Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.

Dnia 18 stycznia 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo D.B., w którym zwróciła się o udzielenie jej pomocy w zakresie zabezpieczenia jej potrzeb bytowych, wskazując między innymi na orzeczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na w/w wniosek wyjaśniło, że strona wniosła od wskazanej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] odwołanie, co do którego Kolegium orzekło decyzją ostateczną. Natomiast o czynnościach procesowych podejmowanych w toku postępowania strona była na bieżąco informowana. Organ stwierdził, że tak długo, jak długo orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie w tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe.

Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że nie mieści się ono w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Pismo skarżącej, wniesione do Kolegium dnia 18 stycznia 2017 r. stanowi w istocie skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – dalej jako k.p.a.). Zgodnie z przywołanym przepisem "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". Skarżąca w swoim podaniu niewątpliwie pisze o nieprawidłowym działaniu Prezydenta Miasta, wyraża swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania jej sprawy, kwestionując jego poprawność i nieuwzględnienie jej słusznego interesu. Zaskarżonym pismem Kolegium – czyniąc zadość art. 238 § 1 k.p.a. - zawiadomił skarżącą o sposobie załatwienia skargi, wyjaśniając jakie podjął czynności i w ich wyniku jakie poczynił ustalenia. Ponadto wskazał, że postępowanie, w którym zapadła przywołana przez skarżącą decyzja z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], zostało zakończone ostatecznym rozstrzygnięciem i tym samym kolejne postępowanie w tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe.

W konsekwencji wskazać należy, że przepisy regulujące kwestię wnoszenia skarg w trybie art. 227 k.p.a. nie przewidują możliwości wydania w tym zakresie aktu, który mieściłby się w zakresie kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 221 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.

W świetle powyższych okoliczności skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.