Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 lipca 2026 r. sprawy ze skargi D.G. na bezczynność Burmistrza Gminy Żukowo w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Burmistrz Gminy Żukowo dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. zasądza od Burmistrza Gminy Żukowo na rzecz skarżącego D. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

D. G. (zwany dalej także "skarżącym", "wnioskodawcą") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza Gminy Żukowo (dalej także jako "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Pismem z dnia 18 stycznia 2026 r., powołując się na art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - zwanej w skrócie: "u.d.i.p."), D. G. wystąpił do Urzędu Gminy w Żukowie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w związku z realizacją przez Gminę Żukowo zadania publicznego w zakresie zimowego utrzymania dróg oraz z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego pn.: "Świadczenie usług zimowego utrzymania dróg, ulic i placów w sezonie zimowym 2025/2026 na terenie Gminy Żukowo" (ZP.271.43.2025).

Skarżący wniósł o udostępnienie następujących informacji publicznych:

1. Kalkulacja roboczogodzin

a) Szczegółowej kalkulacji roboczogodzin przewidzianych do realizacji zamówienia:

osobno dla każdego rejonu (HV),

z podziałem na:

- roboczogodziny pracy sprzętu,

- roboczogodziny pracy operatorów/kierowców,

- roboczogodziny nadzoru i koordynacji (jeżeli były uwzględniane).

a. Informacji, czy kalkulacja roboczogodzin została sporządzona:

- na podstawie danych historycznych,

- na podstawie norm technicznych,

- czy w oparciu o inne założenia (jakie).

I. Długość i zakres utrzymywanych dróg oraz powierzchni

a. Szczegółowego wykazu wszystkich:

- dróg i ulic,

- chodników,

- parkingów i placów

b. objętych zimowym utrzymaniem, z podaniem dla każdej pozycji:

- nazwy,

- długości (mb/km),

- szerokości (jeżeli była uwzględniana),

- powierzchni (m2 - w przypadku chodników i parkingów),

- przypisanego rejonu.

c. Informacji o metodzie obliczenia:

- łącznej długości dróg,

- łącznej powierzchni terenów objętych zimowym utrzymaniem,

- dla każdego rejonu.

II. Metodyka określenia wymaganych jednostek sprzętowych

a. Informacji o sposobie (metodyce) określenia:

- liczby wymaganych jednostek sprzętowych,

- rodzaju sprzętu,

- przypisania sprzętu do rejonów.

b. Wskazania, czy liczba sprzętu została ustalona w oparciu o:

- długość dróg,

- standardy zimowego utrzymania,

- doświadczenia z poprzednich sezonów (jeżeli tak - z jakich).

III. Warunek doświadczenia - wartość umowy

Informacji, w jaki sposób została obliczona minimalna wartość umowy, jaką musi wykazać się wykonawca w ramach warunku doświadczenia:

- osobno dla każdej części zamówienia,

- wraz z uzasadnieniem przyjętych kwot.

IV. Kary umowne Informacji:

- w jaki sposób i na jakiej podstawie obliczono kary umowne przewidziane w projekcie umowy,

- czy sporządzono kalkulacje, analizy ryzyka lub notatki służbowe dotyczące ich ustalenia (jeżeli tak - wnoszę o ich udostępnienie).

V. Kontrole zimowego utrzymania dróg (cała gmina)

Informacji dotyczących kontroli zimowego utrzymania dróg przeprowadzonych w okresie: od 1 grudnia 2025 r. do 15 stycznia 2026 r., w szczególności:

- liczby przeprowadzonych kontroli,

- dat kontroli,

- miejsc (rejonów, dróg),

- osób lub jednostek dokonujących kontroli,

- wyników kontroli oraz stwierdzonych nieprawidłowości.

VI. Dane szczegółowe - sołectwo Przyjaźń

a. Szczegółowych informacji dotyczących sołectwa Przyjaźń, obejmujących:

- wykaz dróg, ulic, chodników i parkingów objętych zimowym utrzymaniem na terenie sołectwa Przyjaźń, wraz z:

• długościami poszczególnych dróg i ulic,

• powierzchniami chodników i parkingów,

b. szczegółowe dane dotyczące prac faktycznie zrealizowanych przez wykonawcę w sołectwie Przyjaźń w okresie:

- od 1 grudnia 2025 r. do 15 stycznia 2026 r., w tym:

- daty i godziny wykonywania prac,

- rodzaj wykonanych czynności (odśnieżanie, posypywanie, inne),

- użyty sprzęt,

- liczbę przepracowanych roboczogodzin,

- informacje o ewentualnych interwencjach doraźnych, 

c. wyniki kontroli zimowego utrzymania dróg na terenie sołectwa Przyjaźń w ww. okresie, wraz z informacją:

- czy stwierdzono nieprawidłowości,

- czy wydano zalecenia wykonawcy.

Skarżący wskazał preferowaną formę udostępnienia informacji.

Pismem z dnia 29 stycznia 2026 r. Burmistrz Gminy Żukowo powiadomił wnioskodawcę o przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku do dnia 27 lutego 2026 r., i w tym samym dniu odrębnym pismem wezwał wnioskodawcę do wskazania oraz uzasadnienia szczególnie istotnego interesu publicznego z uwagi na to, że zakres żądanych informacji (obejmujący ich zestawienie, wg określonych kategorii i przedziału czasowego) wymaga dokonania analiz oraz zestawień wykraczających poza proste udostepnienie informacji już istniejącej w rejestrach, a tym samym żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Pismem z dnia 4 lutego 2026 r. wnioskodawca poinformował organ, że wystosowane wezwanie jest nieuzasadnione i narusza normy prawne.

Pismem z dnia 23 lutego 2026 r. organ ponownie wskazał, że żądana informacja ma charakter przetworzony i po raz kolejny przedłużył termin rozpatrzenia wniosku do 16 marca 2026 r.

W wiadomości elektronicznej z dnia 27 lutego 2026 r. wnioskodawca podtrzymał stanowisko wyrażone we wcześniejszym piśmie z dnia 4 lutego 2026 r.

Decyzją z dnia 16 marca 2026 r. (nr KD-U.1431.2.2026.KL/ES.4) Burmistrz Gminy Żukowo odmówił udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 18 stycznia 2026 r. Od ww. decyzji D. G. w dniu 17 marca 2026 r. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2026 r. D. G. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza Gminy Żukowo wnosząc o:

1. zobowiązanie Burmistrza Gminy Żukowo do niezwłocznego udostępnienia żądanej informacji;

2. stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił organowi:

1. rażące naruszenie terminów: wielokrotne i bezzasadne przedłużanie terminu załatwienia sprawy (powiadomienia z dnia 29 stycznia 2026 r. i dnia 23 lutego 2026 r.), co doprowadziło do rozpoznania wniosku dopiero po dwóch miesiącach;

2. pozorność działań i obstrukcję procesową: dwukrotne wzywanie do uzasadnienia "szczególnie istotnego interesu publicznego" (pismo z dnia 29 stycznia 2026 r. oraz ponowienie z dnia 23 lutego 2026 r.), mimo udzielenia wyczerpujących wyjaśnień już w dniu 4 lutego 2026 r.;

3. błędną interpretację informacji jako przetworzonej: nieuprawnione uznanie, że dane dotyczące zimowego utrzymania dróg (kalkulacje roboczogodzin, wykazy dróg) wymagają wytworzenia nowej informacji, podczas gdy są to dane techniczne, którymi organ dysponuje w ramach bieżącego nadzoru;

4. bezczynność w przekazaniu odwołania: brak potwierdzenia przekazania odwołania z dnia 17 marca 2026 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku oraz brak informacji o wszczęciu postępowania przed tym organem.

5. ignorowanie skargi przekazanej przez Radę Miejską: brak odpowiedzi i realnych działań po przekazaniu organowi przez Radę Miejską w Żukowie (uchwała nr XXVI/307/2026) skargi na jego działalność.

W uzasadnieniu skargi, wskazując na pozorność działań organu, skarżący podniósł, że organ dwukrotnie wzywał do uzasadnienia interesu publicznego, ignorując odpowiedź z dnia 4 lutego 2026 r., a takie "pętlowanie" procedury służyło jedynie sztucznemu wydłużeniu czasu na odpowiedź.

Organ odmówił udostępnienia danych twierdząc, że są one "przetworzone" (decyzja z dnia 16 marca 2026 r.). Tymczasem dane o roboczogodzinach i kontrolach są informacją prostą, zawartą w raportach wykonawców.

Skarżący wyjaśnił, że dnia 17 marca 2026 r. złożył odwołanie za pośrednictwem organu, zaś do dnia wniesienia skargi organ nie poinformował o przesłaniu akt sprawy organowi odwoławczemu, co uniemożliwia kontrolę instancyjną.

Z kolei skarga na działalność organu z dnia 17 marca 2026 r., zamiast zostać rzetelnie rozpatrzona przez Radę Miejską, została na mocy uchwały nr XXVI/307/2026 z dnia 31 marca 2026 r. przekazana "według właściwości" z powrotem do organu. Powoduje to sytuację, w której organ skarżony ma sam oceniać własną bezczynność, co jest zaprzeczeniem zasad kontroli administracji.

Działania te naruszają art. 61 Konstytucji RP oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Organ przekroczył wszelkie dopuszczalne terminy, a jego działania zmierzają do ukrycia danych o wydatkowaniu środków publicznych.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy Żukowo wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu organ podniósł, że przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został rozpatrzony w drodze decyzji, od której skarżący odwołał się a odwołanie zostało nadane do organu odwoławczego. Burmistrz Gminy Żukowo wykonał zatem wszystkie swoje obowiązki związane z przedmiotowym wnioskiem, zaś niezadowolenie skarżącego z rozstrzygnięcia, które przejawia się w odwołaniu będzie przedmiotem rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku. Wszystkie czynności wykonane zostały w przepisach przewidzianych prawem.

Z przepisu art. 16 u.d.i.p. wynika, że od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przysługuje odwołanie, które rozpatruje organ administracji publicznej a nie sąd administracyjny. Tym samym to czy w sprawie zachodziła konieczność wykazania szczególnie istotnego interesu społecznego winno rozpatrywać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

W piśmie procesowym z dnia 13 maja 2026 r. D. G. uzupełnił argumentację zawartą w skardze wskazując na dodatkowe okoliczności. Skarżący zarzucił organowi poświadczenie nieprawdy w dokumentacji i przekroczenie terminów. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy Żukowo wskazał, że decyzja odmowna została wydana w dniu 16 marca 2026 r., co miało rzekomo mieścić się w wyznaczonym terminie. Twierdzenie to jest niezgodne ze stanem faktycznym, albowiem z metadanych podpisu elektronicznego oraz faktycznego doręczenia wynika, że decyzja została podpisana i przesłana dopiero 17 marca 2026 r. Oznacza to, że organ w oficjalnym stanowisku poświadczył nieprawdę co do daty wydania aktu, próbując ukryć fakt przekroczenia nawet tego terminu, który sam sobie wyznaczył (tj. 16 marca 2026 r.), a takie działanie narusza zasadę rzetelności organów władzy publicznej.

Organ nie odniósł się też w sposób merytoryczny do uzasadnienia interesu publicznego. Skarżący dwukrotnie składał szczegółowe wyjaśnienia dotyczące istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, na żadnym zaś etapie postępowania – ani w pismach pośrednich, ani w finalnej decyzji odmownej, ani nawet w odpowiedzi na skargę – organ nie zakwestionował tej argumentacji. Organ ograniczał się jedynie do powtarzania ogólnych formułek o "braku wykazania interesu", całkowicie ignorując treść pism, co świadczy, że wezwania organu miały charakter wyłącznie obstrukcyjny.

