Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anetta Chołuj, Sędziowie Sędzia WSA - Jadwiga Danuta Mróz, Sędzia WSA - Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi : "A" Sp. z o.o. z/s we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.

W dniu 19 kwietnia 2013 r. został złożony przez "A" Sp. z o.o. (dalej wniosek o udzielenie pisemnej interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usługi w zakresie korekty podatku w związku z przekazaniem przez Spółkę na rzecz Banku majątku (nieruchomości oraz gotówki) pozostałego po Jej likwidacji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

"A" Sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "Wnioskodawca") należy do grupy kapitałowej "B" Bank. Jedynym udziałowcem Spółki jest "B" Bank S.A. (dalej: "Bank"). Przedmiotem działalności Spółki jest profesjonalne zarządzanie nieruchomościami grupy, w szczególności nabywanie nieruchomości oraz ich oddawana do odpłatnego korzystania, m.in. na rzecz Banku lub innych podmiotów z grupy kapitałowej na podstawie umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach swojej działalności Spółka wykonuje wyłącznie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie przewiduje zmian w tym zakresie.

Spółka nabyła nieruchomość - wyodrębniony lokal (lokale) w budynku biurowym wraz z przyporządkowaną do niego współwłasnością części wspólnej nieruchomości, a także udział we własności gruntu, na której przebiegają także ulice, drogi/parkingi, rurociągi sieci wodnych i kanalizacyjnych, linie energetyczne i telekomunikacyjne. Przedmiotowa nieruchomość jest klasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1, dziale 12 - Budynki niemieszkalne, grupa 122, klasa 1220, jako Budynki biurowe. Nieruchomość stanowi środek trwały Spółki, którego wartość początkowa przekracza 15 tys. PLN.

Przedmiotowa nieruchomość służy Spółce do wykonywania działalności gospodarczej polegającej na oddawaniu jej kontrahentom Spółki do odpłatnego używania na podstawie umowy najmu. Nabyta nieruchomość jest zatem wykorzystywana przez Spółkę wyłącznie do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z nabyciem nieruchomości Spółka otrzymała fakturę VAT, a podatek z niej wynikający stanowił podatek naliczony, który został odliczony na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W zależności od sytuacji makroekonomicznej, jak też możliwych zmian w zakresie strategii funkcjonowania grupy kapitałowej, Bank może w przyszłości podjąć decyzję o likwidacji Spółki na podstawie uchwały wspólników stosownie do art. 274 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: "KSH"). Wraz z likwidacją Spółki, po spłacie wierzycieli lub zabezpieczeniu ich roszczeń, nastąpi transfer pozostałego majątku (wyłącznie gotówki oraz analizowanej nieruchomości) na rzecz jedynego udziałowca (tu: Banku) w formie majątku likwidacyjnego, zgodnie z art. 286 § 2 KSH. W takim przypadku, majątek likwidacyjny przekazany na rzecz Banku zostanie przeznaczony na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej przez Bank.

Nabycie nieruchomości przez Spółkę, która może być przedmiotem przekazywanego majątku likwidacyjnego, odbyło się w warunkach tzw. pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Z kolei samo przekazanie nieruchomości przez Spółkę w ramach Jej ewentualnej likwidacji nie nastąpi w warunkach odpowiadających definicji pierwszego zasiedlenia, gdyż Jej udziałowiec, otrzymujący przekazanie w ramach majątku likwidacyjnego, nie będzie stanowić "pierwszego nabywcy lub użytkownika" po wybudowaniu (pierwszym nabywcą będzie sam Wnioskodawca) lub ulepszeniu.

W tym kontekście, Spółka może ponosić wydatki na ulepszenie nieruchomości, w stosunku do których będzie miała prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niemniej jednak Spółka nie przewiduje dokonania ulepszeń w nieruchomości, których wartość będzie przekraczać 30% jej wartości początkowej.

