Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) asesor WSA Marek Maliński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu del. do Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. stwierdza, że bezczynność organu w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 16 marca 2015 r., nr 106/GK/DW/2015 miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu.

Prokurator Prokuratury Okręgowej we [...] del. do Prokuratury Regionalnej we [...] - dalej zwany "Prokuratorem" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego polegającą na zaniechaniu wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej z urzędu opatrzonej nr SPN.111.7534.2.85.2020.AS w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r.. W skardze wniósł o: 1) zobowiązanie Wojewody Mazowieckiego do wydania decyzji kończącej wszczęte z urzędu postępowanie nr SPN.III.7534.2.85.2020.AS, w terminie 30 dni od daty doręczenia akt organowi; 2) rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej zwanej ppsa". W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 18 maja 2021 r. (data wpływu 31 maja 2021 r.) Wojewoda Mazowiecki zawiadomił Prokuratora o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. ustalającej odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], w części w jakiej orzeczono nią o ustaleniu odszkodowania na rzecz M. L., za udział przysługujący jej po T.S. Wskutek tego zawiadomienia Prokurator pismem z 1 lutego 2022 r. zgłosił udział w postępowaniu administracyjnym nr SPN.III.7534.2.85.2020.AS wszczętym przez Wojewodę Mazowieckiego z urzędu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. Pismem datowanym na 6 lutego 2022 r., które wpłynęło do Prokuratury Regionalnej we [...] 16 lutego 2023 r. organ poinformował, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. zostało zakończone pismem z 29 sierpnia 2022 r. Organ do przesłanej Prokuratorowi informacji dołączył kserokopię powoływanego pisma skierowanego do Prezydenta m.st. Warszawy, przy którym zwrócił Prezydentowi wniosek z 12 stycznia 2021 r. o wszczęcie z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji albowiem, w ocenie organu nadzoru, istnieją poważne i niedające się usunąć przeszkody do wszczęcia przez Wojewodę Mazowieckiego z urzędu postępowania w tej sprawie. Przeszkodami tym, jak można wywnioskować z treści pisma, są okoliczności związane z ustaleniem kręgu stron postępowania. Organ wojewódzki wskazał nadto Prezydentowi m.st. Warszawy, że w ustalonych okolicznościach zasadnym jest wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 lub pkt 5 kpa ewentualnie zainicjowanie postępowań cywilnych, w tym spadkowego oraz regresowego.

Nie podzielając tak dokonanej oceny Wojewody Mazowieckiego pismem z 18 sierpnia 2023 r. Prokurator ponaglił organ żądając wydania stosownej decyzji w sprawie, jednakże do chwili obecnej organ takiej decyzji nie wydał, jak również nie nadesłał żadnych informacji o zajętym stanowisku.

Zdaniem skarżącego stanowisko organu wyrażone w korespondencji z 29 sierpnia 2022 r. należało uznać za błędne, a zaniechanie wydania decyzji w sprawie, trzeba traktować jako bezczynność. Z treści art. 104 kpa wynika bowiem, że organ administracji publicznej załatwia sprawę poprzez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Rzeczą bezsporną jest, że to decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończą sprawę. Nawet jeżeli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej kończy postępowanie administracyjne, wydając decyzję o jego umorzeniu, co wynika z regulacji art. 105 § 1 kpa. Przy czym to rolą organu jest ustalenie prawidłowego kręgu stron, do których zostanie skierowanie merytoryczne rozstrzygnięcie.

Prokurator podkreślił, że Wojewoda Mazowiecki, kierując się treścią art. 61 § 4 kpa, zawiadomił stronę oraz Prokuratora o wszczęciu z urzędu postępowania prowadzonego pod nr SPN.III.7534.2.85.2020.AS. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. Tym samym należało przyjąć, że kierując zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania nieważnościowego nie tylko do Prokuratora, ale także do pełnomocnika ustalonej strony, tj. M.O., Wojewoda Mazowiecki uznał, że zgłoszone przez wnioskodawcę zarzuty uzasadniają wszczęcie postępowania nadzorczego, a skoro tak, to winien przeprowadzić postępowanie administracyjne zwieńczone merytorycznym rozstrzygnięciem.

