Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Korycka asesor WSA Mariusz Pawełczak Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi S. J. na uchwałę Inne z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do złożenia oświadczenia woli 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od Inne na rzecz skarżącego 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

S. J. wniósł skargę na uchwałę Zarządu Powiatu w R. z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w sprawie upoważnienia do złożenia oświadczenia woli.

Skarżący zarzucił uchwale rażące naruszenie prawa a mianowicie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107, dalej jako "u.s.p.") poprzez:

- podjęcie uchwały o upoważnieniu Starosty do złożenia oświadczenia woli o rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącym bez podjęcia uchwały o jego odwołaniu, gdy był on powołany uchwałą Zarządu Powiatu nr [...] z [...] listopada 2019 r. i uchwałą Zarządu Powiatu nr [...] z [...] lipca 2022 r. (na) dotychczasowego kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w R.,

- podjęcie uchwały w sposób dowolny, z przekroczeniem kompetencji ustawowych, polegającym na niezapewnieniu Skarżącemu czynnego udziału i uniemożliwieniu mu wzięcia udziału w posiedzeniu Zarządu Powiatu na którym procedowano przedmiotową uchwałę, co spowodowało pozbawienie go prawa do obrony interesu.

Podnosząc powyższe zarzuty Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w wyniku przeprowadzonego konkursu uchwałą Zarządu Powiatu R. z [...] listopada 2019 r. nr [...] został powołany na kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej.

Uchwałą z [...] lipca 2022 r. nr [...] Zarząd Powiatu zdecydował o przedłużeniu umowy Skarżącemu. Współpraca pomiędzy stronami układała się prawidłowo.

W dniu [...] sierpnia 2024 r. Zarząd Powiatu podjął zaskarżoną uchwałę nr [...], w której upoważnił Starostę do rozwiązania umowy o pracę ze Skarżącym – bez podjęcia uchwały o odwołaniu Skarżącego ze stanowiska.

Skarżący podniósł, że nie został poinformowany o posiedzeniu Zarządu Powiatu i o przedmiocie podejmowanych na tym posiedzeniu uchwał. W związku z tym nie miał możliwości odniesienia się do uchwały na mocy której Starosta miał dokonać czynności rozwiązania z nim stosunku pracy. W protokole z posiedzenia Zarządu brak jest informacji o tym w jaki sposób rozkładały się głosy członków zarządu, choć głosowanie jest jawne. Z protokołu posiedzenia nie wynika także aby Zarząd podejmował uchwałę o odwołaniu skarżącego z funkcji kierownika SP ZOZ.

Skarżący wskazał, że [...] sierpnia 2024 r. Starosta R. wręczył mu oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia nie załączając do niego ani uchwały, która odwoływałaby go ze stanowiska, ani uchwały upoważniającej go do rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącym. Sama uchwała została opublikowana dopiero [...] września 2024 r., aż siedem dni po opublikowaniu uchwały Zarządu Powiatu z [...] sierpnia 2024 o powołaniu pełniącego obowiązki kierownika, podpisanej wyłącznie przez Starostę. Tymczasem z protokołu wynika, że obie uchwały były procedowane na jednym posiedzeniu. Skarżący zwrócił uwagę, że uchwała nr [...] została podpisana wyłącznie przez Starostę, a uchwała nr [...] przez wszystkich członków Zarządu.

Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej w przypadku podmiotów leczniczych niebędących przedsiębiorcami podmiot tworzący nawiązuje z kierownikiem stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Przepis art. 70 § 1 Kodeksu pracy stanowi, że pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Dotyczy to również pracownika, który na podstawie przepisów szczególnych został powołany na stanowisko na czas określony. W regulacji prawnej stosunku pracy na podstawie powołania istnieje zasada, iż może on być rozwiązany w każdej chwili w wyniku odwołania. Dopiero po odwołaniu kierownika podmiotu leczniczego na podstawie art. 46 ust. 3a ustawy o działalności leczniczej podmiot tworzący wyznacza do pełnienia obowiązków kierownika jednego z jego zastępców albo innego pracownika spełniającego warunki określone w ust. 2 albo zatrudnia w tym celu inną osobę spełniającą warunki określone w ust. 2 na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy liczony od dnia odwołania kierownika podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą albo od dnia nieobsadzenia tego stanowiska. Z kolei zgodnie z art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p zarząd powiatu zatrudnia i zwalnia kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Przywołany przepis wskazuje, że to zarząd podejmuje uchwałę o zatrudnieniu bądź zwolnieniu, a dopiero jej wykonanie może powierzyć określonej osobie np. staroście.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Skarżący stwierdził, że uchwała Zarządu Powiatu nr [...] z [...] sierpnia 2024 roku jest nieważna z kilku przyczyn.

Po pierwsze nie została podjęta uchwała w przedmiocie odwołania Skarżącego z funkcji kierownika SP ZOZ. Z protokołu posiedzenia Zarządu Powiatu nie wynika, aby taka uchwała była procedowana bądź podjęta. Z kolei treść zaskarżonej uchwały nie wskazuje aby zarząd odwołał kierownika SP ZOZ. Zarząd jedynie upoważnił Starostę do złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę. W konsekwencji nie doszło do odwołania Skarżącego z funkcji kierownika SP ZOZ i jednoczesne nie było podstaw do upoważnienia Starosty aby rozwiązał stosunek pracy ze Skarżącym.

Po drugie zaskarżona uchwała została podjęta zanim poinformowano skarżącego o rozwiązaniu z nim umowy o pracę. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że rzekomo Skarżący miał podjąć inną pracę. Zarząd Powiatu nie przeprowadził jednakże żadnego dowodu, nawet nie wysłuchał zainteresowanego aby zweryfikować posiadane informacje i ustalić stan faktyczny. Tymczasem Skarżący pozostawał z pracodawcą w stosunku pracy, który na dzień podjęcia uchwały trwał i był on kontynuowany. W konsekwencji zdaniem Skarżącego uzasadnienie zaskarżonej uchwały nie jest zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym.

Skarżący podkreślił, że do aktów niezgodnych z prawem zaliczają się także te akty pochodzące od organów administracji publicznej, które nie są wynikiem szerokiej i bardzo starannej analizy stanu faktycznego i prawnego. Zaskarżona uchwała ze względu na jej oczywistą lakoniczność nie pozwala na skuteczną kontrolę prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Nie do pogodzenia z zasadą praworządności jest sposób sformułowania uzasadnienia przedmiotowej uchwały, ponieważ jest ono ogólnikowe, a Zarząd Powiatu nie wykazał w sposób niekwestionowany dlaczego zaistniały przesłanki do upoważnienia Starosty [...] do rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącym.

Po trzecie Zarząd Powiatu w żaden sposób nie poinformował Skarżącego o planowanym posiedzeniu Zarządu na którym zaskarżona uchwała miała być podjęta. To naruszyło gwarancje procesowe skarżącego, gdyż Zarząd Powiatu jako organ administracji publicznej powinien zapewnić zainteresowanemu możliwość złożenia wyjaśnień i obrony swoich praw.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi.

Organ podkreślił, że stosunek pracy Skarżącego wynika z umowy o pracę.

Organ wskazał, że stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a.") Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Zdaniem Organu Skarżący nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Nie istnieje bowiem przepis prawa materialnego, który stanowiłby podstawę wniesienia skargi na uchwałę zarządu powiatu w sprawie upoważnienia starosty do złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy z dyrektorem SPZOZ w R.. Ponadto zaskarżona uchwała nie powoduje jakichkolwiek skutków prawnych dla Skarżącego, w szczególności uchwała nie powoduje rozwiązania stosunku pracy. Uchwała umożliwia Staroście podjęcie określonych działań tj. złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącym. Uchwała jest ściśle związana z wewnętrznymi relacjami pomiędzy organami powiatu tj. zarządem i powiatem.

Wobec tego skarga powinna zostać odrzucona.