Likwidacja majątku Spółki może nastąpić w okresie dłuższym lub krótszym niż 2 lata. W związku z tym, okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem nieruchomości przez Spółkę, a jej przekazaniem rozważanym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym może być również krótszy niż 2 lata.

Przekazany przez Spółkę na rzecz Banku majątek pozostały po Jej likwidacji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przekazaniem przez Spółkę na rzecz Banku majątku (nieruchomości oraz gotówki) pozostałego po Jej likwidacji, Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku VAT naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 4 oraz ust. 5 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przekazaniem przez Spółkę na rzecz Banku majątku (nieruchomości oraz gotówki) pozostałego po Jej likwidacji Spółka nie będzie zobowiązań. 1 do dokonania korekty podatku VAT naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 4 oraz ust. 5 ustawy o VAT.

Spółka uważa, że przekazanie majątku likwidowanej Spółki nie może być utożsamiana z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT lub czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, tym samym, nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 21 ustawy o VAT. Podobnie, analizowane przekazanie majątku likwidacyjnego nie stanowi i czynności opodatkowanej na podstawie art. 14 ustawy o VAT. W konsekwencji, do taki. czynności nie powinno stosować się art. 91 ust. 4 i ust. 5 ustawy o VAT.

W wydanej w dniu [...] 2013 r. interpretacji indywidualnej nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W interpretacji indywidualnej stwierdzono, że przekazanie przez Spółkę na rzecz Bank. przedmiotowej nieruchomości, będzie w rozpatrywanej sprawie stanowiło dostawę towarów i w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. W analizowanej sprawie Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości w sytuacji gdy nieodpłatne przekazanie ww. nieruchomości nastąpi z zastosowaniem zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skoro bowiem nabyty przez Wnioskodawcę lokal - zaliczony do środków trwałych (podlegających amortyzacji stosownie do przepisów o podatku dochodowym), od których Zainteresowany dokonał odliczenia podatku naliczonego - zostanie nieodpłatnie przekazany na rzecz Banku jako zwolniony od podatku (stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy), zatem - zgodnie z art. 91 ust. 2 w związku z art. 91 ust. 7 oraz ust. 7a ustawy - należy objąć go wynikającym z powyższych regulacji okresem korekty.

Wyjątek w analizowanej sprawie stanowić będzie sytuacja, gdy sprzedaż lokalu nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, kupującym będzie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i Wnioskodawca skorzysta z uprawnienia wynikającego z art. 43 ust. 10 ustawy tj. zrezygnuje ze zwolnienia od podatku i opodatkuje dostawę przedmiotowego lokalu. W tym bowiem przypadku, w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości w wykonaniu czynności opodatkowanej nie nastąpi zmiana przeznaczenia tego środka trwałego, czyli nie wystąpi, przesłanki, które zobowiązują do dokonania korekty. Natomiast w przypadku, gdy nieodpłatne przekazanie nieruchomości na rzecz Banku nastąpi w okresie krótszym niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu, wówczas czynność ta zostanie opodatkowana i nie nastąpi zmiana przeznaczenia tego środka trwałego, w związku z czym nie wystąpią przesłanki, które zobowiązują do dokonania korekty.

Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka wniosła skargę zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 7 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji, przekazanie przez Spółkę w związku z Jej likwidacją na rzecz udziałowca majątku likwidacyjnego spełnia przesłanki uznania za odpłatną dostawę towarów i w konsekwencji, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT;

2) art. 14 ust. 1 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do uznania, że nieobjęcie spółek kapitałowych tym przepisem nie przesądza o braku opodatkowania podatkiem VAT przekazania przez Spółkę majątku likwidacyjnego na rzecz udziałowca;

3) art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT poprzez błędną wykładnię oraz przyjęcie, że przekazanie majątku likwidacyjnego podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa budynków, budowli lub ich części, oraz

4) art. 91 ust. 4 i 5 w zw. z art. 91 ust. 2 i art. 2 pkt 22 ustawy o VAT poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przekazanie majątku likwidacyjnego na rzecz jedynego udziałowca stanowi sprzedaż towarów, co spowoduje u Spółki obowiązek dokonania korekty kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 4 i 5 ustawy o VAT.

