III OSK 335/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-03-24	
Data wpływu	2026-02-11	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Sygn. powiązane	III SAB/Gd 478/24	
Skarżony organ	Prokurator	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143;  art. 184; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Dnia 24 marca 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 marca 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 478/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. P. na bezczynność Prokuratora Regionalnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 27 marca 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 478/24, odrzucił skargę K. P. (dalej: "skarżąca") na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratura Regionalnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wskazał Sąd I instancji skarżąca 28 sierpnia 2024 r. złożyła w Prokuraturze Okręgowej w [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w którym domagała się udzielenia informacji "czy prokurator [...] leczyła się kiedykolwiek psychiatrycznie lub czy obecnie jest pod nadzorem/opieką psychologa ".

Prokurator Okręgowy w [...] decyzją z 5 września 2024 r. odmówił skarżącej udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Wnioskodawczyni wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Prokuratora Regionalnego w [...], który decyzją z dnia 28 października 2024 r. utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prokuratury Regionalnej w [...]. Skarga datowana jest 14 grudnia 2024 r. i tego samego dnia została nadana w urzędzie pocztowym.

Wskazanym na wstępie postanowieniem Sąd I instancji uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W uzasadnieniu wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd I instancji zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie skarżąca złożyła do Prokuratury Okręgowej w [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Który został rozpoznany w formie decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy 28 października 2024 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji Decyzja ta została skarżącej doręczona 15 listopada 2024 r. Skarżąca pomimo tego wniosła w dniu 14 grudnia 2024r. do tutejszego sądu skargę na bezczynność organu – Prokuratury Regionalnej w [...] w przedmiocie udostępnienia jej informacji publicznej żądanej wnioskiem z 28 sierpnia 2024 r.

Skoro zatem skarżąca wniosła do sądu skargę na bezczynność organu po tym jak jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej został rozpoznany w drodze ostatecznej decyzji administracyjnej, to zachodziły przesłanki określone w powołanej wyżej uchwale, uniemożliwiające merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej po zakończeniu przez ten organ prowadzonego postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji ostatecznej jest niedopuszczalna, podczas gdy wniesienie takiej skargi na bezczynność organu któremu ta bezczynność jest zarzucana po zakończeniu przezeń sprawy administracyjnej decyzją ostateczną jest dopuszczalna, a co miało istotny wpływ na wynik sprawy albowiem skutkowało bezzasadnym odrzuceniem skargi na bezczynność, podczas gdy powinna zostać ona merytorycznie rozpoznana.

Podnosząc powyższe, na podstawie 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Jednocześnie wnoszę o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu adw. X. X. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej, powiększonych o należny podatek VAT, albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też przy rozpoznawaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), albowiem skarga została wniesiona już po tym jak organ wydał decyzję kończącą postępowanie tj. decyzję z dnia 24 czerwca 2024 r. zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. Szerokiej 68 w Warszawie. Zatem w dniu wniesienia skargi nie istniał już przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w postaci bezczynności organu (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a.). Podstawową funkcją, jaką ma pełnić skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w świetle uzasadnień relewantnych uchwał składu siedmiu sędziów, jest "doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności" (uchwała z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19) oraz "doprowadzenie do załatwienia sprawy przez organ w jak najkrótszym czasie" (uchwała z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21). Wydanie decyzji realizuje tę podstawową funkcję skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Reasumując, w sprawie zachodziła pierwotna, bo istniejąca w dniu wniesienia skargi, bezprzedmiotowość postępowania w zakresie odstępstw od dokumentacji projektowej wprowadzonych podczas realizacji budynku mieszkalnego. W dniu wniesienia skargi nie istniał już bowiem przedmiot postępowania, jakim w realiach niniejszej sprawy była bezczynność w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Tym samym, skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 184 P.p.s.a. Sąd nie znalazł również podstaw do połączenia do wspólnego rozpoznania lub rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 P.p.s.a.) przedmiotowej sprawy i sprawy ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SAB 158/24.