Organ nie udzielił też skarżącemu odpowiedzi na jakiekolwiek z pytań. Każda z żądanych informacji ma natomiast charakter informacji prostej. Wymagały one jedynie odszukania i udostępnienia gotowych danych a nie ich analitycznego przetworzenia. W szczególności wykaz dróg podlegających odśnieżaniu jest informacją gotową - dokument taki musiał zostać przekazany wykonawcy usług, aby ten mógł realizować zadanie publiczne. Ma on kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa powszechnego - mieszkańcy muszą mieć jednoznaczną wiedzę, które drogi podlegają utrzymaniu, aby móc egzekwować standardy bezpieczeństwa lub planować przemieszczanie się w warunkach zimowych. Domniemanie, że urząd nie dysponuje takim zestawieniem w formie "prostej" jest nielogiczne i sprzeczne z zasadami rzetelnego zarządzania mieniem i usługami publicznymi. Dostęp do pełnego i przejrzystego wykazu dróg objętych zimowym utrzymaniem jest niezbędnym narzędziem sprawowania kontroli społecznej. Mieszkańcy, dysponując taką wiedzą, zyskują realną możliwość skutecznej interwencji w dwóch kluczowych obszarach: monitorowania jakości i terminowości usług oraz weryfikacji kwalifikacji dróg. Jest to kluczowe dla wyeliminowania ewentualnych nieprawidłowości w rozróżnianiu dróg publicznych od prywatnych (wewnętrznych). Bez transparentnego wykazu, mieszkańcy nie są w stanie ocenić, czy środki publiczne są wydatkowane wyłącznie na utrzymanie dróg gminnych, czy też dochodzi do bezzasadnego finansowania usług na terenach, które nie powinny być objęte gminnym systemem odśnieżania. Zatajenie tego wykazu przez organ uniemożliwia zatem mieszkańcom jakąkolwiek merytoryczną dyskusję nad zasadnością i rzetelnością prowadzonych prac, co wprost uderza w transparentność finansów publicznych.

Brak udostępnienia nawet tak podstawowych danych jak wykaz dróg, przy jednoczesnym braku merytorycznej polemiki z uzasadnieniami, potwierdza, że organ od początku nie zamierzał realizować wniosku. Przedłużanie terminów i ponawianie wezwań służyło jedynie grze na zwłokę, co stanowi rażące naruszenie zasady szybkości i efektywności postępowania w sprawach o dostęp do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.") orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie zaś z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Skarga taka nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.

Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p.").

Wyjaśnienia na wstępie wymaga, że w przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej jego adresat może: 1/ udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem a jednocześnie gdy nie zachodzą przesłanki wyłączające jej udostępnienie określone w art. 5 u.d.i.p. – w takim przypadku podmiot obowiązany dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 u.d.i.p.); 2/ poinformować wnioskodawcę o tym, że: jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej; podmiot zobowiązany nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też że w sprawie obowiązuje odrębny tryb udzielenia informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) – w takim przypadku podmiot obowiązany dokonuje tego w formie pisma; 3/ odmówić udostępnienia informacji publicznej z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 u.d.i.p. (bądź umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) stosownie do treści art. 16 w związku z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.; bądź odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – w takim przypadku podmiot zobowiązany dokonuje rozpoznania wniosku w formie decyzji administracyjnej.

Co jednak istotne, adresat wniosku dostępowego (tj. organ lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) winien podjąć ww. działania w określonym w u.d.i.p. terminie.

