Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk - Stępniak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, sierpień, październik, listopad, grudzień 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone

w przepisach prawa.

Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 ustawy p.p.s.a.). Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W przypadku, gdy

w wyznaczonym terminie nie uzupełniono tych braków, sąd skargę odrzuca

(art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Ł.W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, sierpień, październik, listopad, grudzień 2011 r. Skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego M. P. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik wyjaśnił, że jest kuzynem skarżącego. Jednocześnie przedłożył pełnomocnictwo.

Sąd stwierdził, że M. P. nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy p.p.s.a. Z tych względów nie może reprezentować skarżącego jako pełnomocnik.

W związku z powyższym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, wysłana na adres skarżącego, była dwukrotnie awizowana: 24 lutego 2010 r. i 3 marca 2010 r. Pismo nie zostało podjęte. W związku z tym, mając na uwadze treść art. 73 § 4 ustawy p.p.s.a., za datę doręczenia wezwania uznano 9 marca 2020 r. Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374) - w brzmieniu nadanym ustawą z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U.2020.433) stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego został odwołany 20 marca 2020 r. W tym też dniu weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U.2020.491).

W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącemu 9 marca 2020 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał 16 marca 2020 r., a więc już w okresie obowiązywania stanu epidemicznego (ogłoszonego od 14 marca 2020 r.). Rozpoczęty 9 marca 2020 r. siedmiodniowy termin na dokonanie czynności w postępowaniu sądowym uległ zatem zawieszeniu na okres obowiązywania stanu epidemicznego i stanu epidemii. Natomiast zgodnie z art. 68 ust. 7 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa

SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.875) terminy w postępowaniach, o których mowa

w art. 15zzs ustawy z 2 marca 2020 r., których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 in principio zaś ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r. Z kolei 7-dniowy termin, po którym zawieszony termin biegnie dalej upłynął w dniu 23 maja 2020 r. Powyższe oznacza, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi (podpis) w niniejszej sprawie upływał 26 maja 2020 r. Skarżący, pomimo wezwania, nie podpisał skargi

w tym terminie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.