![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu, Administracyjne postępowanie, Prezydent Miasta, Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA, I SA/Wa 1852/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-03-07, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Wa 1852/16 - Wyrok WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2016-12-01 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Emilia Lewandowska Gabriela Nowak /sprawozdawca/ Joanna Skiba /przewodniczący/ |
|||
|
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu |
|||
|
Administracyjne postępowanie | |||
|
Prezydent Miasta | |||
|
Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA | |||
|
Dz.U. 2016 poz 718 art. 154 § 1 i 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi T. O. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 818/15 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz T. O. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. |
||||
|
Uzasadnienie
T. O. pismem z 26 września 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 818/15, mocą którego Sąd uwzględnił jej skargę na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z 7 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi wskazano, że mimo upływu terminu załatwienia sprawy, organ nadal pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego wniesiono o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 3000 zł, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej określonej na podstawie art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że do zakończenia postępowania niezbędne jest ustalenie dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania działką oraz ustalenie przeznaczenia terenu w Ogólnym Planie Zagospodarowania Przestrzennego W. z [...] sierpnia 1931 r. O powyższe informacje w dniu 22 listopada 2016 r. wystąpiono do odpowiednich instytucji. Pismem z tej samej daty poinformowano również pełnomocnika skarżącej o aktualnym stanie sprawy, wskazując przewidywany termin zakończenia postępowania do dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z 16 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 818/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę T. O. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z 7 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z 16 marca 2016 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 29 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-54 akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 818/15). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 29 sierpnia 2016 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny, tj. do 7 marca 2017 r., organ administracji publicznej nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem. Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym art. 154 § 1 P.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem pismo skarżącej z 26 sierpnia 2016 r., którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z 16 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 818/15. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Stosownie natomiast do treści art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 16 marca 2016 r. oraz okoliczność, że organ do dnia wyrokowania nie wydał decyzji w przedmiocie wniosku z 7 stycznia 2014 r., Sąd uznał, że grzywna w wysokości 500 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku. W ocenie Sądu prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. po wyroku zobowiązującym go do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie miało przy tym miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął pod uwagę długość przekroczonego terminu oraz fakt, że już miesiąc po upływie terminu wyznaczonego powyższym wyrokiem, skarżąca wniosła skargę o wymierzenie organowi grzywny, z którą akta sprawy przekazano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że organ w dalszym ciągu gromadzi materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia. W tym celu pismami z 22 listopada 2016 r. wystąpił do Spółdzielni Mieszkaniowej [...] o informację, kiedy rozpoczęto prace związane z realizacją inwestycji na części przedmiotowej nieruchomości i kiedy inwestycja ta została zrealizowana; do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami [...] o wskazanie, w jaki sposób W. włada ww. gruntem i jaki jest aktualny sposób jego wykorzystania; do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o podanie przeznaczenia terenu przed dniem 21 listopada 1945 r. w Ogólnym Planie Zabudowania W. z [...] sierpnia 1931 r. Z tych samych przyczyn za niezasadny Sąd uznał wniosek skarżącej o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. i w tym zakresie skargę oddalił. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. Na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 3 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. |
||||