Stosownie bowiem do art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1), natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Brak zatem podjęcia przez podmiot zobowiązany któregokolwiek z ww. działań (bądź podjęcia działania lecz niewłaściwego z punktu widzenia rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej), uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest jednak w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący był obowiązany do udzielenia informacji publicznej a żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny prawidłowości działania organu, a w konsekwencji stwierdzenia czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej obowiązane są organy władzy publicznej, a tymi są niewątpliwie organy samorządowe (zob. pkt 21 komentarza do art. 4 u.d.i.p. [w:] A. Piskorz-Ryń (red.), M. Sakowska-Baryła (red.), Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, WKP 2023). W niniejszej sprawie spełniony pozostawał zatem podmiotowy zakres zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem dysponentem żądanej przez skarżącego informacji publicznej niewątpliwie był Burmistrz Gminy Żukowo. Wniosek skarżącego dotyczył bowiem konkretnych zagadnień związanych z działalnością i wykonywaniem przez organ zadań publicznych. Dotyczył bowiem uzyskania wyszczególnionych informacji dotyczących realizacji zadania publicznego przez Burmistrza Gminy Żukowo w zakresie zimowego utrzymania dróg w związku z prowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego pn.: "Świadczenie usług zimowego utrzymania dróg, ulic i placów w sezonie zimowym 2025/2026 na terenie Gminy Żukowo" (tj. żądania dotyczącego: szczegółowych kalkulacji roboczogodzin przewidzianych dla realizacji zamówienia osobno dla każdego rejonu I-IV wraz z dodatkowym ich podziałem na wskazane we wniosku kategorie i informacje w tym zakresie; długości i zakresu utrzymywanych dróg oraz powierzchni wraz ze szczegółowym podziałem na określone w punktach a/-c/ wyszczególnione we wskazanych odnośnikach informacje; metodyki określenia wymaganych jednostek sprzętowych wraz ze szczegółowym podziałem na określone w punktach a/-b/ wyszczególnione we wskazanych odnośnikach informacje; warunku doświadczenia i wartości umowy osobno dla każdej części zamówienia wraz z uzasadnieniem przyjętych kwot; informacji w jaki sposób i na jakiej podstawie obliczono kary umowne przewidziane w projekcie umowy i czy sporządzono kalkulacje, analizy ryzyka lub notatki służbowe dotyczące ich ustalenia - ich udostępnienia; informacji dotyczących przeprowadzonych w okresie od 1 grudnia 2025 r. do 15 stycznia 2026 r. kontroli zimowego utrzymania dróg w całej gminie ze wskazaniem szczegółowych kategorii żądanych w tym zakresie informacji; a także danych szczegółowych odnoszących się do sołectwa Przyjaźń wraz ze szczegółowym podziałem na określone w punktach d/-f/ wyszczególnione we wskazanych odnośnikach informacje). Biorąc zatem powyższe pod uwagę przedstawione przez skarżącego we wniosku dostępowym z dnia 18 stycznia 2026 r. żądanie niewątpliwie dotyczyło zagadnień przedmiotowo mieszczących się w prawie do ich udostepnienia w trybie dostępu do informacji publicznej, wskazanych w przepisach art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c/, pkt 2 lit. f/ czy pkt 3 lit. b/ u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie – z uwagi na obszerność wniosku dostępowego - organ dwukrotnie – odwołując się do art. 13 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - wzywał skarżącego (wnioskodawcę) do wskazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji przetworzonej w żądanym zakresie, wyjaśniając, że realizacja wniosku w żądanym zakresie wymaga zebrania, analizy oraz weryfikacji obszernej dokumentacji, w tym licznych umów, załączników oraz dobowych raportów sprzętu dotyczących zimowego utrzymywania dróg realizowanego przez Gminę Żukowo, wyznaczając termin na udostępnienie informacji publicznej (tj. rozpoznanie wniesionego żądania) na dzień 16 marca 2026 r.

W aktach sprawy znajduje się datowana na dzień 16 marca 2026 r. – wydana na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - decyzja Burmistrza Gminy Żukowo (nr KD-U.1431.2.2026.KL/ES.4), którą – po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2026 r. o udzielenie informacji publicznej – organ odmówił wnioskodawcy udzielenia informacji publicznej w ww. żądanym zakresie. Decyzja ta jednak – na co słusznie zwrócił uwagę skarżący – została opatrzona podpisem elektronicznym w dniu następnym, tj. 17 marca 2026 r. (godz. 10:51:57). W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że momentem wydania decyzji administracyjnej jest niewątpliwie moment podpisania tejże decyzji przez organ (osobę upoważnioną), gdyż do tego czasu tak sporządzony dokument stanowi co najwyżej projekt decyzji organu.

