Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 99/25 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi D. S. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów Uniwersytetu SWPS w Warszawie z dnia 11 czerwca 2024 r. nr OKD-S1/24 w przedmiocie wymierzenia nagany postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw D. S. ("skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 99/25, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pomimo dwukrotnego zawiadomienia (w dniach 5.06.25 i 13.06.25) o możliwości odbioru pisma z 5 czerwca 2025 r., nie zostało ono odebrane. W związku z tym pismo z 5 czerwca 2025 r. przy którym przysłano odpis postanowienia z 3 czerwca 2025 r. uznano za doręczone w dniu 20 czerwca 2025 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem dla skarżącemu z dniem 27 czerwca 2025 r.

Skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia dopiero w dniu 21 lipca 2025 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 769 ze zm., dalej p.p.s.a.). W związku z powyższym Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Pismem z 28 grudnia 2025 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie i wniósł o jego uchylenie wskazując, że ostatnim dniem na doręczenie powinien być 20 czerwca 2025 r. z uwagi na przypadające 19 czerwca 2025 r. święto, tj. Boże Ciało.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 ustawy sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 74a § 3-9 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3). Zawiadomienie może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 tego artykułu (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (§ 9).

Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z 3 czerwca 2025 r. został wysłany do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że w dniach 5 i 13 czerwca 2025 r. do skarżącego przesłano zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanego do niego pisma w formie dokumentu elektronicznego. Pismo to nie zostało odebrane w terminie czternastu dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej regulacje należało stwierdzić, że w sprawie powinna znaleźć zastosowanie instytucja fikcji doręczenia ukształtowana przez treść art. 74a § 8 p.p.s.a. Oznacza to, że skierowane do skarżącego pismo w postaci elektronicznej należało uznać za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie zostało przesłane w dniu 5 czerwca 2025 r. to czternastodniowy okres, w którym możliwe było odebranie pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej upłynął z dniem 19 czerwca 2025 r. Stosownie więc do treści art. 74a § 8 p.p.s.a. skutek doręczenia tego pisma nastąpił z dniem 20 czerwca 2025 r. W konsekwencji powyższego przewidziany przez prawo termin na wniesienie sprzeciwu od postanowienia z 3 czerwca 2025 r. rozpoczął bieg 21 czerwca 2025 r. i upływał z dniem 30 czerwca 2025 r., a nie jak wskazał Sąd pierwszej instancji 27 czerwca 2025 r. Powyższe wynika z faktu, że dzień 20 czerwca 2025 r. jest dniem uznania dokumentu za doręczony, a bieg terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu uznania dokumentu za doręczony, tj. w niniejszej sprawie 21 czerwca 2025 r. Koniec terminu przypadał na 28 czerwca 2025 r., jednak z uwagi na to, że była to sobota, uległ on wydłużeniu do 30 czerwca 2025 r. (poniedziałek) zgodnie z treścią art. 83 § 2, który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Powyższy ustalenia pozostają jednak bez wpływu na wynik niniejszego postępowania, bowiem jak wykazano sprzeciw od postanowienia z 3 czerwca 2025 r. został wniesiony w dniu 21 lipca 2025 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 259 § 1 p.p.s.a.

Na wyżej opisany sposób obliczania terminów dotyczących doręczenia komunikacji drogą elektroniczną nie ma wpływu fakt, że ostatni dzień przypadał w święto (Boże Ciało). Przepis art. 74 § 8 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Należy zaznaczyć, że doręczenie elektroniczne nie może być traktowane w taki sam sposób jak doręczenie w tradycyjnej, pocztowej formie. W dni świąteczne placówki pocztowe są nieczynne, stąd nie ma fizycznej możliwości odbioru takiego pisma. Natomiast doręczenie elektronicznie nie zna takiego ograniczenia, a dostęp do pisma wysłanego w takiej formie jest nieograniczony i adresat może podjąć je w dowolnej chwili. Co więcej, w przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma w swoim systemie teleinformatycznym dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego i do informacji o dacie uznania pisma za doręczone oraz o datach wysłania zawiadomień – pierwotnego i powtórnego. Strona ma więc możliwość nie tylko skontrolowania prawidłowości doręczenia, ale także zapoznania się z treścią pisma, które zostało uznane za prawidłowo doręczone. Nie oznacza to jednak zmiany biegu terminu do dokonania określonych czynności procesowych.

Opisane przez skarżącego okoliczności zawarte we wniosku o ponowne doręczenie postanowienia, od którego wniesiono sprzeciw, oraz w zażaleniu na postanowienie z 3 grudnia 2025 r., mogłyby stanowić uzasadnienie ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, natomiast nie mają znaczenia dla przedmiotu niniejszego postępowania.

Końcowo należy zaznaczyć, że sąd administracyjny nie jest operatorem systemu uPUAP i nie ma wpływu wysyłane przez ten system komunikaty, stąd też skarżący nie może powoływać się w niniejszym postępowaniu zażaleniowym na te okoliczności, pomimo że obiektywnie mogły one wprowadzić go w błąd co do terminu odbioru. Nie ma jednak wątpliwości, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru pisma zostało przesłane w dniu 5 czerwca 2025 r., a zatem czternastodniowy okres, w którym możliwe było jego odebranie upłynął z dniem 19 czerwca 2025 r., niezależnie od powiadomień wysyłanych do skarżącego z systemu ePUAP.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

-----------------------

4