drukuj    zapisz    Powrót do listy

6042 Gry losowe i zakłady wzajemne, Prawo pomocy, Dyrektor Izby Skarbowej, Odmówiono przyznania prawa pomocy, I SA/Bk 451/18 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2018-08-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Bk 451/18 - Postanowienie WSA w Białymstoku

Data orzeczenia
2018-08-13  
Data wpływu
2018-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Barbara Romanczuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata M. W. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

A. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w osobie M. W. (k. 2v) podając, iż nie osiąga dochodu i nie posiada źródeł utrzymania. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i poszukującą pracy. Wykazane wydatki stałe i zobowiązania stanowią: koszty leczenia – 100 zł; media – 100 zł; żywność – 200 zł. Skarżący nie ma majątku. Wnioskodawca w 2017 r. przebył operację kręgosłupa, długotrwała niezdolność do pracy w sposób negatywny wpłynęła na jego kondycję finansową (k. 14-17).

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r.

(k. 22) skarżący w zakreślonym w nim terminie uzupełnił brak formalny urzędowego formularza wniosku PPF w zakresie wskazania osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oświadczając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką, która nie osiąga dochodu (rubryki nr 6 i 10 formularza PPF). Wnioskodawca utrzymywał się z prac dorywczych, które się skończyły, aktualnie nie dysponuje on środkami na własne utrzymanie, nie prowadzi również działalności gospodarczej. Skarżący nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości w której zamieszkuje, należy ona do jego matki. Matka wnioskodawcy jest właścicielem F. (k. 25-27).

Do akt sprawy skarżący dołączył: zaświadczenie lekarskie (k. 28), zaświadczenia o dokonanych wpłatach w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego (k. 29-30,33-34,38-39); dokumentację medyczną (k. 31-32), decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną (k. 35-37), .

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wnioskodawca nie ustosunkował się do wzmiankowanego wezwania referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r.

w zakresie nadesłania: wyciągów z rachunków bankowych za okres trzech ostatnich miesięcy; zeznania podatkowego za 2017 r., rachunków i faktur dokumentujących wysokość miesięcznych wydatków oraz nie określił z jakich środków pokrywane jest jego bieżące utrzymanie, nie wyjaśnił również przyczyny tego zaniechania.

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej

w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).

W złożonym oświadczeniu A. P. wykazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Rodzina nie uzyskuje dochodu. Wykazane wydatki miesięczne to 400 zł (leczenie, media, żywność). Skarżący nie ma majątku, nieodpłatnie zajmuje nieruchomość należącą do swojej matki. Wnioskodawca jest zadłużony w związku z zaległościami alimentacyjnymi, z tego tytułu prowadzone jest wobec niego postępowanie egzekucyjne (k. 29-30).

Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z brakiem odpowiedzi A. P. na wzmiankowane wezwanie z dnia 18 lipca 2018 r. przede wszystkim w zakresie wskazania źródła i wysokości środków finansowych, z których pokrywane są koszty miesięcznego utrzymania, a także nienadesłanie wyszczególnionych wyżej dokumentów w praktyce uniemożliwia pełną ocenę jego sytuacji majątkowej,

a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga również, że wnioskodawca nie wyjaśnił przyczyny wykazanego zaniechania. Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić,

iż skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się

w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postepowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt