Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. D., K. D., K. D. i M. D. na uchwałę Nr XXX/362/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Dębniki" postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym A. D., K. D., K. D. i M. D. solidarnie uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych.

Rada Miasta Krakowa w dniu 9 listopada 2011 r. podjęła uchwałę Nr XXX/362/11 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Dębniki".

Pismem z dnia 9 listopada 2020 r., w tym dniu nadanym listem poleconym, A. D., K. D., K. D. i M. D. wnieśli skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta Krakowa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi (s.4) skarżący wyjaśnili, że w dniu 8 lipca 2020 r. wezwali Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa i wezwanie to okazało się bezskuteczne. Pismem z dnia 5 sierpnia 2020 r., doręczonym w dniu 10 sierpnia 2020 r., Przewodniczący Rady Miasta Krakowa przesłał skarżącym negatywne stanowisko Prezydenta Miasta Krakowa, zastrzegając jednocześnie, że nie jest to stanowisko Rady Miasta Krakowa wezwanej do usunięcia naruszenia prawa; pismo ma charakter jedynie informacyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Powyższe przepisy muszą być stosowane wespół z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej u.s.g.), przy czym – zważywszy na regułę intertemporalną z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej "ustawa nowelizująca") – w niniejszej sprawie istotne jest brzmienie powołanego przepisu sprzed nowelizacji dokonanej wspomnianą ustawą, a to oznacza, że przesłanką dopuszczalności skargi pozostawało uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

Z kolei termin do wniesienia skargi wynikał z art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g., przy czym – zważywszy na regułę intertemporalną z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej – w niniejszej sprawie również art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej wspomnianą ustawą, a to oznacza w szczególności, że skargę do sądu administracyjnego można było wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2021 r., IV SA/Wa 2496/20, oraz powołane tam orzecznictwo, CBOSA).

Zaskarżona uchwała, w ocenie Sądu, jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej – aktem prawa miejscowego, a zatem mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych – potencjalnie może być przedmiotem skargi. Spełniona jest również przesłanka dopuszczalności skargi w postaci bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pismo z dnia 8 lipca 2020 r.). Skarga została jednak wniesiona z uchybieniem terminu i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu.

Od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. od dnia 8 lipca 2020 r. rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął z dniem 7 września 2020 r. Skoro zaś sześćdziesięciodniowy termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. upłynął z dniem 7 września 2020 r. i w tym terminie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – to skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2020 r. jest spóźniona.

Dodać należy, że pismo Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa z dnia 5 sierpnia 2020 r., doręczone w dniu 10 sierpnia 2020 r., rzeczywiście nie stanowiło "odpowiedzi organu na wezwanie" w rozumieniu 53 § 2 p.p.s.a. W doktrynie wskazuje się bowiem, że organ, którego działanie jest kwestionowane, we właściwej formie (w przypadku organu kolegialnego – w formie uchwały), powinien załatwić sprawę wywołaną wezwaniem do usunięcia naruszenia. "Stanowisko innego podmiotu (np. przewodniczącego rady gminy) w kwestii wezwania nie powoduje załatwienia sprawy" (A. Matan, Komentarz do art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, teza 12, LEX/el.). Również treść przedmiotowego pisma wyraźnie wskazuje, że nie jest ono "odpowiedzią organu na wezwanie" w rozumieniu 53 § 2 p.p.s.a. Gdyby jednak mimo wszystko uznać przedmiotowe pismo za "odpowiedź organu na wezwanie", to termin do wniesienia skargi również były uchybiony – w takim ujęciu upływałby on z dniem 9 września 2020 r.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.