W piśmie z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu odwoławczego, skarżący W. B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...].
Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy ), zaś skarga na to postanowienie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. ( co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej o nr [...]), a wiec z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie : p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 2 tej ustawy – w dniu 12 listopada 2004 r. ( piątek – dzień roboczy).
W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną – odrzucić, działając w oparciu o przywołane wcześniej przepisy i na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.
