![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 1056/17 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2017-11-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gl 1056/17 - Postanowienie WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2017-09-25 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Dorota Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] o uznaniu za bezzasadne zarzutów wniesionych przez A Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca albo spółka) na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...], obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za 10/2013, 11/2013 oraz 2/2014. Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. zostało zaskarżone przez spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi na powyższe postanowienie przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego). Jednocześnie pouczono stronę, że brak formalny należy usunąć w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do skarżącej, awizowana była po raz pierwszy w dniu 5 października 2017 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata; powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 13 października 2017 r. W dniu 24 października 2017 r. zwrócono nadawcy przesyłkę z adnotacją "nie podjęto w terminie". W dniu 31 października 2017 r. spółka nadała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zawarty na urzędowym druku PPPr. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl. LEX nr 516658). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono dokumentu, wykazującego umocowanie do reprezentacji spółki. Dlatego też wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano nadto do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie skarżącej z dniem 26 października 2017 r. Jest tak dlatego, ponieważ wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczone zostały spółce w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 19 października 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (tj. w dniach: 5 października 2017 r. oraz 13 października 2017 r.) nie została ona przez skarżącą odebrana. Doręczenie przesyłki (wezwań) uznaje się zatem za dokonane (w trybie art. 73 P.p.s.a.) z dniem 19 października 2017 r., w związku z czym 7-dniowy termin przewidziany na usunięcie braku formalnego skargi oraz na uiszczenie wpisu od skargi upłynął z dniem 26 października 2017 r. Brak formalny skargi nie został przez spółkę usunięty, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się z kolei do złożonego przez spółkę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zaznaczyć należy, że aby wniosek taki mógł zabezpieczyć stronę przed konsekwencjami nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, winien zostać złożony w otwartym terminie, przewidzianym dla uiszczenia wpisu. Ponieważ skuteczne doręczenie skarżącej przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nastąpiło w dniu 19 października 2017 r., termin na uiszczenie należnego wpisu bądź złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych upłynął bezskutecznie z dniem 26 października 2017 r. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został wniesiony natomiast dopiero w dniu 31 października 2017 r. (data nadania) a więc z uchybieniem terminu. Stanowi to podstawę do odrzucenia skargi z mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Reasumując, w niniejszej sprawie skarżąca nie usunęła w terminie braku formalnego skargi, zaś wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wniosła po upływie terminu przewidzianego dla uiszczenia wpisu od skargi. Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia. |
||||