Odnosząc się do zarzutów skargi Zarząd Powiatu podniósł, że nietrafiony jest zarzut naruszenia art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., gdyż nie dotyczy on kwestii udzielania przez zarząd powiatu upoważnienia dla starosty, lecz zatrudnienia i zwalniania kierowników powiatowych jednostek organizacyjnych. Działalność SPZOZ, którego dyrektorem był Skarżący, podlega przede wszystkim pod przepisy ustawy o działalności leczniczej, która reguluje sprawy zatrudnienia dyrektora SPZOZ.

Zdaniem Organu do podjęcia uchwały umożliwiającej Staroście podjęcie określonych czynności tj. złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącym, nie jest konieczne podjęcie uchwały o odwołaniu dyrektora SPZOZ.

Odnośnie zarzutu podjęcia uchwały w sposób dowolny z przekroczeniem kompetencji ustawowych, bez zapewnienia czynnego udziału Skarżącemu - Organ podkreślił znaczenie podjętej uchwały. Stwierdził, że nie dotyczy ona bezpośrednio praw i obowiązków Skarżącego, jest wewnętrznym upoważnieniem udzielonym staroście przez zarząd powiatu. Przepisy prawa nie zawierają nakazu zawiadomienia o porządku obrad zarządu i o procedowaniu przez zarząd powiatu uchwały o takiej treści.

Organ podkreślił, że rozwiązanie stosunku pracy ze Skarżącym nastąpiło wskutek złożenia oświadczenia przez Starostę, a nie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zasadniczą kwestią w sprawie jest ocena charakteru prawnego zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu. Odnośnie tej kwestii zdaniem Sądu należy kierować się zasadą, że o charakterze aktu rozstrzyga jego treść, a nie jego tytuł (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 stycznia 2021 r. sygn. I GSK 1533/20, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - w skrócie "CBOSA", dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/), co jest odbiciem zasady "falsa demonstratio non nocet" ("fałszywe oznaczenie nie szkodzi“). Kierując się powyższym Sąd uznał, że zaskarżona uchwała, wbrew jej tytułowi, nie jest wyłącznie upoważnieniem do złożenia oświadczenia woli.

Analizując treść uchwały już na wstępie należy zauważyć, że żaden z przepisów wskazanych jako podstawa prawna uchwały nie dotyczy kwestii upoważniania do składania oświadczeń woli. W podstawie prawnej wskazano bowiem art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie powiatowym (w skrócie u.s.p.") – zgodnie z którym do zadań zarządu powiatu należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu oraz art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 799) - zgodnie z którym "W przypadku podmiotów leczniczych niebędących przedsiębiorcami podmiot tworzący nawiązuje z kierownikiem stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną". Pierwszy z tych przepisów wskazuje zatem jedną z kompetencji, którą posiada zarząd powiatu będący organem osoby prawnej - powiatu, natomiast drugi wskazuje na możliwe sposoby nawiązania stosunku prawnego z kierownikiem podmiotu leczniczego (stosunek pracy - powołanie, umowa o pracę albo umowa cywilnoprawna) oraz na podmiot, który ma występować w takim stosunku względem kierownika tj. "podmiot tworzący" (takim "podmiotem tworzącym" jest, stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej także "jednostka samorządu terytorialnego", a nie zarząd tej jednostki lub członek tego zarządu). Żaden z tych przepisów nie dotyczy zasad reprezentowania osoby prawnej (powiatu) na zewnątrz albo sposobu realizacji określonej zasady reprezentowania tegoż podmiotu, w szczególności żaden ze wskazanych przepisów nie wskazuje na możliwość upoważniania jakiejś osoby (w szczególności starosty) do składania oświadczeń woli w imieniu powiatu (tak jak to czyni np. art. 48 u.s.p.)

Analizując dalszą treść uchwały należy zwrócić uwagę, że czym innym jest rozstrzyganie o jakiejś kwestii przez dany podmiot (osobę prawną) a czym innym jest sposób wypowiadania się w jakiejś kwestii przez dany podmiot na zewnątrz.