Datą wszczęcia postępowania z urzędu, jak powszechnie się przyjmuje, jest dzień podjęcia pierwszej czynności w stosunku do strony, najczęściej zawiadomienie jej o wszczęciu postepowania. Fakt wygaśnięcia pełnomocnictwa nie usprawiedliwia przy tym bezczynności organu i nie powoduje "anulowania" wszczęcia postępowania z urzędu.

W ocenie skarżącego nie ulega wątpliwości, że bezczynność organu ma miejsce nawet wtedy, gdy organ ten mylnie sądzi, ze istnieją okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej.

Akta sprawy wskazują, że organ prowadził czynności zmierzające do ustalenia stron postępowania administracyjnego nr SPN.lII.7534.2.85.2020.AS., w tym korespondencję z następcą prawnym ujawnionej strony po dniu wysłania zawiadomień o wszczęciu z urzędu postępowania. Czynności tych nie można - wbrew intencji organu - uznawać za czynności "wyjaśniające", "wstępne", czy "kontrolne", wykonywane zazwyczaj przed wszczęciem postępowania, a służące ocenie, czy istnieją warunki do wszczęcia postępowania. Samo zawiadomienie strony i Prokuratora o wszczęciu postępowania także nie jest li tylko zwykłym pismem.

Prokurator podał, że nie odmawia organowi prawa do badania przesłanek formalno-prawnych przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Skoro jednak czynności związane z poszukiwaniem stron postępowania wykonywane były przez organ po 18 maja 2021 r. (data zawiadomienia o wszczęciu postępowania z urzędu), to niewłaściwym jest sprowadzanie tych działań tylko do roli formalnych czynności wyjaśniających prowadzonych przed wszczęciem postepowania z urzędu.

Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. jednakże organ nadzoru - wbrew regułom postępowania administracyjnego - zaniechał wydania stosownego rozstrzygnięcia merytorycznego, czym dopuścił się bezczynności w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Dodatkowo organ uczynił zadość zasadom wynikającym z art. 183 § 1 kpa i art. 188 kpa informując prokuratora dopiero po jego pisemnym monicie.

W ocenie Prokuratora nie ma racji Wojewoda wskazując w treści pisma z 29 listopada 2021 r., skierowanego do Prezydenta m.st. Warszawy, że wszczęte przez Prezydenta postępowanie wznowieniowe jest przeszkodą formalną dla prowadzenia postępowania nieważnościowego.

Z uwagi na to, że zastosowanie trybu przewidzianego dla stwierdzenia nieważności decyzji powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia postępowania, priorytet uzyskuje postępowanie nieważnościowe. Wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w trakcie toczącego się już wznowionego postępowania powoduje konieczność zawieszenia tego wznowionego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Tym samym ograniczenie się przez organ do zakończenia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. pisemnym stanowiskiem, które nie przybrało formy orzeczenia administracyjnego, jest niewystarczające dla zapewnienia prawidłowej kontroli procesowej. Powoływane przez organ argumenty wskazujące na trudności związane z prowadzeniem wszczętego przezeń z urzędu postępowania nieważnościowego w żaden sposób nie usprawiedliwiają bezczynności, jakiej organ administracji dopuścił się nie wydając merytorycznego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte pismem Wojewody Mazowieckiego z 18 maja 2021 r., na podstawie pisma Prezydenta m.st. Warszawy z 6 sierpnia 2021 r., którym organ I instancji zwrócił się do Wojewody Mazowieckiego o rozważenie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W toku prowadzonych czynności procesowych ustalono, że 20 stycznia 2018 r. (ustalono na podstawie danych z systemu Źródło) zmarła K.P. - nabywczyni praw i roszczeń przysługujących T.S. z tytułu przejęcia przez Państwo nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], na podstawie aktu notarialnego umowy przelewu z 10 maja 1962 r. W odpowiedzi na wezwanie organu z 22 kwietnia 2022 r. do nadesłania postanowienia spadkowego po zmarłej K.P. J.P., będący potencjalnym spadkobiercą zmarłej (ustalono na podstawie systemu Źródło), odmówił przeprowadzenia postępowania spadkowego po ww. osobie, motywując, cyt.: "W obecnym stanie prawnym nie widzę powodu ponoszenia tych niewielkich nawet kosztów" (pozyskania postanowienia spadkowego). Ponadto do ustalenia pozostają następcy prawni po M.B. oraz E.B., których akty zgonu pozyskał organ w trakcie wstępnych czynności procesowych. Korespondencja organu z 22 kwietnia 2022 r. skierowana do A.J., zgłaszającego zgon M.B. w sprawie przesłania informacji na temat postanowienia spadkowego po zmarłym, powróciła do organu z informacją o jej awizowaniu (wysłana na adres wskazany przez Urząd Stanu Cywilnego). Z kolei próba ustalenia danych korespondencyjnych E.Z. zgłaszającego zgon E.B. zakończyła się niepowodzeniem wobec otrzymania pisma Urzędu Stanu Cywilnego [...] z 28 kwietnia 2022 r. zawierającego informację, że wskazanie adresu ww. osoby nie jest możliwe z powodu braku takiej informacji w aktach zbiorowych. Z uwagi na ww. trudności w zakończeniu postępowania, co do istoty sprawy, pismem z 29 sierpnia 2022 r. Wojewoda Mazowiecki zwrócił akta przedmiotowej sprawy do Prezydenta m.st. Warszawy z informacją, że zawieszenie postępowania w sprawie na zasadzie art. 97 § 1 pkt 1 kpa, do czasu ustalenia następstwa prawnego m.in. po K.P. byłoby nieprawidłowe, gdyż wskazana osoba nie zmarła w toku postępowania nadzorczego.

