322?, \u380?e art. 149 \u167? 1 pkt 1 \u8211? 3 p.p.s.a. przewiduj\u261?c okre\u347?lone rodzaje rozstrzygni\u281?\u263?, realizuje funkcj\u281? dyscyplinuj\u261?c\u261? organ, a ta nie mo\u380?e zosta\u263? osi\u261?gni\u281?ta, je\u380?eli w dacie orzekania przez s\u261?d w og\u243?le nie toczy si\u281? ju\u380? post\u281?powanie administracyjne, w kt\u243?rym strona skar\u380?\u261?ca zarzuca organowi administracji stan bezczynno\u347?ci. \par \par W skardze kasacyjnej od tego wyroku skar\u380?\u261?ca Sp\u243?\u322?ka podnios\u322?a m.in. zarzut b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 151 p.p.s.a., akcentuj\u261?c samoistny, niezale\u380?ny od art. 149 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) p.p.s.a., charakter rozstrzygni\u281?cia w oparciu o art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a., maj\u261?cy zdaniem Sp\u243?\u322?ki, potwierdza\u263? jedynie stan bezczynno\u347?ci, kt\u243?ry istnia\u322?. Skar\u380?\u261?ca sformu\u322?owa\u322?a tak\u380?e wniosek o postawienie sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego do rozstrzygni\u281?cia zagadnienia prawnego: "Czy dopuszczalne jest uwzgl\u281?dnienie skargi na bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej, kt\u243?ra zosta\u322?a wniesiona do s\u261?du administracyjnego ju\u380? po wydaniu przez ten organ decyzji ko\u324?cz\u261?cej post\u281?powanie w sprawie, kt\u243?rej dotyczy zarzut bezczynno\u347?ci". \par \par Naczelny S\u261?d Administracyjny (dalej \u8211? S\u261?d), uzasadniaj\u261?c podj\u281?te na podstawie art. 187 \u167? 1 p.p.s.a. postanowienie o przedstawieniu do rozstrzygni\u281?cia sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zagadnienia prawnego o tre\u347?ci wy\u380?ej przywo\u322?anej, wskaza\u322? przede wszystkim, \u380?e powa\u380?na w\u261?tpliwo\u347?\u263? dotyczy kwestii prawnej zwi\u261?zanej z r\u243?\u380?nym rozumieniem i stosowaniem przepisu art. 149 \u167? 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy w dacie wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? w\u322?a\u347?ciwy organ zako\u324?czy\u322? post\u281?powanie i wyda\u322? decyzj\u281? ostateczn\u261?. S\u261?d zwa\u380?y\u322?, i\u380? \u8211? na tle przedstawionego zagadnienia i zwi\u261?zanej z nim rozbie\u380?no\u347?ci ocen wyra\u380?anych w literaturze prawniczej i orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych \u8211? rysuj\u261? si\u281? trzy zasadnicze problemy, z kt\u243?rych pierwszy zawiera si\u281? w odpowiedzi na pytanie o charakter i zakres kompetencji orzeczniczych s\u261?du administracyjnego wynikaj\u261?cych z art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. Zdaniem S\u261?du wskazany przepis nie ma charakteru dyscyplinuj\u261?cego, a jego celem jest wy\u322?\u261?cznie stwierdzenie, niezale\u380?nie od tego, czy post\u281?powanie zosta\u322?o ostatecznie zako\u324?czone w momencie wnoszenia skargi, \u380?e organ w okre\u347?lonym czasie poprzedzaj\u261?cym zako\u324?czenie post\u281?powania, dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania. S\u261?d odwo\u322?a\u322? si\u281? do uzasadnienia projektu ustawy nowelizuj\u261?cej z dnia 9 kwietnia 2015 r. i zawartego tam wyja\u347?nienia, \u380?e proponowany art. 149 \u167? 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko do stan\u243?w, w kt\u243?rych stan bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci wyst\u281?puje co najmniej w momencie wniesienia skargi. Jak jednak uzna\u322? S\u261?d, z brzmienia nowej regulacji nie mo\u380?na wyprowadzi\u263? tak kategorycznego wniosku, a stanowisko, i\u380? skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? mo\u380?na rozpozna\u263? merytorycznie w razie za\u322?atwienia sprawy po jej wniesieniu, lecz r\u243?wnie\u380? w\u243?wczas gdy post\u281?powanie w sprawie zosta\u322?o zako\u324?czone przed jej wniesieniem prezentowane jest w cz\u281?\u347?ci pi\u347?miennictwa. \par \par S\u261?d zwr\u243?ci\u322? uwag\u281?, \u380?e wydany w oparciu o art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. wyrok ma charakter deklaratoryjny, bowiem niezale\u380?nie od tego czy na dzie\u324? wniesienia skargi post\u281?powanie zosta\u322?o zako\u324?czone czy te\u380? nie, wyrok taki stwierdza retrospektywnie dopuszczenie si\u281? przez organ bezczynno\u347?ci w okre\u347?lonym czasie trwania post\u281?powania. Orzeczenie takie, stwierdzaj\u261?c \u380?e organ zachowa\u322? si\u281? nielegalnie, oznacza spe\u322?nienie warunku dochodzenia odszkodowania na podstawie art. 4171 \u167? 1 Kodeksu cywilnego (k.c.). S\u261?d nie uzna\u322? za definitywny argument, i\u380? warunek prejudykatu mo\u380?e zosta\u263? zast\u261?piony przez wydanie postanowienia w wyniku rozpatrzenia na podstawie art. 37 \u167? 6 k.p.a. z\u322?o\u380?onego przez stron\u281? ponaglenia, poniewa\u380? jak wyja\u347?ni\u322?, "pomijaj\u261?c sytuacj\u281? gdy nie ma organu wy\u380?szego stopnia nad organem prowadz\u261?cym post\u281?powanie i nie ma podstaw do stwierdzenia stanu bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci w trybie ponaglenia (art. 37 \u167? 8 w zw. z art. 37 \u167? 3 pkt 2 k.p.a.) \u8211? s\u261?d nie b\u281?d\u261?c zwi\u261?zany tym postanowieniem samodzielnie ocenia istnienie oraz zakres stanu bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, a oddalenie skargi na te stany stwarza podstawy do uznania, \u380?e stan niezgodno\u347?ci z prawem nie zaistnia\u322?, skoro nie zosta\u322? wi\u261?\u380?\u261?co stwierdzony przez s\u261?d administracyjny w prawomocnym wyroku". \par \par W ocenie S\u261?du, zagadnienie granic temporalnych skargi na bezczynno\u347?\u263? winno by\u263? rozpatrywane przy uwzgl\u281?dnieniu konstytucyjnego prawa do wynagrodzenia szkody wyrz\u261?dzonej przez niezgodne z prawem dzia\u322?anie organu w\u322?adzy publicznej (art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). W tym kontek\u347?cie przyj\u281?cie pogl\u261?du o deklaratoryjnym charakterze wyroku stwierdzaj\u261?cego zaistnienie w przesz\u322?o\u347?ci stanu bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania pozwala na zapewnienie stronie skar\u380?\u261?cej pe\u322?nej i skutecznej ochrony warunkuj\u261?cej mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia roszcze\u324? odszkodowawczych na drodze post\u281?powania cywilnego, niezale\u380?nie od czasu ustania tego stanu przez wydanie decyzji ostatecznej. Jak zaznaczy\u322? S\u261?d, wydanie decyzji ostatecznej nie eliminuje mo\u380?liwych negatywnych skutk\u243?w trwania w przesz\u322?o\u347?ci stanu bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci. \par \par Wyra\u380?any w literaturze prawniczej pogl\u261?d przeciwny neguj\u261?cy dopuszczalno\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263? w razie jej wniesienia po wydaniu decyzji ostatecznej bazuje, jak stwierdzi\u322? S\u261?d, na formalno-funkcjonalnym podej\u347?ciu, zgodnie z kt\u243?rym skoro zako\u324?czenie post\u281?powania prowadzi do ustania stanu bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, to brak jest podstaw do merytorycznego orzekania w sprawie skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. \par \par Przedstawiony problem jest rozbie\u380?nie oceniany i rozstrzygany w orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych. Z jednej strony s\u261?dy administracyjne przyjmuj\u261?, \u380?e zako\u324?czenie post\u281?powania przed wniesieniem skargi wy\u322?\u261?cza mo\u380?liwo\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263? (zob. np. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 238/15; wyrok NSA z dnia 15 maja 2015 r. I OSK 1329/14; wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 wrze\u347?nia 2016 r. sygn. akt II SAB/Kr 134/16; wyrok WSA we Wroc\u322?awiu z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt III SAB/Wr 41/17; wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 661/17; wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 listopada 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 146/18; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 pa\u378?dziernika 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 179/18, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SAB/Wa 29/18). Z drugiej za\u347? strony nie s\u261? odosobnione orzeczenia, w kt\u243?rych s\u261?dy administracyjne przyjmuj\u261? stanowisko odmienne, akcentuj\u261?c konieczno\u347?\u263? ochrony podmiot\u243?w skar\u380?\u261?cych przez przyznanie im prawa do uzyskania deklaratoryjnego wyroku, kt\u243?ry stwierdza dopuszczenie si\u281? przez organ w toku post\u281?powania bezczynno\u347?ci (zob. np. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 576/15; wyrok NSA z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 591/15; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Po 6/16). \par \par Jako zwi\u261?zany z pytaniem pierwszym S\u261?d wskaza\u322? na kolejny, wy\u322?aniaj\u261?cy si\u281? na tle wyk\u322?adni art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. problem dotycz\u261?cy momentu miarodajnego dla mo\u380?liwo\u347?ci oceny zasadno\u347?ci skargi na bezczynno\u347?\u263? na wskazanej podstawie. Zdaniem S\u261?du mo\u380?liwe s\u261? trzy odpowiedzi: 1) momentem miarodajnym jest moment wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263?, 2) momentem miarodajnym jest moment orzekania s\u261?du administracyjnego i 3) miarodajnym, temporalnym przedmiotem odniesienia jest okres trwania stanu bezczynno\u347?ci, nawet je\u347?li w momencie wniesienia skargi lub orzekania przez s\u261?d stan ten usta\u322? w zwi\u261?zku z zako\u324?czeniem post\u281?powania i wydaniem decyzji. Nawi\u261?zuj\u261?c do deklaratoryjnej formu\u322?y wyroku uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281?, S\u261?d uzna\u322?, \u380?e pozwala ona na odej\u347?cie od pierwszych dw\u243?ch koncepcji, bowiem oddalenie skargi tylko z tego powodu, \u380?e w momencie wniesienia skargi stan bezczynno\u347?ci usta\u322? prowadzi do trudnych do zaakceptowania skutk\u243?w w \u347?wietle zasad legalno\u347?ci i praworz\u261?dno\u347?ci dzia\u322?ania organ\u243?w administracji publicznej. D\u322?ugotrwa\u322?y stan bezczynno\u347?ci zako\u324?czony w momencie wniesienia skargi do s\u261?du, a w konsekwencji oddalenie skargi oznacza w istocie pozbawienie strony skar\u380?\u261?cej skutecznego \u347?rodka s\u261?dowej ochrony prawnej w celu dochodzenia ewentualnych roszcze\u324? odszkodowawczych, jak te\u380? bezskuteczne staje si\u281? prawo strony do prewencyjnego, represyjnego oddzia\u322?ywania na organ. \par \par Wreszcie, S\u261?d wskaza\u322? na funkcje i cele uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263?, kt\u243?ra w obecnej formule, jak twierdzi S\u261?d, nie zmierza jedynie do dyscyplinowania organ\u243?w, gwarantowania stronom skar\u380?\u261?cym prawa do rozstrzygni\u281?cia sprawy administracyjnej i uzyskania wi\u261?\u380?\u261?cego stwierdzenia przes\u322?anki ra\u380?\u261?cego naruszenia prawa w celu dochodzenia roszcze\u324? na podstawie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialno\u347?ci maj\u261?tkowej funkcjonariuszy publicznych za ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa lub rekompensaty finansowej. R\u243?wnoleg\u322?ym celem jest deklaratoryjne i retrospektywne stwierdzenie istnienia stanu bezczynno\u347?ci i negatywna ocena legalno\u347?ci dzia\u322?ania organu, oddzia\u322?uj\u261?ca prewencyjnie na jego dzia\u322?alno\u347?\u263?. \par \par Pismem z dnia 11 marca 2020 r. Prokurator Prokuratury Krajowej wni\u243?s\u322? o odmow\u281? podj\u281?cia uchwa\u322?y, uznaj\u261?c i\u380? przedstawione pytanie nie spe\u322?nia wymaga\u324? okre\u347?lonych w art. 187 \u167? 1 p.p.s.a., poniewa\u380? jak stwierdzi\u322?, istniej\u261?ce unormowania prawne nie nasuwaj\u261? w\u261?tpliwo\u347?ci co do terminu, w jakim mo\u380?na wnie\u347?\u263? skarg\u281? do s\u261?du na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. \par \par Na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2020 r. Prokurator zmodyfikowa\u322? dotychczasowe stanowisko wnosz\u261?c o podj\u281?cie uchwa\u322?y, \u380?e wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu ostatecznej decyzji jest niedopuszczalne. \par \par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje. \par \par Przed odniesieniem si\u281? do przedstawionego sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA pytania, nale\u380?y w pierwszej kolejno\u347?ci dokona\u263? oceny, czy obj\u281?te pytaniem zagadnienie prawne spe\u322?nia przes\u322?anki okre\u347?lone w art. 187 \u167? 1 p.p.s.a. Dopuszczalno\u347?\u263? wdro\u380?enia procedury przewidzianej wskazanym przepisem uzale\u380?niona jest od wyst\u261?pienia zagadnienia prawnego budz\u261?cego "powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci", a za takie uzna\u263? nale\u380?y w\u261?tpliwo\u347?ci dotycz\u261?ce kwestii prawnych o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania skargi kasacyjnej w sprawie, w kt\u243?rej si\u281? wy\u322?oni\u322?y. Podstaw\u261? do przyj\u281?cia, i\u380? wyst\u261?pi\u322?a przes\u322?anka z art. 187 \u167? 1 p.p.s.a. b\u281?dzie r\u243?wnie\u380? pojawienie si\u281? w danej kwestii prawnej rozbie\u380?no\u347?ci w orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych (R. Hauser, A. Kabat, Uchwa\u322?y Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w nowych regulacjach procesowych, PiP 2004 r., nr 2, str. 31). Rozstrzygaj\u261?ce znaczenie dla ustalenia, jaka istotna w\u261?tpliwo\u347?\u263? prawna zosta\u322?a przedstawiona do wyja\u347?nienia, ma sformu\u322?owana na tle okre\u347?lonego stanu faktycznego sentencja postanowienia sk\u322?adu orzekaj\u261?cego o wyst\u261?pieniu o wyja\u347?nienie w\u261?tpliwo\u347?ci prawnej (por. uchwa\u322?a sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA z dnia 20 maja 2002 r., OPS 5/02, ONSA 2003, nr 1, poz. 5). \par \par Przedstawione w postanowieniu Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 8 pa\u378?dziernika 2019 r. do rozstrzygni\u281?cia sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w tego S\u261?du zagadnienie prawne: "Czy wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi?" spe\u322?nia warunki, o kt\u243?rych mowa w art. 187 \u167? 1 p.p.s.a. odnosi si\u281? bowiem do kwestii prawnej odmiennie rozumianej i stosowanej przez s\u261?dy administracyjne, budz\u261?cej powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci, bez rozstrzygni\u281?cia kt\u243?rej nie jest mo\u380?liwe rozpoznanie sprawy z wniesionej skargi kasacyjnej. Doda\u263? nale\u380?y, i\u380? ze wzgl\u281?du na wynikaj\u261?c\u261? z art. 183 \u167? 1 p.p.s.a. zasad\u281? zwi\u261?zania podstawami kasacyjnymi, obj\u281?te pytaniem zagadnienie koresponduje z zarzutem skargi kasacyjnej naruszenia art. 149 \u167? 1 pkt p.p.s.a. przez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i wadliwe zastosowanie. \par \par Przedstawiona w pytaniu sk\u322?adu orzekaj\u261?cego Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w\u261?tpliwo\u347?\u263? dotyczy r\u243?\u380?nego rozumienia przepisu art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. i zwi\u261?zanej z tym dopuszczalno\u347?ci jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania. \par \par Odpowied\u378? na zadane pytanie trzeba w pierwszym rz\u281?dzie poprzedzi\u263? wyja\u347?nieniem podstawowej kwestii, co nale\u380?y rozumie\u263? przez bezczynno\u347?\u263?, a we wst\u281?pnych rozwa\u380?aniach r\u243?wnie\u380?, co nale\u380?y rozumie\u263? przez przewlek\u322?o\u347?\u263? i co - w zwi\u261?zku z okre\u347?lonym rozumieniem tego poj\u281?cia - oznacza skarga na bezczynno\u347?\u263? i skarga na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania kierowane do s\u261?du administracyjnego. W tym celu niezb\u281?dne jest oparcie si\u281? nie tylko na dotycz\u261?cych skargi na bezczynno\u347?\u263? przepisach ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, lecz konieczne jest odwo\u322?anie si\u281? do przepis\u243?w ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. \u8211? Kodeks post\u281?powania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. \u8211? k.p.a.). Mimo \u380?e obie wskazane ustawy okre\u347?laj\u261? zasady post\u281?powania formalnie w odmiennych obszarach, to ich wsp\u243?lnym mianownikiem jest odniesienie si\u281? do administracji publicznej, kt\u243?rej podlegaj\u261?ce rygorom Kodeksu post\u281?powania administracyjnego dzia\u322?anie lub zaniechanie w indywidualnych sprawach administracyjnych kontrolowane jest przez s\u261?dy administracyjne na zasadach przewidzianych przepisami ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, co tworzy sp\u243?jny system, w ramach kt\u243?rego dzia\u322?aj\u261?, podlegaj\u261?c kontroli s\u261?dowej, organy administracji publicznej (por. J. Zimmerman, Dwa post\u281?powania [w] Jednostka wobec w\u322?adczej ingerencji organ\u243?w administracji publicznej; Ksi\u281?ga jubileuszowa dedykowana prof. B. Adamiak; Presscom; Wroc\u322?aw 2019). \par \par Poj\u281?cia bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci zdefiniowane zosta\u322?y w art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. po zmianach tej ustawy dokonanych ustaw\u261? z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy \u8211? Kodeks post\u281?powania administracyjnego oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz. U. 2017 r. poz. 935), uzyskuj\u261?c odmienny znaczeniowo sens. I tak bezczynno\u347?\u263? zdefiniowana zosta\u322?a jako nieza\u322?atwienie sprawy w terminie okre\u347?lonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczeg\u243?lnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 \u167? 1 tej ustawy, za\u347? przewlek\u322?o\u347?\u263? okre\u347?lono jako prowadzenie post\u281?powania d\u322?u\u380?ej, ni\u380? jest to niezb\u281?dne do za\u322?atwienia sprawy. Z tre\u347?ci przywo\u322?anych definicji normatywnych nale\u380?y wywie\u347?