W § 1 uchwały Zarząd wskazuje kto ma się wypowiedzieć na zewnątrz (ma to uczynić Starosta), wskazuje w jakiej kwestii (rozwiązania umowy o pracę), względem kogo (Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w R., S. J.), a w § 2 wskazuje powód podejmowanej czynności (naruszenie zakazu zawartego w art. 46a ust. 3 ustawy o działalności leczniczej). Wśród tych wypowiedzi nie ma upoważnienia, żeby to Starosta rozstrzygnął o konieczności rozwiązania umowy o pracę. Starosta został jedynie upoważniony do przekazania takiego rozstrzygnięcia na zewnątrz tj. do złożenia oświadczenia woli. Skoro jednak wszystkie te dyspozycje określa Zarząd Powiatu powołujący się wcześniej na przepis art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p. określający kompetencję zarządu powiatu do zwalniania kierowników jednostek organizacyjnych powiatu, należy uznać, że wszystkie wyżej wskazane dyspozycje są przejawem woli Zarządu Powiatu rozwiązania umowy o pracę Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w R., przy czym SPZOZ jest "powiatową samorządową jednostką organizacyjną" (§ 1 ust. 2 Statutu Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Rady Powiatu w R. z dnia [...] grudnia 2017 r. – k. 45 akt Sądu), a Dyrektor SPOZ jest kierownikiem tego rodzaju jednostki (por. art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej). Za uznaniem, że mamy do czynienia z takim nieujawnionym wprost rozstrzygnięciem o zwolnieniu kierownika jednostki organizacyjnej powiatu (tj. o zwolnieniu Dyrektora SPZOZ) przemawia okoliczność, że zaskarżona uchwała nie była poprzedzona uchwałą Zarządu w tym przedmiocie, co na wezwanie Sądu potwierdził organ w piśmie z [...] grudnia 2024 r. (k. 41 akt Sądu).

Tak więc, ze względu na powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona uchwała jest w istocie, wbrew jej tytułowi, uchwałą w przedmiocie zwolnienia kierownika jednostki organizacyjnej powiatu tj. Dyrektora SPOZ w R. (Skarżącego).

W konsekwencji należy uznać, że Skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, bowiem w związku z uchwałą Zarządu Powiatu został pozbawiony stanowiska Dyrektora oraz jednocześnie pracy, jako że stosunek pracy został z nim rozwiązany (por. świadectwo pracy w aktach sprawy). Zatem sporna uchwała wpływa na indywidualną sytuację Skarżącego, co skutkuje brakiem podstaw do odrzucenia skargi i otwiera drogę do oceny merytorycznej zaskarżonego aktu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 10 kwietnia 2024 r., IV SA/Wr 684/23, publ. CBOSA oraz LEX nr 3710680).

Przystępując do merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały należy wskazać, że stosownie do art. 79 ust. 1 u.s.p. uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. Podstawą stwierdzenia takiego faktu jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Według bowiem ust. 4 tego przepisu w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Przy czym do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (vide Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, Samorząd terytorialny 2001/1-2, s. 102).

Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Ani przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani ustawa o samorządzie powiatowym nie wprowadzają innych kryteriów oceny sądu niż zgodność zaskarżonego aktu organu z przepisami prawa. Do istotnych wad uchwały, powodujących stwierdzenie jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał.

Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., który stanowi, że do zadań zarządu powiatu należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu.

Uwzględniając to należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała wydana została w granicach kompetencji zarządu powiatu, jednakże sposób zrealizowania tej kompetencji wskazuje, że nastąpiło to w sposób dowolny (bez należytego uzasadnienia) i bez zapewnienia Skarżącemu prawa do wcześniejszego jego wysłuchania bądź wypowiedzenia się w sprawie.

