Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2314/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2019 r., sygn. VII SA/Wa 2314/18 w sprawie ze skargi M. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 19 marca 2019 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2314/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem sporządzonym na żądanie strony doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 czerwca 2019 r.

W dniu 11 lipca 2019 r. skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego) wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, przy czym kopertę, w której nadano skargę kasacyjną zaadresowano następująco: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ul. Boduena 3/5, 00-013 Warszawa. Z uwagi na fakt, że jest to adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiotowa korespondencja wpłynęła do Sądu kasacyjnego 15 lipca 2019 r., który w dniu 17 lipca 2019 r. przekazał ją Sądowi pierwszej instancji mieszczącemu się przy ul. Jasnej 2/4 w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2314/18, wydanym na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.

Sąd wskazując na art. 177 § 1 P.p.s.a., powołał się na pogląd prezentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15, zgodnie z którym, w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać ją do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.

Mając na względzie, że w niniejszej sprawie wynikający z art. 177 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 11 lipca 2019 r., a skargę kasacyjną skarżący wniósł dopiero w dniu 17 lipca 2019 r., bowiem w tej dacie Naczelny Sąd Administracyjny, do którego bezpośrednio wpłynęła przedmiotowa skarga kasacyjna, przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, na podstawie art. 178 P.p.s.a., jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 w zw. z art 177 § 1 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej, podczas gdy nie wystąpiły żadne przesłanki warunkujące odrzucenie skargi kasacyjnej gdyż skargę kasacyjną wysłano za pośrednictwem operatora pocztowego w terminie.

W oparciu o powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie skargi kasacyjnej; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Z powyższego wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże, aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy, kluczowe jest spełnienie wymogu wskazanego w art. 177 § 1 P.p.s.a., czyli zaadresowanie go do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, na który powołał się Sąd pierwszej instancji, że w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania (nadania) przez NSA do sądu właściwego. (zob. postanowienia NSA: z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II OZ 119/16; z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1613/15; z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 707/15; z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15; z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 810/14).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe rozważania nie mają jednak odniesienia do niniejszej sprawy.

Skarga kasacyjna została nadana w Urzędzie Pocztowym Rzeszów 14 w dniu 11 lipca 2019 r., to jest w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia. Jako jej adresata wskazano właściwy sąd, czyli Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie Naczelny Sąd Administracyjny, któremu doręczono przesyłkę. Wprawdzie w adresie Sądu pierwszej instancji błędnie podano nazwę ulicy (Boduena 3/5 zamiast Jasna 2/4), jednakże w tych okolicznościach adresat był łatwo identyfikowalny, gdyż w Warszawie jest tylko jeden Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zatem, wydanie pisma Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zamiast Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie było nie tyle efektem skierowania przez nadawcę przesyłki do niewłaściwego sądu, ile mylnego doręczenia tej przesyłki przez pocztę podmiotowi, który nie był jej adresatem.

W przedmiotowym przypadku brak było podstaw faktycznych do uznania, że nie zostało spełnione kryterium określone w art. 83 § 3 P.p.s.a., tj. że skarga kasacyjna nie została złożona w terminie nadania jej w urzędzie pocztowym. Skarżący prawidłowo określił sąd, do którego należy wnieść skargę kasacyjną, prawidłowo określił jego siedzibę, to jest Warszawę. Błąd w adresie polegający na podaniu nieprawidłowej nazwy ulicy w sytuacji, gdy Poczta nie zwróciła przesyłki, a adresat był w sposób oczywisty identyfikowalny nie uzasadnia uznania, że pismo to było skierowane do innego organu. Konsekwencją błędnego ustalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skutków prawnych nadania przedmiotowej skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym w dniu 11 lipca 2019 r. było wadliwe uznanie, że została ona wniesiona po terminie, a tym samym, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie normy prawnej określonej w art. 178 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt II FSK 344/06).

Powyższe stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2019 r. sygn. akt II OZ 539/19, a które to Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.