II OSK 2322/10 - Wyrok

Data orzeczenia	2012-02-23	
Data wpływu	2010-11-05	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Jurkiewicz
Janusz Furmanek /sprawozdawca/
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6153 Warunki zabudowy  terenu	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	IV SA/Wa 801/10	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 1999 nr 15 poz 139; art.40 ust 4 pkt 4; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.	
Sentencja
Dnia 23 lutego 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant Anna Połoczańska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 801/10 w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną	
Uzasadnienie
WYROKIEM Z DNIA 14 LIPCA 2010 R. SYGN. AKT IV SA/WA 801/10 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ [...] SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ Z SIEDZIBĄ W WARSZAWIE NA DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W WARSZAWIE Z DNIA [...] MARCA 2010 R. NR [...].

WSKAZANĄ DECYZJĄ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W WARSZAWIE UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ PREZYDENTA M.ST. WARSZAWY Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R. ODMAWIAJĄCĄ USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU NA RZECZ [...] SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA REALIZACJI BUDYNKU BIUROWO - USŁUGOWEGO PRZY UL. [...] W WARSZAWIE NA DZIAŁKACH EW. NR [...] I NR [...] Z OBRĘBU [...].

W UZASADNIENIU DECYZJI KOLEGIUM POWOŁAŁO BRZMIENIE ART. 40 USTAWY Z 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. KOLEGIUM ZAZNACZYŁO, ŻE W SPRAWIE ISTOTNE ZNACZENIE MA FAKT, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 MAJA 2009 R. MINISTER KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE STOŁECZNEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW Z DNIA 24 KWIETNIA 2007 R. O ODMOWIE UZGODNIENIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY DLA TEJ INWESTYCJI. POSTANOWIENIE TO BYŁO TAKŻE PRZEDMIOTEM KONTROLI WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, KTÓRY NIEPRAWOMOCNYM WYROKIEM Z DNIA 7 GRUDNIA 2009 R., SYGN. AKT IV SA/WA 1278/09 ODDALIŁ SKARGĘ WNIESIONĄ NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO Z DNIA 2 MAJA 2009 R.

W OCENIE KOLEGIUM PREZYDENT M.ST. WARSZAWY ZE WZGLĘDU NA NEGATYWNĄ OCENĘ KONSERWATORSKĄ PRAWIDŁOWO ODMÓWIŁ USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PRZEDMIOTOWEJ INWESTYCJI. KOLEGIUM ZAZNACZYŁO, ŻE OBOWIĄZEK UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY DOTYCZY WYŁĄCZNIE PROJEKTÓW DECYZJI POZYTYWNYCH.

NA TO POSTANOWIENIA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE WNIOSŁA [...] SPÓŁDZIELNIA MIESZKANIOWA W WARSZAWIE. PODNIOSŁA ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW ART. 8 KPA ORAZ ART. ART. 77 § 1 I 80 KPA POPRZEZ PROWADZENIE POSTĘPOWANIA W SPOSÓB NIE BUDZĄCY ZAUFANIA DO ORGANÓW ADMINISTRACJI, NIEROZPATRZENIE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TAKŻE POMINIĘCIE WIĄŻĄCYCH WYTYCZNYCH ZAWARTYCH ZARÓWNO W DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2005 R. JAK RÓWNIEŻ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R., SYGN. AKT IV SA/WA 134/05 ORAZ WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8 SIERPNIA 2006 R., SYGN. AKT II OSK 944/05, W SZCZEGÓLNOŚCI POPRZEZ NIEDOKONANIE STOSOWNYCH UZGODNIEŃ PROJEKTU DECYZJI Z WOJEWODĄ MAZOWIECKIM, POWTÓRZENIE STWIERDZENIA, IŻ NOWOPROJEKTOWANY OBIEKT ZAKŁÓCI WIZUALNY ODBIÓR CAŁEJ BRYŁY PAŁACU LUBOMIRSKICH, W SYTUACJI, W KTÓREJ W PRZYWOŁANYM WYROKU Z DNIA 5 MAJA 2005 R. WSA UZNAŁ ZA DOWOLNE TWIERDZENIE ORGANÓW ADMINISTRACJI, JAKOBY PROJEKTOWANY OBIEKT MIAŁ ZAKŁÓCIĆ STRUKTURĘ I RYTM BUDYNKÓW ZABYTKOWYCH, A TAKŻE STANOWIĆ DOMINANTĘ W STOSUNKU DO ZABYTKOWEGO PAŁACU LUBOMIRSKICH NIEUZASADNIONE OPARCIE ROZSTRZYGNIĘCIA WŁĄCZNIE NA CZĘŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO, BEZ JEDNOCZESNEGO MERYTORYCZNEGO ODNIESIENIA SIĘ DO ROZBIEŻNOŚCI W EKSPERTYZACH ZGROMADZONYCH W TOKU POSTĘPOWANIA.

PONADTO ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISÓW ART. 6 KPA, ART. 7 KPA ORAZ ART. 107 § 3 KPA POPRZEZ NIEDOKŁADNE WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO SPRAWY ORAZ NIEWYJAŚNIENIE ROZBIEŻNOŚCI W USTALENIACH ORGANÓW OCHRONY ZABYTKÓW.

SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W WARSZAWIE Z DNIA [...] MARCA 2010 R. W CAŁOŚCI ORAZ ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA DO CZASU ROZPATRZENIA PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY SKARGI KASACYJNEJ OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 7 GRUDNIA 2009 R. (SYGN. AKT IV SA/WA 1278/09).