Spółka argumentuje, że przekazanie majątku Spółki w ramach Jej likwidacji na rzecz Jej jedynego udziałowca nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów. Przede wszystkim, przekazanie majątku likwidacyjnego nie będzie się wiązać z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony Banku, a więc z odpłatnością w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym w analizowanej sytuacji nie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w powyższym przepisie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje :

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia skutków w zakresie VAT przekazania likwidowanego majątku przez spółkę kapitałową (z ograniczoną odpowiedzialnością) wspólnikowi będącemu osobą prawną. Przekazanie to odbędzie się w warunkach art.274 K.s.h.

Sąd podziela stanowisko organu interpretacyjnego, że takie przekazanie udziałowcowi majątku likwidacyjnego Spółki w postaci składników majątku będących towarami, przy których nabyciu lub wytworzeniu Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz wartości niematerialnych i prawnych mieści się odpowiednio w definicji odpłatnej dostawy towarów o której mowa w art.7 ust.2 ustawy o VAT oraz odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art.8 ust.2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy o VAT). Przepis ten zrównuje wskazane w nim czynności dla celów podatku od towarów i usług z odpłatną dostawą towarów. Stanowi on implementację art. 5(6) VI Dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) oraz art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1). Stosownie do tego przepisu wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów. Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki.

Dla uznania więc nieodpłatnego przekazania towarów za odpłatną dostawę towarów muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: podatnik nieodpłatnie przekazuje towary należące do jego przedsiębiorstwa oraz podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Należy przy tym zauważyć, że określone w art. 7 ust. 2 w pkt 1 i 2 ustawy o VAT czynności zostały wymienione przez ustawodawcę jedynie przykładowo, na co wskazuje użycie zwrotu "w szczególności". Przepis ten uznaje za dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT każde nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, poza określonymi w ust. 3, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Nie ma przy tym znaczenia cel takiego przekazania, ani też czy przekazanie następuje na rzecz innego podatnika VAT (osoby prawnej lub osoby fizycznej) czy też osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej. Nieodpłatne przekazanie towarów wspólnikom, niezależnie czy są to osoby prawne czy też osoby fizyczne winno być traktowane jak odpłatna dostawa, o ile podatnikowi przysługiwał prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Przy tym, wbrew twierdzeniom skargi, brak jest jakichkolwiek przesłanek prawnych, aby inaczej kwalifikować przekazanie składników majątku, które odbywa się w ramach likwidacji podmiotu przekazującego. Jak podkreślił to NSA w wyroku z dnia 26 kwietnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 525/12 – dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) celem tej regulacji jest to by opodatkowanie miało miejsce w każdym przypadku, jeżeli podatnik miał prawo do odliczenia podatku VAT. Nie ma więc znaczenia cel takiego przekazania.

Przyjęcie powyższego poglądu, wbrew również stanowisku skarżącej, nie sprzeciwia się również zasadzie neutralności podatku od towarów i usług. Neutralność tego podatku dla podatników VAT gwarantuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, zapłaconego w cenie nabywanych przez nich towarów lub usług, związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Neutralność jest zapewniona przez obciążanie podatkiem jedynie wartości dodanej w kolejnej fazie obrotu wskutek stosowania systemu pomniejszania podatku należnego o podatek naliczony. Skoro likwidowanej spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie przekazywanych towarów, zasada neutralności podatku od towarów i usług nie została naruszona. Wspólnik likwidowanej spółki natomiast otrzymuje towar nieodpłatnie, a więc nie ponosi ciężaru ekonomicznego podatku od towarów i usług.

