Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 377/15 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Małgorzaty Jareckiej w sprawie ze skarg U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., J. L. – w imieniu którego działa następca prawny Miasto [...], K. K., P. K., W. K., M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 377/15 oddalił wniosek K. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Małgorzaty Jareckiej.

W uzasadnieniu Sąd przywołał przepisy art. 18 § 1 oraz art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodziła żadna okoliczność wymieniona w art. 18 p.p.s.a., która uzasadniałaby wyłączenie sędziego Małgorzaty Jareckiej z mocy ustawy. Wskazał, że z treści oświadczenia złożonego przez ww. sędziego nie wynika, by w sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sąd podkreślił, że skarżący w uzasadnieniu swego wniosku nie wykazał również spełnienia żadnych z ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.) i wskazywałyby na konieczność wyłączenia go od udziału w sprawie.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł K. K. (k. 3228-3230), wnosząc o jego uchylenie. W ocenie skarżącego postanowienie wydano z naruszeniem prawa, ponieważ Sąd nie zbadał dokładnie wszystkich okoliczności dotyczących skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał na nieprawidłowości, jakich jego zdaniem dopuścił się sędzia i Sąd w trakcie rozprawy w dniu 25 października 2017 r.: brak przyjęcia jego wniosków dowodowych i pism procesowych, brak zgody na dopuszczenie do udziału stowarzyszenia ekologicznego, nieodroczenie rozprawy. W ocenie skarżącego te okoliczności uzasadniają twierdzenie, że sędzia (Sąd) był uprzedzony do R. K. oraz skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że brak jest podstaw do wyłączenia sędziego Małgorzaty Jareckiej od orzekania w niniejszej sprawie.

Niewątpliwie w stosunku do wymienionego sędziego nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., stanowiące przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Z kolei przepis art. 19 p.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na Sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych Sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 p.p.s.a. to także do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie.

W niniejszej sprawie sędzia Małgorzata Jarecka złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 22 § 2 p.p.s.a., w których stwierdziła, że nie zachodzą żadne okoliczności dające podstawę do wyłączenia jej od rozpoznawania niniejszej sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego nie zawiera argumentacji, która podważyłaby wiarygodność oświadczenia sędziego. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 20 § 1 p.p.s.a. to na stronie składającej wniosek o wyłączenie sędziego spoczywa obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uwzględnienia wniosku K. K., gdyż nie uprawdopodobnił on konkretnych okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego od prowadzenia sprawy.

Przypomnieć należy, że sędzia Małgorzata Jarecka była przewodniczącym składu rozpoznającego niniejszą sprawę na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. Jak wynika z protokołu tej rozprawy (k. 2914 verte) K. K. wniósł o wyłączenie sędziego przewodniczącego składu w reakcji na wcześniejsze wydanie postanowień o odmowie zawieszenia postępowania i odmowie odroczenia rozprawy oraz ogłoszenie dwóch postanowień o odmowie dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania stowarzyszeń R. K. (o co wnioskował m.in. ten skarżący) i Stowarzyszenia [...] w B. (z wniosku R. K. występującego w imieniu tej organizacji). Podkreślić zatem trzeba, że subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że sędzia wadliwie rozstrzygnął określoną kwestię procesową czy niezadowolenie strony ze sposobu przeprowadzenia rozprawy nie może być uznane za argumenty przemawiające za wyłączeniem sędziego. Nie jest bowiem dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 368/12; orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku dwóch postanowień o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania wydanych w dniu 25 października 2017 r. K. K. skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego, lecz wniesione zażalenia zostały odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z dnia 14 i 15 marca 2018 r. Na obecnym etapie postępowania przy rozpoznawaniu niniejszego zażalenia argumenty odnoszące się do kwestii zasadności dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznych nie mogą być natomiast rozważane.

W konkluzji stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie występują przesłanki wyłączenia sędziego Małgorzaty Jareckiej ani z mocy prawa, ani na podstawie art. 19 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.