WSKAZANO, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI ŻE - POMIMO PRZEKAZANIA PROJEKTU DECYZJI INNYM WŁAŚCIWYM ORGANOM - PREZYDENT M. ST. WARSZAWY NIE PRZEKAZAŁ PROJEKTU DECYZJI DO UZGODNIENIA WOJEWODZIE MAZOWIECKIEMU.

ZDANIEM SKARŻĄCEGO MERYTORYCZNIE NAJISTOTNIEJSZĄ KWESTIĄ PRZY ROZSTRZYGANIU NINIEJSZEJ SPRAWY JEST POMINIĘCIE WNIOSKÓW WYNIKAJĄCYCH Z OPINII Z LUTEGO 2003 R. AUTORSTWA E. K. ORAZ OPINII AUTORSTWA PROF. DR HAB. INŻ. ARCH. J.P. OBIE TE OPINIE EKSPERCKIE POZYTYWNIE ODNOSIŁY SIĘ DO MOŻLIWOŚCI REALIZACJI INWESTYCJI PLANOWANEJ PRZEZ [...] SPÓŁDZIELNIĘ MIESZKANIOWĄ. W OPINII SKARŻĄCEJ - POMINIĘTE OPINIE EKSPERCKIE WYCZERPUJĄCO OCENIAJĄ PLANOWANĄ INWESTYCJĘ POD KĄTEM ZAŁOŻEŃ WYNIKAJĄCYCH Z USTAWY O OCHRONIE ZABYTKÓW I OPIECE NAD ZABYTKAMI. W DALSZYM CIĄGU MERYTORYCZNIE NIE WYJAŚNIONO PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH ROZSTRZYGNIĘCIE OPARTE ZOSTAŁO WYŁĄCZNIE NA OKREŚLONYCH OPINIACH, A JEDNOCZEŚNIE INNYM DOWODOM ODMÓWIONO WIARYGODNOŚCI I MOCY DOWODOWEJ (ART. 107 § 3 K.P.A.).

SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W WARSZAWIE W SWOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ DECYZJI Z DNIA 10 SIERPNIA 2005 R. WYRAZIŁO WĄTPLIWOŚCI, CO DO WIĄŻĄCEGO POD WZGLĘDEM PRAWNYM CHARAKTERU TAKIEJ UCHWAŁY GŁÓWNEJ KOMISJI KONSERWATORSKIEJ. W OBECNYM ROZSTRZYGNIĘCIU JEDNAK TA KWESTIA I WĄTPLIWOŚCI CO DO STATUSU PRAWNEGO GŁÓWNEJ KOMISJI KONSERWATORSKIEJ ZOSTAŁY CAŁKOWICIE POMINIĘTE.

NIEZALEŻNIE OD TEGO SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE W ZASKARŻONEJ DECYZJI POWTARZANE JEST STWIERDZENIE, JAKOBY PLANOWANA INWESTYCJA STANOWIŁA WPROWADZENIE OBIEKTU KUBATUROWEGO NA OBSZAR PRZESTRZENNO - KRAJOBRAZOWY ZAŁOŻENIA URBANISTYCZNEGO OSI SASKIEJ, ZAKŁÓCAJĄC ODBIÓR WIZUALNY CAŁEJ BRYŁY ZABYTKOWEGO PAŁACU LUBOMIRSKICH. W KONSEKWENCJI, INWESTYCJA PLANOWANA PRZEZ ŚSM MA RZEKOMO NARUSZAĆ ZASADY ŁADU PRZESTRZENNEGO, UNICESTWIAJĄC WYMAGANIA OCHRONY DZIEDZICTWA KULTUROWEGO I DÓBR KULTURY.

ORGANY OCHRONY ZABYTKÓW POMINĘŁY OKOLICZNOŚĆ, ŻE OPRACOWANA KONCEPCJA INWESTYCJI JEST ODDALONA ZARÓWNO OD BRYŁY PAŁACU LUBOMIRSKICH, JAK RÓWNIEŻ OD HALI GWARDII, CO POZWALA UZNAĆ ZA NIEZASADNY ZARZUT DOTYCZĄCY ZAKŁÓCENIA WIDOKU NA ZABYTKOWE BUDYNKI.

W OCENIE SKARŻĄCEJ SPÓŁDZIELNI, ISTOTNE WĄTPLIWOŚCI BUDZI BEZKRYTYCZNE OPARCIE ROZSTRZYGNIĘCIA NA OPINII PROF. DR HAB. INŻ. ARCH. A.B.. ZDANIEM SKARŻĄCEGO PRZESUNIĘCIE W 1970 ROKU PAŁACU LUBOMIRSKICH I POWSTAŁA Z TYŁU PAŁACU PRZESTRZEŃ (WCZEŚNIEJ ZABUDOWANA OFICYNAMI I BUDYNKAMI GOSPODARCZYMI) WRĘCZ NARZUCA ZASADNOŚĆ IDEI ZABUDOWY TERENU W CIĄGU OSI SASKIEJ, PRZEZ POSTAWIENIE BUDYNKU ZBLIŻONEGO POD WZGLĘDEM ARCHITEKTONICZNYM DO WYGLĄDU PAŁACU LUBOMIRSKICH. OPINIA PROF. B. W SPOSÓB CAŁKOWICIE NIEZASADNY POMIJA POWYŻSZY ASPEKT HISTORYCZNY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ ZAPREZENTOWANĄ W ZASKARŻONEJ DECYZJI.

W WYROKU ODDALAJĄCYM SKARGĘ Z DNIA 14 LIPCA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZAZNACZYŁ, ŻE WNIOSEK STRONY O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY POCHODZIŁ Z DNIA 29 STYCZNIA 2002 R. WOBEC TEGO MATERIALNO - PRAWNĄ PODSTAWĘ ORZEKANIA W SPRAWIE STANOWIĄ PRZEPISY USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. O ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (TEKST. JEDN. DZ.U. Z 1999 R. NR 15, POZ. 139). POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 40 UST. 3 I UST. 4 PKT 4 TEJ USTAWY.