Nieuzasadniony jest więc zarzut Spółki odnośnie naruszenia art. 7 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art.43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT. Organ podatkowy zasadnie uznał, że przekazanie przez spółkę towarów jej wspólnikowi w sytuacji opisanej we wniosku o udzielenie interpretacji należy uznać za podlegającą opodatkowaniu dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym, na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, spełniony został przedmiotowy zakres opodatkowania VAT.

W zakresie powyższych czynności, Spółka posiada przymiot podatnika VAT, spełniony został więc obok wyżej opisanego przedmiotowego zakresu opodatkowania również zakres podmiotowy. Art. 15 ust. 2 ustawy o VAT ma zasadnicze znaczenie dla określenia, czy dany podmiot występuje w odniesieniu do danej czynności jako podatnik podatku od towarów i usług. Wynika to z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Definiując działalność gospodarczą dla potrzeb podatku od towarów i usług ustawodawca wskazał w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, że działalność taka obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Należy zauważyć, że cel zarobkowy został przypisany przez ustawodawcę jedynie wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły. Cel zarobkowy nie jest natomiast wymieniony jako element konieczny dla działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 zd. 1 ustawy o VAT. Wręcz przeciwnie - z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Nieuzasadniony jest również, zarzut naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1) rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2) zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 14 ust. 4 ustawy o VAT).

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej "spisem z natury" (art. 14 ust. 5 ustawy o VAT).

Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w całości podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt I FSK 525/12 (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym art. 7 ust. 2 i art. 14 ust. 1 ustawy o VAT regulują różne zdarzenia prawne. Artykuł 7 ust. 2 dotyczy bowiem nieodpłatnego przekazania przez podatnika innej osobie towarów należących do jego przedsiębiorstwa. Natomiast art. 14 ust. 1 ustawy o VAT dotyczy zatrzymania przez podatników określonych w tym przepisie towarów w razie zaprzestania przez nich prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu. Polski ustawodawca w przepisie tym skorzystał z opcji opodatkowania czynności określonych w art. 18c Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą uznać za odpłatną dostawę towarów, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 19, zatrzymanie towarów przez podatnika lub jego następców prawnych, w przypadku gdy zaprzestaje on prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu, jeżeli VAT od takich towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu w momencie ich nabycia lub wykorzystania. W sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej czy też likwidacji, o zatrzymaniu majątku można mówić jedynie w przypadku osób fizycznych czy spółek osobowych. Tylko bowiem w takich przypadkach nie zmienia się właściciel towaru i nie dochodzi do przejścia prawa do dysponowania towarem jak właściciel pomiędzy podatnikiem a innym podmiotem.

Jak wskazał NSA w przywołanym wyroku, artykuł 14 ust. 1 i 4 ustawy o VAT jest dopełnieniem regulacji zawartej w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Gdyby bowiem nie było tego przepisu, poza opodatkowaniem VAT pozostałoby zatrzymanie towarów przez spółki osobowe i osoby fizyczne po zaprzestaniu prowadzenia przez tych podatników działalności gospodarczej, co mogłoby spowodować naruszenie zasady powszechności i równości opodatkowania. W przypadku podatników będących osobami fizycznymi nabyte towary pozostają ich własnością także po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. Podobna sytuacja jest w przypadku spółki cywilnej, gdzie majątek spółki jest majątkiem wspólników. Podobna sytuacja może mieć miejsce w przypadku innych spółek osobowych, bowiem w orzecznictwie przyjmuje się, że w razie rozwiązania takiej spółki wspólnicy mogą być sukcesorami tego majątku (art. 67 § 1 K.s.h.).

Wobec powyższego, wbrew stanowisku strony skarżącej, wydanie nieodpłatnie wspólnikowi majątku likwidowanej spółki handlowej stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a organowi podatkowemu nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa materialnego wskazywanych przez stronę.

Uznanie za prawidłowe stanowiska organu w powyższym zakresie musi prowadzić do konstatacji, że prawidłowe jest stanowisko organu , co do konieczności dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust.4 i 5 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona interpretacja nie narusza prawa i zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a, Sąd oddalił skargę