Z tego zatem wyłącznie powodu należało stwierdzić, że organ dopuścił się w rozpoznawanej sprawie bezczynności. Skoro bowiem organ wyznaczył termin na załatwienie przedmiotowego wniosku dostępowego do dnia 16 marca 2026 r., to winien był do upływu tej daty załatwić przedmiotowy wniosek, a zamierzając dokonać rozpoznania tego wniosku decyzją administracyjną, winien był dochować wszelkich wymogów formalnych prowadzących do wydania takiej decyzji do tej – wyznaczonej zresztą przez siebie na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. – daty. Wydanie decyzji załatwiającej sprawę przedmiotowego wniosku dostępowego skarżącego po tym terminie obligowało Sąd do uznania, że Burmistrz Gminy Żukowo dopuścił się w tej sprawie bezczynności.

W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzona bezczynność organu nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Bezczynność miała bowiem charakter nieznaczny, jednodniowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie zachowania organu jako bezczynności naruszającej prawo w sposób rażący, jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 4016/19). W konsekwencji, bezczynność lub przewlekłość o charakterze rażącego naruszenia prawa ma miejsce wówczas, gdy w sposób jednoznaczny i znaczący doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a zarazem nie zachodzą okoliczności ekskulpujące (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1514/14). Z taką sytuacją w oczywisty sposób nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, gdyż przekroczenie terminu wyznaczonego na rozpoznanie wniosku nie było znaczne (jednodniowe), a dodatkowo też należy zwrócić uwagę, że wskazane opóźnienie nie doprowadziło też do przekroczenia maksymalnego terminu na rozpoznanie wniosku dostępowego, o którym mowa w art. 13 ust. 2 in fine u.d.i.p. (który upływał 18 marca 2026 r.). Po stronie organu nie można także dopatrzeć się złej woli, gdyż brak załatwienia wniosku w wyznaczonym terminie w istocie wynikał z nieprawidłowej organizacji pracy organu, i w konsekwencji w tych okolicznościach nie sposób przyjąć, że stwierdzona bezczynność organu była spowodowana lekceważeniem podmiotu wnioskującego, czy też celowym przedłużaniem postępowania. Organ podejmował w sprawie czynności, przede wszystkim – co zostało wcześniej wskazane – stwierdzając, że złożony wniosek dostępowy (z uwagi na obszerność żądanych informacji) dotyczy uzyskania informacji przetworzonej wzywał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem żądanych w złożonym wniosku informacji, informując jedocześnie, że brak wykazania powyższej przesłanki skutkować będzie wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. – stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku z dnia 18 stycznia 2026 r., która nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1. sentencji wyroku).

W okolicznościach sprawy, wobec rozpoznania (załatwienia) już wniosku dostępowego z dnia 18 stycznia 2026 r. wydaniem ww. decyzji nie zachodziła podstawa do zobowiązywania organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Prawidłowość i zasadność wydania ww. decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji może być dokonana w toku instancji przez organ odwoławczy, a następnie dopiero – w przypadku zaskarżenia decyzji odwoławczej – może być przedmiotem oceny jej legalności przez sąd administracyjny. Niniejsza sprawa dotyczyła zarzucanej przez skarżącego bezczynności organu, która – jakkolwiek została przez Sąd stwierdzona – to z uwagi na załatwienie przez organ wniosku dostępowego z dnia 18 stycznia 2026 r. i wydania już przez organ w tym zakresie decyzji z dnia 16 marca 2026 r. nie wymagała od Sądu orzeczenia o zobowiązywaniu organu – na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - do rozpoznania ww. wniosku.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od Burmistrza Gminy Żukowo na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się wpis sądowy w tej właśnie wysokości.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).