SĄD UZNAŁ ZA BEZSPORNE, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE OBSZAR PLANOWANEJ INWESTYCJI PODLEGAŁ OCHRONIE KONSERWATORSKIEJ I ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE MIAŁ OBOWIĄZEK NA ETAPIE WYDAWANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU DOKONAĆ UZGODNIENIA PROJEKTU Z WOJEWÓDZKIM KONSERWATOREM ZABYTKÓW. NA MOCY ZAWARTEGO POROZUMIENIA ZA WOJEWÓDZKIEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW DZIAŁAŁ STOŁECZNY KONSERWATOR ZABYTKÓW, KTÓRY POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] KWIETNIA 2007 R. ODMÓWIŁ UZGODNIENIA POD WZGLĘDEM KONSERWATORSKIM PLANOWANEJ INWESTYCJI, A MINISTER KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO W DNIU 20 MAJA 2009 R. POSTANOWIENIE TO UTRZYMAŁ W MOCY. NASTĘPNIE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE NIEPRAWOMOCNYM WYROKIEM DNIA 7 GRUDNIA 2009 R., SYGN. AKT IV SA/WA 1278/09 ODDALIŁ SKARGĘ WNIESIONĄ NA TO POSTANOWIENIE.

W OCENIE SĄDU NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE WNIOSEK SKARŻĄCEGO O ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA SKARGI KASACYJNEJ WNIESIONEJ OD TEGO WYROKU. PRZEPIS ART. 125 § 1 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI NIE OBLIGUJE DO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO W RAZIE ISTNIENIA TZW. ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO, CZYLI GDY ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY ZALEŻY OD WYNIKU INNEGO TOCZĄCEGO SIĘ POSTĘPOWANIA SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO. SĄD DOSZEDŁ DO PRZEKONANIA, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE BYŁO PODSTAWY DO ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA, A EWENTUALNY WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA KORZYŚĆ STRONY SKARŻĄCEJ BĘDZIE MÓGŁ STANOWIĆ PRZESŁANKĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.

ZDANIEM SĄDU NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEZ ORGANY ORZEKAJĄCE ART. 8 KPA ORAZ ART. ART. 77 § 1 I 80 KPA POPRZEZ PROWADZENIE POSTĘPOWANIA W SPOSÓB NIE BUDZĄCY ZAUFANIA DO ORGANÓW ADMINISTRACJI, NIEROZPATRZENIE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TAKŻE POMINIĘCIE WIĄŻĄCYCH WYTYCZNYCH ZAWARTYCH ZARÓWNO W DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO Z DNIA 10 SIERPNIA 2005 R., JAK RÓWNIEŻ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R. (SYGN. AKT IV SA/WA 134/05) ORAZ WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8 SIERPNIA 2006R., (SYGN. AKT II OSK 944/05), A TAKŻE NARUSZENIE PRZEPISÓW ART. 6 KPA, ART. 7 KPA ORAZ ART. 107 § 3 KPA POPRZEZ BRAK DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO SPRAWY ORAZ NIEWYJAŚNIENIE ROZBIEŻNOŚCI W USTALENIACH ORGANÓW OCHRONY ZABYTKÓW.

W OCENIE SĄDU CZĘŚĆ STAWIANYCH ZARZUTÓW STANOWI BOWIEM PRÓBĘ POLEMIKI Z WYROKIEM WOJEWÓDZKIEGO SĄD ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 7 GRUDNIA 2009 R., SYGN. AKT IV SA/WA 1278/09. SKARŻĄCY PODNOSI BOWIEM ZARZUTY, KTÓRE ROZSTRZYGANE BYŁY W TAMTYM POSTĘPOWANIU. NATOMIAST W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU ORGAN ODMÓWIŁ USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU DLA PLANOWANEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO INWESTYCJI. W SWOIM ROZSTRZYGNIĘCIU OPARŁ SIĘ O NEGATYWNE STANOWISKO ORGANÓW KONSERWATORSKICH. PREZYDENT M.ST. WARSZAWY I NASTĘPNIE SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE NIE SĄ UPRAWNIONE DO ROZSTRZYGANIA KWESTII, KTÓRE NIE NALEŻĄ DO ICH WŁAŚCIWOŚCI RZECZOWEJ I MIEJSCOWEJ. STĄD OBOWIĄZEK UZGADNIANIA PROJEKTÓW DECYZJI Z ORGANAMI WYSPECJALIZOWANYMI - W TYM PRZYPADKU OCHRONY ZABYTKÓW, KTÓRE ZATRUDNIAJĄ PRACOWNIKÓW Z ODPOWIEDNIMI KWALIFIKACJAMI. ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE GŁÓWNE NIE JEST WŁADNY PODWAŻAĆ UZGODNIEŃ DOKONANYCH PRZEZ ORGAN WYSPECJALIZOWANY W OCHRONIE ZABYTKÓW. W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH DOMINUJE UGRUNTOWANY POGLĄD, ŻE UZGODNIENIE JEST WIĄŻĄCĄ FORMĄ WPŁYWANIA PRZEZ ORGAN UZGADNIAJĄCY NA WYDAWANIE AKTÓW PRZEZ ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE. ORGAN, KTÓREMU PRZEDSTAWIONO PROJEKT DECYZJI DO UZGODNIENIA MUSI WYRAZIĆ ZGODĘ NA KONKRETNĄ TREŚĆ PROPONOWANEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. ODMOWA UZGODNIENIA, OZNACZA, ŻE ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE NIE MOŻE WYDAĆ DECYZJI O TREŚCI IDENTYCZNEJ JAK W PRZEDSTAWIONYM DO UZGODNIENIA PROJEKCIE, LECZ POWINIEN SPORZĄDZIĆ NOWY PROJEKT Z UWZGLĘDNIENIEM UWAG ORGANU WSPÓŁDZIAŁAJĄCEGO. W NINIEJSZEJ SPRAWIE OZNACZA TO TYLE, ZE WZGLĘDU NA NEGATYWNE UZGODNIENIE ORGANÓW KONSERWATORSKICH ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE GŁÓWNE NIE MÓGŁ WYDAĆ POZYTYWNEJ DECYZJI O USTALENIU WARUNKÓW ZABUDOWY.

