W. P. złożył w dniu 13 stycznia 2010 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 600 zł netto miesięcznie. Skarżący porusza się na wózku inwalidzkim, jest zmuszony wynajmować samochód z kierowcą, aby dojechać na badania kontrolne. W związku z tym ponosi koszty dojazdu do poradni ortopedycznej w wysokości 100 zł i do poradni chirurgii naczyniowej w wysokości 200 zł miesięcznie. Ponadto miesięcznie wydaje 576 zł na zakup lekarstw, 100 zł na zakup butli z gazem, 180 zł na żywność, 30 zł na prąd, 25 zł za telefon, raz na trzy miesiące płaci podatek w wysokości 60 zł i 800 zł za opał na 7 miesięcy. Dochód z renty nie wystarcza na pokrycie wydatków, dlatego wnioskodawca korzysta z opieki społecznej i pomocy osób trzecich. Skarżący nie wykazał innego majątku poza udziałem we współwłasności domu i nieruchomością rolną o powierzchni 95 arów.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie przez wnioskodawcę tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: niski dochód renty, niepełnosprawność, wysokie koszty leczenia i zakupu lekarstw, korzystanie z opieki społecznej i pomocy osób trzecich, posiadanie tylko nieruchomości uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
