![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gd 696/22 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2022-07-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gd 696/22 - Postanowienie WSA w Gdańsku
|
|
|||
|
2022-06-21 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku | |||
|
Alicja Stępień /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2022 poz 329 art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 marca 2022 r., nr 2201-IOD-3.4102.9.2022 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę |
||||
|
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 marca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku w przedmiocie określenia K.C. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok. Decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie za pośrednictwem portalu ePUAP w dniu 5 kwietnia 2022 roku (k. 60 akt administracyjnych). Na powyższe rozstrzygnięcie K.C. złożył skargę w formie elektronicznej, nadając ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 8 maja 2022 r., za pośrednictwem portalu ePUAP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) – dalej zwana p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jednakże termin, o którym mowa m.in. w art. 53 § 1 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 5 kwietnia 2022 roku (k. 60 akt administracyjnych), za pośrednictwem portalu ePUAP. W związku z powyższym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 5 maja 2022 r. Strona złożyła skargę w drodze elektronicznej w dniu 8 maja 2022 r., przesyłając ją za pomocą portalu ePUAP bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zważywszy na treść przepisu 53 § 4 p.p.s.a., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu wydającego zaskarżony akt, można byłoby uznać za wniesioną w terminie, gdyby jej złożenie nastąpiło przed upływem trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tymczasem w rozpatrywanej spawie skarga została przez stronę przesłana drogą elektroniczną w dniu 8 maja 2022 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia. W związku z powyższym, skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu należało odrzucić. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||