SĄD PODNIÓSŁ TAKŻE, ŻE POWOŁYWANY PRZEZ SKARŻĄCEGO WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R. (SYGN. AKT IV SA/WA 134/05) UCHYLIŁ POPRZEDNIE UZGODNIENIE KONSERWATORSKIE MINISTRA KULTURY Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2004 R, NATOMIAST WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8 SIERPNIA 2006 R., (SYGN. AKT II OSK 944/05) ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ WNIESIONĄ OD TEGO WYROKU SĄDU I INSTANCJI Z DNIA 5 MAJA 2005 R. WOBEC TEGO ŻADEN Z TYCH WYROKÓW NIE MÓGŁ WIĄZAĆ ANI PREZYDENTA M.ST. WARSZAWY ANI SKO W WARSZAWIE, PONIEWAŻ TO NIE ONI ORZEKAJĄ W SPRAWACH UZGODNIEŃ KONSERWATORSKICH. NIE MOGLI TEŻ KONTROLOWAĆ CZY ORGANY KONSERWATORSKIE UWZGLĘDNIŁY WYTYCZNE SĄDU ZAPREZENTOWANE W TYCH WYROKACH. JEST TO BOWIEM MATERIA ZAGWARANTOWANA JEDYNIE DLA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH.

Z KOLEI POWOŁYWANĄ PRZEZ SKARŻĄCEGO DECYZJĄ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2005 R. (ZNAK [...]) UCHYLONO POPRZEDNIĄ DECYZJĘ PREZYDENTA M.ST. WARSZAWY Z DNIA [...] MAJA 2005 R. O ODMOWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PLANOWANEJ INWESTYCJI I PRZEKAZANO SPRAWĘ ORGANOWI I INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA. PREZYDENT M.ST. WARSZAWY PONOWNIE ROZPOZNAŁ SPRAWĘ I W DNIU [...] SIERPNIA 2009 R. WYDAŁ ROZSTRZYGNIĘCIE W SPRAWIE. ROZSTRZYGNIĘCIE TO Z KOLEI ZOSTAŁO UTRZYMANE W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA [...] MARCA 2010 R., KTÓRĄ SĄD KONTROLUJĄC W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU UZNAŁ ZA ZGODNĄ Z PRAWEM.

W OCENIE SĄDU POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE W ZGODZIE Z ART. 6, 7, 8, 77, 80, 107 § 3 KPA, WOBEC TEGO ZARZUT TEN NIE JEST ZASADNY. ORGANY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE ZEBRAŁY W SPOSÓB WYSTARCZAJĄCY MATERIAŁ DOWODOWY, DOKONAŁY JEGO PRAWIDŁOWEJ OCENY, A WNIOSKI ZAWARŁY W UZASADNIENIACH SWOICH ROZSTRZYGNIĘĆ. REASUMUJĄC SĄD STWIERDZIŁ, IŻ ORGANY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE, Z UWAGI NA NEGATYWNĄ OCENĘ ORGANÓW KONSERWATORSKICH, ZASADNIE ODMÓWIŁY USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PLANOWANEJ INWESTYCJI. SĄD STANĄŁ NA STANOWISKU, IŻ DECYZJE ODMAWIAJĄCE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU NIE WYMAGAJĄ UZGODNIEŃ O KTÓRYCH MOWA W ART. 44 UST. 2 USTAWY O ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. TYLKO BOWIEM DECYZJA POZYTYWNA - CZYLI USTALAJĄCA WARUNKI ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU MOŻE KSZTAŁTOWAĆ NOWY SPOSÓB ZAGOSPODAROWANIA NIERUCHOMOŚCI. DLATEGO TYLKO POZYTYWNA DECYZJA MOŻE I POWINNA BYĆ UZGADNIANA Z WYSPECJALIZOWANYMI, USTAWOWO WYMIENIONYMI ORGANAMI, KTÓRE ZE WZGLĘDU NA SWOJĄ WŁAŚCIWOŚĆ SĄ WŁADNE OCENIAĆ, CZY PLANOWANA INWESTYCJA NIE SPOWODUJE NEGATYWNYCH SKUTKÓW DLA OTOCZENIA W STOPNIU, KTÓRY NIE DA SIĘ POGODZIĆ Z ISTNIEJĄCYM STANEM RZECZY.

