Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 88/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 listopada 2025 r., nr 1401-IEE3.7192.235.2025.2.KS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 20 marca 2026 r. VIII SA/Wa 88/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. B. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 28 listopada 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2026 r., pismami z 20 lutego 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone stronie 24 lutego 2026 r. Skarżący nie uzupełnił wskazanych wcześniej braków, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

3. Pismem z 1 kwietnia 2026 r. skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie kwestionowanego orzeczenia, wskazując, że nie był powiadomiony o treści wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z przepisu art. 230 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu, o czym stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Na podstawie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierała braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL oraz brak fiskalny w postaci nie uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych wcześniej braków, jednocześnie wskazując, iż ich nieusunięcie w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwania te zostały odebrane przez stronę 24 lutego 2026 r., co potwierdza podpis Łukasza Budzyńskiego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 18 akt sądowych). Wskazać należy, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, o którym mowa wcześniej, znajduje się precyzyjna informacja o zawartości przesyłki. Wpisano w niej: "braki formalne, wpis, odp. na skargę".

W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone stronie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie skargę odrzucił z uwagi na nieuzupełnienie przez nią braków w zakreślonym terminie.

Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.