W tym miejscu, w ślad za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 26 września 2024 r., sygn. III SA/Lu 267/24, publ. CBOSA" oraz w LEX nr 3772941) podkreślić należy, że "uchwała podejmowana w oparciu o art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p. nie jest decyzją administracyjną i w związku z tym w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie nie znajdują zastosowania wprost przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Nie zmienia to jednakże faktu, że jedną z podstawowych gwarancji procesowych w jakimkolwiek prowadzonym postępowaniu administracyjnym toczącym się przed właściwymi organami administracji jest zapewnienie stronom przez te organy możliwości czynnego udziału w postępowaniu. W ugruntowanym orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że szczególny skutek aktu organu administracji publicznej, jakim jest odwołanie kierownika jednostki organizacyjnej powiatu w trybie natychmiastowym, pociąga za sobą uznanie, że niezależnie od formy aktu i jego nazwy (decyzja, uchwała, zarządzenie), konieczne jest zawsze zapewnienie możliwości wypowiedzenia się przez zainteresowanego, którego dotyczy postępowanie na każdym jego etapie oraz należyte uzasadnienie podjętego aktu. Uwzględniając charakter prawny uchwały o zwolnieniu kierownika jednostki organizacyjnej powiatu, obowiązek taki należy wyprowadzić bezpośrednio z przepisu art. 2 Konstytucji RP, statuującego zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz z art. 16 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, przyjętego przez Parlament Europejski w formie rezolucji w dniu 6 września 2001 r., stanowiącego o prawie każdej jednostki do wysłuchania i złożenia wyjaśnień (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 494/20, z 20 października 2022 r., sygn. akt II OSK 3116/19, z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 534/22 oraz z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II GSK 717/23 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Łodzi z 10 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 546/10; w Lublinie z 26 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 609/11, w Warszawie z 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 19/17).

W wyroku z 20 października 2022 r., sygn. akt II OSK 3116/19 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że procedury o charakterze władczym, a do takich należy uchwała podejmowana na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., nie mogą być oderwane od standardów konstytucyjnych. Prawo do sądu, ustanowione normą art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zabezpieczone normą art. 77 ust. 2, obejmuje prawo do odpowiedniego ukształtowania procedury (zgodnie z wymogami sprawiedliwości i jawności) - por.m.in. wyrok TK z 9 czerwca 1998 r., sygn. K 28/97, OTK ZU nr 4/1998, poz. 50; wyrok TK z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, OTK-A 2006/3/27; wyrok TK z dnia 12 marca 2002 r., sygn. akt P 9/01. OTK-A 2002/2/14. Wskazał ponadto, że w doktrynie zasadę prawa do sprawiedliwego i jawnego, szybkiego procesu odnosi się odpowiednio do procesu administracyjnego w zakresie rozpatrzenia sprawy przez władzę publiczną sprawiedliwie, jawnie, bez nieuzasadnionej zwłoki, a bezpośrednio do postępowania administracyjnego (patrz: Barbara Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 55)."

Podzielając powyższe stanowisko Sąd przede wszystkim stwierdził, że z akt sprawy, w szczególności z protokołu nr [...] z posiedzenia Zarządu Powiatu w dniu [...] sierpnia 2024 r., wynika, że Organ przed podjęciem rozstrzygnięcia o zwolnieniu Skarżącego nie dał mu możliwości wypowiedzenia się i ustosunkowania do postawionych zarzutów. Zarząd Powiatu ani nie zwrócił się do Skarżącego o udzielenie pisemnych wyjaśnień ani nie dał mu możliwości wypowiedzenia się w trakcie posiedzenia Zarządu Powiatu. Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby istniały jakiekolwiek obiektywne przeszkody podjęcia ww. czynności.

Z akt sprawy nie wynika także aby przed podjęciem zaskarżonej uchwały Organ rozważał argumenty za lub przeciw podjęciu zaskarżonego aktu odnosząc się do konkretnych faktów. Przemawia za tym fakt, że w odnoszącym się do zaskarżonej uchwały punkcie 5 protokołu posiedzenia Zarządu Powiatu z [...] sierpnia 2024 r. wskazano jedynie, że Starosta przedstawił projekt uchwały oraz że Zarząd Powiatu podjął uchwałę.