OD POWYŻSZEGO WYROKU SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁA [...] SPÓŁDZIELNIA MIESZKANIOWA Z SIEDZIBĄ W WARSZAWIE, ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY - ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A. (POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE) W ZWIĄZKU Z ART. 8 K.P.A. ORAZ ART. 77 § L K.P.A., ART. 80 K.P.A. I ART. 107 § 3 K.P.A., POLEGAJĄCE NA NIEUWZGLĘDNIENIU SKARGI NA DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W WARSZAWIE Z DNIA [...] MARCA 2010 R., KTÓRA TO DECYZJA WYDANA ZOSTAŁA W NASTĘPSTWIE NIEROZPATRZENIA CAŁOKSZTAŁTU MATERIAŁU DOWODOWEGO I NIEWYJAŚNIENIA ROZBIEŻNOŚCI POMIĘDZY OPINIAMI BIEGŁYCH, DOPUSZCZONYMI JAKO DOWÓD W POSTĘPOWANIU ORAZ NARUSZENIE PRZEPISU POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY - PRZEPISU ART. 153 P.P.S.A., POPRZEZ BRAK UWZGLĘDNIENIA WIĄŻĄCEJ OCENY PRAWNEJ I WSKAZAŃ CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA, WYRAŻONYCH W NINIEJSZEJ SPRAWIE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R. (SYGN. AKT IV SA/WA

134/05) ORAZ WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8

SIERPNIA 2006 R. (SYGN. AKT II OSK 944/05).

WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ORAZ ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

WSKAZAŁA, IŻ SĄD I INSTANCJI, DOKONUJĄC OCENY SPOSOBU PROWADZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO PROWADZĄCEGO DO WYDANIA DECYZJI O ODMOWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY, PRZESZEDŁ DO PORZĄDKU DZIENNEGO NAD POMINIĘCIEM PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI OBU INSTANCJI WNIOSKÓW WYNIKAJĄCYCH Z OPINII Z LUTEGO 2003 R. AUTORSTWA E.K. ORAZ OPINII AUTORSTWA PROF. DR HAB. INŻ. ARCH. J.P. OBIE TE OPINIE EKSPERCKIE POZYTYWNIE ODNOSIŁY SIĘ DO MOŻLIWOŚCI REALIZACJI INWESTYCJI PLANOWANEJ PRZEZ [...] SPÓŁDZIELNIĘ MIESZKANIOWĄ I WYCZERPUJĄCO OCENIAŁY PLANOWANĄ INWESTYCJĘ POD KĄTEM ZAŁOŻEŃ WYNIKAJĄCYCH Z USTAWY O OCHRONIE ZABYTKÓW I OPIECE NAD ZABYTKAMI. W KONSEKWENCJI, SĄD I INSTANCJI NIE DOSTRZEGŁ, IŻ ZASKARŻONE DECYZJE NIE WYJAŚNIAJĄ MERYTORYCZNYCH PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH ODMÓWIONO USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY W OPARCIU WYŁĄCZNIE O OKREŚLONE OPINIE BIEGŁYCH, A JEDNOCZEŚNIE INNYM DOWODOM (BEZ MERYTORYCZNEGO UZASADNIENIA) ODMÓWIONO WIARYGODNOŚCI I MOCY DOWODOWEJ (ART. 107 § 3 K.P.A.).

ZAZNACZONO, ŻE POMIMO, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA O ODMOWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY POMIJA WNIOSKI WYNIKAJĄCE Z W. W. OPINII, TO JEDNAK ROZSTRZYGNIĘCIE ODWOŁUJE SIĘ DO UCHWAŁY GŁÓWNEJ KOMISJI KONSERWATORSKIEJ Z DNIA 30 STYCZNIA 2004 R., KTÓRA — W NIEZWYKLE LAKONICZNY SPOSÓB - NEGATYWNIE OPINIUJE ZAMIERZENIE ZABUDOWY TERENU POMIĘDZY PLACEM ŻELAZNEJ BRAMY A HALĄ GWARDII, NIE UZASADNIAJĄC TAKIEGO STANOWISKA W JAKIMKOLWIEK ASPEKCIE.

CO ISTOTNE, SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W WARSZAWIE W SWOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ DECYZJI Z DNIA [...] SIERPNIA 2005 R. ([...]) WYRAZIŁO WĄTPLIWOŚCI, CO DO WIĄŻĄCEGO POD WZGLĘDEM PRAWNYM CHARAKTERU TAKIEJ UCHWAŁY GŁÓWNEJ KOMISJI KONSERWATORSKIEJ. W OBECNYM ROZSTRZYGNIĘCIU JEDNAK TA KWESTIA I WĄTPLIWOŚCI CO DO STATUSU PRAWNEGO GŁÓWNEJ KOMISJI KONSERWATORSKIEJ ZOSTAŁY CAŁKOWICIE POMINIĘTE, A NIEJASNOŚCI W TYM ZAKRESIE NIE ZOSTAŁY DOSTRZEŻONE PRZEZ SĄD I INSTANCJI.

NIEZALEŻNIE OD TEGO, W ZASKARŻONEJ DECYZJI POWTARZANE JEST STWIERDZENIE, JAKOBY PLANOWANA INWESTYCJA STANOWIŁA WPROWADZENIE OBIEKTU KUBATUROWEGO NA OBSZAR PRZESTRZENNO — KRAJOBRAZOWY ZAŁOŻENIA URBANISTYCZNEGO OSI SASKIEJ, ZAKŁÓCAJĄC ODBIÓR WIZUALNY CAŁEJ BRYŁY ZABYTKOWEGO PAŁACU LUBOMIRSKICH. W KONSEKWENCJI, INWESTYCJA PLANOWANA PRZEZ SSM MA RZEKOMO NARUSZAĆ ZASADY ŁADU PRZESTRZENNEGO, UNICESTWIAJĄC WYMAGANIA OCHRONY DZIEDZICTWA KULTUROWEGO I DÓBR KULTURY. PONOWNIE POMINIĘTO JEDNAK WIĄŻĄCE WSKAZANIA ZAWARTE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R. (SYGN. AKT IV SA/WA 134/05), W KTÓRYM PRZESĄDZONO, ŻE "ORGAN W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA STWIERDZIŁ TAKŻE, IŻ WNIOSKOWANE ZAMIERZENIE BUDOWLANE W PRZYPADKU JEGO REALIZACJI STANOWIŁOBY NOWĄ DOMINANTĘ ORAZ NARUSZYŁOBY STRUKTURY I RYTM BUDYNKÓW ZABYTKOWYCH. TWIERDZENIE TO NIE ZOSTAŁO JEDNAK POPARTE DOKONANYMI PRZEZ TEN ORGAN USTALENIAMI I W ŻADEN SPOSÓB UZASADNIONE. ZA DOMINANTĘ MOŻE BYĆ BOWIEM UZNANY OBIEKT WYBIJAJĄCY SIĘ. Z, OTOCZENIA I PANUJĄCY NAD TYM ORZECZENIEM. JAK NATOMIAST WYNIKA Z PROJEKTU DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU ORAZ UZASADNIENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, WYSOKOŚĆ PLANOWANEGO BUDYNKU NIE PRZEKRACZAŁABY WYSOKOŚCI KALENICY PAŁACU LUBOMIRSKICH (LV KONDYGNACJE)."

