Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... października 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. P. (dalej: "Skarżący") na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Odrzucenie skargi nastąpiło z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi.

W piśmie z dnia 17 lipca 2017 r. (data nadania – stempel na kopercie k. 144) Skarżący zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący uzasadnił swój wniosek swoim stanem zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do treści art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne jest natomiast merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (tak NSA w postanowieniu z dnia 28 lutego 2005 r., II FZ 1/05, dostępne w bazie CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.)

Z powyższego wynika, że w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jak podkreślił Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi z dnia 21 czerwca 2017 r. (prawomocnym od dnia 6 lipca 2017 r. – postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z 13 lipca 2017 r., k. 132 akt sądowych verte), kwestia wniosku o przywrócenie terminu została już rozstrzygnięta w prawomocnym postanowieniu odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu z dnia 7 kwietnia 2016 r. (k. 31 akt sądowych). Sąd stwierdził w nim, że wniosek o przywrócenie terminu zawarty w skardze z dnia 24 listopada 2015 r. jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu.

Co więcej, treść pisma Skarżącego z 17 lipca 2017 r. nie wnosi nic nowego do sprawy. Stanowi ono powielenie treści pisma z dnia 13 maja 2017 r. (data stempla, k. 127 akt sądowych) zatytułowanego "Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję na Ministra Rolnictwa", co do którego odniósł się już Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi z 21 czerwca 2017 r.

W tym stanie rzeczy należy uznać ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za niedopuszczalny. Na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.