Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu [...] września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. na rzecz strony skarżącej G. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 5 lipca 2022 r. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 14 czerwca 2022 r., nr 428000-COP1.4103.11.2022.4 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Strona w dniu 19 kwietnia 2022 r. nadała w placówce pocztowej odwołanie od decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 21 marca 2022 r. doręczonej pełnomocnikowi Strony 4 kwietnia 2022 r.

Zaskarżonym postanowieniem z 14 czerwca 2022 r. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. odwołania i wskazał, że skoro decyzja organu I instancji została doręczona Stronie 4 kwietnia 2022 r. to termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 18 kwietnia 2022 r.

Strona w skardze zamieściła zarzuty naruszenia art. 233 § 2 pkt 1

w zw. z art. 12 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2021.1540, tj. ze zm.; dalej: "O.p.") oraz art. 12 § 5 O.p. w zw. z art. 1 pkt 1 lit. d ustawy o dniach wolnych od pracy. Strona podniosła, że organ pominął okoliczność, iż 18 kwietnia 2022 r. był ustawowym dniem wolnym od pracy (Poniedziałek Wielkanocny), a termin do wniesienia odwołania przypadł na dzień 19 kwietnia 2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania

sądowego. Wyjaśnił, że zarzuty w skardze zasługują w całości na uwzględnienie. Organ zgodził się, że przy wydaniu zaskarżonego postanowienia z 14 czerwca 2022 r. nie uwzględnił okoliczności, iż ostatni dzień terminu na wniesienie odwołania, który przypadał na 18 kwietnia 2022 r., był dniem ustawowo wolnym od pracy (tj. drugim dniem Świąt Wielkanocnych). Organ uznał, że naruszył art. 12 § 5 O.p. i nieprawidłowo uznał, że w sprawie doszło do wniesienia odwołania po terminie określonym w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Organ stwierdził, że odwołanie od decyzji z 21 marca 2022 r. zostało złożone przez Stronę z zachowaniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Organ wskazał, że w tych okolicznościach, w oparciu o art. 54 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329, t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), postanowieniem z 19 lipca 2022 r., doręczonym Stronie 1 sierpnia 2022 r., uchylono zaskarżone postanowienie

z 14 czerwca 2022 r. i umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia złożenia

ww. odwołania z uchybieniem terminowi. Do pisma procesowego organ załączył odpis ww. postanowienia z 19 lipca 2022 r. wraz z dowodem jego doręczenia pełnomocnikowi Strony 1 sierpnia 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Jak stanowi art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność

lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia

jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Z materiału dowodowego sprawy wnika, że organ na podstawie ww. regulacji

w trybie autokontroli w całości uwzględnił wniesioną przez Skarżącą skargę z 5 lipca 2022 r. w terminie wynikającym z art. 54 § 3 P.p.s.a. Jak bowiem wynika z wyjaśnień zamieszczonych przez organ w odpowiedzi na skargę postanowieniem z 19 lipca

2022 r. uchylił zaskarżone postanowienie z 14 czerwca 2022 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i umorzył postępowanie w tym zakresie. Stwierdził ponadto, że zarzuty skargi zasługują w całości na uwzględnienie. Organ zgodził się ze Skarżącą, że przy wydaniu zaskarżonego postanowienia z 14 czerwca 2022 r. nie uwzględnił okoliczności, iż ostatni dzień terminu na wniesienie odwołania, który przypadał na 18 kwietnia 2022 r., był dniem ustawowo wolnym od pracy (tj. drugim dniem Świąt Wielkanocnych). Organ uznał więc, że odwołanie od decyzji z 21 marca 2022 r. zostało złożone przez Stronę z zachowaniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Organ przedłożył do akt sprawy ww. postanowienia z 19 lipca 2022 r. wraz z dowodem jego doręczenia pełnomocnikowi Strony 1 sierpnia 2022 r.

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2.

Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie.

Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.

Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2

w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.

Zasądzone koszty postępowania objęły wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika

w kwocie 480 zł równoważnej minimalnej stawce za czynności radcy prawnego

w postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265, tj. ze zm.), uiszczony wpis stały od skargi w kwocie 100 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2021.535, tj.) oraz opłatę skarbową od złożonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł zgodnie

z art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz część IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r.

o opłacie skarbowej (Dz.U.2021.1923, tj. ze zm.), jak w punkcie 2 postanowienia.