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO TWIERDZENIE, JAKOBY PLANOWANA INWESTYCJA ZAKŁÓCAŁA ODBIÓR WIZUALNY ZABYTKOWEGO OBIEKTU, W SPOSÓB SPRZECZNY Z ZAŁOŻENIAMI WYNIKAJĄCYMI Z USTAWY O OCHRONIE ZABYTKÓW I OPIECE NAD ZABYTKAMI, W DALSZYM CIĄGU JEST MERYTORYCZNIE NIEUZASADNIONE.

WBREW ARGUMENTACJI ZAWARTEJ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU UZNANO, ŻE WIĄŻĄCY CHARAKTER WYTYCZNYCH ZAWARTYCH W WYROKU WSA W WARSZAWIE Z DNIA 5 MAJA 2005 R., A NASTĘPNIE W WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 8 SIERPNIA 2006 R. (SYGN. AKT II OSK 944/05) DOTYCZY PRZECIEŻ NIE TYLKO POSTĘPOWANIA WPADKOWEGO (W SPRAWIE UZGODNIENIA PROJEKTU DECYZJI PRZEZ ORGANY OCHRONY ZABYTKÓW), ALE RÓWNIEŻ POSTĘPOWANIA GŁÓWNEGO W PRZEDMIOCIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W POWOŁANYM POWYŻEJ WYROKU STWIERDZIŁ, ŻE: "STANOWISKO ORGANU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ WŁAŚCIWEGO W SPRAWACH OCHRONY ZABYTKÓW DOTYCZĄCE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU OBJĘTEGO TĄ OCHRONĄ WYRAŻONE W POSTANOWIENIU TEGO ORGANU MUSI BYĆ SZCZEGÓŁOWO UZASADNIONE. ZWŁASZCZA GDY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM ORGAN DOPUŚCIŁ DOWÓD Z KILKU OPINII RZECZOZNAWCÓW, KTÓRYCH TREŚĆ I WNIOSKI SĄ ROZBIEŻNE, ORGAN ZAJMUJĄCY STANOWISKO W POSTANOWIENIU ZOBOWIĄZANY JEST ODNIEŚĆ SIĘ DO KAŻDEJ ZE STANOWIĄCYCH MATERIAŁ DOWODOWY OPINII I WSKAZAĆ PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH JAKO WIĄŻĄCE UZNAŁ NIEKTÓRE Z TYCH OPINII, JAK TEŻ PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH INNE W JEGO OCENIE NIE ZASŁUGIWAŁY NA UWZGLĘDNIENIE".

SĄD I INSTANCJI CAŁKOWICIE POMINĄŁ NIESPÓJNOŚĆ W ZAKRESIE OPARCIA ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANÓW ADMINISTRACJI NA OPINII PROF. DR HAB. INŻ. ARCH. A.B. W OPINII TEJ POJAWIA SIĘ BOWIEM STWIERDZENIE, ŻE NA MIEJSCU PLANOWANEJ INWESTYCJI NADAL ISTNIEJE MOŻLIWOŚĆ SKOMPONOWANIA OTWARTEJ PRZESTRZENI, NAWIĄZUJĄCEJ DO CHLUBNEJ IDEI OSI SASKIEJ. NATOMIAST ZŁYM POMYSŁEM — W OPINII EKSPERTA — JEST WPROWADZENIE KUBATUR NA TEREN INWESTYCJI. TYMCZASEM, Z MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W TOKU POSTĘPOWANIA WYNIKA, ŻE HISTORYCZNYMI ELEMENTAMI OSI SASKIEJ BYŁY: PLAC SASKI, PAŁAC SASKI, OGRÓD SASKI I KOSZARY MIROWSKIE (OBECNIE HALA GWARDII I HALA MIROWSKA). NATOMIAST PLAC ŻELAZNEJ BRAMY (A WIĘC TEREN PLANOWANEJ INWESTYCJI) BYŁ WCZEŚNIEJ HISTORYCZNIE ZABUDOWANY (DO 1939 ROKU) OFICYNAMI PAŁACU LUBOMIRSKICH I NIE BYŁ ELEMENTEM OSI SASKIEJ. PRZESUNIĘCIE W 1970 ROKU PAŁACU LUBOMIRSKICH I POWSTAŁA Z TYŁU PAŁACU PRZESTRZEŃ (WCZEŚNIEJ ZABUDOWANA OFICYNAMI I BUDYNKAMI GOSPODARCZYMI) WRĘCZ NARZUCA ZASADNOŚĆ IDEI ZABUDOWY TERENU W CIĄGU OSI SASKIEJ, PRZEZ POSTAWIENIE BUDYNKU ZBLIŻONEGO POD WZGLĘDEM ARCHITEKTONICZNYM DO WYGLĄDU PAŁACU LUBOMIRSKICH.

NALEŻY ZATEM W OCENIE SKARŻĄCEJ UZNAĆ, ŻE OPINIA PROF. B. W SPOSÓB CAŁKOWICIE NIEZASADNY POMIJA POWYŻSZY ASPEKT HISTORYCZNY. NIE SĄ PRZY TYM WŁAŚCIWE ARGUMENTY ODNOŚNIE HISTORYCZNEGO ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENI POMIĘDZY PAŁACEM LUBOMIRSKICH A HALĄ GWARDII "JAKO PRZESTRZENI NIEZABUDOWANEJ, POKRYTEJ JEDYNIE ZIELENIĄ PARKOWĄ". W RZECZYWISTOŚCI BOWIEM, OD XVII WIEKU DO 1939 ROKU BYŁ TO TEREN ZABUDOWANY OBIEKTAMI KUBATUROWYMI, A CO ZA TYM IDZIE – ZAMIERZENIA INWESTORA NAWIĄZUJĄ DO HISTORYCZNEGO SPOSOBU ZABUDOWY, KTÓRE NIE STANOWIŁO ZAGROŻENIA DLA KONCEPCJI OSI SASKIEJ. W KONSEKWENCJI, ZAMIERZENIA TE NIE STANOWIĄ JAKIEGOKOLWIEK NOVUM W POSTACI "OPROWADZENIA KUBATUR NA TEREN PLACU ŻELAZNEJ BRAMY ". TAKA NIESPÓJNOŚĆ I NIEPRZYDATNOŚĆ OPINII BIEGŁEGO Z PUNKTU WIDZENIA PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO POWINNA BYĆ ZAUWAŻONA NIE TYLKO PRZEZ ORGANY OCHRONY ZABYTKÓW (PROWADZĄCE PO STĘPOWANIE UZGODNIENIOWE), ALE RÓWNIEŻ PRZEZ ORGANY PROWADZĄCE POSTĘPOWANIE GŁÓWNE W SPRAWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA KASACYJNA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE.

ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) ZWANEJ DALEJ P.P.S.A., NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ A Z URZĘDU BIERZE POD ROZWAGĘ JEDYNIE PRZESŁANKI NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA OKREŚLONE W § 2 ART. 183 POWOŁANEJ USTAWY, KTÓRE W TEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJĄ.

PRZYSTĘPUJĄC DO ROZPOZNAWANIA SKARGI KASACYJNEJ ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE NIE ZAWIERA ONA USPRAWIEDLIWIONYCH ZARZUTÓW.

ZA CHYBIONE NALEŻY UZNAĆ ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEZ SĄD I INSTANCJI PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA WSKAZANYCH W SKARDZE KASACYJNEJ. ORGAN ODWOŁAWCZY NIE NARUSZYŁ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, CO POWODOWAŁOBY ZASTOSOWANIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C P.P.S.A.

ZGODNIE BOWIEM Z ART. 40 UST. 4 PKT 4 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. O PLANOWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. Z 1999 R., NR. 15, POZ. 139 ZE ZM.), KTÓRA NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80, POZ. 717 ZE ZM.) OBOWIĄZUJE W TEJ SPRAWIE, DECYZJE O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU WYDAJE SIĘ PO UZGODNIENIU Z WOJEWÓDZKIM KONSERWATOREM ZABYTKÓW W ODNIESIENIU DO OBSZARÓW I OBIEKTÓW OBJĘTYCH OCHRONĄ KONSERWATORSKĄ.

NIEWĄTPLIWIE W SPRAWIE KLUCZOWYM DLA DECYZJI ORGANÓW I I II INSTANCJI BYŁO POSTANOWIENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO Z DNIA 2 MAJA 2009 R. O UTRZYMANIU W MOCY POSTANOWIENIA STOŁECZNEGO KONSERWATORA ZABYTKÓW Z DNIA 24 KWIETNIA 2007 R. O ODMOWIE UZGODNIENIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA REALIZACJI BUDYNKU BIUROWO – USŁUGOWEGO PRZY ULICY PTASIEJ W WARSZAWIE.

NALEŻY W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ, ŻE UZGODNIENIE AKTU POLEGA NA WYRAŻENIU ZGODY NA KONKRETNĄ TREŚĆ PROPONOWANEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, CO NASTĘPUJE W TRAKCIE POSTĘPOWANIA DOTYCZĄCEGO WYDANIA PRZEDMIOTOWEGO AKTU. W NINIEJSZEJ SPRAWIE AKTEM TYM JEST DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY. DECYZJA TAKA NIE MOŻE BYĆ WYDANA BEZ DOKONANIA UZGODNIENIA WYMAGANEGO PRAWEM. TRZEBA TEŻ PAMIĘTAĆ, ŻE UZGODNIENIA DOTYCZĄ OCENY ZGODNOŚCI DECYZJI Z PRZEPISAMI PRAWA REGULUJĄCYMI KONKRETNĄ SPRAWĘ, W ZWIĄZKU Z KTÓRĄ USTAWODAWCA NAKŁADA OBOWIĄZEK UZGODNIENIA.