Zdaniem Wojewody w tej sytuacji organ I instancji, który podjął próbę zainicjowania przed Wojewodą Mazowieckim postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r., winien rozważyć konieczność wszczęcia postępowania cywilnego mającego na celu odzyskanie niesłusznie wypłaconego odszkodowania w części, w którym to postępowaniu organ I instancji może posiadać interes prawny we wszczęciu postępowania spadkowego.

Wojewoda zwrócił uwagę, że Prezydent m.st. Warszawy, działając w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, postanowieniem nr 7/SD/2016 z 14 grudnia 2016 r., wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. Jako przyczynę wznowienia podano wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów (umowy przelewu prawa do nieruchomości z 10 maja 1962 r.), o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Postępowanie wszczęte postanowieniem z 14 grudnia 2016 r. nie zostało do dnia dzisiejszego zakończone.

Zdaniem Wojewody organ I instancji, prócz wstąpienia do Wojewody Mazowieckiego z prośbą o rozważanie wszczęcia postępowania w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, miał możliwość prowadzenia i zakończenia postępowania w innym trybie nadzwyczajnym prowadzącego do usunięcia z obrotu prawnego decyzji nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. Pismem z 28 sierpnia 2023 r. Prokurator złożył ponaglenie na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r. i ww. ponaglenie zostało przekazane do Ministra Technologii i Rozwoju wraz z aktami sprawy przy piśmie z 15 grudnia 2023 r. Pismem z 27 listopada 2023 r. Prokurator złożył, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego.

Wojewoda podkreślił, że pismami z 7 grudnia 2023 r. organ podjął czynności procesowe w sprawie, tj. wystąpił do: Sądu Rejonowego [...] w [...] o nadesłanie postanowienia o nabyciu spadku po M.B., Sądu Rejonowego dla [...] o nadesłanie postanowienia spadkowego po E.B. oraz do Sądu Rejonowego w [...] o przesłanie postanowienia spadkowego po K.P. Poszukiwania aktów poświadczenia dziedziczenia po ww. osobach w portalu internetowym Krajowych Rejestrów Notarialnych nie przyniosły pozytywnego rezultatu. Postanowieniem nr 826/2023 z 8 grudnia 2023 r. Wojewoda Mazowiecki, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy nr 106/GK/DW/2015 z 16 marca 2015 r., do czasu dostarczenia postanowienia spadkowego lub aktu poświadczenia dziedziczenia po: K.P., E.B. i M. B. Zgodnie z art. 103 kpa zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie.

W piśmie z 28 maja 2024 r. Prokurator podtrzymał skargę i podał, że 21 grudnia 2023 r. Prokuratura otrzymała postanowienie zawieszające postępowanie nieważnościowe, a Prokurator skierował 27 grudnia 2023 r. zażalenie do organu wyższego stopnia, które nie zostało jeszcze rozpoznane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie Sąd stwierdził, że od momentu skierowania na zewnątrz przez Wojewodę Mazowieckiego zawiadomienia z 18 maja 2021 r. o wszczęciu z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 16 marca 2015 r. nr 106/GK/DW/2015 (data otrzymania zawiadomienia przez Prokuraturę Regionalną we [...] – 31 maja 2021 r.), do momentu wydania przez organ nadzoru postanowienia z 8 grudnia 2023 r. nr 826/2023 (które podlega wykonaniu mimo wniesienia zażalenia – art. 143 kpa) Wojewoda Mazowiecki był bezczynny w załatwieniu niniejszej sprawy nieważnościowej.

Przy czym z pism Wojewody Mazowieckiego z: 9 czerwca 2021 r., 5 sierpnia 2021 r., 22 kwietnia 2022 r., 29 sierpnia 2022 r., 7 grudnia 2023 r., postanowienia z 8 grudnia 2023 r. wynika, że organ nadzoru prowadził postępowanie nadzorcze co do całości decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 16 marca 2015 r. nr 106/GK/DW/2015.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie niezałatwienie sprawy przez Wojewodę Mazowieckiego wiązało się przede wszystkim ze znacznym przekroczeniem maksymalnego terminu dwóch miesięcy na załatwienie sprawy w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa. Czasokres pomiędzy wszczęciem postępowania nieważnościowego, a zawieszeniem tego postępowania wynosi ponad 2 lata i sześć miesięcy.

Dokonując oceny charakteru występującej w sprawie bezczynności Sąd doszedł do przekonania, że bezczynność Wojewody Mazowieckiego w rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy nieważnościowej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O takiej kwalifikacji występującej w sprawie bezczynności świadczy ponad 2 i pół letni okres prowadzenia postępowania do momentu jego zawieszenia.

Ponadto szczególnie nagannie Sąd ocenił zachowanie organu nadzoru polegające na – jego zdaniem – zakończeniu postępowania nieważnościowego zwykłym pismem z 29 sierpnia 2022 r., z powodu istnienia poważnych i niedających się usunąć przeszkód do wszczęcia z urzędu postępowania nieważnościowego (w zakresie ustalenia pełnego kręgu stron postępowania) i odwoływanie się do pierwszeństwa prowadzenia przez Prezydenta m.st. Warszawy postępowania wznowieniowego jako trybu właściwego do weryfikacji decyzji z 16 marca 2015 r.

Trzeba wskazać, że taka praktyka zakończenia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Jeżeli bowiem organ nadzoru wszczął z urzędu postępowanie nieważnościowe względem decyzji nr 106/GK/DW/2015, to winien je prowadzić według reguł określonych w kpa. Jeżeli więc organ nadzoru uznał, że zachodziła podstawa do obligatoryjnego zawieszenia postępowania nadzorczego wskazana w art. 97 § 1 pkt 4 kpa (zasadności zawieszenia postępowania Sąd w niniejszej sprawie nie oceniał), to winien w taki sposób przerwać tok postępowania administracyjnego.

Sąd podziela przy tym stanowisko Prokuratora, że otrzymanie przez Prokuraturę Regionalną we [...] zawiadomienia z 18 maja 2021 r. skutkowało wszczęciem z urzędu przedmiotowego postępowania nieważnościowego w dacie odbioru przez Prokuratora tego pisma organu.

Prokuratura i składający się na nią poszczególni prokuratorzy tworzyli i tworzą obecnie jednolitą całość organizacyjnoprawną (art. 1 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o prokuraturze).

Art. 61 § 4 kpa przewiduje, że o wszczęciu postępowania z urzędu należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Zgodnie z art. 183 § 2 kpa organ administracji publicznej zawiadamia prokuratora o wszczęciu postępowania oraz o toczącym się postępowaniu w każdym przypadku, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny. Z kolei art. 188 kpa przewiduje, że prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184, służą prawa strony.