Sama zaskarżona uchwała wskazuje ogólnie podstawę rozwiązania umowy tj. "naruszenie zakazu zawartego w art. 46a ust. 3 ustawy o działalności leczniczej". Powołany przepis nie ustanawia jednakże żadnego zakazu, gdyż (pomijając to, że nie jest podzielony na ustępy) stanowi, że "Kierownikiem podmiotu leczniczego w formie jednostki wojskowej może być osoba, która spełnia wymagania przewidziane dla dowódcy jednostki wojskowej określone w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny". Mając na względzie uzasadnienie uchwały, w którym mowa o nawiązaniu przez Dyrektora SP ZOZ stosunku pracy z innym pracodawcą bez wymaganej zgody podmiotu prowadzącego, zdaniem Sądu należy przypuszczać, że doszło do omyłki pisarskiej tj. że chodzi tutaj nie o "art. 46a ust. 3" lecz o art. 47 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej zgodnie z którym "Kierownik podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą nie może podejmować innego zatrudnienia bez wyrażonej w formie pisemnej zgody podmiotu tworzącego." Jednakże nawet przyjmując ten przepis za podstawę rozstrzygania Zarządu Powiatu o zwolnieniu Skarżącego (rozwiązaniu umowy o pracę) należy uznać, że uchwała nie wskazuje w sposób przekonujący ustaleń i przyczyn rozwiązania umowy o pracę ze Skarżącym. W uchwale nie wskazuje się w ogóle o jaką umowę "z innym pracodawcą" chodzi (data umowy, z jakim "pracodawcą") i jakie były konkretnie okoliczności jej zawarcia, w szczególności kiedy dokładnie dowiedział się o niej Powiat. Uzasadnienie wskazuje tylko ogólnie, że Skarżący nawiązał stosunek pracy z innym pracodawcą, bez wymaganej zgody podmiotu prowadzącego SP ZOZ oraz że stosunek ten utrudnia należyte wykonywania obowiązków Dyrektora SP ZOZ. W aktach sprawy brak jest kompletnej dokumentacji źródłowej, w szczególności nie ma żadnych dokumentów potwierdzających kiedy Powiat dowiedział się o umowie zawartej przez Skarżącego i jaka to była umowa, w szczególności czy na mocy tej umowy doszło do "zatrudnienia".

Powyższe prowadzi do wniosku, że zaskarżona uchwała została podjęta nie tylko w sytuacji kiedy pozbawiono Skarżącego możliwości wypowiedzenia się i odniesienia do ustaleń Organu i postawianego mu zarzutu, ale także w sposób który uniemożliwia Sądowi Administracyjnemu wykonanie jego konstytucyjnego i ustawowego obowiązku tj. kontroli, czy rzeczywiście wskazane w uchwale przesłanki rozstrzygnięcia pozostają w zgodzie z prawem przy uwzględnieniu konkretnych, udowodnionych okoliczności faktycznych.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p.

Mając na względzie, że zaskarżona uchwała, w ramach wykonania woli zwolnienia kierownika jednostki organizacyjnej powiatu upoważnia do oświadczenia woli tylko jedną osobę (starostę), należy ponadto zauważyć, że jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 5 sierpnia 2009 r. sygn. II PK 145/09 (publ. LEX nr 1324283) wskazane w art. 48 ust. 1 u.s.p. (określającym wymóg składania oświadczeń woli w imieniu powiatu w sprawach majątkowych przez dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu i osobę upoważnioną przez zarząd) "sprawy majątkowe" "to sprawy, których przedmiot ma wartość dającą się wyrazić w pieniądzu.(...) Dla przyjęcia, że sprawa ma charakter majątkowy, nie ma także znaczenia przedmiot stosunku prawnego, zawartego na podstawie złożonego oświadczenia woli. Może być to także sprawa z zakresu prawa pracy.".

Ze względu na powyższe, Sad na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu (200 zł).