ORGAN UZGADNIAJĄCY JEST ZAZWYCZAJ PODMIOTEM WYSPECJALIZOWANYM, DLATEGO TEŻ DO JEGO WŁAŚCIWOŚCI NALEŻY KONTROLA ZGODNOŚCI ZAMIERZENIA INWESTYCYJNEGO Z DANĄ REGULACJĄ MATERIALNEGO PRAWA ADMINISTRACYJNEGO. ORGAN UZGADNIAJĄCY DZIAŁA, OPIERAJĄC SIĘ NA ODPOWIEDNICH PRZEPISACH, KTÓRE DOTYCZĄ ZAKRESU UZGODNIENIA I NIE MOŻE WYJŚĆ POZA USTAWOWO OKREŚLONY ZAKRES UZGODNIENIA, A OCENY DOKONUJE Z PUNKTU WIDZENIA PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO, REGULUJĄCEGO DANĄ KWESTIĘ. ODMOWA UZGODNIENIA MOŻE NASTĄPIĆ TYLKO NA PODSTAWIE WSKAZANEGO WPROST PRZEPISU PRAWA.

W MYŚL ART. 106 K.P.A., JEŻELI PRZEPIS PRAWA UZALEŻNIA WYDANIE DECYZJI OD ZAJĘCIA STANOWISKA PRZEZ INNY ORGAN, DECYZJĘ WYDAJE SIĘ PO ZAJĘCIU STANOWISKA PRZEZ TEN ORGAN A TREŚĆ POSTANOWIENIA UZGODNIENIOWEGO MA CHARAKTER WIĄŻĄCY DLA ORGANU PROWADZĄCEGO POSTĘPOWANIE GŁÓWNE I NIE MOŻE BYĆ PRZEZ TEN ORGAN SAMODZIELNIE WERYFIKOWANY NAWET WÓWCZAS, GDY POSTĘPOWANIE, W KTÓRYM WYDANO POSTANOWIENIE UZGODNIENIOWE OBARCZONE JEST WADAMI PROCEDURALNYMI. EWENTUALNA WERYFIKACJA POSTANOWIEŃ UZGODNIENIOWYCH NIE MOŻE BYĆ DOKONYWANA PRZEZ ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE GŁÓWNE A ICH WZRUSZENIE W PRZYPADKU BRAKU MOŻLIWOŚCI WNIESIENIA ZAŻALENIA MOŻE NASTĄPIĆ W TRYBACH NADZWYCZAJNYCH.

DOPÓKI POSTANOWIENIE UZGODNIENIOWE NIE ZOSTANIE W ODPOWIEDNIM TRYBIE WYELIMINOWANE Z OBROTU PRAWNEGO I W JEGO MIEJSCE NIE ZOSTANIE PODJĘTE INNE, WIĄŻE ONO ORGAN PROWADZĄCY POSTĘPOWANIE GŁÓWNE, A WAD PROCEDURALNYCH, JAKIMI DOTKNIĘTE JEST POSTĘPOWANIE UZGODNIENIOWE NIE MOŻNA ROZCIĄGAĆ NA POSTĘPOWANIE GŁÓWNE, ZAŚ WADLIWOŚĆ POSTĘPOWANIA UZGODNIENIOWEGO MOŻE BYĆ WYŁĄCZNIE PRZEDMIOTEM OCENY W POSTĘPOWANIU NAKIEROWANYM NA WZRUSZENIE WYDANEGO W NIM AKTU.

POSTĘPOWANIE UZGODNIENIOWE, ACZKOLWIEK MA CHARAKTER SŁUŻEBNY W STOSUNKU DO POSTĘPOWANIA GŁÓWNEGO, TO KOŃCZY SIĘ WYDANIEM AKTU, KTÓRY PODLEGA SAMODZIELNEMU ZASKARŻENIU DO ORGANU WYŻSZEJ INSTANCJI I W KONSEKWENCJI NA ORZECZENIE ORGANU II INSTANCJI SŁUŻY SKARGA DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO A PONADTO Z UWAGI NA TREŚĆ ART. 126 K.P.A., POSTANOWIENIA WYDANE NA PODSTAWIE ART. 106 K.P.A. PODLEGAJĄ WZRUSZENIU W TRYBACH NADZWYCZAJNYCH. ORGANY WSPÓŁDZIAŁAJĄCE W WYKONYWANIU SWOICH UPRAWNIEŃ SĄ ORGANAMI RÓWNORZĘDNYMI Z ORGANEM PROWADZĄCYM POSTĘPOWANIE GŁÓWNE, POSIADAJĄCYM SAMODZIELNE AUTONOMICZNE KOMPETENCJE DO WYRAŻANIA STANOWISKA W AKCIE UZGADNIAJĄCYM, KTÓRY PODLEGA INSTANCYJNEMU ZASKARŻENIU I SŁUŻY OD NIEGO, PO WYCZERPANIU ŚRODKÓW ZASKARŻENIA, SKARGA DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO.

PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT TEJ SPRAWY NALEŻY JESZCZE RAZ PODKREŚLIĆ, ŻE SKORO POSTANOWIENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO Z DNIA 2 MAJA 2009 R. O ODMOWIE UZGODNIENIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY DLA TEJ INWESTYCJI POZOSTAJE W OBROCIE PRAWNYM TO JEST ONO WIĄŻĄCE DLA ORGANÓW ADMINISTRACYJNYCH W POSTĘPOWANIU GŁÓWNYM.

WOBEC POWYŻSZEGO WSZELKIE ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRAWA PRZEZ ORGANY ADMINISTRACYJNE I SĄD I INSTANCJI NIE MOGĄ ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONE. NALEŻY TUTAJ DODAĆ, ŻE GŁÓWNIE DOTYCZĄ ONE POSTĘPOWANIA UZGODNIENIOWEGO A NIE POSTĘPOWANIA BĘDĄCEGO PRZEDMIOTEM SKARGI KASACYJNEJ.

Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW SKARGĘ KASACYJNĄ NALEŻAŁO ODDALIĆ NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A.