\u263?, i\u380? organ jest bezczynny, je\u347?li nie zako\u324?czy post\u281?powania w przewidziany prawem spos\u243?b w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 \u167? 1 k.p.a. Natomiast post\u281?powanie jest przewlekle prowadzone, je\u347?li w granicach czasowych przeznaczonych na za\u322?atwienie sprawy, organ dzia\u322?a opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo \u380?e brak jest do tego przeszk\u243?d. \par \par Co ma istotne znaczenie dla dalszych rozwa\u380?a\u324?, przyj\u281?te wskazanym przepisem definicje powi\u261?zane zosta\u322?y z instytucj\u261? procesow\u261? ponaglenia, kt\u243?re przys\u322?uguje stronie w razie zaistnienia jednego z okre\u347?lonych art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. stan\u243?w wadliwego w czasie za\u322?atwiania sprawy przez organ. W obu przypadkach naruszania przez organ administracji zasady wnikliwego i szybkiego, a gdy pozwala na to charakter sprawy, niezw\u322?ocznego za\u322?atwiania sprawy (art. 12 \u167? 1 i \u167? 2 k.p.a.) strona, kt\u243?rej sprawa nie zosta\u322?a za\u322?atwiona w terminie lub kt\u243?rej sprawa prowadzona jest przewlekle, mo\u380?e podj\u261?\u263? kroki w kierunku zmobilizowania organu poprzez skorzystanie z prawa do z\u322?o\u380?enia ponaglenia, przy czym, co nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, prawo to realizowane jest w toku obci\u261?\u380?onego wskazan\u261? wy\u380?ej wad\u261? post\u281?powania. Taki wniosek nale\u380?y wywie\u347?\u263? przede wszystkim z analizy tre\u347?ci przepis\u243?w kodeksu post\u281?powania administracyjnego odnosz\u261?cych si\u281? do zaistnia\u322?ego stanu bezczynno\u347?ci organu lub przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania, a wi\u281?c stan\u243?w, w kt\u243?rych nie za\u322?atwiono sprawy. Odwo\u322?uj\u261?c si\u281? w tym zakresie do konkretnych przepis\u243?w, wskaza\u263? nale\u380?y na tre\u347?\u263? art. 36 \u167? 1 k.p.a., kt\u243?ry nakazuje organowi - wobec nieza\u322?atwienia sprawy w terminie - powiadomienie strony o nowym terminie za\u322?atwienia sprawy i przys\u322?uguj\u261?cym jej prawie do wniesienia ponaglenia, art. 37 \u167? 1 pkt 2), kt\u243?ry wprost stanowi o prawie do ponaglenia, gdy post\u281?powanie nie jest zako\u324?czone ("post\u281?powanie jest prowadzone d\u322?u\u380?ej ni\u380? jest to niezb\u281?dne") i wreszcie art. 37 \u167? 1 pkt 1) cyt. ustawy kszta\u322?tuj\u261?cego prawo do wniesienia ponaglenia na bezczynno\u347?\u263? w warunkach tym przepisem okre\u347?lonych, kt\u243?rego rozumienia nie mo\u380?na przyjmowa\u263? w oderwaniu od art. 36 \u167? 1 jednoznacznie dotycz\u261?cego prawa do ponaglenia na spraw\u281? nieza\u322?atwion\u261? w terminie i wymagaj\u261?c\u261? wyznaczenia terminu nowego. Przepisy te sk\u322?adaj\u261? si\u281? na sp\u243?jn\u261? regulacj\u281?, na mocy kt\u243?rej strona poprzez przyznane jej prawo do ponaglenia uzyskuje ochron\u281? przed niezgodnym z prawem dzia\u322?aniem organu w czasie trwania tego niepo\u380?\u261?danego stanu. Charakter i cel instytucji procesowej ponaglenia trafnie okre\u347?lony zosta\u322? w literaturze przedmiotu jako \u347?rodek prawny zwalczania bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania jednoznacznie wyra\u380?aj\u261?cy intencj\u281? strony sk\u322?onienia organu do szybkiego za\u322?atwienia sprawy (vide: H. Knysiak-Sudyka, Nowelizacja Kodeksu post\u281?powania administracyjnego \u8211? aspekt pozytywny [w] Prawo administracyjne dzi\u347? i jutro, str. 361; red. nauk. J. Jagielski, M. Wierzbowski; Wolters Kluwer; Warszawa 2018). Twierdzenie, i\u380? ponaglenie na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) wnosi si\u281? w toku nieefektywnego post\u281?powania, nawi\u261?zuje wprost do istoty i sensu tej instytucji, kt\u243?ra w spos\u243?b formalny odzwierciedla niezadowolenie strony z post\u281?pu sprawy administracyjnej i stanowi pr\u243?b\u281? wymuszenia na organie za\u322?atwienia sprawy. Trudno w tym miejscu nie zauwa\u380?y\u263?, i\u380? przyj\u281?ty przez ustawodawc\u281? sens normatywny poj\u281?cia ponaglenia odpowiada s\u322?ownikowemu znaczeniu tego poj\u281?cia w j\u281?zyku potocznym; oznacza ono wezwanie kogo\u347? do po\u347?piechu, podj\u281?cie dzia\u322?ania w celu wymuszenia na kim\u347? oczekiwanej, okre\u347?lonej czynno\u347?ci (vide: Uniwersalny S\u322?ownik j\u281?zyka polskiego pod red. St. Dubisza, PWN, 2006 r.; S\u322?ownik j\u281?zyka polskiego pod red. W. Doroszewskiego). \par \par Wreszcie pogl\u261?d, \u380?e ponaglenie na bezczynno\u347?\u263? wnosi si\u281? w toku post\u281?powania administracyjnego znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy \u8211? Kodeks post\u281?powania administracyjnego oraz niekt\u243?rych innych ustaw (druk sejmowy nr 1183 z dnia 28 grudnia 2016 r.) w cz\u281?\u347?ci odnosz\u261?cej si\u281? do art. 37 \u167? 2 \u8211? 5 k.p.a., art. 52 \u167? 2 i art. 53 \u167? 5 p.p.s.a., gdzie wskazano, i\u380? stany bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci stanowi\u261? przes\u322?ank\u281? wniesienia ponaglenia, kt\u243?ry to \u347?rodek prawny ma stanowi\u263? dla organu sygnalizacj\u281? zamiaru wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263?, poniewa\u380? sprawa nie zosta\u322?a za\u322?atwiona lub jest za\u322?atwiana d\u322?u\u380?ej, ni\u380? to niezb\u281?dne (druk sejmowy z dnia 28 grudnia 2016 r., nr 1183). Nie mo\u380?na w zwi\u261?zku z tym przyjmowa\u263? dopuszczalno\u347?ci wniesienia ponaglenia po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego. \par \par Zwr\u243?ci\u263? te\u380? wypada uwag\u281? na szczeg\u243?lny, dwoisty niejako charakter ponaglenia, kt\u243?re inicjuj\u261?c administracyjn\u261? kontrol\u281? stanu sprawy pod k\u261?tem sprawnego i terminowego jej prowadzenia, spe\u322?nia okre\u347?lony art. 53 \u167? 2b p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 52 \u167? 1 i \u167? 2 tej ustawy wym\u243?g wyczerpania \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia. \par \par Przechodz\u261?c zatem na grunt przepis\u243?w ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, w pierwszej kolejno\u347?ci wskaza\u263? nale\u380?y na okre\u347?lony art. 3 \u167? 2 pkt 8) p.p.s.a. przedmiot kontroli s\u261?du administracyjnego, jakim jest prawo skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania w przypadkach okre\u347?lonych w pkt 1-4 lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania w przypadku okre\u347?lonym w pkt 4a. \par \par W ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w obj\u281?te kognicj\u261? s\u261?du administracyjnego bezczynno\u347?\u263? i przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania stanowi\u261? poddane kontroli s\u261?du stany bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, zdefiniowane w art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a., kt\u243?rych zaistnienie w post\u281?powaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zosta\u322?y zakwestionowane przez stron\u281? w drodze ponaglenia, w wyniku czego spe\u322?niony zosta\u322? okre\u347?lony art. 53 \u167? 2b p.p.s.a. warunek dopuszczalno\u347?ci wniesienia skargi. \par \par Odpowied\u378? na zadane przez sk\u322?ad kieruj\u261?cy pytanie, \u347?ci\u347?le wi\u261?\u380?e si\u281? z poprawnym odkodowaniem, okre\u347?lonego art. 3 \u167? 2 pkt 8) p.p.s.a., przedmiotu kontroli s\u261?dowoadministracyjnej skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263?, a ten nie mo\u380?e by\u263? identyfikowany inaczej ni\u380? przy wykorzystaniu wyk\u322?adni j\u281?zykowej oraz systemowej i funkcjonalnej wymuszaj\u261?cych uwzgl\u281?dnienie przepis\u243?w art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. definiuj\u261?cych bezczynno\u347?\u263? i przewlek\u322?o\u347?\u263? jako okre\u347?lone tymi przepisami stany rzeczy istniej\u261?ce w niezako\u324?czonym i dotkni\u281?tym wadliwo\u347?ci\u261? naruszenia art. 12 i 35 k.p.a. w post\u281?powaniu administracyjnym. Skarga na bezczynno\u347?\u263? lub na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania jest zatem skarg\u261? na bezczynno\u347?\u263? w rozumieniu art. 37 \u167? 1 pkt 1) k.p.a., za\u347? skarga na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania jest skarg\u261? na przewlek\u322?o\u347?\u263?, o kt\u243?rej mowa w art. 37 \u167? 1 pkt 2) k.p.a. W obu przypadkach skarga skierowana jest przeciwko wadliwemu procesowo stanowi post\u281?powania, w wyniku kt\u243?rego konkretna sprawa indywidualna nie post\u281?puje. Takie postrzeganie przedmiotu skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania zdaje si\u281? by\u263? dostrzegane w pi\u347?miennictwie, gdzie zauwa\u380?a si\u281?, i\u380? kontrola dzia\u322?alno\u347?ci organ\u243?w administracji publicznej, obejmuj\u261?ca m.in. zgodnie z art. 3 \u167? 2 pkt 8) p.p.s.a. orzekanie w sprawach na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania w przypadkach okre\u347?lonych w pkt 1-4 lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania w przypadku okre\u347?lonym w pkt 4a, stanowi kontrol\u281? stanu jego niewydania mimo przewidzianego prawem obowi\u261?zku podj\u281?cia przez organ dzia\u322?ania w okre\u347?lonej formie i czasie (patrz: J. P. Tarno, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, Komentarz; wyd. 5, str. 43). \par \par W tym miejscu nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e kontrolowany w wyniku skargi na bezczynno\u347?\u263? stan rzeczy musi by\u263? w dacie wniesienia skargi aktualny, nie za\u347? historyczny. Wniosek taki znajduje swoje uzasadnienie w normatywnej tre\u347?ci poj\u281?\u263? bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci, a wspiera go wsp\u243?lna na gruncie regulacji post\u281?powania administracyjnego i post\u281?powania przed s\u261?dami administracyjnymi instytucja ponaglenia. \par \par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c tre\u347?\u263? art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. i zawarte w nich definicje bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci, przyj\u261?\u263? trzeba, \u380?e skarga na bezczynno\u347?\u263? jest skarg\u261? na naruszaj\u261?cy prawo stan post\u281?powania administracyjnego, w kt\u243?rym mimo up\u322?ywu okre\u347?lonego prawem terminu w\u322?a\u347?ciwego dla za\u322?atwienia indywidualnej sprawy, rozstrzygni\u281?cie nie zosta\u322?o wydane, co skutkowa\u322?o z\u322?o\u380?eniem ponaglenia. Z kolei skarga na przewlek\u322?o\u347?\u263? jest skarg\u261? na stan post\u281?powania, w kt\u243?rym opiesza\u322?o\u347?\u263? organu powoduje nieza\u322?atwienie sprawy niezw\u322?ocznie lub szybciej, ni\u380? to wynika z art. 35 \u167? 1 \u8211? \u167? 3a k.p.a. lub z przepis\u243?w szczeg\u243?lnych. Doda\u263? te\u380? nale\u380?y, i\u380? obj\u281?ty definicj\u261? art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) wadliwy stan, w jakim znajduje si\u281? post\u281?powanie w indywidualnej sprawie, mo\u380?e by\u263? przez stron\u281? tego post\u281?powania kwestionowany zar\u243?wno w post\u281?powaniu administracyjnym, jak te\u380? s\u261?dowoadministracyjnym - w obu przypadkach - przy wykorzystaniu tej samej instytucji ponaglenia, funkcjonuj\u261?cej na gruncie obu regulacji, wywieraj\u261?cej wszak\u380?e odmienny skutek, z czego jeden polega na zainicjowaniu kontroli administracyjnej obci\u261?\u380?onego bezczynno\u347?ci\u261? lub przewlek\u322?o\u347?ci\u261? post\u281?powania, a drugi zawiera si\u281? w spe\u322?nieniu okre\u347?lonego art. 53 \u167? 2b p.p.s.a. wymogu niezb\u281?dnego dla wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263?. \par \par Mimo tego r\u243?\u380?nego skutku, jaki wywiera ponaglenie w post\u281?powaniu administracyjnym i w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, istota i cel tej instytucji, odnosz\u261?cej si\u281? do poddanego kontroli s\u261?du stanu, w jakim znajduje si\u281? post\u281?powanie administracyjne, jest taki sam. Stanowi\u261?c formalny przejaw niezgody strony na wadliwy procesowo stan post\u281?powania, kt\u243?ry zaistnia\u322? w post\u281?powaniu administracyjnym i trwa w dacie sk\u322?adania skargi do s\u261?du, ponaglenie spe\u322?nia warunek skargi do s\u261?du na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263?, stanowi dyscyplinuj\u261?c\u261? zapowied\u378? jej wniesienia i zmierza do zako\u324?czenia sprawy. W ten spos\u243?b ponaglenie spe\u322?nia rol\u281? \u322?\u261?cznika pomi\u281?dzy post\u281?powaniami administracyjnym i sadowoadministracyjnym, w kt\u243?rych podj\u281?ta kontrola musi dotyczy\u263? tego samego, istniej\u261?cego stanu rzeczy. Odmienne rozumowanie wywo\u322?a\u322?oby rozchwianie sp\u243?jno\u347?ci normatywnej konstrukcji instytucji ponaglenia, prowadzi\u322?oby te\u380? do zerwania poj\u281?ciowej sp\u243?jno\u347?\u263? bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci podlegaj\u261?cych kontroli na drodze administracyjnej i s\u261?dowej. \par \par Tak obja\u347?niony przedmiot skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e post\u281?powanie ma zasadnicze znaczenie dla wyk\u322?adni przepisu art. 53 \u167? 2b p.p.s.a., stanowi\u261?cego prawo do skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania i okre\u347?laj\u261?cego dopuszczalny termin jej wniesienia do s\u261?du. Termin "w ka\u380?dym czasie", kt\u243?rym pos\u322?u\u380?y\u322? si\u281? ustawodawca, a kt\u243?ry jest w\u322?a\u347?ciwy do wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, musi by\u263? postrzegany w aspekcie trwaj\u261?cego w dacie sk\u322?adania skargi i naruszaj\u261?cego czas za\u322?atwienia sprawy stanu post\u281?powania administracyjnego, co prowadzi do wniosku, \u380?e mo\u380?liwo\u347?\u263? wniesienia skargi do s\u261?du administracyjnego na bezczynno\u347?\u263?, z przyczyn zwi\u261?zanych z prawn\u261? konstrukcj\u261? i istot\u261? bezczynno\u347?ci, obejmuje przedzia\u322? czasowy od zaistnienia stanu bezczynno\u347?ci "oprotestowanego" wniesionym ponagleniem a\u380? do za\u322?atwienia sprawy, kt\u243?rej bezczynno\u347?\u263? dotyczy (por. P. Dobosz, Milczenie i bezczynno\u347?\u263? w prawie administracyjnym, Krak\u243?w 2011, str. 326). \par \par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w stwierdza, \u380?e przyj\u281?cie koncepcji nielimitowanego \u380?adnym terminem prawa do z\u322?o\u380?enia skargi na bezczynno\u347?\u263? jest nie do zaakceptowania z kilku wzgl\u281?d\u243?w; po pierwsze, pozostaje w sprzeczno\u347?ci z istot\u261? skargi na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) stanowi\u261?cej inicjowany na drodze s\u261?dowej protest wobec stanu czy to bezczynno\u347?ci, czy przewlek\u322?o\u347?ci rozumianych w spos\u243?b okre\u347?lony przepisem art. 37 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) k.p.a. Po wt\u243?re, dopuszczenie otwartego terminu do wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? narusza przyj\u281?ty w procedurze administracyjnej i s\u261?dowoadministracyjnej system wnoszenia \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia co do zasady ograniczonych terminem. Wreszcie r\u243?wnie wa\u380?ny jest praktyczny wymiar przyj\u281?cia otwartego terminu do z\u322?o\u380?enia skargi na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?), w wyniku przyj\u281?cia kt\u243?rego zar\u243?wno w kilkana\u347?cie, jak i w kilkadziesi\u261?t lat po zako\u324?czeniu post\u281?powania i za\u322?atwieniu sprawy, dopuszczalne b\u281?dzie prawo do skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. \par \par Rozwa\u380?ania powy\u380?sze prowadz\u261? do rozstrzygni\u281?cia zasadniczej i obj\u281?tej pytaniem prawnym kwestii dopuszczalno\u347?ci merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynno\u347?\u263? i rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. w sytuacji wniesienia jej po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu decyzji ostatecznej. \par \par Nale\u380?y zwa\u380?y\u263?, i\u380? przepisy art. 149 \u167? 1 pkt 1 \u8211? 3) p.p.s.a. kszta\u322?tuj\u261?ce mo\u380?liwo\u347?ci orzecznicze s\u261?du administracyjnego w sprawach ze skargi na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania) maj\u261? charakter przepis\u243?w kompetencyjnych, kt\u243?rych zastosowanie - we wszystkich przypadkach \u8211? pi\u281?tnuje naruszaj\u261?ce art. 12 i art. 35 k.p.a. prowadzenie post\u281?powania przez organ, nakazuj\u261?c w \u167? 1 pkt 1) i pkt 2) tego artyku\u322?u okre\u347?lone dzia\u322?anie lub poprzestaj\u261?c na stwierdzeniu dopuszczenia si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania, co wynika z \u167? 1 pkt 3) art. 149 p.p.s.a. Jak w odniesieniu do ostatniego przepisu, przyj\u261?\u322? S\u261?d kieruj\u261?cy pytanie, wydany na tej podstawie wyrok uwzgl\u281?dniaj\u261?cy skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263? ma charakter deklaratoryjny stwierdzaj\u261?cy retrospektywnie, "\u380?e w \u347?ci\u347?le wyznaczonym okresie w przesz\u322?o\u347?ci, dany organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania, niezale\u380?nie od tego, czy w momencie wniesienia skargi post\u281?powanie w sprawie zosta\u322?o zako\u324?czone...". \par \par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w, nie dyskutuj\u261?c z samym okre\u347?leniem wydanego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. wyroku jako maj\u261?cego deklaratoryjny charakter stwierdza, i\u380? tre\u347?\u263? tego przepisu nie uprawnia do wniosku, \u380?e dopuszczalne jest merytoryczne orzekanie przez s\u261?d w sprawie ze skargi na bezczynno\u347?\u263?, z\u322?o\u380?onej w dacie, gdy kwestionowane post\u281?powanie zosta\u322?o zako\u324?czone, za\u347? z samego "deklaratoryjnego" charakteru wydanego na tej podstawie orzeczenia nie mo\u380?na wyprowadza\u263? \u380?adnych innych wniosk\u243?w, ni\u380? wynikaj\u261?ce z analizy tre\u347?ci przepisu, na podstawie kt\u243?rego orzeczenie zasta\u322?o wydane. Stwierdzenie, na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a., \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci nast\u281?puje w wyniku uwzgl\u281?dnienia skargi na bezczynno\u347?\u263?, kt\u243?rej przedmiot, jak ju\u380? by\u322?a o tym wcze\u347?niej mowa, okre\u347?lony jest zdefiniowanym w art. 37 \u167? 1 pkt 1) k.p.a. stanem bezczynno\u347?ci, istniej\u261?cym w dacie wniesienia skargi i zakwestionowanym ponagleniem. Z tego powodu nale\u380?y przyj\u261?\u263?, \u380?e ocena zasadno\u347?ci skargi na bezczynno\u347?\u263? mo\u380?e by\u263? dokonana jedynie na dzie\u324? wniesienia skargi (por. T. Wo\u347? [w] T. Wo\u347?, H. Knysiak-Sudyka, M Roma\u324?ska; Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, komentarz, 6 wyd., str. 876; A. Kabat [w] B. Dauter, A. Kabat. M. Niezg\u243?dka- Medek; Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 7, str. 490). \par \par Pogl\u261?d o niedopuszczalno\u347?ci merytorycznego rozstrzygania skargi na bezczynno\u347?\u263? w razie jej wniesienia po zako\u324?czeniu sprawy, w kt\u243?rej bezczynno\u347?\u263? jest podnoszona, wymaga pewnego uzupe\u322?nienia. Ot\u243?\u380? art. 149 \u167? 1 p.p.s.a w jego brzmieniu sprzed nowelizacji z kwietnia 2015 r. dopuszcza\u322? wy\u322?\u261?cznie dwie mo\u380?liwo\u347?ci orzekania, odpowiadaj\u261?ce obecnej tre\u347?ci art. 149 \u167? 1 pkt 1) i pkt 2), co w przypadku za\u322?atwienia sprawy przez organ po wniesieniu skargi na bezczynno\u347?\u263?, skutkowa\u322?o postanowieniem umarzaj\u261?cym post\u281?powanie, blokuj\u261?cym mo\u380?liwo\u347?\u263? uzyskania przez stron\u281? stwierdzenia na drodze s\u261?dowej dopuszczenia si\u281? bezczynno\u347?ci, a w dalszej kolejno\u347?ci uniemo\u380?liwiaj\u261?c ewentualne dochodzenie odszkodowania na drodze cywilnej. Przepis art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. mia\u322? na celu przeciwdzia\u322?anie temu zjawisku i umo\u380?liwienie s\u261?dowi rozstrzyganie w sprawach skarg na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) w przypadku zako\u324?czenia post\u281?powania w toku sprawy s\u261?dowoadministracyjnej i z tego powodu braku potrzeby zobowi\u261?zania do wydania aktu lub podj\u281?cia czynno\u347?ci (podobnie: A. Kabat [w] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezg\u243?dka-Medek; Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi ...). Powy\u380?sze stanowisko znajduje jednoznaczne potwierdzenie w uzasadnieniu projektu ustawy nowelizuj\u261?cej z dnia 9 kwietnia 2015 r. i uwagach do proponowanej zmiany art. 149, gdzie m.in. stwierdza si\u281?, \u380?e intencj\u261? ustawodawcy jest zapobie\u380?enie stanom, w kt\u243?rych organ "zdyscyplinowany" z\u322?o\u380?on\u261? do s\u261?du administracyjnego skarg\u261? wydawa\u322? akt administracyjny, zamykaj\u261?c w ten spos\u243?b stronie drog\u281? do uzyskania orzeczenia w przedmiocie bezczynno\u347?ci. Dodano tak\u380?e, i\u380? oddalenie skargi na bezczynno\u347?\u263? mo\u380?e nast\u261?pi\u263? wy\u322?\u261?cznie w razie stwierdzenia, \u380?e na dzie\u324? jej wniesienia organ nie pozostaje w bezczynno\u347?ci (patrz: druk sejmowy nr 1633, Sejm VII kadencji). \par \par Pogl\u261?d przeciwny sprowadzaj\u261?cy si\u281? do dopuszczalno\u347?ci rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynno\u347?\u263? w razie za\u322?atwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, nieprawid\u322?owy z tego podstawowego powodu, \u380?e zako\u324?czenie post\u281?powania, kt\u243?rego spos\u243?b prowadzenia jest skar\u380?ony, skutkuje ustaniem stanu podlegaj\u261?cego kontroli s\u261?dowej tj. stanu bezczynno\u347?ci. \par \par Nie mo\u380?na si\u281? r\u243?wnie\u380? zgodzi\u263? z argumentacj\u261? na rzecz pogl\u261?du o dopuszczalno\u347?ci nieograniczonego w czasie orzekania w przedmiocie bezczynno\u347?ci ze wzgl\u281?du na zawarowane art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo ka\u380?dego do s\u261?du i potrzeb\u281? uzyskania prejudykatu, bowiem prawo to, w wyniku nowelizacji om\u243?wionych ju\u380? przepis\u243?w k.p.a. i p.p.s.a. zosta\u322?o podw\u243?jnie zabezpieczone przez przyznanie stronie \u347?rodk\u243?w obrony przed bezczynno\u347?ci\u261? na drodze post\u281?powania administracyjnego i s\u261?dowoadministracyjnego, przy czym uruchomienie kontroli s\u261?dowej nie zosta\u322?o w \u380?aden spos\u243?b ograniczone czasowo przez wpadkowe post\u281?powanie administracyjne. Stronie, kt\u243?rej sprawa jest prowadzona w spos\u243?b naruszaj\u261?cy art. 12 \u167? 1 i \u167? 2 oraz art. 35 k.p.a. przys\u322?uguj\u261? w istocie r\u243?wnolegle dwa \u347?rodki kontroli takiego stanu (ponaglenie i skarga do s\u261?du administracyjnego), a ka\u380?dy z nich mo\u380?e skutkowa\u263? stwierdzeniem bezczynno\u347?ci \u8211? r\u243?wnie\u380? z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa, w efekcie mo\u380?e przyspieszy\u263? za\u322?atwienie sprawy i zako\u324?czenie tym samym post\u281?powania, w dalszej za\u347? kolejno\u347?ci umo\u380?liwi\u263? stronie dochodzenie odszkodowania na drodze cywilnej. \par \par W kontek\u347?cie argumentacji dotycz\u261?cej konieczno\u347?ci uzyskania przez stron\u281? wadliwie prowadzonego post\u281?powania prejudykatu dla celu dochodzenia odszkodowania na podstawie art. 4171 \u167? 1 k.c. stwierdzi\u263? nale\u380?y, i\u380? prejudykat taki stanowi nie tylko orzeczenie s\u261?du wydane na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. lecz r\u243?wnie\u380? wydane, na podstawie art. 37 \u167? 6 pkt 1) k.p.a., w wyniku z\u322?o\u380?onego ponaglenia postanowienie, przy czym nie ulega w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e przepis art. 37 \u167? 8 k.p.a. okre\u347?la spos\u243?b za\u322?atwienia ponaglenia warunkowany uprzednim stwierdzeniem bezczynno\u347?ci (por. H. Knysiak-Sudyka, Kodeks post\u281?powania administracyjnego, Komentarz, wyd. II, WKP 2019 r.). W obu przypadkach rozstrzygni\u281?\u263? stanowi\u261? one "stwierdzenie we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu niezgodno\u347?ci z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji", o czym stanowi wskazany przepis k.c. \par \par Ponadto nale\u380?y podkre\u347?li\u263?, \u380?e w celu dochodzenia odszkodowania na podstawie art. 4171 \u167? 3 k.c. za szkod\u281? wyrz\u261?dzon\u261? przez niewydanie orzeczenia lub decyzji mo\u380?na uzyska\u263? prejudykat w r\u243?\u380?nych post\u281?powaniach. W przypadku post\u281?powania administracyjnego oraz post\u281?powania podatkowego tym prejudykatem b\u281?dzie niew\u261?tpliwie wyrok s\u261?du administracyjnego, wydany na skutek skargi na bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej. Natomiast w odniesieniu do post\u281?powania s\u261?dowego oraz post\u281?powania przygotowawczego, prejudykat powy\u380?szy zosta\u322? unormowany w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w post\u281?powaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i post\u281?powaniu s\u261?dowym bez nieuzasadnionej zw\u322?oki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 ze zm.). Ten\u380?e akt prawny okre\u347?li\u322? w spos\u243?b jednoznaczny w art. 5 ust. 1, \u380?e skarg\u281? o stwierdzenie, \u380?e w post\u281?powaniu, kt\u243?rego skarga dotyczy, nast\u261?pi\u322?a przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, wnosi si\u281? w toku post\u281?powania w sprawie. Zatem niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, w trybie tej ustawy, zar\u243?wno po prawomocnym zako\u324?czeniu post\u281?powania, jak i przed jego wszcz\u281?ciem (tak np. postanowienia Naczelnego S\u261?du Administracyjnego: z 10 maja 2012 r., I OPP 8/12, LexPolonica nr 3969082, z 22 pa\u378?dziernika 2010 r., II OPP 37/10, LexPolonica nr 2624234). \par \par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c powy\u380?sze, a nawi\u261?zuj\u261?c do omawianego ju\u380? art. 53 \u167? 2b p.p.s.a. nie spos\u243?b przyj\u261?\u263?, \u380?e skarga na bezczynno\u347?\u263? mo\u380?e by\u263? wnoszona tak\u380?e po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego. W ten spos\u243?b strony tego post\u281?powania by\u322?yby w znacznie lepszej sytuacji procesowej ni\u380? strony post\u281?powania karnego, cywilnego, czy te\u380? s\u261?dowoadministracyjnego. W tych bowiem post\u281?powaniach s\u261?dowych zakre\u347?lono nieprzekraczalne ramy czasowe w zakresie mo\u380?liwo\u347?ci uzyskania prejudykatu, uprawniaj\u261?cego do dochodzenia przez uprawniony podmiot odszkodowania. Wyniki wyk\u322?adni systemowej zewn\u281?trznej przemawiaj\u261? wi\u281?c przeciwko mo\u380?liwo\u347?ci braku ogranicze\u324? czasowych w zakresie wnoszenia skargi na bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej. Nie mo\u380?na bowiem podzieli\u263? stanowiska, \u380?e konieczno\u347?\u263? uzyskania prejudykatu do dochodzenia odszkodowania w trybie przewidzianym w art. 4171 \u167? 3 k.c. przemawia za przyj\u281?ciem wyk\u322?adni umo\u380?liwiaj\u261?cej wnoszenie skarg na bezczynno\u347?\u263? bez \u380?adnych ogranicze\u324? czasowych, po zako\u324?czeniu post\u281?powania. \par \par Doda\u263? wreszcie nale\u380?y, i\u380? zasadniczym celem skargi na bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zw\u322?oki, jest doprowadzenie do usuni\u281?cia stanu bezczynno\u347?ci. Natomiast tylko celem wt\u243?rnym jest uzyskanie prejudykatu w procesie odszkodowawczym. St\u261?d te\u380? za niedopuszczaln\u261? nale\u380?y uzna\u263? skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? wniesion\u261? po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznacza\u322?oby, \u380?e \u347?rodek ten zamiast w swoim celu zmierza\u263? do likwidacji stanu bezczynno\u347?ci, powi\u261?zany by\u322?by zasadniczo z celem wykraczaj\u261?cym poza zakres post\u281?powania administracyjnego, a wi\u281?c z d\u261?\u380?eniem do uzyskania prejudykatu. \par \par W podsumowaniu stwierdzi\u263? nale\u380?y, i\u380? przewidziane om\u243?wionymi wy\u380?ej przepisami k.p.a. i p.p.s.a. systemowe rozwi\u261?zanie kwestii braku dzia\u322?ania organu w indywidualnej sprawie, daje stronie post\u281?powania dotkni\u281?tego wadliwo\u347?ci\u261? w zakresie szybko\u347?ci i prostoty post\u281?powania okre\u347?lone instrumenty procesowe, kt\u243?rych wykorzystanie wymaga aktywno\u347?ci i konsekwencji samej strony dbaj\u261?cej o w\u322?asne interesy i najlepiej zorientowanej co do wagi dotrzymania przez organ warunku terminowego za\u322?atwienia jej sprawy oraz ewentualnych negatywnych dla niej skutk\u243?w milczenia w\u322?adzy. \par \par Maj\u261?c na wzgl\u281?dzie przedstawione rozwa\u380?ania, Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w, na podstawie art. 15 \u167? 1 pkt 3) p.p.s.a. w zwi\u261?zku z art. 187 \u167? 1 tej ustawy, podj\u261?\u322? uchwa\u322?\u281? nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: \par \par "Wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego post\u281?powania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi". \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Zdanie odr\u281?bne\b0 \par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 UZASADNIENIE ZDANIA ODR\u280?BNEGO S\u280?DZIEGO NSA ZYGMUNTA ZGIERSKIEGO DO UCHWA\u321?Y SK\u321?ADU SIEDMIU SEDZI\u211?W NACZELNEGO S\u260?DU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 15 CZERWCA 2020 R., SYGN. AKT II OPS 5/19 \par \par Uchwa\u322?a sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, zar\u243?wno jej teza jak i uzasadnienie, nie spe\u322?nia zwi\u261?zanych z ni\u261? oczekiwa\u324?. W mojej ocenie jest nietrafna, stanowi efekt niew\u322?a\u347?ciwej wyk\u322?adni przepis\u243?w procesowych, a tak\u380?e wychodzi z nieprawid\u322?owych za\u322?o\u380?e\u324? aksjologicznych, kt\u243?re nakazuj\u261? przecie\u380? poszanowanie rozwi\u261?za\u324? przyjaznej dla strony post\u281?powania interpretacji prawa, co ma ograniczy\u263? ryzyko obci\u261?\u380?enia tej\u380?e strony skutkami niejasno\u347?ci przepis\u243?w, a tym samym chroni\u263? zaufanie do pa\u324?stwa i jego konstytucyjno\u347?ci. \par \par Stanowisko sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zasadza si\u281? na czterech g\u322?\u243?wnych za\u322?o\u380?eniach: \par \par I. Mo\u380?liwo\u347?\u263? wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? do s\u261?du administracyjnego obejmuje przedzia\u322? czasowy od zaistnienia stanu bezczynno\u347?ci a\u380? do za\u322?atwienia sprawy, kt\u243?rej bezczynno\u347?\u263? dotyczy. \par \par II. Wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego powi\u261?zane by\u322?oby z celem wykraczaj\u261?cym poza zakres post\u281?powania administracyjnego, jakim jest likwidacja stanu bezczynno\u347?ci. \par \par III. Dopuszczenie otwartego terminu do wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? narusza przyj\u281?ty w procedurze administracyjnej i s\u261?dowoadministracyjnej system wnoszenia \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia co do zasady ograniczonych terminem. \par \par IV. Prejudykatem dla celu dochodzenia odszkodowania na podstawie przepis\u243?w Kodeksu cywilnego, w sytuacji wniesienia ponaglenia do organu prowadz\u261?cego post\u281?powanie, nad kt\u243?rym nie ma organu wy\u380?szego stopnia, b\u281?dzie r\u243?wnie\u380? zachowanie organu przewidziane w art. 37 \u167? 8 K.p.a. \par \par Za\u322?o\u380?enia te oceniam jako nietrafne. Przedstawione sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zagadnienie prawne dotyczy kwestii wywiedzenia skargi na bezczynno\u347?\u263? do s\u261?du administracyjnego po wydaniu ostatecznej decyzji przez organ administracji publicznej. Nie chodzi zatem o sytuacj\u281?, gdy organ, kt\u243?ry pozostawa\u322? w bezczynno\u347?ci, wyda\u322? akt lub dokona\u322? czynno\u347?ci po wniesieniu skargi do s\u261?du. Kwestia ta by\u322?a bowiem przedmiotem uchwa\u322?y siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08., podj\u281?tej na gruncie \u243?wczesnego stanu prawnego. W uchwale tej sk\u322?ad orzekaj\u261?cy wyrazi\u322? pogl\u261?d, \u380?e przepis art. 161 \u167? 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi ma zastosowanie tak\u380?e w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynno\u347?\u263? organu - w sprawach okre\u347?lonych w art. 3 \u167? 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynno\u347?ci z zakresu administracji publicznej dotycz\u261?cych uprawnie\u324? lub obowi\u261?zk\u243?w wynikaj\u261?cych z przepis\u243?w prawa, co do kt\u243?rych pozostawa\u322? w bezczynno\u347?ci. W ocenie S\u261?du wystarczaj\u261?cym powodem, dla kt\u243?rego nale\u380?y umorzy\u263? post\u281?powanie s\u261?dowe na podstawie art. 161 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., jest wydanie przez organ \u380?\u261?danego aktu lub dokonanie wnioskowanej czynno\u347?ci w wyniku wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263?. \par \par Uzasadnione w\u261?tpliwo\u347?ci dotycz\u261?ce regu\u322? wyrokowania przez s\u261?dy administracyjne w sprawach ze skarg na bezczynno\u347?\u263? organ\u243?w administracji publicznej pojawi\u322?y si\u281? natomiast po dokonaniu nowelizacji zar\u243?wno przepis\u243?w ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, jak i przepis\u243?w Kodeksu post\u281?powania administracyjnego. Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks post\u281?powania administracyjnego i ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18) art. 149 P.p.s.a. otrzyma\u322? nast\u281?puj\u261?ce brzmienie: S\u261?d, uwzgl\u281?dniaj\u261?c skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania przez organy w sprawach okre\u347?lonych w art. 3 \u167? 2 pkt 1-4a, zobowi\u261?zuje organ do wydania w okre\u347?lonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynno\u347?ci lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowi\u261?zku wynikaj\u261?cych z przepis\u243?w prawa. \par \par Wprowadzenie w \u380?ycie rozwi\u261?za\u324? przyj\u281?tych w nowelizacji z dnia 3 grudnia 2010 r. przes\u261?dzi\u322?o o konieczno\u347?ci dokonania dystynkcji mi\u281?dzy terminami "bezczynno\u347?\u263? organu" i "przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania". Jednocze\u347?nie rozr\u243?\u380?nienie to pozwoli\u322?o na wyodr\u281?bnienie dw\u243?ch stan\u243?w niesprawnego prowadzenia post\u281?powania administracyjnego: stanu "bezczynno\u347?ci organu" i stanu "przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania", nale\u380?\u261?cych do kategorii narusze\u324? prawa podlegaj\u261?cych kontroli s\u261?du administracyjnego (por. M. Sieniu\u263?, Przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania administracyjnego jako przedmiot skargi do s\u261?du administracyjnego, [w:] Internacjonalizacja administracji publicznej, red. Zb. Czarnik, J. Pos\u322?uszny, L. \u379?ukowski, Warszawa 2015, s. 353-354). \par \par Ustawa z 3 grudnia 2010 r. tre\u347?ci\u261? art. 1 pkt 8 nada\u322?a te\u380? nowe brzmienie art. 37 \u167? 1 K.p.a., zgodnie z kt\u243?rym to przepisem na nieza\u322?atwienie sprawy w terminie okre\u347?lonym w art. 35, w przepisach szczeg\u243?lnych, ustalonym w my\u347?l art. 36 lub na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania stronie s\u322?u\u380?y za\u380?alenie do organu wy\u380?szego stopnia, a je\u380?eli nie ma takiego organu - wezwanie do usuni\u281?cia naruszenia prawa. \par \par Kolejne zmiany wprowadzone tre\u347?ci\u261? art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialno\u347?ci maj\u261?tkowej funkcjonariuszy publicznych za ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa nasili\u322?y w\u261?tpliwo\u347?ci co do wyk\u322?adni art. 149, w szczeg\u243?lno\u347?ci dokonanej tre\u347?ci\u261? wy\u380?ej przywo\u322?anej uchwa\u322?y siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08. Zgodnie z tym przepisem do art. 149 dodane zosta\u322?o zdanie drugie w brzmieniu: jednocze\u347?nie s\u261?d stwierdza, czy bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania mia\u322?y miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. \par \par W\u322?a\u347?ciwe okre\u347?lenie zakresu kontroli s\u261?dowej dokonywanej w sprawach bezczynno\u347?ci (tak\u380?e przewlek\u322?o\u347?ci) w post\u281?powaniu administracyjnym wymaga uwzgl\u281?dnienia r\u243?wnie\u380? zmiany dokonanej ustaw\u261? z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi oraz ustawy o zmianie ustawy \u8211? Kodeks post\u281?powania administracyjnego oraz ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. Nr 76, poz. 409). Zgodnie z art. 1 pkt 1 tego aktu, obowi\u261?zuj\u261?cego od 12 lipca 2011 r., w art. 149 dotychczasow\u261? tre\u347?\u263? oznacza si\u281? jako \u167? 1 i dodaje si\u281? \u167? 2 w brzmieniu: S\u261?d w przypadku, o kt\u243?rym mowa w \u167? 1, mo\u380?e ponadto orzec z urz\u281?du albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysoko\u347?ci okre\u347?lonej w art. 154 \u167? 6. \par \par Wreszcie, przywo\u322?an\u261? ju\u380? ustaw\u261? z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) dokonano kolejnej, jeszcze bardziej gruntownej noweli art. 149 P.p.s.a. W zakresie istotnym w niniejszej sprawie konieczne jest odnotowanie, \u380?e przepis art. 149 \u167? 1 po tej zmianie sk\u322?ada si\u281? trzech punkt\u243?w, zawieraj\u261?cych trzy dyspozycje. W my\u347?l art. 149 \u167? 1 P.p.s.a., s\u261?d, uwzgl\u281?dniaj\u261?c skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania przez organy w sprawach okre\u347?lonych w art. 3 \u167? 2 pkt 1-4 albo na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania w sprawach okre\u347?lonych w art. 3 \u167? 2 pkt 4a: \par \par 1)zobowi\u261?zuje organ do wydania w okre\u347?lonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynno\u347?ci; \par \par 2) zobowi\u261?zuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowi\u261?zku wynikaj\u261?cych z przepis\u243?w prawa; \par \par 3)stwierdza, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania. \par \par Przed nowelizacj\u261? K.p.a. dokonan\u261? ustaw\u261? z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy \u8211? Kodeks post\u281?powania administracyjnego oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz. U. 2017 poz. 935) w orzecznictwie zwracano uwag\u281? na to, \u380?e organ administracji publicznej pozostaje w bezczynno\u347?ci w ka\u380?dym przypadku nieza\u322?atwienia sprawy w terminie okre\u347?lonym w art. 35 k.p.a., je\u380?eli nie dope\u322?ni\u322? czynno\u347?ci okre\u347?lonych w art. 36 k.p.a. lub nie podj\u261?\u322? innych dzia\u322?a\u324? wynikaj\u261?cych z przepis\u243?w procesowych maj\u261?cych na celu usuni\u281?cie przeszkody w wydaniu decyzji. Bezczynno\u347?\u263? wyst\u281?powa\u322?a mi\u281?dzy innymi, gdy organ nie podejmuje czynno\u347?ci, kt\u243?re warunkuj\u261? merytoryczne rozpatrzenie sprawy, zw\u322?aszcza za\u347?, gdy nie dokonuje w prawnie ustalonym terminie \u380?adnych czynno\u347?ci w sprawie lub gdy jakkolwiek prowadzi\u322? post\u281?powanie, to jednak mimo ustawowego obowi\u261?zku nie ko\u324?czy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub te\u380? innego aktu, ani innej czynno\u347?ci. Nowelizacja z 2017 r. wprowadzi\u322?a legalne definicje zar\u243?wno bezczynno\u347?ci jak i przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania administracyjnego. Zgodnie z tre\u347?ci\u261? art. 37 \u167? 1 pkt 1 K.p.a. bezczynno\u347?\u263? ma miejsce w sytuacji nie za\u322?atwienia sprawy w terminie okre\u347?lonym w art. 35 lub przepisach szczeg\u243?lnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 \u167? 1. Natomiast po my\u347?li art. 37 \u167? 1 pkt 2 K.p.a. prowadzenie post\u281?powania d\u322?u\u380?ej ni\u380? jest to niezb\u281?dne do za\u322?atwienia sprawy oznacza jego przewlek\u322?o\u347?\u263?. \par \par Dokonanie opisanych nowelizacji zar\u243?wno Kodeksu post\u281?powania administracyjnego jak i ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi wywiera ten skutek, \u380?e skoro s\u261?d administracyjny ma kompetencj\u281? do odr\u281?bnego orzekania wy\u322?\u261?cznie w zakresie stwierdzenia, czy bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) mia\u322?a miejsce i jaki by\u322? jej charakter, to drugorz\u281?dne znaczenie ma stan sprawy administracyjnej w momencie wszcz\u281?cia post\u281?powania przed s\u261?dem administracyjnym, a tak\u380?e w dacie wyrokowania. \par \par Stwierdzenie, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania winno by\u263? zastrze\u380?one dla sytuacji, gdy na dzie\u324? zamkni\u281?cia rozprawy bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) post\u281?powania nie wyst\u281?puje ale stan ten mia\u322? miejsce wcze\u347?niej. Oczywi\u347?cie wydanie przez organ aktu, interpretacji przepis\u243?w prawa podatkowego lub do dokonanie czynno\u347?ci uniemo\u380?liwia wyrokowanie na podstawie art. 149 \u167? 1b) o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowi\u261?zku. \par \par Z pola widzenia nie mo\u380?e umyka\u263? charakter i cel \u347?rodka prawnego, jakim jest skarga na bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej; gdyby bowiem przyj\u261?\u263?, \u380?e wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej skutkuje brakiem merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynno\u347?\u263?, to bezczynny (w okre\u347?lonym przedziale czasu) organ unika\u322?by konsekwencji za brak wymaganego prawem dzia\u322?ania, co w rezultacie prowadzi\u322?oby do zanegowania istoty \u347?rodka, jakim jest skarga na bezprawne milczenie organu. \par \par Tymczasem w sprawach dotycz\u261?cych bezczynno\u347?ci \u347?rodki stosowane na podstawie art. 149 P.p.s.a., nie maj\u261? na celu wy\u322?\u261?cznie dyscyplinowania organ\u243?w administracji, co tak mocno akcentuje kwestionowana przeze mnie uchwa\u322?a. Zasadniczym celem uprawnie\u324? s\u261?d\u243?w administracyjnych rozpoznaj\u261?cych skargi na bezczynno\u347?\u263?, po nowelizacji dokonanej ustaw\u261? z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, jest stanowcze stwierdzenie, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci (przewlek\u322?o\u347?ci) i \u380?e bezczynno\u347?\u263? ta (przewlek\u322?o\u347?\u263?) mia\u322?a miejsce (lub nie ) z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. Takie orzeczenie s\u261?du, ma niew\u261?tpliwie deklaratoryjny charakter, a zatem nie mo\u380?e ogranicza\u263? si\u281? wy\u322?\u261?cznie do stanu istniej\u261?cego w dacie wniesienia skargi do s\u261?du. Walor takiego deklaratoryjnego orzeczenia wyra\u380?a si\u281? te\u380? w tym, \u380?e staje si\u281? on niezb\u281?dnym prejudykatem, do kt\u243?rego odwo\u322?uj\u261? si\u281? przepisy reguluj\u261?ce obowi\u261?zek naprawienia szkody w zwi\u261?zku z takim dzia\u322?aniem organu administracji publicznej, kt\u243?re pozostaje w niezgodzie z prawem (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2018 r., I OSK 3420/18; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r., II SAB/Po 207/17). \par \par W sytuacji, gdy jednostka dochodz\u261?ca odszkodowania swoje roszczenie wi\u261?za\u263? b\u281?dzie ze zdarzeniem polegaj\u261?cym na zbyt znacznym - w jej ocenie - op\u243?\u378?nieniu w wydaniu decyzji administracyjnej, podstawy prawnej dochodzonego roszczenia nale\u380?y upatrywa\u263? w art. 4171 \u167? 3 K.c. Zgodnie z tym przepisem je\u380?eli szkoda zosta\u322?a wyrz\u261?dzona przez niewydanie orzeczenia lub decyzji, gdy obowi\u261?zek ich wydania przewiduje przepis prawa, jej naprawienia mo\u380?na \u380?\u261?da\u263? po stwierdzeniu we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu niezgodno\u347?ci z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba \u380?e przepisy odr\u281?bne stanowi\u261? inaczej. Do zaistnienia odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej nie wystarczy zatem sama tylko bezczynno\u347?\u263?, lecz nale\u380?y uzyska\u263? stwierdzaj\u261?ce to uchybienie orzeczenie s\u261?du administracyjnego. \par \par Nale\u380?y te\u380? podkre\u347?li\u263?, \u380?e nie zawsze decyzja wydana z op\u243?\u378?nieniem (nawet znacznym) musi by\u263? niekorzystna dla strony. Jednak\u380?e strona ta dopiero jaki\u347? czas po wydaniu aktu dowiedzie\u263? si\u281?, \u380?e op\u243?\u378?nienie organu przynios\u322?o jej wymiern\u261? szkod\u281?. I to nie dlatego, jak wynika z uzasadnienia kwestionowanej przeze mnie uchwa\u322?y, \u380?e strona by\u322?a nieaktywna i nienale\u380?ycie zadba\u322?a o w\u322?asne interesy, ale dlatego, \u380?e przyk\u322?adowo dosz\u322?o do zmiany okre\u347?lonych regulacji pozbawiaj\u261?cych teraz stron\u281? uprawnie\u324?, czy dosz\u322?o do up\u322?ywu okres\u243?w rozliczeniowych. \par \par Trudno te\u380? zaakceptowa\u263? pogl\u261?d wyra\u380?ony w ocenianej uchwale, \u380?e prejudykatem niezb\u281?dnym do dochodzenia odszkodowania zawsze b\u281?dzie postanowienie wydane przez organ w wyniku rozpoznania ponaglenia. S\u261?d administracyjny nie jest zwi\u261?zany takim postanowieniem i samodzielnie ocenia czy bezczynno\u347?\u263? mia\u322?a miejsce i czy nosi\u322?a ona cechy ra\u380?\u261?cego naruszenia prawa. \par \par Za wysoce w\u261?tpliwe nale\u380?y te\u380? uzna\u263? stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej przeze mnie uchwa\u322?y, i\u380? prejudykatem niezb\u281?dnym do dochodzenia odszkodowania przed s\u261?dem powszechnym b\u281?dzie r\u243?wnie\u380? spos\u243?b za\u322?atwienia ponaglenia w sytuacji przewidzianej w art. 37 \u167? 8 K.p.a. Z tre\u347?ci tego przepisu absolutnie nie wynika, i\u380? obowi\u261?zkiem organu w takiej sytuacji procesowej b\u281?dzie wydanie postanowienia stwierdzaj\u261?cego bezczynno\u347?\u263?, tak jak w przeciwie\u324?stwie do tego przepisu expressis verbis przewiduje art. 37 \u167? 6 K.p.a. Tu chodzi jedynie o wyraz wewn\u281?trznego przekonania organu, i\u380? skoro bezczynno\u347?\u263? mia\u322?a miejsce, to powstaje obowi\u261?zek niezw\u322?ocznego za\u322?atwienia sprawy oraz zarz\u261?dzenia wyja\u347?nienia przyczyn i ustalenia os\u243?b winnych bezczynno\u347?ci, a w razie potrzeby tak\u380?e podj\u281?cia \u347?rodk\u243?w zapobiegaj\u261?cych bezczynno\u347?ci w przysz\u322?o\u347?ci. Ponadto, o czym \u347?wiadczy praktyka organ\u243?w orzekaj\u261?cych, gdy organ, o kt\u243?rym mowa w art. 37 \u167? 3 pkt 2 Kp.a. wyda oczekiwany akt bezpo\u347?rednio po wp\u322?ywie do\u324? ponaglenia, pozostawia on ponaglenie bez oceny jego zasadno\u347?ci, a strona pozbawiona jest jakiegokolwiek instrumentu do uzyskania stwierdzenia bezczynno\u347?ci. Wykluczona te\u380? zostanie mo\u380?liwo\u347?\u263? stwierdzenia, czy bezczynno\u347?\u263? mia\u322?a miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. \par \par Ale nawet gdyby przyj\u261?\u263?, \u380?e postanowienie wydane w wyniku ponaglenia mo\u380?e by\u263? uznane za niezb\u281?dny prejudykat do uzyskania odszkodowania, to wobec braku orzeczenia s\u261?du administracyjnego stwierdzaj\u261?cego, i\u380? organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci, wykluczona b\u281?dzie mo\u380?liwo\u347?\u263? poniesienia przez organ finansowych konsekwencji opiesza\u322?ego dzia\u322?ania \u8211? art. 149 \u167? 2 P.p.s.a (wymierzenie grzywny w wysoko\u347?ci okre\u347?lonej w art. 154 \u167? 6 P.p.s.a), a strona w spos\u243?b ewidentny pozbawiona b\u281?dzie uprawnienia do uzyskania od organu sumy pieni\u281?\u380?nej do wysoko\u347?ci po\u322?owy kwoty okre\u347?lonej w art. 154 \u167? 6 P.p.s.a. \par \par R\u243?wnie\u380? postanowienie wydane w trybie art. 37 \u167? 6 pkt 1 K.p.a. stwierdzaj\u261?ce, \u380?e bezczynno\u347?\u263? mia\u322?a miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa nie b\u281?dzie uzasadnia\u322?o wszcz\u281?cia post\u281?powania w trybie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialno\u347?ci maj\u261?tkowej funkcjonariuszy publicznych za ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa (Dz. U. 2016, poz. 1169), jako \u380?e zgodnie z art. 6 pkt 6 tej ustawy przez uznanie, \u380?e dosz\u322?o do ra\u380?\u261?cego naruszenia prawa nale\u380?y rozumie\u263? takie stwierdzenie na podstawie art. 37 \u167? 2 K.p.a. Przepis ten zosta\u322? jednak zmieniony przez art. 1 pkt 9 ustawy z 7 czerwca 2017 r. zmieniaj\u261?cej K.p.a. z dniem 1 czerwca 2017 r. i obecnie nosi brzmienie: Ponaglenie zawiera uzasadnienie. Zatem mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia odszkodowania, na podstawie art. 5 w zw. z art. 6 pkt 8 ustawy o odpowiedzialno\u347?ci maj\u261?tkowej funkcjonariuszy za bezczynno\u347?\u263? zaistnieje wy\u322?\u261?cznie w\u243?wczas, je\u380?eli strona uzyska orzeczenie s\u261?du administracyjnego uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? (por. A. Wrzesi\u324?ska-Nowacka, [w:] Kodeks post\u281?powania administracyjnego, Komentarz dla praktyk\u243?w, pod. red. E. Klat-G\u243?rska i A. Mudrecki, ODDK Sp. z o.o. Sp.k., Gda\u324?sk 2018, s. 200). \par \par Zak\u322?adaj\u261?c, \u380?e system prawny stanowi uporz\u261?dkowany i w pewnym stopniu zhierarchizowany zbi\u243?r przepis\u243?w, powi\u261?zanych ze sob\u261? r\u243?\u380?norakimi wi\u281?zami tre\u347?ciowymi, funkcjonalnymi i logicznymi, to proces rekonstrukcji normy zawartej w konkretnym przepisie nie mo\u380?e abstrahowa\u263? od systemowego kontekstu, w jakim \u243?w przepis stanowi\u261?cy przedmiot czynno\u347?ci wyk\u322?adniczych umieszczony zosta\u322? w systemie prawa. Chodzi tu w\u322?a\u347?nie o analiz\u281? tre\u347?ci przepis\u243?w art. 37 K.p.a. w powi\u261?zaniu z regulacj\u261? zawart\u261? w innym akcie prawnym, tj. w art. 53 \u167? 2b) P.p.s.a. Wynik tej analizy r\u243?wnie\u380? potwierdza, \u380?e strona mo\u380?e domaga\u263? si\u281? skutecznej ochrony prawnej w zakresie \u380?\u261?dania stwierdzenia bezczynno\u347?ci organu po wydaniu przez ten organ decyzji, kt\u243?rej dotyczy zarzut bezczynno\u347?ci. Zgodnie z tym przepisem skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie po wniesieniu ponaglenia do w\u322?a\u347?ciwego organu. Skoro tak, a warunkiem prawnej dopuszczalno\u347?ci wniesienia skargi do s\u261?du jest wniesienie ponaglenia, to trudno jest uzna\u263?, \u380?e stwierdzenie przez s\u261?d, i\u380? organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci (przewlek\u322?o\u347?ci) w prowadzonym przez siebie post\u281?powaniu ma by\u263? ograniczone jedynie do otwartych stan\u243?w faktycznych, trwaj\u261?cych co najmniej w momencie wniesienia skargi. \par \par Ustawa - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, jak ka\u380?dy akt o charakterze procesowym, szczeg\u243?\u322?owo traktuje kwesti\u281? terminowo\u347?ci uregulowanych w niej instytucji procesowych. Nie ma zatem \u380?adnego powodu, by w drodze wyk\u322?adni ogranicza\u263? przyznane ni\u261? prawa strony w zakresie terminu wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263?. \par \par Pojawia si\u281? te\u380? oczywi\u347?cie pytanie jak d\u322?ugo po wydaniu decyzji ostatecznej strona mo\u380?e w drodze skargi na bezczynno\u347?\u263? zwalcza\u263? bezprawne zaniechanie (milczenie) organu. Wydawa\u263? by si\u281? mog\u322?o, \u380?e z przyczyn zdroworozs\u261?dkowych i zwi\u261?zanych z prawn\u261? konstrukcj\u261? poj\u281?cia bezczynno\u347?ci skarga na t\u281? bezczynno\u347?\u263? organu administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym i funkcjonalnym winna si\u281? zawiera\u263? w przedziale czasowym mi\u281?dzy bezskutecznym up\u322?ywem terminu dla podj\u281?cia przez organ okre\u347?lonego aktu lub czynno\u347?ci a ich wydaniem (por. P. Dobosz, Milczenie i bezczynno\u347?\u263? w prawie administracyjnym, Krak\u243?w 2011, s. 326). \par \par Tymczasem odpowied\u378? na to pytanie nie mo\u380?e abstrahowa\u263? od cel\u243?w i istoty zmian dokonanych przede wszystkim w poszczeg\u243?lnych przepisach artyku\u322?u 149 P.p.s.a. \par \par Stosunki publicznoprawne nie funkcjonuj\u261? w pr\u243?\u380?ni i cz\u281?sto s\u261? powi\u261?zane z relacjami nawi\u261?zywanymi w sferze prawa prywatnego. Zwi\u261?zki te mog\u261? w szczeg\u243?lno\u347?ci polega\u263? na tym, \u380?e stosunek publicznoprawny stanowi konsekwencj\u281? stosunku prywatnoprawnego lub odwrotnie. Zdarza si\u281? r\u243?wnie\u380?, \u380?e stosunek regulowany normami prawa publicznego stwarza podstaw\u281? powstania relacji w dziedzinie prawa prywatnego. Przyk\u322?adem tej ostatniej sytuacji jest w\u322?a\u347?nie dochodzenie roszcze\u324? odszkodowawczych z tytu\u322?u bezczynno\u347?ci organu. Zachodzenie tych relacji winno zatem zobowi\u261?zywa\u263? s\u261?d administracyjny do badania zasadno\u347?ci skargi w szerszym systemowym zakresie. Skoro zadaniem s\u261?d\u243?w administracyjnych jest udzielania obywatelowi ochrony przed bezprawno\u347?ci\u261? zachowa\u324? administracji, to jego realizacja powinna by\u263? pe\u322?na, zmierzaj\u261?ca do usuni\u281?cia skutk\u243?w zidentyfikowanego bezprawia bez wzgl\u281?du na to, czy akcja s\u261?dowa w postaci wywiedzenia skargi na bezczynno\u347?\u263? uruchomiona zosta\u322?a przed wydaniem ostatecznej decyzji, czy te\u380? po jej wydaniu (zob. J. Wegner \u8211? Kowalska, Nowy wymiar ochrony s\u261?dowej w sprawach bezczynno\u347?ci administracji lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania?, Pa\u324?stwo i Prawo 2018, nr 8, s.67). \par \par Niew\u261?tpliwie stan bezczynno\u347?ci organu, w przeciwie\u324?stwie do stanu przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania administracyjnego, ulega zniwelowaniu z dniem wydania decyzji za\u322?atwiaj\u261?cej spraw\u281?. Za\u322?atwienie sprawy nie sanuje jednak nieterminowego dzia\u322?ania organu w sprawie, wszak\u380?e naruszy\u322? on przepisy K.p.a. konkretyzuj\u261?ce zasad\u281? szybko\u347?ci i prostoty post\u281?powania (art. 12 i 35 K.p.a.). W sytuacji zatem braku mo\u380?liwo\u347?ci merytorycznego rozpoznania skargi na tzw. "zadawnion\u261?" bezczynno\u347?\u263?, organ uchyla\u322?by si\u281? od skutk\u243?w swych bezprawnych dzia\u322?a\u324? (a w zasadzie braku wymaganego prawem dzia\u322?ania) w spos\u243?b nieuprawniony, korzystaj\u261?c ze swoistego przyzwolenia na tego rodzaju dzia\u322?anie. W dalszej konsekwencji, jak to wy\u380?ej podniesiono, brak rozpoznania tej skargi po wydaniu decyzji w zakresie rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 i \u167? 1a) P.p.s.a. zamyka\u322?by mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia odpowiedzialno\u347?ci organu, a \u347?ci\u347?lej funkcjonariusza publicznego w trybie przepis\u243?w ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialno\u347?ci maj\u261?tkowej funkcjonariuszy publicznych za ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa. Mieliby\u347?my zatem do czynienia z pewn\u261? niesp\u243?jno\u347?ci\u261? systemow\u261? regulacji, kt\u243?rych wsp\u243?lnym celem powinno by\u263? dyscyplinowanie organ\u243?w (funkcjonariuszy publicznych w nich zatrudnionych). Jedna z nich bowiem tworzy podstawy dochodzenia tej odpowiedzialno\u347?ci (ustawa z 20 stycznia 2011 r.), druga za\u347? wprowadzona w art. 149 \u167? 1a) w zwi\u261?zku z art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., przy przyj\u281?tej odmiennej koncepcji wskazuj\u261?cej na brak mo\u380?liwo\u347?ci rozpoznania analizowanej skargi na bezczynno\u347?\u263? organu, skutecznie tamowa\u322?aby drog\u281? dochodzenia owej odpowiedzialno\u347?ci. Powy\u380?sza konstatacja prowadzi zatem do wniosku, i\u380? obie te regulacje nale\u380?y postrzega\u263? \u322?\u261?cznie i w rozwa\u380?anym aspekcie kierowa\u263? si\u281? wynikami wyk\u322?adni systemowej. \par \par Ponadto, skoro ustawodawca zdecydowa\u322? si\u281? na wprowadzenie z dniem 1 czerwca 2017 r. regulacji zawartej w art. 53 \u167? 2b) P.p.s.a. (Skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie po wniesieniu ponaglenia do w\u322?a\u347?ciwego organu), to do obrony jest pogl\u261?d, i\u380? zrezygnowano z zakre\u347?lenia ko\u324?cowego terminu do wywiedzenia skargi na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?o\u347?\u263?) post\u281?powania po zako\u324?czeniu sprawy administracyjnej decyzj\u261? ostateczn\u261?. U\u380?yty w tym przepisie zwrot w ka\u380?dym czasie (tzn. zawsze) dowodzi, \u380?e ustawodawca nie wprowadzi\u322? \u380?adnych ogranicze\u324? czasowych w mo\u380?liwo\u347?ci inicjowania tego post\u281?powania. \par \par Warto w tym miejscu odwo\u322?a\u263? si\u281? do regulacji zawartej w art. 53 \u167? 2a P.p.s.a., zgodnie z kt\u243?r\u261?: W przypadku innych akt\u243?w, je\u380?eli ustawa nie przewiduje \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia w sprawie b\u281?d\u261?cej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skarg\u281? mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie. Nikt przecie\u380? nie kwestionuje, \u380?e akty prawa miejscowego mog\u261? by\u263? kwestionowane w ka\u380?dym czasie, nawet po ich wej\u347?ciu w \u380?ycie. Tymczasem obowi\u261?zuj\u261?cy zakaz wyk\u322?adni homonimicznej dotyczy nadawania tym samym poj\u281?ciom r\u243?\u380?nego znaczenia (M. Gutowski/P. Kardas, Wyk\u322?adnia i stosowanie prawa w procesie opartym na Konstytucji, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2017, s. 252). \par \par Nietrafny jest r\u243?wnie\u380? argument zawarty w uzasadnieniu uchwa\u322?y, a dotycz\u261?cy odwo\u322?ania si\u281? do regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w post\u281?powaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i post\u281?powaniu s\u261?dowym bez nieuzasadnionej zw\u322?oki (Dz.U.2018, poz. 75 ze zm.). Fakt, i\u380? z tre\u347?ci art. 5 ust. 1 tego aktu wynika, \u380?e skarg\u281? o stwierdzenie, \u380?e w post\u281?powaniu, kt\u243?rego skarga dotyczy, nast\u261?pi\u322?a przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, wnosi si\u281? w toku post\u281?powania w sprawie, nie oznacza, \u380?e w sytuacji wniesienia skargi po prawomocnym zako\u324?czeniu post\u281?powania strona pozbawiona b\u281?dzie mo\u380?liwo\u347?ci dochodzenia naprawienia szkody wynik\u322?ej z przewlek\u322?o\u347?ci. Zgodnie bowiem z tre\u347?ci\u261? art. 16 tej ustawy strona, kt\u243?ra nie wnios\u322?a skargi na przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania zgodnie z art. 5 ust. 1, mo\u380?e dochodzi\u263? (...) naprawienia szkody wynik\u322?ej z przewlek\u322?o\u347?ci, po prawomocnym zako\u324?czeniu post\u281?powania co do istoty sprawy. \par \par Tymczasem wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? organu po wydaniu przez ten\u380?e organ ostatecznej decyzji administracyjnej pozbawia stron\u281? niezb\u281?dnego prejudykatu, w postaci orzeczenia s\u261?du administracyjnego, do dochodzenia odszkodowania. \par \par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c ca\u322?okszta\u322?t przedstawionych racji, a w szczeg\u243?lno\u347?ci maj\u261?c na uwadze przede wszystkim ochron\u281? praw jednostki, kt\u243?ra w sytuacji odrzucenia przez s\u261?d skargi na bezczynno\u347?\u263? (uchwa\u322?a stanowi o przeszkodzie w merytorycznym rozpoznaniu skargi), wniesionej po wydaniu ostatecznej decyzji, zosta\u322?aby pozbawiona uzyskania rozstrzygni\u281?cia stwierdzaj\u261?cego bezprawny brak dzia\u322?ania organu, prezentuj\u281? pogl\u261?d, i\u380? Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 15 \u167? 1 pkt 3 i art. 264 \u167? 1 i \u167? 2 ustawy \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, winien podj\u261?\u263? uchwa\u322?\u281? o nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: \par \par "Wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego post\u281?powania poprzez wydanie decyzji ostatecznej nie stanowi przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?\u263? podj\u281?tych na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi)". \par \par S\u281?dzia NSA Zygmunt Zgierski \par \par UZASADNIENIE \par \par zdania odr\u281?bnego S\u281?dziego NSA Wojciecha Mazura \par \par do uchwa\u322?y sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego \par \par z 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 \par \par Nie zgadzam si\u281? z uchwa\u322?\u261? sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, zar\u243?wno co do rozstrzygni\u281?cia, jak i co do argumentacji przedstawionej w jej uzasadnieniu. \par \par Rozstrzygni\u281?cie uchwa\u322?y uwa\u380?am za b\u322?\u281?dne, niemaj\u261?ce oparcia ani w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej powo\u322?ywana jako "P.p.s.a."), ani w przepisach Kodeksu post\u281?powania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej powo\u322?ywany jako "K.p.a."), a zarazem godz\u261?ce w konstytucyjnie chronione prawo do s\u261?du, a tak\u380?e w prawo do wynagrodzenia szkody, wyrz\u261?dzonej przez niezgodne z prawem dzia\u322?anie organu w\u322?adzy publicznej. \par \par Za chybion\u261? uwa\u380?am argumentacj\u281? powo\u322?an\u261? w uzasadnieniu uchwa\u322?y, bowiem, w mojej ocenie, b\u322?\u281?dnie wywiedziono przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu skargi (a w\u322?a\u347?ciwie sprawy ze skargi) na bezczynno\u347?\u263? na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., z przepis\u243?w innego aktu prawnego (K.p.a.), kt\u243?re nie dotycz\u261? trybu wnoszenia skarg do s\u261?du administracyjnego, lecz reguluj\u261? tryb zwalczania "opiesza\u322?o\u347?ci" organu administracji za pomoc\u261? \u347?rodka, kt\u243?rego wyczerpanie, zgodnie z tymi przepisami, warunkuje dopuszczalno\u347?\u263? skargi do s\u261?du administracyjnego. \par \par Ponadto uwa\u380?am, \u380?e niejednoznaczno\u347?\u263? argumentacji zawartej w uzasadnieniu uchwa\u322?y spowoduje powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci w orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych w zakresie ustalenia, co nale\u380?y rozumie\u263? przez "przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu skargi w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.". \par \par Zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ka\u380?dy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zw\u322?oki przez w\u322?a\u347?ciwy, niezale\u380?ny, bezstronny i niezawis\u322?y s\u261?d. Stosownie do tre\u347?ci art. 77 ust. 2 Konstytucji, ustawa nie mo\u380?e nikomu zamyka\u263? drogi s\u261?dowej dochodzenia naruszonych wolno\u347?ci lub praw. Powo\u322?ane przepisy stanowi\u261? samoistn\u261? podstaw\u281? prawa do s\u261?du. Jak podkre\u347?la Trybuna\u322? Konstytucyjny "(...) r\u243?\u380?ne usytuowanie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 w systematyce konstytucyjnej sztucznie rozdziela wi\u281?\u378? tych postanowie\u324?, a art. 77 ust. 2 reguluje jedynie jeden z aspekt\u243?w normowanych w art. 45 ust. 1 Konstytucji" (zob. wyroki TK: z 7 wrze\u347?nia 2004 r. sygn. P 4/04, z 10 maja 2000 r. sygn. K. 21/99). \par \par Wedle utrwalonego orzecznictwa Trybuna\u322?u Konstytucyjnego prawo do s\u261?du obejmuje: 1) prawo dost\u281?pu do s\u261?du; 2) prawo do w\u322?a\u347?ciwej procedury przed s\u261?dem; 3) prawo do wi\u261?\u380?\u261?cego rozstrzygni\u281?cia sprawy oraz 4) prawo do odpowiednio ukszta\u322?towanego (pod wzgl\u281?dem podmiotowym) s\u261?du (zob. wyroki TK: z 25 stycznia 2011 r. sygn. akt P 8/08, z 26 lutego 2008 r. sygn. SK 89/06). Negatywny aspekt prawa do s\u261?du definiuje si\u281? jako zakaz zamykania lub nadmiernego ograniczania dost\u281?pu do wymiaru sprawiedliwo\u347?ci (zob. wyroki TK: z 2 czerwca 2009 r. sygn. 31/08, z 2 czerwca 2009 r. sygn. SK 31/08). \par \par Z tre\u347?ci art. 45 ust. 1 Konstytucji jednoznacznie wynika, \u380?e wol\u261? ustrojodawcy jest obj\u281?cie prawem do s\u261?du mo\u380?liwie najszerszego zakresu spraw. Z wyra\u380?onej w art. 2 Konstytucji zasady demokratycznego pa\u324?stwa prawnego p\u322?ynie natomiast dyrektywa interpretacyjna zakazuj\u261?ca zaw\u281?\u380?aj\u261?cej wyk\u322?adni prawa do s\u261?du. W sytuacji, gdy dochodzi do kolizji prawa do s\u261?du z inn\u261? norm\u261? konstytucyjn\u261?, poddaj\u261?c\u261? pod ochron\u281? warto\u347?ci o r\u243?wnym, b\u261?d\u378? nawet wi\u281?kszym znaczeniu dla funkcjonowania pa\u324?stwa lub rozwoju jednostki i konieczno\u347?ci uwzgl\u281?dnienia obu norm konstytucyjnych, mo\u380?e mie\u263? miejsce ograniczenie zakresu przedmiotowego prawa do s\u261?du, jednak\u380?e jest ono dopuszczalne "(...) w absolutnie niezb\u281?dnym zakresie, je\u380?eli urzeczywistnienie danej warto\u347?ci konstytucyjnej nie jest mo\u380?liwe w inny spos\u243?b" (zob. wyrok TK z 9 czerwca 1998 r. sygn. K 28/97). Jak wynika z art. 31 ust. 3 Konstytucji, ograniczenie takie mo\u380?e zosta\u263? ustanowione tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy jest konieczne w demokratycznym pa\u324?stwie dla jego bezpiecze\u324?stwa lub porz\u261?dku publicznego b\u261?d\u378? dla ochrony \u347?rodowiska, zdrowia i moralno\u347?ci publicznej albo wolno\u347?ci i praw innych os\u243?b. Nie mo\u380?e ono te\u380? narusza\u263? istoty prawa do s\u261?du. Zakres dopuszczalnych ogranicze\u324? prawa do s\u261?du determinuje tak\u380?e powo\u322?any wy\u380?ej art. 77 ust. 2 Konstytucji. Wy\u322?\u261?cza bowiem mo\u380?liwo\u347?\u263? zamkni\u281?cia przez ustaw\u281? drogi s\u261?dowej w zakresie dochodzenia przez jednostk\u281? jej konstytucyjnych wolno\u347?ci lub praw. \par \par Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy zasadniczej, ka\u380?dy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka zosta\u322?a mu wyrz\u261?dzona przez niezgodne z prawem dzia\u322?anie organu w\u322?adzy publicznej. Powo\u322?ana norma konstytucyjna znajduje odzwierciedlenie w przepisach art. 417 i art. 4171 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.; dalej powo\u322?ywany, jako "K.c."), reguluj\u261?cych zasady odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej Skarbu Pa\u324?stwa i jednostek samorz\u261?du terytorialnego za niezgodne z prawem dzia\u322?anie lub zaniechanie przy wykonywaniu w\u322?adzy publicznej. W kontek\u347?cie analizowanego problemu istotne znaczenie maj\u261? art. 417 \u167? 1 oraz art. 4171 \u167? 3 K.c. Zgodnie z pierwszym z wymienionych przepis\u243?w, za szkod\u281? wyrz\u261?dzon\u261? przez niezgodne z prawem dzia\u322?anie lub zaniechanie przy wykonywaniu w\u322?adzy publicznej ponosi odpowiedzialno\u347?\u263? Skarb Pa\u324?stwa lub jednostka samorz\u261?du terytorialnego lub inna osoba prawna wykonuj\u261?ca t\u281? w\u322?adz\u281? z mocy prawa. Wedle drugiego, je\u380?eli szkoda zosta\u322?a wyrz\u261?dzona przez niewydanie orzeczenia lub decyzji, gdy obowi\u261?zek ich wydania przewiduje przepis prawa, jej naprawienia mo\u380?na \u380?\u261?da\u263? po stwierdzeniu we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu niezgodno\u347?ci z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba \u380?e przepisy odr\u281?bne stanowi\u261? inaczej. \par \par Jak stwierdzono w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692 ze zm.), kt\u243?r\u261? dodano do K.c. art. 4171 (druk sejmowy z 15 wrze\u347?nia 2003 r. nr 2007), "art. 4171 \u167? 3 K.c. dotyczy szkody wyrz\u261?dzonej przez przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania s\u261?dowego lub administracyjnego". Zaznaczono nast\u281?pnie, \u380?e "tu r\u243?wnie\u380? konieczne b\u281?dzie stwierdzenie we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu niezgodno\u347?ci z prawem przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania". Dalej za\u347? wskazano, \u380?e w sprawach administracyjnych \u347?rodkiem takim jest skarga na bezczynno\u347?\u263? w indywidualnych sprawach administracyjnych przewidziana w (maj\u261?cym w\u243?wczas wej\u347?\u263? w \u380?ycie \par \par \u8211? przyp. aut.) art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a. \par \par Nale\u380?y te\u380? odnotowa\u263?, \u380?e projektodawca, maj\u261?c na wzgl\u281?dzie \u243?wcze\u347?nie obowi\u261?zuj\u261?cy stan prawny, zaznaczy\u322? w uzasadnieniu rzeczonej nowelizacji, \u380?e skarga na bezczynno\u347?\u263? b\u281?dzie stanowi\u263? \u347?rodek s\u322?u\u380?\u261?cy stwierdzeniu zar\u243?wno bezczynno\u347?ci, jak i przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania administracyjnego. \par \par Za\u322?o\u380?on\u261? przez projektodawc\u281? rol\u281? orzeczenia wydanego w wyniku rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, jednoznacznie potwierdzi\u322? S\u261?d Najwy\u380?szy w wyroku z 26 maja 2017 r. sygn. akt I CSK 611/16, w kt\u243?rego uzasadnieniu stwierdzi\u322?, \u380?e "w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniem, w kt\u243?rym stwierdza si\u281? przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, nie jest post\u281?powanie przed s\u261?dem cywilnym, (...) ale \u347?rodki wskazane w K.p.a. oraz w P.p.s.a.". Jak zauwa\u380?y\u322? S\u261?d Najwy\u380?szy, "w konsekwencji nale\u380?y uzna\u263?, \u380?e post\u281?powaniem, o kt\u243?rym mowa w art. 4171 \u167? 3 K.c., jest post\u281?powanie zainicjowane za\u380?aleniem przewidzianym w art. 37 K.p.a. lub skarg\u261? na bezczynno\u347?\u263? b\u261?d\u378? przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, o kt\u243?rym mowa w art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a. Bez uzyskania we wskazanym trybie stwierdzenia, \u380?e mamy do czynienia z przewlek\u322?o\u347?ci\u261? post\u281?powania (...) nie mo\u380?na uzna\u263?, aby zosta\u322?a spe\u322?niona, wymagana przez art. 4171 \u167? 3 K.c., przes\u322?anka dochodzenia odszkodowania od Skarbu Pa\u324?stwa". Dalej za\u347? S\u261?d Najwy\u380?szy skonstatowa\u322?, \u380?e odpowiedzialno\u347?\u263? Skarbu Pa\u324?stwa ponoszona zgodnie z art. 417 \u167? 1 K.c. nie jest odpowiedzialno\u347?ci\u261? absolutn\u261?, a jej granice wyznacza "(...) konieczno\u347?\u263? pozostawania (...) niezgodnych z prawem dzia\u322?a\u324? lub zaniecha\u324? w adekwatnym zwi\u261?zku przyczynowym ze szkod\u261?. Ponadto, gdy szkoda wyrz\u261?dzona zosta\u322?a przez wydanie decyzji niezgodnej z prawem ustawodawca wprowadzi\u322? dodatkowe wymogi okre\u347?lone w art. 4171 \u167? 2 i 3 K.c.". S\u261?d zauwa\u380?y\u322? te\u380?, \u380?e art. 4171 \u167? 3 K.c., "(...) inaczej ni\u380? art. 4171 \u167? 4 K.c., wyra\u378?nie odsy\u322?a do innego post\u281?powania, ni\u380? post\u281?powanie przed s\u261?dem cywilnym rozpoznaj\u261?cym pow\u243?dztwo o odszkodowanie". S\u261?d Najwy\u380?szy skonstatowa\u322? wreszcie, \u380?e "skoro (...) we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu, o kt\u243?rym mowa w art. 4171 \u167? 3 K.c., nie wykazano, \u380?e post\u281?powanie zmierzaj\u261?ce do usuni\u281?cia niezgodno\u347?ci z prawem pierwotnej decyzji oraz wydania nowej zgodnej z prawem, nie by\u322?o przewlek\u322?e, nie mo\u380?na uzna\u263?, \u380?e Skarb Pa\u324?stwa powinien ponosi\u263? odpowiedzialno\u347?\u263? za skutki zdarze\u324?, kt\u243?re nie pozostaj\u261? w adekwatnym zwi\u261?zku przyczynowym z decyzj\u261? (...)". \par \par Nie mo\u380?na wprawdzie ca\u322?kowicie wykluczy\u263? sytuacji, w kt\u243?rych \u8211? wobec szczeg\u243?lnych okoliczno\u347?ci sprawy (np. je\u347?li do wyrz\u261?dzenia szkody doprowadzi nie tylko przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania \u8211? zob. wyrok S\u261?du Najwy\u380?szego z 26 lutego 2016 r. sygn. akt IV CSK 367/15) \u8211? w celu uzyskania odszkodowania nie b\u281?dzie konieczne wykazanie bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci post\u281?powania "stwierdzeniami" (tzw. prejudykatem), o kt\u243?rych mowa w art. 4171 \u167? 3 K.c., niemniej b\u281?d\u261? to sytuacje wyj\u261?tkowe, a wykazanie adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego b\u281?dzie wtedy bardzo utrudnione, je\u380?eli nie niemo\u380?liwe, co jednoznacznie potwierdza przywo\u322?any wy\u380?ej wyrok S\u261?du Najwy\u380?szego z 26 maja 2017 r. sygn. akt I CSK 611/16. \par \par W zwi\u261?zku z powy\u380?szym, nie budzi wed\u322?ug mnie w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e wyrok s\u261?du administracyjnego, stwierdzaj\u261?cy na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., \u380?e organ administracji dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania, stanowi tzw. prejudykat warunkuj\u261?cy mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia naprawienia szkody spowodowanej przez obie wymienione formy opiesza\u322?o\u347?ci organu. Tak\u261? rol\u281? orzeczenia s\u261?du administracyjnego potwierdzi\u322? zreszt\u261? Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w na str. 16 uzasadnienia kontestowanej uchwa\u322?y. \par \par Wobec takiej konstatacji nale\u380?y uzna\u263?, \u380?e gwarantowane przez art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji prawo do s\u261?du, w zakresie kwestionowania w post\u281?powaniu s\u261?dowym "opiesza\u322?o\u347?ci" w dzia\u322?aniu administracji publicznej, obejmuje zar\u243?wno prawo do uzyskania orzeczenia zobowi\u261?zuj\u261?cego do zako\u324?czenia post\u281?powania administracyjnego (art. 149 \u167? 1 pkt 1 P.p.s.a.), jak i orzeczenia stwierdzaj\u261?cego, \u380?e organ dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub prowadzi\u322? post\u281?powanie w spos\u243?b przewlek\u322?y (art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.). Przy czym uwa\u380?am, \u380?e \u8211? inaczej ni\u380? w przypadku postanowienia wydawanego na podstawie art. 37 K.p.a. w wyniku rozpatrzenia ponaglenia \u8211? orzeczenie o zobowi\u261?zaniu organu administracji do podj\u281?cia decyzji nie jest warunkiem koniecznym zaktualizowania si\u281? prawa do uzyskania orzeczenia stwierdzaj\u261?cego, czy organ ten dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania (o tym szerzej poni\u380?ej). Ograniczenie tak okre\u347?lonego prawa do s\u261?du, w jakimkolwiek jego zakresie, mo\u380?e nast\u261?pi\u263? tylko moc\u261? ustawy i tylko wtedy, gdy koliduje ono z inn\u261? konstytucyjnie chronion\u261? warto\u347?ci\u261? o r\u243?wnym lub wi\u281?kszym znaczeniu, a urzeczywistnienie owej warto\u347?ci konstytucyjnej nie jest mo\u380?liwe w inny spos\u243?b. Oczywiste jest wi\u281?c, \u380?e ograniczenie takie nie mo\u380?e wynika\u263? z normy wyprowadzonej wskutek utrwalonej wyk\u322?adni okre\u347?lonego przepisu w orzecznictwie s\u261?dowym (zob. wyrok TK z 20 grudnia 2017 r. SK 37/15). \par \par Uwzgl\u281?dniaj\u261?c powy\u380?sze, nale\u380?y zauwa\u380?y\u263?, \u380?e Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w w uzasadnieniu kwestionowanej przeze mnie uchwa\u322?y zasadnicz\u261? cz\u281?\u347?\u263? argumentacji, kt\u243?ra doprowadzi\u322?a do konstatacji zawartej w rozstrzygni\u281?ciu zagadnienia prawnego, opar\u322? na analizie przepis\u243?w art. 37 K.p.a. W pierwszej kolejno\u347?ci wywi\u243?d\u322?, \u380?e skarga na bezczynno\u347?\u263?, o kt\u243?rej mowa w art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a., jest skarg\u261? na bezczynno\u347?\u263? w rozumieniu art. 37 \u167? 1 pkt 1 K.p.a., natomiast skarga na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, o kt\u243?rej mowa w tym samym przepisie P.p.s.a., jest skarg\u261? na przewlek\u322?o\u347?\u263?, o kt\u243?rej mowa w art. 37 \u167? 1 pkt 2 K.p.a. Nast\u281?pnie natomiast, analizuj\u261?c przewidzian\u261? w art. 37 K.p.a. instytucj\u281? ponaglenia, S\u261?d doszed\u322? do wniosku, \u380?e tak, jak ponaglenie, tak i skarga do s\u261?du administracyjnego mo\u380?e zosta\u263? wniesiona wy\u322?\u261?cznie przed zako\u324?czeniem post\u281?powania administracyjnego i wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie. Jak stwierdzono w uzasadnieniu (str. 11), "(...) kontrolowany w wyniku skargi na bezczynno\u347?\u263? stan rzeczy musi by\u263? w dacie wniesienia skargi aktualny, nie za\u347? historyczny. Wniosek taki znajduje swoje uzasadnienie w normatywnej tre\u347?ci poj\u281?\u263? bezczynno\u347?ci i przewlek\u322?o\u347?ci, a wspiera go wsp\u243?lna na gruncie regulacji post\u281?powania administracyjnego i post\u281?powania przed s\u261?dami administracyjnymi instytucja ponaglenia". \par \par Nie zgadzam si\u281? z powy\u380?szym stanowiskiem. \par \par Owszem, tre\u347?\u263? art. 37 \u167? 1 i \u167? 2 K.p.a. prowadzi do wniosku, \u380?e wniesienie ponaglenia ustawodawca \u322?\u261?czy ze stanem zawis\u322?o\u347?ci sprawy w danej instancji, skoro konstruuj\u261?c warunki jego wniesienia, wi\u261?\u380?e je ze stanem prowadzenia post\u281?powania (art. 37 \u167? 1), za\u347? obowi\u261?zek wniesienia ponaglenia do w\u322?a\u347?ciwego organu \u322?\u261?czy z charakterem (hierarchicznym usytuowaniem) organu prowadz\u261?cego post\u281?powanie (art. 37 \u167? 3). Nie mo\u380?e budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e u\u380?yty w art. 37 \u167? 1 pkt 2 K.p.a. zwrot post\u281?powanie jest prowadzone wskazuje na chronologiczny aspekt wdro\u380?enia \u347?rodka z art. 37 \u167? 1 K.p.a., stanowi\u261?c jeden z element\u243?w determinuj\u261?cych omawian\u261? instytucj\u281?. \par \par Wniosek, \u380?e skuteczno\u347?\u263? wniesienia ponaglenia nale\u380?y \u322?\u261?czy\u263? ze stanem prowadzenia sprawy w danej instancji uzasadnia te\u380? analiza kolejnych przepis\u243?w art. 37 K.p.a. (od \u167? 4 do \u167? 8), okre\u347?laj\u261?cych obowi\u261?zki organu, do kt\u243?rego wniesiono ponaglenie, a nast\u281?pnie obowi\u261?zki organu w\u322?a\u347?ciwego do rozpatrzenia ponaglenia. \par \par Zakres i chronologiczny porz\u261?dek tych obowi\u261?zk\u243?w potwierdzaj\u261?, \u380?e zasadniczym celem ponaglenia, wprost zreszt\u261? wyra\u380?onym w projekcie ustawy nowelizuj\u261?cej z dnia 7 kwietnia 2017 r., jest doprowadzenie do za\u322?atwienia sprawy w jak najkr\u243?tszym czasie. Jak bowiem zauwa\u380?y\u322? projektodawca, wymaga to zasygnalizowania przez stron\u281? post\u281?powania, \u380?e "(...) sprawa nie zosta\u322?a za\u322?atwiona w terminie lub \u380?e \u8211? w jej ocenie \u8211? jest za\u322?atwiana d\u322?u\u380?ej ni\u380? jest to konieczne" (druk sejmowy z 28 grudnia 2016 r. nr 1183). \par \par Instytucj\u281? ponaglenia, o kt\u243?rej mowa w art. 37 \u167? 1 K.p.a., nale\u380?y wi\u281?c, moim zdaniem, uzna\u263? za reprezentatywny przyk\u322?ad normy przyznaj\u261?cej stronie post\u281?powania administracyjnego prawo zrealizowania jej uprawnie\u324? procesowych w wyznaczonych prawem granicach czasowych, zdefiniowanych jednak\u380?e nie przy u\u380?yciu okre\u347?le\u324? wskazuj\u261?cych dat\u281?, czy termin, ale odwo\u322?uj\u261?cych si\u281? do czasu po\u347?rednio. Innymi s\u322?owy, przepisy art. 37 K.p.a. s\u261? przepisami, kt\u243?re czytelnie, cho\u263? nie expressis verbis uwzgl\u281?dniaj\u261? aspekt czasowy wdro\u380?enia przewidzianego w nich \u347?rodka prawnego. \par \par Jakkolwiek uwa\u380?am, \u380?e konsekwencj\u261? zakwalifikowania przez P.p.s.a. ponaglenia jako \u347?rodka zaskar\u380?enia (art. 52 \u167? 1 i \u167? 2) musi by\u263? uznanie, \u380?e skuteczno\u347?\u263? dope\u322?nienia tej czynno\u347?ci procesowej podlega ocenie dokonywanej przez pryzmat przepis\u243?w K.p.a., to jednak stanowczo sprzeciwiam si\u281? konstatacji, \u380?e przepisy art. 37 K.p.a. mog\u261? \u8211? a do tego w istocie sprowadza si\u281? wyw\u243?d zawarty w uzasadnieniu kontestowanej uchwa\u322?y \u8211? determinowa\u263? w czasie dopuszczalno\u347?\u263? merytorycznego rozstrzygni\u281?cia sprawy na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., czy te\u380? dopuszczalno\u347?\u263? skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania (na w\u261?tpliwo\u347?ci, jakie nasuwa uchwa\u322?a, co do przyj\u281?cia, czy skarga jest niezasadna, czy niedopuszczalna, zwracam uwag\u281? w dalszej cz\u281?\u347?ci uzasadnienia zdania odr\u281?bnego). \par \par W P.p.s.a. nie ma przepisu, kt\u243?ry okre\u347?la\u322?by maksymalny termin wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. Zgodnie natomiast z art. 53 \u167? 2b P.p.s.a., skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie po wniesieniu ponaglenia do w\u322?a\u347?ciwego organu. Jakkolwiek ratio legis powo\u322?anego przepisu by\u322?o usuni\u281?cie w\u261?tpliwo\u347?ci, co do tego, czy skarga na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania ma by\u263? poprzedzona ponagleniem, w stosunku do kt\u243?rego w\u322?a\u347?ciwy organ administracji musi zaj\u261?\u263? negatywne stanowisko, czy te\u380? rozpatrzenie ponaglenia nie jest warunkiem dopuszczalno\u347?ci skargi [zob. uzasadnienie projektu ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks post\u281?powania administracyjnego oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) \u8211? druk sejmowy z 28 grudnia 2016 r. nr 1183; oraz powo\u322?ane w nim orzeczenia Naczelnego S\u261?du Administracyjnego)], to nie mo\u380?na nie dostrzec, \u380?e rozstrzygni\u281?cie kontestowanej uchwa\u322?y stoi w oczywistej sprzeczno\u347?ci z tre\u347?ci\u261? tego przepisu. \par \par Wzi\u261?wszy zatem pod uwag\u281? przywo\u322?ane wy\u380?ej normy konstytucyjne oraz niebudz\u261?ce w orzecznictwie Trybuna\u322?u Konstytucyjnego ich rozumienie, nie mo\u380?na z art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a. w powi\u261?zaniu z przepisami art. 37 K.p.a., kt\u243?re okre\u347?laj\u261? tryb zwalczania bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci w post\u281?powaniu administracyjnym, domniemywa\u263? normy prawnej ograniczaj\u261?cej prawo do s\u261?du poprzez wyinterpretowanie z tych przepis\u243?w granic czasowych, w kt\u243?rych skarga na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263? mo\u380?e zosta\u263? uwzgl\u281?dniona, czy te\u380? jest dopuszczalna. Okoliczno\u347?\u263?, \u380?e \u8211? jak wywodzi S\u261?d w uzasadnieniu uchwa\u322?y (str. 11-12) \u8211? przedmiot skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, o kt\u243?rym mowa w art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a. jest to\u380?samy z bezczynno\u347?ci\u261? i przewlek\u322?o\u347?ci\u261? zdefiniowanymi w art. 37 \u167? 1 K.p.a., bynajmniej nie uprawnia do wyk\u322?adni, kt\u243?ra prowadzi do wniosku nieznajduj\u261?cego oparcia w \u380?adnym przepisie P.p.s.a. reguluj\u261?cym tak warunki dopuszczalno\u347?ci skargi, jak i spos\u243?b rozstrzygni\u281?cia sprawy w przypadku uwzgl\u281?dniania skargi. Trzeba natomiast podkre\u347?li\u263?, \u380?e tzw. og\u243?lna moc wi\u261?\u380?\u261?ca kwestionowanej uchwa\u322?y, kt\u243?ra wynika z art. 269 \u167? 1 P.p.s.a., b\u281?dzie skutkowa\u263? utrwaleniem w orzecznictwie s\u261?dowoadministracyjnym wyk\u322?adni art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. zamykaj\u261?cej stronie prawo dochodzenia jej konstytucyjnych praw. Doprowadzi wi\u281?c do sytuacji jednoznacznie dyskwalifikowanej w orzecznictwie Trybuna\u322?u Konstytucyjnego. \par \par W uzasadnieniu kwestionowanej uchwa\u322?y, znalaz\u322?o si\u281? stwierdzenie (str. 11-12), \u380?e "(...) wadliwy stan, w jakim znajduje si\u281? post\u281?powanie w indywidualnej sprawie, mo\u380?e by\u263? przez stron\u281? tego post\u281?powania kwestionowany zar\u243?wno w post\u281?powaniu administracyjnym, jak te\u380? s\u261?dowoadministracyjnym - w obu przypadkach - przy wykorzystaniu tej samej instytucji ponaglenia, funkcjonuj\u261?cej na gruncie obu regulacji, wywieraj\u261?cej wszak\u380?e odmienny skutek, z czego jeden polega na zainicjowaniu kontroli administracyjnej obci\u261?\u380?onego bezczynno\u347?ci\u261? lub przewlek\u322?o\u347?ci\u261? post\u281?powania, a drugi zawiera si\u281? w spe\u322?nieniu okre\u347?lonego art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. wymogu niezb\u281?dnego dla wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263?". Dalej (str. 12) S\u261?d zauwa\u380?y\u322?, \u380?e "mimo tego r\u243?\u380?nego skutku, jaki wywiera ponaglenie w post\u281?powaniu administracyjnym i w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, istota i cel tej instytucji, odnosz\u261?cej si\u281? do poddanego kontroli s\u261?du stanu, w jakim znajduje si\u281? post\u281?powanie administracyjne, jest taki sam". Ostatecznie (str. 12) S\u261?d skonstatowa\u322?, \u380?e "(...) ponaglenie spe\u322?nia rol\u281? \u322?\u261?cznika pomi\u281?dzy post\u281?powaniami administracyjnym i s\u261?dowoadministracyjnym, w kt\u243?rych podj\u281?ta kontrola musi dotyczy\u263? tego samego, istniej\u261?cego stanu rzeczy". \par \par Przywo\u322?ana argumentacja jest moim zdaniem ca\u322?kowicie chybiona. \par \par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w odr\u243?\u380?ni\u322? bowiem wprawdzie skutek wniesienia ponaglenia dla post\u281?powania administracyjnego i dla post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego, jednak\u380?e zaraz potem stwierdzi\u322?, \u380?e cel tego \u347?rodka prawnego jest taki sam w post\u281?powaniu administracyjnym i w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym. Na potrzeby postawionej tezy przypisa\u322? wi\u281?c ponagleniu \u8211? jednemu wszak\u380?e \u347?rodkowi prawnemu \u8211? r\u243?\u380?n\u261? funkcj\u281? w zale\u380?no\u347?ci od tego, czy po jego wniesieniu strona post\u281?powania decyduje si\u281? wnie\u347?\u263? skarg\u281? do s\u261?du administracyjnego, czy te\u380? nie. W pierwszym przypadku jest to wy\u322?\u261?cznie \u347?rodek zaskar\u380?enia w rozumieniu art. 52 \u167? 1 i \u167? 2 P.p.s.a., kt\u243?rego wyczerpanie warunkuje dopuszczalno\u347?\u263? skargi do s\u261?du administracyjnego, w drugim natomiast, ponaglenie stanowi \u347?rodek otwieraj\u261?cy drog\u281? do kontroli bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci w post\u281?powaniu administracyjnym, a w dalszej perspektywie warunek uzyskania prejudykatu w postaci postanowienia wydanego na podstawie art. 37 \u167? 6 pkt 1 K.p.a. \par \par Przypisanie takich dw\u243?ch odmiennych r\u243?l ponagleniu przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego potwierdza dalsza cz\u281?\u347?\u263? uzasadnienia kwestionowanej uchwa\u322?y (str. 15), gdzie stwierdza si\u281?, \u380?e za dopuszczalno\u347?ci\u261? orzekania o bezczynno\u347?ci w nieograniczonym czasie nie przemawia "(...) zawarowane art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo ka\u380?dego do s\u261?du i potrzeba uzyskania prejudykatu, bowiem prawo to, w wyniku nowelizacji om\u243?wionych ju\u380? przepis\u243?w K.p.a. i P.p.s.a. zosta\u322?o podw\u243?jnie zabezpieczone przez przyznanie stronie \u347?rodk\u243?w obrony przed bezczynno\u347?ci\u261? na drodze post\u281?powania administracyjnego i s\u261?dowoadministracyjnego, przy czym uruchomienie kontroli s\u261?dowej nie zosta\u322?o w \u380?aden spos\u243?b ograniczone czasowo przez wpadkowe post\u281?powanie administracyjne". Jak dalej wywiedziono, "stronie, kt\u243?rej sprawa jest prowadzona w spos\u243?b naruszaj\u261?cy art. 12 \u167? 1 i \u167? 2 oraz art. 35 K.p.a. przys\u322?uguj\u261? w istocie r\u243?wnolegle dwa \u347?rodki kontroli takiego stanu (ponaglenie i skarga do s\u261?du administracyjnego), a ka\u380?dy z nich mo\u380?e skutkowa\u263? stwierdzeniem bezczynno\u347?ci \par \par \u8211? r\u243?wnie\u380? z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa, w efekcie mo\u380?e przyspieszy\u263? za\u322?atwienie sprawy i zako\u324?czenie tym samym post\u281?powania, w dalszej za\u347? kolejno\u347?ci umo\u380?liwi\u263? stronie dochodzenie odszkodowania na drodze cywilnej". \par \par Przywo\u322?ana konstatacja prowadzi do wniosku, \u380?e w ocenie sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, strona post\u281?powania ma dwie mo\u380?liwo\u347?ci: albo 1) sk\u322?ada ponaglenie i czeka na jego rozpatrzenie, albo 2) po z\u322?o\u380?eniu ponaglenia sk\u322?ada skarg\u281? do s\u261?du administracyjnego. Zdaniem S\u261?du s\u261? to dwa r\u243?wnoleg\u322?e \u347?rodki kontroli, kt\u243?re podw\u243?jnie zabezpieczaj\u261? prawo strony do uzyskania tzw. prejudykatu pozwalaj\u261?cego na dochodzenie odszkodowania przed s\u261?dem cywilnym. \par \par W mojej ocenie taki wniosek stoi w oczywistej sprzeczno\u347?ci z tre\u347?ci\u261? art. 37 K.p.a., a tak\u380?e z wynikaj\u261?c\u261? z art. 52 \u167? 1 P.p.s.a. kolejno\u347?ci\u261? czynno\u347?ci: 1) wyczerpania \u347?rodka zaskar\u380?enia, a nast\u281?pnie 2) wniesienia skargi. Kolejno\u347?\u263? ta nie pozwala przyj\u261?\u263?, \u380?e skarga do s\u261?du i ponaglenie s\u261? \u347?rodkami, kt\u243?re przys\u322?uguj\u261? r\u243?wnolegle. Wynikaj\u261?ce z art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. prawo do wniesienia skargi bez oczekiwania na rozpatrzenie ponaglenia nie oznacza, \u380?e strona ma obowi\u261?zek z\u322?o\u380?enia skargi do s\u261?du przed rozpatrzeniem ponaglenia. Nie ma \u380?adnych racjonalnych przes\u322?anek, by pozbawi\u263? j\u261? takiej mo\u380?liwo\u347?ci, co szczeg\u243?lnie wyra\u378?nie rysuje si\u281? w kontek\u347?cie podniesionej przez S\u261?d w uzasadnieniu kwestii uzyskania prejudykatu. \par \par B\u322?\u261?d w za\u322?o\u380?eniu przyj\u281?tym w kwestionowanej uchwale potwierdza, moim zdaniem, prosty przyk\u322?ad. Mo\u380?e wszak\u380?e okaza\u263? si\u281?, \u380?e strona post\u281?powania z\u322?o\u380?y ponaglenie pozostaj\u261?c w s\u322?usznym przekonaniu, \u380?e organ odwo\u322?awczy pozostaje w bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci (np. prowadzi post\u281?powanie odwo\u322?awcze przez rok, wzywaj\u261?c strony do przedstawienia kolejnych dokument\u243?w, kt\u243?re znajduj\u261? si\u281? ju\u380? w aktach sprawy i kieruj\u261?c do stron kolejne zawiadomienia o nieza\u322?atwieniu sprawy w terminie). Niew\u261?tpliwie wi\u281?c, dzia\u322?aj\u261?c w zaufaniu do pa\u324?stwa (tworzonego przez nie prawa, a tak\u380?e dzia\u322?aj\u261?cych za nie organ\u243?w), strona korzysta w tej sytuacji z prawa, kt\u243?re przyzna\u322? jej ustawodawca w celu uzyskania stwierdzenia, o kt\u243?rym mowa w art. 4171 \u167? 3 K.c., tj. postanowienia wydanego na podstawie art. 37 \u167? 6 pkt 1 K.p.a. Ma te\u380? podstawy, by oczekiwa\u263? stwierdzenia bezczynno\u347?ci przez organ w\u322?a\u347?ciwy do rozpatrzenia ponaglenia. Niemniej, pomimo oczywistych podstaw do stwierdzenia bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, organ wydaje postanowienie stwierdzaj\u261?ce, \u380?e w sprawie nie dosz\u322?o do bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, natomiast przed wydaniem tego postanowienia (np. dzie\u324? przed jego wydaniem) organ odwo\u322?awczy wydaje decyzj\u281? ostateczn\u261?. \par \par Powy\u380?szy, niemaj\u261?cy waloru tylko teoretycznego, przyk\u322?ad dobitnie ukazuje, \u380?e przypisanie ponagleniu i skardze na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania charakteru dw\u243?ch r\u243?wnoleg\u322?ych \u347?rodk\u243?w prawnych obrony przed bezczynno\u347?ci\u261? lub przewlek\u322?o\u347?ci\u261?, jest nie do pogodzenia z konstytucyjnie gwarantowanym prawem strony do wynagrodzenia szkody spowodowanej niezgodnym z prawem dzia\u322?aniem (zaniechaniem) organu w\u322?adzy publicznej. W opisanej sytuacji, zaakceptowanie stanowiska sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w, doprowadzi bowiem do pozbawienia strony \par \par - nale\u380?ycie korzystaj\u261?cej z przys\u322?uguj\u261?cych jej praw - mo\u380?liwo\u347?ci uzyskania prejudykatu, o kt\u243?rym mowa a art. 4171 \u167? 3 K.c. \par \par Podobny wniosek nale\u380?y odnie\u347?\u263? do reali\u243?w sprawy (sygn. II OSK 1117/19), w kt\u243?rej przedstawiono do rozstrzygni\u281?cia zagadnienie prawne. Jak wynika z uzasadnienia wyroku S\u261?du pierwszej instancji (wyrok Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie z 14 listopada 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 146/18), 23 lipca 2018 r. strona post\u281?powania administracyjnego (skar\u380?\u261?ca) wnios\u322?a skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? w zakresie rozpatrzenia odwo\u322?ania z\u322?o\u380?onego przez ni\u261? od decyzji organu pierwszej instancji. Przed wniesieniem skargi, 7 czerwca 2018 r. wnios\u322?a ponaglenie do organu wy\u380?szego stopnia w stosunku do organu rozpatruj\u261?cego odwo\u322?anie. Nast\u281?pnie organ odwo\u322?awczy, 22 czerwca 2018 r. wyda\u322? decyzj\u281? ostateczn\u261?, natomiast organ w\u322?a\u347?ciwy do rozpatrzenia ponaglenia 6 lipca 2018 r. wyda\u322? postanowienie, w kt\u243?rym stwierdzi\u322? wprawdzie, \u380?e organ odwo\u322?awczy dopu\u347?ci\u322? si\u281? bezczynno\u347?ci, jednak\u380?e odm\u243?wi\u322? stwierdzenia, \u380?e bezczynno\u347?\u263? mia\u322?a ra\u380?\u261?cy charakter. Wspomnian\u261? skarg\u281? do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Krakowie strona wnios\u322?a 17 dni po wydaniu wskazanego postanowienia, domagaj\u261?c si\u281? stwierdzenia, \u380?e bezczynno\u347?\u263? organu odwo\u322?awczego mia\u322?a miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. \par \par Podobnie, jak w powy\u380?ej przedstawionym przyk\u322?adzie, dotycz\u261?cym uzyskania prejudykatu, tak\u380?e w tym przypadku \u8211? przy za\u322?o\u380?eniu, \u380?e wobec niez\u322?o\u380?enia skargi po wniesieniu ponaglenia, a przed zako\u324?czeniem post\u281?powania, zachodzi przeszkoda w rozpoznaniu sprawy w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 \u8211? strona zostaje pozbawiona prawa do uzyskania orzeczenia, w kt\u243?rym s\u261?d administracyjny, stwierdzaj\u261?c, \u380?e dosz\u322?o do bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania, zobowi\u261?zany jest - jednocze\u347?nie - stwierdzi\u263?, czy bezczynno\u347?\u263? organu lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania przez organ mia\u322?y miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. \par \par W obu opisanych przypadkach strona, by zabezpieczy\u263? swoje prawo do s\u261?du, musia\u322?aby niejako "na wszelki wypadek" z\u322?o\u380?y\u263? skarg\u281? do s\u261?du administracyjnego zaraz po wniesieniu ponaglenia. Nie mog\u322?aby bowiem wykluczy\u263?, \u380?e ju\u380? nast\u281?pnego dnia po wniesieniu ponaglenia post\u281?powanie zostanie zako\u324?czone ostateczn\u261? decyzj\u261?. \par \par Taka, przyj\u281?ta przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w, rola ponaglenia w sytuacji, gdy po jego wniesieniu strona decyduje si\u281? na z\u322?o\u380?enie skargi do s\u261?du administracyjnego \par \par - co aby zagwarantowa\u263? sobie prawo do rozpoznania sprawy przez s\u261?d musi zrobi\u263? "jak najszybciej" - sprowadza ten \u347?rodek prawny do rangi czynno\u347?ci czysto technicznej (pozbawionej jakiegokolwiek znaczenia prawnego dla post\u281?powania administracyjnego), kt\u243?rej funkcj\u261? jest wy\u322?\u261?cznie zado\u347?\u263?uczynienie wymogowi wynikaj\u261?cemu z art. 52 \u167? 1 P.p.s.a. Akceptacja stanowiska zaj\u281?tego w kwestionowanej uchwale prowadzi wi\u281?c do nieakceptowanego, moim zdaniem, wniosku, \u380?e - odmiennie ni\u380? w przypadku niez\u322?o\u380?enia skargi \u8211? ponaglenie poprzedzaj\u261?ce z\u322?o\u380?on\u261? skarg\u281? nie wszczyna w istocie post\u281?powania maj\u261?cego na celu weryfikacj\u281? stanu bezczynno\u347?ci w post\u281?powaniu administracyjnym, a jest tylko warunkiem uruchomienia "alternatywnej" drogi kontroli bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?o\u347?ci, tj. post\u281?powania s\u261?dowego. Oznacza to, \u380?e Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w \u8211? jakkolwiek dostrzeg\u322? dwojaki skutek wniesienia ponaglenia \u8211? to uzna\u322?, \u380?e jeden z nich realizuje si\u281? w przypadku niez\u322?o\u380?enia skargi do s\u261?du, a drugi w przypadku skorzystania z tego prawa. W tym drugim przypadku ponaglenie stanowi tylko wspomniany przez S\u261?d "\u322?\u261?cznik" mi\u281?dzy post\u281?powaniem administracyjnym i s\u261?dowoadministracyjnym. \par \par Zdecydowanie sprzeciwiam si\u281? opisanemu wy\u380?ej ograniczeniu roli ponaglenia w przypadku skorzystania przez stron\u281? z mo\u380?liwo\u347?ci wniesienia skargi do s\u261?du. \par \par Nie mog\u281? te\u380? nie zwr\u243?ci\u263? uwagi na to, \u380?e w jednostce redakcyjnej art. 53 P.p.s.a. poprzedzaj\u261?cej \u167? 2b, tj. w \u167? 2a, ustawodawca pos\u322?u\u380?y\u322? si\u281? dok\u322?adnie takim samym sformu\u322?owaniem "w ka\u380?dym czasie", jak w \u167? 2b. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku innych akt\u243?w, je\u380?eli ustawa nie przewiduje \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia w sprawie b\u281?d\u261?cej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skarg\u281? mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie. Jakkolwiek, o czym wy\u380?ej wspomnia\u322?em, bior\u281? pod uwag\u281?, \u380?e za\u322?o\u380?on\u261? przez ustawodawc\u281? funkcj\u261? art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. by\u322?o usuni\u281?cie w\u261?tpliwo\u347?ci, co do dopuszczalno\u347?ci skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania wniesionej przed rozpatrzeniem ponaglenia, to zarazem podkre\u347?lam, \u380?e z bezspornych regu\u322? wyk\u322?adni j\u281?zykowej wynika zakaz nadawania temu samu terminowi, wyst\u281?puj\u261?cemu wielokrotnie w obr\u281?bie danego aktu normatywnego, r\u243?\u380?nych znacze\u324? - tzw. zakaz wyk\u322?adni homonimicznej (zob. np. wyroki TK z 1 grudnia 2018 sygn. SK 25/16, z 18 lipca 2013 r. sygn. SK 18/09; wyroki NSA z 6 czerwca 2017 r. sygn. 2520/15, z 14 pa\u378?dziernika 2016 r. sygn. I OSK 1047/15, z 14 pa\u378?dziernika 2016 r. sygn. I OSK 894/15). Zasadzie tej odpowiada skierowana do prawodawcy dyrektywa konsekwencji terminologicznej, kt\u243?ra nakazuje do oznaczenia jednakowych poj\u281?\u263? u\u380?ywa\u263? jednakowych okre\u347?le\u324? oraz zakazuje oznaczania r\u243?\u380?nych poj\u281?\u263? tymi samymi okre\u347?leniami (zob. \u167? 10 rozporz\u261?dzenia Prezesa Rady Ministr\u243?w z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" - Dz. U. z 2016 r., poz. 283; zob. te\u380? wyroki NSA z 7 lutego 2017 r. sygn. II OSK 1279/15, z 29 wrze\u347?nia 2016 r. sygn. II OSK 3224/14). Uchwalenie ustawy, w kt\u243?rej u\u380?ywane poj\u281?cia s\u261? wzajemnie sprzeczne lub umo\u380?liwiaj\u261? dowoln\u261? interpretacj\u281? nale\u380?a\u322?oby uzna\u263? za naruszaj\u261?ce wskazane regu\u322?y (zob. wyrok TK z 14 wrze\u347?nia 2001 r. sygn. SK 11/00; wyrok NSA z 6 czerwca 2017 r. sygn. 2520/15). Prze\u322?amanie zasady konsekwencji terminologicznej nie jest ca\u322?kowicie niedopuszczalne, jednak\u380?e uwarunkowane jest wyra\u378?nym wskazaniem przez ustawodawc\u281? (zob. uchwa\u322?a TK z 29 stycznia 1992 r. sygn. W 14/91; wyrok NSA z 6 czerwca 2018 sygn. II FSK 1526/16). \par \par Wzi\u261?wszy powy\u380?sze pod uwag\u281?, nie widz\u281? podstaw do przyj\u281?cia, \u380?e to samo sformu\u322?owanie, u\u380?yte przez ustawodawc\u281? w ramach jednego aktu normatywnego (P.p.s.a.), co wi\u281?cej, w dw\u243?ch kolejnych jednostkach redakcyjnych tego samego artyku\u322?u, nale\u380?y rozumie\u263? odmiennie. W przypadku "innych akt\u243?w", o kt\u243?rych mowa w art. 53 \u167? 2a, dopuszczalno\u347?\u263? skargi, czy te\u380? wydania orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? "w ka\u380?dym czasie", nie budzi natomiast w\u261?tpliwo\u347?ci. \par \par Zupe\u322?nie nie przekonuje mnie argumentacja (str. 13 uzasadnienia), wedle kt\u243?rej, dopuszczenie otwartego terminu do wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? "(...) narusza przyj\u281?ty w procedurze administracyjnej i s\u261?dowoadministracyjnej system wnoszenia \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia co do zasady ograniczonych terminem". Nie widz\u281? te\u380? racjonalnych przes\u322?anek, by tez\u281? narzucaj\u261?c\u261? ograniczenie w czasie skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania wspiera\u263? tre\u347?ci\u261? art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w post\u281?powaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i post\u281?powaniu s\u261?dowym bez nieuzasadnionej zw\u322?oki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 ze zm.), zgodnie z kt\u243?rym skarg\u281? o stwierdzenie, \u380?e w post\u281?powaniu, kt\u243?rego skarga dotyczy, nast\u261?pi\u322?a przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, wnosi si\u281? w toku post\u281?powania w sprawie (str. 16 uzasadnienia). \par \par Moim zdaniem, uwzgl\u281?dniwszy, \u380?e ustawodawca w przepisach art. 53 P.p.s.a. (\u167? 1 i \u167? 2) - poprzedzaj\u261?cych \u167? 2a i \u167? 2b, w kt\u243?rych pos\u322?u\u380?y\u322? si\u281? sformu\u322?owaniem "w ka\u380?dym czasie" \u8211? przewidzia\u322? (wprowadzi\u322?) termin, w jakim nale\u380?y wnie\u347?\u263? skarg\u281? do s\u261?du administracyjnego, nale\u380?y wysnu\u263? wniosek wprost przeciwny do przedstawionego przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w. Z pewno\u347?ci\u261? natomiast nie mo\u380?na zgodzi\u263? si\u281? z za\u322?o\u380?eniem, \u380?e skoro w K.p.a. i P.p.s.a. przyj\u281?to system wnoszenia \u347?rodk\u243?w zaskar\u380?enia co do zasady ograniczonych terminem, to termin taki nale\u380?y \par \par - w drodze wyk\u322?adni - okre\u347?li\u263? tak\u380?e w stosunku do skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. \par \par Podobnie nale\u380?y podda\u263? krytyce argumentacj\u281? odnosz\u261?c\u261? si\u281? do art. 5 ust. 1 powo\u322?anej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Skoro ustawodawca wprost wskaza\u322? w tym przepisie, \u380?e skarg\u281? nale\u380?y wnie\u347?\u263? w toku post\u281?powania, a nie zawar\u322? takiego zastrze\u380?enia co do skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania administracyjnego, natomiast stwierdzi\u322?, \u380?e skarg\u281? tak\u261? mo\u380?na wnie\u347?\u263? w ka\u380?dym czasie po wniesieniu ponaglenia do w\u322?a\u347?ciwego organu, to nie ma jakichkolwiek przes\u322?anek przemawiaj\u261?cych za stanowiskiem, \u380?e w przypadku skarg przewidzianych w art. 3 \u167? 2 pkt 8 P.p.s.a. obowi\u261?zuje analogiczne ograniczenie czasowe, jak w przypadku skarg na przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania s\u261?dowego. Co wi\u281?cej, nale\u380?y dostrzec, \u380?e wynikaj\u261?ce z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. ograniczenie czasowe ustawodawca z\u322?agodzi\u322? w art. 16 tej ustawy, zgodnie z kt\u243?rym strona, kt\u243?ra nie wnios\u322?a skargi na przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania zgodnie z art. 5 ust. 1, mo\u380?e dochodzi\u263? - na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132) - naprawienia szkody wynik\u322?ej z przewlek\u322?o\u347?ci, po prawomocnym zako\u324?czeniu post\u281?powania co do istoty sprawy. Jak powy\u380?ej wywiod\u322?em, takiej mo\u380?liwo\u347?ci nie ma strona, kt\u243?ra nie uzyska\u322?a prejudykatu, o kt\u243?rym mowa w art. 4171 \u167? 3 K.c., to znaczy stwierdzenia we w\u322?a\u347?ciwym post\u281?powaniu niezgodno\u347?ci z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba \u380?e przepisy odr\u281?bne stanowi\u261? inaczej. Wskazana r\u243?\u380?nica dowodzi moim zdaniem, \u380?e odwo\u322?anie si\u281? do ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. powinno doprowadzi\u263? sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w do wniosku zasadniczo odmiennego ni\u380? wyra\u380?ony w rozstrzygni\u281?ciu kwestionowanej uchwa\u322?y. \par \par Godzi si\u281? te\u380? odnotowa\u263?, \u380?e brak "maksymalnego" terminu przewidzianego na zaskar\u380?enie do s\u261?du administracyjnego "opiesza\u322?o\u347?ci" organu administracji nie jest obcy systemom prawnym innych pa\u324?stw europejskich. \par \par Zar\u243?wno w prawie niemieckim (\u167? 75 Verwaltungsgerichtsordnung), jak i austriackim (\u167? 18 ust. 2 Verwaltungsgerichtsordnung), przewidziano wy\u322?\u261?cznie terminy maksymalne, mimo to, \u380?e w obu tych systemach odpowiedzialno\u347?\u263? odszkodowawcza pa\u324?stwa za niegodne z prawem dzia\u322?anie lub zaniechanie administracji ukszta\u322?towana jest mniej rygorystycznie ni\u380? w art. 4171 K.c. Art. 34 ustawy zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec zawiera jedynie og\u243?ln\u261? norm\u281?, zgodnie z kt\u243?r\u261?, je\u380?eli kto\u347? w sprawowaniu powierzonego mu urz\u281?du publicznego naruszy obowi\u261?zek s\u322?u\u380?bowy w stosunku do osoby trzeciej, odpowiedzialno\u347?\u263? zasadniczo ponosi pa\u324?stwo lub korporacja, w s\u322?u\u380?bie kt\u243?rej pozostaje. W przypadku dzia\u322?ania zamierzonego lub ra\u380?\u261?cego niedbalstwa zastrzega si\u281? prawo regresu. W sprawach roszcze\u324? odszkodowawczych oraz z tytu\u322?u regresu nie mo\u380?na wy\u322?\u261?czy\u263? drogi prawnej przed s\u261?dami powszechnym. Konieczno\u347?ci uzyskania prejudykatu nie przewiduje tak\u380?e \u167? 839 niemieckiego B\u252?rgerliches Gesetzbuch, dotycz\u261?cy odpowiedzialno\u347?ci urz\u281?dniczej za naruszenie oficjalnych obowi\u261?zk\u243?w. W \u347?wietle z kolei \u167? 11 austriackiej ustawy o "urz\u281?dniczej" odpowiedzialno\u347?ci cywilnej [Bundesgesetz \u252?ber die Haftung der Gebietsk\u246?rperschaften und der sonstigen K\u246?rperschaften und Anstalten des \u246?ffentlichen Rechts f\u252?r in Vollziehung der Gesetze zugef\u252?gte Sch\u228?den (Amtshaftungsgesetz \u8211? AHG], w gestii s\u261?du cywilnego pozostaje decyzja, czy rozpoznanie pow\u243?dztwa zale\u380?y od zaj\u281?cia stanowiska przez s\u261?d administracyjny, kt\u243?remu ewentualnie mo\u380?na przekaza\u263? spraw\u281? celem za\u322?atwienia kwestii wpadkowej. \par \par Z kolei w prawie czeskim termin maksymalny zosta\u322? okre\u347?lony w art. 80 czeskiego Kodeksu post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego. Tamtejszy ustawodawca jednoznacznie przes\u261?dzi\u322? wi\u281?c o wprowadzeniu maksymalnego terminu, w kt\u243?rym mo\u380?na wnie\u347?\u263? skarg\u281? na "opiesza\u322?o\u347?\u263?" organu administracji. Przy czym, co istotne w kontek\u347?cie analizy por\u243?wnawczej tego rozwi\u261?zania z rodzimym, termin ten nie zosta\u322? "osadzony" w trwaj\u261?cym braku aktywno\u347?ci organu, lecz okre\u347?lony jako jeden rok, liczony od up\u322?ywu okre\u347?lonego w przepisach szczeg\u243?lnych terminu, w kt\u243?rym decyzja powinna zosta\u263? wydana, a w przypadku, gdy termin taki nie jest okre\u347?lony w przepisach szczeg\u243?lnych \u8211? od dnia podj\u281?cia ostatniej czynno\u347?ci w sprawie przez organ administracji wobec strony lub przez stron\u281? wobec organu w administracji (zob. szerzej: "Effectiveness of Judicial Protection against Administrative Silence in the Czech Republic". So\u328?a Skulov\u225?, Luk\u225?\u353? Pot\u283?\u353?il, David Hej\u269?, Radislav Bra\u382?ina. Central European Public Administration Review, Vol. 17, No. 1/2019, str. 53). \par \par Natomiast w prawie w\u322?oskim okre\u347?lony jest roczny termin na wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? organu, liczony od up\u322?ywu terminu do za\u322?atwienia sprawy (zob. Nowy wymiar ochrony s\u261?dowej w sprawach bezczynno\u347?ci administracji lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania? Joanna Wegner-Kowalska PiP 2018/8/54-68). \par \par Na tle powy\u380?szych uwag i aktualnego brzmienia art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. wy\u322?ania si\u281? szerszy problem terminu do wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? organu lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania. By\u263? mo\u380?e wymaga to unormowania procesowego, ale jest to, moim zdaniem, wy\u322?\u261?czna kompetencja prawodawcy, a nie s\u261?du dokonuj\u261?cego wyk\u322?adni prawa, co wi\u281?cej opartej na powi\u261?zaniu przepis\u243?w dw\u243?ch akt\u243?w prawnych. \par \par W kontek\u347?cie analizowanego problemu prawnego, warto jeszcze zwr\u243?ci\u263? uwag\u281? na to, \u380?e aktami, do kt\u243?rych odnosi si\u281? powo\u322?any wy\u380?ej art. 53 \u167? 2a P.p.s.a., s\u261? m.in. akty prawa miejscowego organ\u243?w jednostek samorz\u261?du terytorialnego i terenowych organ\u243?w administracji rz\u261?dowej (art. 3 \u167? 2 pkt 5 P.p.s.a.). Tego typu aktami s\u261? m.in. miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. z 2020 r. poz. 293). W orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, jak i Trybuna\u322?u Konstytucyjnego, nie wykluczono mo\u380?liwo\u347?ci wniesienia skargi i wydania uwzgl\u281?dniaj\u261?cego j\u261? orzeczenia nie tylko w czasie obowi\u261?zywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz r\u243?wnie\u380? po uchyleniu przyjmuj\u261?cej go uchwa\u322?y (zob. np. wyrok NSA z 27 wrze\u347?nia 2007 r. sygn. akt II OSK 1046/07, a tak\u380?e uchwa\u322?a TK z 14 wrze\u347?nia 1994 r. sygn. W5/94). Nie jest to z pewno\u347?ci\u261? regu\u322?a i ka\u380?dorazowo wymaga oceny s\u261?du, czy nieobowi\u261?zuj\u261?ca uchwa\u322?a narusza interes prawny skar\u380?\u261?cego (art. 101 ust. 1 ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorz\u261?dzie gminnym - Dz. U. z 2020 r. poz. 713) (zob. wyrok NSA z 17 pa\u378?dziernika 2017 r. sygn. II OSK 2559). Niemniej w tym przypadku, w judykaturze dostrze\u380?ono, \u380?e r\u243?\u380?norodno\u347?\u263? okoliczno\u347?ci faktycznych i prawnych poprzedzaj\u261?cych skargi do s\u261?d\u243?w administracyjnych nakazuje uwzgl\u281?dni\u263?, \u380?e nie zawsze sytuacja, w kt\u243?rej skarg\u281? z\u322?o\u380?ono, gdy "bezprawie" organu administracji nie ma ju\u380? miejsca (kwestionowany akt prawa miejscowego nie obowi\u261?zuje), stanowi przeszkod\u281? w uwzgl\u281?dnieniu tej skargi na podstawie art. 147 \u167? 1 P.p.s.a. poprzez stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci uchylonej uchwa\u322?y. Orzeczenie na podstawie wskazanego przepisu spowoduje bowiem wyeliminowanie uchwa\u322?y z obrotu prawnego z moc\u261? ex tunc, a co za tym idzie "otworzy" stronie post\u281?powania drog\u281? do uzyskania odszkodowania za niezgodne z prawem dzia\u322?anie organu jednostki samorz\u261?du terytorialnego (zob. art. 4171 \u167? 3 K.c.). \par \par W mojej ocenie, z analogicznych wzgl\u281?d\u243?w, to jest r\u243?\u380?norodno\u347?ci okoliczno\u347?ci faktycznych i prawnych stanowi\u261?cych kontekst wnoszonych do s\u261?d\u243?w administracyjnych skarg na bezczynno\u347?\u263? i przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, nie nale\u380?y przyjmowa\u263? niedopuszczaj\u261?cej wyj\u261?tk\u243?w regu\u322?y interpretacyjnej (wi\u261?\u380?\u261?cej moc\u261? art. 269 \u167? 1 P.p.s.a wszystkie s\u261?dy administracyjne), kt\u243?ra zakazuje uwzgl\u281?dnienia skargi na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. w ka\u380?dej sytuacji, w kt\u243?rej skarga na "opiesza\u322?o\u347?\u263?" organu administracji publicznej jest wniesiona po wydaniu decyzji ostatecznej ko\u324?cz\u261?cej post\u281?powanie administracyjne. Narzucenie takiej regu\u322?y, co szczeg\u243?\u322?owo wyja\u347?ni\u322?em powy\u380?ej, stanowi niedopuszczalne w demokratycznym pa\u324?stwie prawnym pozaustawowe, a co wi\u281?cej nieuzasadnione wzgl\u281?dami aksjologicznymi, ograniczenie prawa do s\u261?du i uzyskania orzeczenia s\u261?du niezb\u281?dnego do wynagrodzenia szkody wyrz\u261?dzonej niezgodnym z prawem dzia\u322?aniem (zaniechaniem) organu w\u322?adzy publicznej. Wyra\u378?nie potwierdza to opisany wy\u380?ej przyk\u322?ad wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? (przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania) po wniesieniu ponaglenia i wydaniu decyzji ostatecznej przed negatywnym rozpatrzeniem oczywi\u347?cie uzasadnionego ponaglenia. Poniewa\u380? natomiast stwierdzenie, czy bezczynno\u347?\u263? lub przewlekle prowadzenie post\u281?powania mia\u322?y miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa jest koniecznym elementem orzeczenia wydanego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., ograniczenie takie dostrzegam r\u243?wnie\u380? w sprawie, w kt\u243?rej przedstawiono przedmiotowe zagadnienie prawne do rozstrzygni\u281?cia. \par \par Dlatego uwa\u380?am, \u380?e dla rozstrzygni\u281?cia przedmiotowej sprawy konieczne jest rozwa\u380?anie zaistnia\u322?ych w\u261?tpliwo\u347?ci w szerszym kontek\u347?cie, z uwzgl\u281?dnieniem w szczeg\u243?lno\u347?ci zachowania skar\u380?\u261?cego w toku post\u281?powania administracyjnego. W zwi\u261?zku z tym, moim zdaniem, sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w powinien by\u322? przej\u261?\u263? spraw\u281? do rozpoznania i oceni\u263?, czy dosz\u322?o do bezczynno\u347?ci, kt\u243?ra mia\u322?a miejsce z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa. \par \par Wracaj\u261?c jeszcze do wzmiankowanych wzgl\u281?d\u243?w aksjologicznych, dostrzegam oczywi\u347?cie, \u380?e brak ograniczenia czasowego dla wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania mo\u380?e skutkowa\u263? wnoszeniem takich skarg nawet po kilkudziesi\u281?ciu latach od zako\u324?czenia post\u281?powania. Bior\u281? te\u380? pod uwag\u281?, \u380?e Naczelny S\u261?d Administracyjny, sprawuj\u261?c nadz\u243?r judykacyjny - czy to poprzez rozpoznawanie \u347?rodk\u243?w odwo\u322?awczych od orzecze\u324? wojew\u243?dzkich s\u261?d\u243?w administracyjnych (skarg kasacyjnych i za\u380?ale\u324?), czy to podejmowanie uchwa\u322? wyja\u347?niaj\u261?cych zagadnienia prawne - powinien mie\u263? na wzgl\u281?dzie m.in. zasad\u281? pewno\u347?ci prawa i stabilno\u347?ci stosunk\u243?w prawnych. Przestrzeganie tej zasady ma jednak s\u322?u\u380?y\u263? przede wszystkim ochronie praw podmiot\u243?w spoza szeroko rozumianej administracji publicznej. W kontek\u347?cie zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygni\u281?cia, nale\u380?y wi\u281?c dostrzec, \u380?e podj\u281?te przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w rozstrzygni\u281?cie s\u322?u\u380?y ochronie interesu Skarbu Pa\u324?stwa kosztem prawa do s\u261?du strony post\u281?powania, kt\u243?ra korzystaj\u261?c z przys\u322?uguj\u261?cych jej \u347?rodk\u243?w prawnych, dzia\u322?a w zaufaniu do pa\u324?stwa i stanowionego przez nie prawa. Uwzgl\u281?dniaj\u261?c ten aspekt analizowanego problemu, nie mam w\u261?tpliwo\u347?ci co do tego, \u380?e nie ma tu miejsca na przyj\u281?cie regu\u322?y, od kt\u243?rej s\u261?dy administracyjne nie b\u281?d\u261? mog\u322?y odst\u261?pi\u263?. Uwa\u380?am, \u380?e w sytuacjach wskazanych na str. 13 uzasadnienia uchwa\u322?y, kiedy skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania b\u281?d\u261? wnoszone po kilkunastu, czy nawet kilkudziesi\u281?ciu latach, zadaniem s\u261?du orzekaj\u261?cego w konkretnej sprawie powinna by\u263? ocena, czy fakt skorzystania z prawa do zaskar\u380?enia bezczynno\u347?ci lub przewlek\u322?ego prowadzenia post\u281?powania po tak d\u322?ugim okresie, stanowi nadu\u380?ycie tego prawa. Na pewno z tak\u261? sytuacj\u261? nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, gdzie strona w trakcie post\u281?powania administracyjnego w spos\u243?b wzorcowy korzysta\u322?a z uprawnie\u324? wynikaj\u261?cych z przepis\u243?w prawa, a nast\u281?pnie wskutek podj\u281?tej uchwa\u322?y utraci\u322?a prawo do s\u261?du zagwarantowane przepisami Konstytucji. \par \par Abstrahuj\u261?c od przedstawionej wy\u380?ej argumentacji, zwracam te\u380? uwag\u281?, \u380?e tezy zawarte w sentencjach uchwa\u322? maj\u261? w istocie form\u281? odpowiedzi na pytania prawne zawarte we wnioskach lub postanowieniach. Odpowiedzi te s\u261? za\u347? rezultatem toku rozumowania, kt\u243?ry znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniach uchwa\u322?. Dlatego w judykaturze podkre\u347?la si\u281?, \u380?e nie ma wi\u261?\u380?\u261?cego charakteru tylko ta cz\u281?\u347?\u263? uzasadnienia uchwa\u322?y, kt\u243?ra nie ma bezpo\u347?redniego zwi\u261?zku ze stanowiskiem przyj\u281?tym w uchwale (zob. np. postanowienie NSA z 25 lipca 2019 r. sygn. II OW 39/19, wyroki NSA: z 27 listopada 2018 r. sygn. I FSK 1763/18, z 20 wrze\u347?nia 2011 r. sygn. akt II FSK 627/10, z 16 stycznia 2018 r. sygn. II OSK 771/16 i z 6 marca 2013 r. sygn. akt I FSK 1786/12; A. Kabat, [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezg\u243?dka-Medek. "Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz". System Informacji Prawnej LEX 2019 r., uwaga nr 4 do art. 269). \par \par Wzi\u261?wszy powy\u380?sze pod uwag\u281? wyra\u380?am obaw\u281?, \u380?e zestawienie rozstrzygni\u281?cia zagadnienia prawnego zawartego w sentencji kontestowanej uchwa\u322?y z jej uzasadnieniem wzbudzi uzasadnione, moim zdaniem, w\u261?tpliwo\u347?ci, co do tego, co sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w rozumie przez "przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu (...) skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.". \par \par Z jednej strony, w uzasadnieniu uchwa\u322?y (str. 7) zawarto stwierdzenie, \u380?e "przedstawiona w pytaniu sk\u322?adu orzekaj\u261?cego w\u261?tpliwo\u347?\u263? dotyczy r\u243?\u380?nego rozumienia przepisu art. 149 \u167? 1 pkt 3) P.p.s.a. i zwi\u261?zanej z tym dopuszczalno\u347?ci jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu post\u281?powania". Zdaje si\u281? to wskazywa\u263?, \u380?e Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w "identyfikuje" przedstawione zagadnienie prawne, jako dotycz\u261?ce dopuszczalno\u347?ci orzeczenia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. (uwzgl\u281?dnienia skargi), a nie dopuszczalno\u347?ci skargi. W dalszej cz\u281?\u347?ci uzasadnienia (str. 13) S\u261?d potwierdza tak okre\u347?lony zakres analizowanego problemu, stwierdzaj\u261?c \u380?e "rozwa\u380?ania powy\u380?sze prowadz\u261? do rozstrzygni\u281?cia zasadniczej i obj\u281?tej pytaniem prawnym kwestii dopuszczalno\u347?ci merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynno\u347?\u263? i rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3) P.p.s.a. w sytuacji wniesienia jej po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu decyzji ostatecznej". \par \par Z drugiej strony, w innym fragmencie uzasadnienia kontestowanej uchwa\u322?y (str. 14) Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w, odwo\u322?uj\u261?c si\u281? do art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., stwierdza, \u380?e "(...) tre\u347?\u263? tego przepisu nie uprawnia do wniosku, \u380?e dopuszczalne jest merytoryczne orzekanie przez s\u261?d w sprawie ze skargi na bezczynno\u347?\u263?, z\u322?o\u380?onej w dacie, gdy kwestionowane post\u281?powanie zosta\u322?o zako\u324?czone (...)". W tym przypadku S\u261?d nie m\u243?wi ju\u380? zatem o dopuszczalno\u347?ci uwzgl\u281?dnienia skargi (orzeczenia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.), lecz o niedopuszczalno\u347?ci merytorycznego orzekania "w og\u243?le", przez co nale\u380?y rozumie\u263? zar\u243?wno uwzgl\u281?dnienie skargi, jak i jej oddalenie. Podobn\u261? tez\u261? (niedopuszczalno\u347?ci\u261? merytorycznego rozstrzygania skargi na bezczynno\u347?\u263? w razie jej wniesienia po zako\u324?czeniu sprawy) S\u261?d poprzedza (str. 14) wnioskowanie odnosz\u261?ce si\u281? do brzmienia art. 149 \u167? 1 P.p.s.a. sprzed nowelizacji dokonanej w kwietniu 2015 r. Analogicznym sformu\u322?owaniem S\u261?d pos\u322?uguje si\u281? te\u380? konstatuj\u261?c, \u380?e (str. 15) "pogl\u261?d przeciwny sprowadzaj\u261?cy si\u281? do dopuszczalno\u347?ci rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynno\u347?\u263? w razie za\u322?atwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, nieprawid\u322?owy z tego podstawowego powodu, \u380?e zako\u324?czenie post\u281?powania, kt\u243?rego spos\u243?b prowadzenia jest skar\u380?ony, skutkuje ustaniem stanu podlegaj\u261?cego kontroli s\u261?dowej tj. stanu bezczynno\u347?ci". \par \par Na stronie 17 uzasadnienia uchwa\u322?y, nie odwo\u322?uj\u261?c si\u281? wprawdzie do art. 58 P.p.s.a., S\u261?d wprost stwierdza natomiast, \u380?e "(...) za niedopuszczaln\u261? nale\u380?y uzna\u263? skarg\u281? na bezczynno\u347?\u263? wniesion\u261? po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego". \par \par Co wi\u281?cej, na stronie 12 uzasadnienia, S\u261?d "\u322?\u261?czy" wywiedziony przeze\u324? przedmiot skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania z wyk\u322?adni\u261? art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. Stwierdza mianowicie, \u380?e przedmiot ten "(...) ma zasadnicze znaczenie dla wyk\u322?adni wskazanego (przyp. aut.) przepisu, stanowi\u261?cego prawo do skargi na bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania i okre\u347?laj\u261?cego termin jej wniesienia do s\u261?du". Z przedstawionej nast\u281?pnie argumentacji zdaje si\u281? wynika\u263?, \u380?e z chwil\u261? zako\u324?czenia post\u281?powania i wydania ostatecznej decyzji przestaje istnie\u263? przedmiot zaskar\u380?enia, tj. bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?o\u347?\u263? post\u281?powania, co jest r\u243?wnoznaczne z niedopuszczalno\u347?ci\u261? skargi (art. 58 \u167? 1 pkt 6 P.p.s.a) (zob. np. postanowienia NSA z 7 kwietnia 2010 r. sygn. I OSK 462/10 i z 10 lipca 2014 r. sygn. II OSK 1798/14). Z drugiej strony, odniesienie si\u281? przez S\u261?d do art. 53 \u167? 2b P.p.s.a. i wyk\u322?adnia tego przepisu dokonana z uwzgl\u281?dnieniem ustalonego przez S\u261?d przedmiotu skargi na bezczynno\u347?\u263? i przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania, kt\u243?ra doprowadzi\u322?a do okre\u347?lenia przedzia\u322?u czasowego, w kt\u243?rym mo\u380?na wnie\u347?\u263? skarg\u281? kasacyjn\u261?, nie pozwala wykluczy\u263?, \u380?e zdaniem sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w skarga wniesiona po zako\u324?czeniu post\u281?powania i wydaniu ostatecznej decyzji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 \u167? 1 pkt 2 P.p.s.a. \par \par Nie mog\u281? zaakceptowa\u263? tak skonstruowanego uzasadnienia kontestowanej uchwa\u322?y. Zestawienie bowiem jej rozstrzygni\u281?cia z niejednoznaczn\u261? argumentacj\u261? powo\u322?an\u261? w uzasadnieniu, wywo\u322?a, moim zdaniem, powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci, z kt\u243?rymi b\u281?d\u261? musia\u322?y si\u281? zmierzy\u263? s\u261?dy administracyjne rozpoznaj\u261?ce sprawy ze skarg na bezczynno\u347?\u263?, wniesionych po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego, co do tego, czy stwierdzona przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w "przeszkoda w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a." oznacza niedopuszczalno\u347?\u263? uwzgl\u281?dnienia skargi na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a., a co za tym idzie konieczno\u347?\u263? jej oddalenia na podstawie art. 151 P.p.s.a., czy przeszkoda ta zosta\u322?a przez S\u261?d zr\u243?wnana z niedopuszczalno\u347?ci\u261? skargi w rozumieniu art. 58 \u167? 1 pkt 6 P.p.s.a., a mo\u380?e z wniesieniem jej po terminie (art. 58 \u167? 1 pkt 2 P.p.s.a.). W efekcie, nie do\u347?\u263? klarowane uzasadnienie uchwa\u322?y mo\u380?e doprowadzi\u263? do skutk\u243?w zasadniczo odmiennych od funkcji, jak\u261? powinna spe\u322?nia\u263? ta forma "wypowiedzi" Naczelnego S\u261?du Administracyjnego. "Przeszkoda", kt\u243?r\u261? stwierdzono w rozstrzygni\u281?ciu uchwa\u322?y, mo\u380?e bowiem by\u263? uznawana w przysz\u322?ym orzecznictwie, jako podstawa wydania dw\u243?ch r\u243?\u380?nych form orzeczenia: postanowienia (art. 58 \u167? 1 pkt 2 lub 6 w zw. z art. 58 \u167? 3 P.p.s.a.) albo wyroku (art. 132 w zw. z art. 151 P.p.s.a.). Orzeczenia (wyroki) licznie przywo\u322?ane w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 8 pa\u378?dziernika 2019 r. sygn. II OSK 1117/19, kt\u243?rym przedstawiono zagadnienie prawne do rozstrzygni\u281?cia, zdaj\u261? si\u281? wskazywa\u263?, \u380?e ta kwestia nie budzi aktualnie w\u261?tpliwo\u347?ci w orzecznictwie. \par \par Z powy\u380?szych wzgl\u281?d\u243?w: \par \par 1. nie zgadzam si\u281? z rozstrzygni\u281?ciem zaskar\u380?onej uchwa\u322?y oraz argumentacj\u261? zawart\u261? w jej uzasadnieniu, kt\u243?ra doprowadzi\u322?a do wniosku, \u380?e "wniesienie skargi na bezczynno\u347?\u263? po zako\u324?czeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego post\u281?powania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a."; \par \par 2. uwa\u380?am, \u380?e zr\u243?\u380?nicowanie okoliczno\u347?ci faktycznych i prawnych spraw, w kt\u243?rych skargi na bezczynno\u347?\u263? (tak\u380?e na przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania) wniesiono po zako\u324?czeniu post\u281?powania administracyjnego i wydaniu ostatecznej decyzji nie pozawalaj\u261? na rozstrzygni\u281?cie analizowanego zagadnienia prawnego w formie og\u243?lnej regu\u322?y interpretacyjnej, a co za tym idzie \par \par 3. uwa\u380?am, \u380?e Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w powinien by\u322? na podstawie art. 187 \u167? 3 P.p.s.a. przej\u261?\u263? do rozpoznania spraw\u281?, w kt\u243?rej przedstawiono zagadnienie prawne; \par \par 4. niezale\u380?nie od powy\u380?szego, nie akceptuj\u281? uzasadnienia uchwa\u322?y w zakresie, w jakim nasuwa ono w\u261?tpliwo\u347?ci co do tego, co nale\u380?y rozumie\u263? przez "przeszkod\u281? w merytorycznym rozpoznaniu (...) skargi przez s\u261?d administracyjny w zakresie rozstrzygni\u281?cia podj\u281?tego na podstawie art. 149 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.". \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth9346 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain \cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain \cell \trowd \trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3 \clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth1869 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1 \clcbpat1 \clftsWidth3 \clwWidth7477 \clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row \pard}