Skoro zatem Wojewoda Mazowiecki skierował do Prokuratury Regionalnej we [...] zawiadomienie z 18 maja 2021 r., to trzeba przyjąć, że organ nadzoru uznał udział prokuratora w postępowaniu nieważnościowym za potrzebny. Otrzymanie tego zawiadomienia przez Prokuraturę Regionalną we [...] świadczy o tym, że o postępowaniu nieważnościowym dowiedział się Prokurator Regionalny - szef tej Prokuratury (wedle zasady jednolitości prokuratury) i że postępowanie nieważnościowe jest już w toku. Dlatego też Prokurator zapoznał się z tym zawiadomieniem, a następnie zgłosił w piśmie z 1 lutego 2022 r. udział na prawach strony w tymże, wszczętym już, postępowaniu administracyjnym (art. 183 § 1 i art. 188 kpa).

Późniejsze wycofanie się przez organ nadzoru z "decyzji" o wszczęciu z urzędu postępowania nieważnościowego w formie pozaprocesowej (nieprzewidzianej przez kpa), tj. zwykłego pisma informacyjnego nie mogło mieć miejsca, zwłaszcza, że zawiadomienie to otrzymały także inne podmioty usytuowane na zewnątrz organu wojewódzkiego, tj. Prezydent m.st. Warszawy - 24 maja 2021 r. i radca prawny K.S. jako były pełnomocnik M.O. – spadkobiercy zmarłej w 2017 r. M.L. jako beneficjenta odszkodowania ustalonego decyzją z 16 marca 2015 r. - przed 2 czerwca 2021 r.

Trafnie też zwrócił uwagę skarżący Prokurator, że postępowanie wznowieniowe nie mogło stać na przeszkodzie prowadzeniu postępowania nieważnościowego. W przypadku konkurencji postępowań nadzwyczajnych pierwszeństwo zawsze ma postępowanie nieważnościowe, ponieważ ewentualna eliminacja w tym trybie kwestionowanej decyzji rodzi dalej idące skutki (stwierdzenie nieważności decyzji działa ze skutkiem ex tunc), niż ewentualna eliminacja decyzji w trybie wznowieniowym (uchylenie decyzji w trybie wznowieniowym działa ze skutkiem ex nunc).

Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wojewody Mazowieckiego do wydania aktu. Organ nadzoru zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że przeszkodę do uwzględnienia skargi w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy nieważnościowej poprzez wydanie decyzji kończącej to postępowanie stanowi zdarzenie w postaci wydania przez organ wojewódzki postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, które nastąpiło przed wydaniem przez Sąd wyroku w niniejszej sprawie. Postanowienie to weszło do obrotu prawnego i zostało zaskarżone zażaleniem skierowanym 27 grudnia 2023 r. do Ministra Rozwoju i Technologii, co wynika z pisma Prokuratora z 28 maja 2024 r.

Wobec tego Sąd w tym zakresie nie miał kompetencji do uwzględnienia skargi w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 ppsa i zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, skoro wcześniej został wydany akt wstrzymujący postępowanie nieważnościowe.

W sytuacji, gdy przed rozpatrzeniem przez Sąd sprawy ze skargi na bezczynność organ zawiesił postępowanie, jedyną drogą prawną było wniesienie zażalenia na to postanowienie. Sąd w ramach sprawy ze skargi na bezczynność nie był bowiem kompetentny do oceny zasadności wydanego przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego.

Trzeba mieć na uwadze, że ppsa wyraźnie rozróżnia skargi na działanie organu (art. 3 § 2 pkt 1-7) od skarg na zaniechanie organu (art. 3 § 2 pkt 8 i 9). Te dwie grupy spraw mają inny przedmiot kontroli (akty, czynności, interpretacje przepisów prawa, z jednej strony oraz bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania, z drugiej strony). Zakresy kontroli w tego typu grupach spraw nie są w stosunku do siebie konkurencyjne i nie zachodzą na siebie. Różny przedmiot kontroli determinuje inny sposób rozstrzygnięcia sądowego w tego typu grupach spraw. Orzekając w oparciu o art. 149 ppsa sąd administracyjny musi trzymać się granic rozpoznawanej sprawy (art. 134 § 1 ppsa) i w ramach skargi na bezczynność organu nie ma uprawnień do kontroli legalności wydanego w sprawie nieważnościowej postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a ppsa oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji.