Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 29 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2015 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia p o s t a n a w i a: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2015 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

"A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej w skrócie zwana Spółką), wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2015 r., którym Sąd ten odmówił Spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu strona zawarła wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, t.j.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a.

Uzasadniając złożony środek zaskarżenia strona podała, że jakkolwiek jednostkowa zapłata kary pieniężnej nie jest dla Spółki dotkliwa to jednak zbiorcza ich liczba stanowi kwotę, która wykracza poza możliwości płatnicze Spółki. Spółka wskazała, że mimo zamknięcia roku 2013 z zyskiem w wysokości 5.911.500,12 zł, sytuacja finansowa Spółki ulega pogorszeniu, albowiem najważniejszym segmentem działalności Spółki są gry na automatach o niskich wygranych (79% jej działalności) i gry na automatach w salonach gier (18% działalności), a zezwolenia na prowadzenie tych gier wygasną w latach 2014-2015. Spółka dodała ponadto, że w stosunku do niej organy celne prowadzą szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za prowadzenie działalności bez zezwolenia, a łączna suma kar wynosi 14.531.848 zł.

Zdaniem Spółki, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winy być brane pod uwagę wszystkie kary nałożone na Spółkę, albowiem ich zapłata może skutkować poważnymi konsekwencjami dla bytu skarżącej, prowadząc do powstania trudnych lub niemożliwych do odwrócenia skutków. Ponadto zwrócono uwagę na to, że uiszczenie kar pieniężnych może skutkować tym, iż Spółka nie będzie w stanie regulować innych zobowiązań publicznoprawnych, a wobec braku zapłaty podatków może dojść do cofnięcia stosownych zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 4 art. p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Z treści art. 61 § 4 p.p.s.a wynika, że możliwa jest zmiana postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu, a także na wniosek skarżącego lub uczestnika postępowania. Strona występująca o zmianę postanowienia obowiązana jest wykazać zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. post. NSA z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 569/08, CBOSA).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do zmiany postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni wskazując, że zapłata kar pieniężnych wynikających z szeregu decyzji, przekracza jej możliwości płatnicze, nie przywołała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji. W istocie argumentacja strony została powtórzona i jest tożsama z argumentacją przedstawioną w pierwszym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie wykazała ponownie, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jakkolwiek w treści wniosku oraz z załączonych dokumentów wynikają dane liczbowe o wysokości osiągniętego przez Spółkę zysku netto a także łączna kwota orzeczonych wobec Spółki kar pieniężnych, to jednak informacje te nie są zdaniem Sądu wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji. W szczególności należy zwrócić uwagę na to, że Spółka ponownie odniosła się do swojej kondycji finansowej wg stanu na koniec 2013 roku. W aktach sprawy brak jest natomiast danych dotyczących bieżącej sytuacji finansowej Spółki. W istocie jedyna informacja odnosząca się do obecnego stanu finansów skarżącej polega na wskazaniu, że przychody Spółki w latach 2014-2015 mogą ulec znaczącemu zmniejszeniu, wskutek wygaśnięcia zezwoleń na prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i w salonach gier. Taka informacja jest jednak w ocenie Sądu zbyt ogólnikowa i nie wystarczająca do oceny sytuacji podatnika.

Do zmiany postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych i aktualnych danych Spółka nie przedłożyła. Nie można tym samym zweryfikować, czy skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zarówno zaskarżoną decyzją jak również należności wynikających z innych rozstrzygnięć organów podatkowych, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd uznaje również, jak zostało to wskazane w postanowieniu z dnia 18 maja 2015 r., że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi i w oparciu o przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 4 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.