Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009r. sprawy ze skargi R. W. F.H.U. "A" w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 sierpnia 2008r. nr [...] w przedmiocie zmiany nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej R. W. F.H.U. "A" w K. kwotę 357,00 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu [...] 2007r. w Oddziale Celnym skarżący R. W. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U. "A" dokonał zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu towar opisany w dokumencie SAD [...] jako samochód używany, uszkodzony marki Nissan [...], który zadeklarował do pozycji Taryfy celnej CN 8704 90 00 00.

Towar został objęty wnioskowaną procedurą i zwolniony do tej procedury.

Następnie Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] 2008 r , po wszczęciu postępowania z urzędu, zmienił zadeklarowany kod Taryfy celnej 8704 90 00 00 na kod 8703 24 90 00.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ celny wyjaśnił, że dokonał weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego w trybie art. 78 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.WE L 302 z dnia 19.10.1997 r ze zm.) i stwierdził nieprawidłową klasyfikację zaimportowanego przez skarżącego samochodu. W związku z powyższym organ celny zobligowany był do uregulowania sytuacji prawnej ww. pojazdu zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Naczelnik Urzędu Celnego podniósł, że zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C74/1 z dnia 31.03.2007) dotyczącymi klasyfikacji pojazdów typu pickup do pozycji 8703, pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

Organ celny powołał się na zawartą w aktach sprawy wiążącą informacje taryfową (zwanej dalej WIT) nr [...] z dnia 04.09.2007 r , wydaną przez niemiecki organ celny, dotyczącą podobnego pojazdu typu pickup, jednak innej marki tj. Toyota Tundra Double Cab , który został zataryfikowany do kodu 8703 Taryfy celnej.

W rozpatrywanej sprawie przy klasyfikacji samochodu zaimportowanego przez skarżącego do pozycji Taryfy celnej 8703 lub 8704 , zgodnie z ww. Notami Wyjaśniającymi , należało wziąć pod uwagę długość powierzchni ładunkowej, która wynosi 1560 mm . W przedmiotowym pojeździe długości skrzyni ładunkowej mogła być zwiększona poprzez otworzenie tylnej burty i zamontowanie trwałej osłony z rur stalowych - wtedy długość skrzyni wynosiła 2060 mm , jednak wariant ten , w ocenie organu celnego , nie należy brać pod uwagę.

Ostatecznie przedmiotowy samochód, zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego, należało zaklasyfikować do pozycji 8703 24 90 ze stawką celną w wysokości10%, ponieważ długość powierzchni ładunkowej - 1560 mm była długością krótszą niż 50% rozstawu osi (3200 mm :2 = 1600 mm) .

Pozycja 8703 Taryfy celnej obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym podniósł, że oparcie się na WIT wydanej przez niemiecką administrację jest dla niego krzywdzące i niekorzystne .

Sprowadzony przez skarżącego samochód Nissan [...] miał fabrycznie zamontowane elementy umożliwiające powiększanie lub pomniejszanie przestrzeni ładunkowej. Niezależnie od tego przestrzeń ładunkową tzw. pakę można było zdemontować i zamontować dłuższą lub krótszą, gdyż samochód osadzony był na ramie.

Zdaniem skarżącego, przedmiotowy pojazd spełniał kryteria właściwe dla pozycji 8704 Taryfy celnej, zgodnie z wydaną opinią dwóch niezależnych rzeczoznawców z listy urzędu celnego.

Skarżący podniósł, że na tabliczce znamionowej tego samochodu podany był przez producenta typ pojazdu – ciężarowy; został on zarejestrowany i był eksploatowany również jako pojazd ciężarowy.

Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia 18.08.2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ odwoławczy podniósł, że decydującym kryterium klasyfikacji taryfowej towarów powinny być w pierwszej kolejności obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru ujęte w opisie pozycji oraz w uwagach do sekcji i działów Taryfy celnej. Obiektywnym kryterium klasyfikacji może być również przeznaczenie towaru, jeżeli jest ono właściwe danemu towarowi.

Zgodnie z brzmieniem pozycji 8703, obejmującej "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", główne przeznaczenie tych pojazdów było decydujące dla klasyfikacji.

W analizowanej sprawie przedmiotem klasyfikacji taryfowej był pojazd samochodowy typu pickup, który składał się z części pasażerskiej zamkniętej oraz z części ładunkowej otwartej.

Zgodnie z przedstawioną przez skarżącego Opinią nr [...] z dnia 11.09.2007r., sporządzoną przez rzeczoznawców z Zespołu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego, długość skrzyni ładunkowej wynosiła 1560 mm , przy czym skrzynia ładunkowa posiadała możliwość przedłużenia o 500 mm poprzez otworzenie tylnej burty i zamontowanie trwałej osłony wykonanej z rur stalowych. Długość skrzyni ładunkowej po przedłużeniu wynosiła 2060 mm, przy czym przedłużenie skrzyni ładunkowej nie powodowało zmiany dopuszczalnej ładowności pojazdu. Rozstaw osi badanego pojazdu wynosił 3200 mm.

Zdaniem rzeczoznawców przedmiotowy pojazd powinien być zakwalifikowany jako ciężarowy (pickup).

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że

zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 8703 to m.in. pojazdy typu pickup, posiadające zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadaj ą one więcej niż dwie osie".

W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną było, że przedmiotem zgłoszenia celnego był typowy pojazd pickup składający się z dwóch części: zamkniętej kabiny pasażerskiej służącej do przewozu osób oraz z powierzchni przeznaczonej do przewozu towarów, przy czym obie te części były od siebie oddzielone trwałą przegrodą.

Kwestią sporną była natomiast przesłanka dotycząca relacji między długością podłogi części ładunkowej, a rozstawem osi pojazdu.

Analiza treści Noty wyjaśniającej do pozycji 8703, zdaniem organu odwoławczego, prowadzi do wniosku, że chodzi o maksymalną długość podłogi części ładunkowej. Oznacza to, że należy wziąć pod uwagę przy ocenie wskazanej długości powierzchnie "pierwotnej podłogi", nie zaś powierzchnię podłogi oraz część dodatkową uzyskaną poprzez rozłożenie tylnej klapy (burty) pojazdu. Stanowisko to potwierdza również sformułowanie, iż chodzi o "wewnętrzną długość podłogi powierzchni ładunkowej", a więc tę, która jest ograniczona ścianami bocznymi i tylną burtą, z wykluczeniem tej części, która powstaje poprzez wykorzystanie elementu służącego do przedłużenia tej powierzchni.

W niniejszej sprawie należało zatem przyjąć długość przestrzeni ładunkowej wynoszącej 1560 mm . W związku więc z tym, że maksymalna długość przestrzeni ładunkowej jest mniejsza niż 50% rozstawu osi, uzasadniona była, zdaniem organu odwoławczego, klasyfikacja przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 Taryfy celnej.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że fakt, iż przedmiotowy samochód miał fabrycznie zamontowane elementy umożliwiające powiększanie lub pomniejszanie przestrzeni ładunkowej wskazuje na obiektywne cechy pojazdu. Natomiast możliwość demontażu istniejącej, fabrycznie zamontowanej "paki" i zamontowanie w jej miejsce dłuższej lub krótszej, nie ma znaczenia z punktu widzenia taryfikacji celnej. Zgodnie z art. art. 67 WKC istotny jest w niniejszej sprawie stan towaru, w tym przypadku pojazdu, z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.

Odnosząc się do wniosków sformułowanych w opinii rzeczoznawców co do taryfikacji celnej, organ odwoławczy podniósł, że rzeczoznawcy opierają się na wiedzy, praktyce i specjalistycznych uregulowaniach z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego; opinie powinny dotyczyć stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Stanowisko rzeczoznawców, iż badany pojazd (Nissan [...]) powinien być zakwalifikowany jako ciężarowy, nie jest oparte na wiedzy z zakresu obowiązujących przepisów celnych.

Odnosząc się z kolei do WIT , Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż nie stanowiła ona podstawy rozstrzygnięcia w kwestii prawidłowego kodu Taryfy celnej w niniejszej sprawie, a jedynie posłużyła jako materiał pomocniczy, wskazujący na rozstrzygnięcia zapadłe w podobnej sprawie.

Na powyższe postanowienie wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa , a to : art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i art. 212 tej ustawy; Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich poprzez niewłaściwą ich interpretację , a ponadto art. 120 Ordynacji podatkowej w związku z powołaną wiążącą interpretacją taryfową WIT nr [...] poprzez naruszenie zasady legalności działania organów administracyjnych, a także art. 23 ust. 4 ustawy Prawo celne oraz art. 78 ust. 1 WKC .

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz poniesionych kosztów postępowania sądowego.

Skarżący podniósł, że za klasyfikacją sprowadzonego przez niego pojazdu, jako samochodu do transportu towarowego, przemawiają Noty wyjaśniające do HS (w brzmieniu z 2001 r. - polska wersja opublikowana w M.P. Nr 86, poz. 880 z 2006 r.) w odniesieniu do pozycji 8703. Wyjaśnienia te odnoszą się wyłącznie do powierzchni ładunkowej pojazdu.

Skarżący zakwestionował również stanowisko organów celnych, według którego w Nocie Wyjaśniającej (Dz. Urz. UE 74/1 z dnia 31.03.2007 r.) do pozycji 8703, chodzi o maksymalną wewnętrzną długość podłogi do transportu towarów, co oznacza, że powinno się brać pod uwagę maksymalną długość podłogi pierwotnej , nie zaś maksymalną - najdłuższą z możliwych - opcję fabrycznego mechanizmu wydłużenia podłogi. W ocenie skarżącego, stworzona, przedłużona, powierzchnia spełnia także przesłankę wewnętrzności.

Ponadto skarżący podniósł, że producent określił ten pojazd jako samochód ciężarowy, na co wskazuje zapis na tabliczce znamionowej.

Zdaniem skarżącego organy celne obu instancji nie wzięły pod uwagę dowodu z opinii powołanych biegłych, opierając ustalenia faktyczne jedynie na WIT niemieckiej administracji celnej naruszając tym samym rażąco art. 122 § 1 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Organy celne odmówiły mocy dowodowej opinii biegłych, którzy poza określeniem parametrów pojazdu, zajęli stanowisko w sprawie klasyfikacji przedmiotowego pojazdu.

Skarżący zarzucił, że klasyfikacja taryfowa sprowadzonego przez niego samochodu została rozstrzygnięta w oparciu WIT niemieckiej administracji celnej, mimo że istnieją różnice w zakresie niemieckiego i polskiego porządku prawnego , w tym w zakresie obowiązku akcyzowego, co zdaniem skarżącego, miało wpływ na wydaną WIT i powoduje, że różnice kodyfikacyjne wykluczały restryktywne stosowanie analogii.

Skarżący zarzucił również naruszenie art. 212 Ordynacji podatkowej], czyli zasady związania organu decyzją od chwili doręczenia. Skarżący uzyskawszy pierwotną decyzję organu, miał prawo ufać w jej niezmienność i trwałość, zwłaszcza że pojazd został dopuszczony do obrotu, zarejestrowany i używany był jako samochód ciężarowy. Organ celny przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które pozwoliło ustalić, do jakiej pozycji Taryfy celnej należy zaliczyć przedmiotowy samochód Nissan [...] oraz na wydanie pierwotnego rozstrzygnięcia. Wszczęcie postępowania weryfikacyjnego, w efekcie którego zmieniono wydane wcześniej rozstrzygnięcie na podstawie art. 23 ust. 4 ustawy Prawo Celne, jako szczególny sposób zmiany decyzji, powinno być stosowane wyjątkowo. Jest to naruszenie wyżej wspomnianej zasady związania decyzją.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Co do zarzutu odnoszącego się do kwestii taryfikacji, organ celny podniósł, że zaskarżone postanowienie zawiera wyczerpujące uzasadnienie prawne i faktyczne dotyczące klasyfikacji taryfowej samochodu. Organ celny wskazał na obowiązujące w tym zakresie Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, Noty wyjaśniające do HS oraz Noty Wyjaśniające do CN. Rozważania w tym zakresie dotyczyły nie tylko pozycji 8703, ale również pozycji 8704, gdyż w zależności od cech pojazdu typu pickup, może on być klasyfikowany do jednej lub drugiej pozycji Taryfy celnej .

Skarżący natomiast skoncentrował się na wyjaśnieniach dotyczących pozycji 8703, pomijając wyjaśnienia dotyczące pozycji 8704. Wydanie rozstrzygnięć, które pomijają w uzasadnieniu istotne dla sprawy kwestie taryfikacyjne, albo opierają się na wybranych unormowaniach, w ocenie organu celnego, naruszają zasady wyrażone w art. 121 § 1 i w art. 210 Ordynacji podatkowej.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej rozumienie przytoczonego kryterium klasyfikacji taryfowej wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowe. Pojęcie "wewnętrzna długość" jednoznacznie wskazuje na powierzchnię ograniczoną ścianami bocznymi oraz tylną burtą. Otwarcie tylnej klapy powoduje, że powstaje wprawdzie dodatkowe miejsce na umieszczenie ładunku, nie ma ono jednak charakteru wewnętrznej podłogi, a tylko taka powierzchnia zaliczana jest do przestrzeni ładunkowej mającej znaczenie dla klasyfikacji taryfowej towaru.

Odnosząc się do kwestii określenia przez producenta typu przedmiotowego samochodu jako " ciężarowy", organ celny stwierdził, że klasyfikacja towaru dokonana w oparciu o obowiązujące zasady klasyfikacji taryfowej towarów, może różnić się od klasyfikacji dokonywanych na inne potrzeby (np. poszczególnych działów gospodarki, uprawnień obsługi maszyn, pojazdów itp.). Z tego względu określony przez producenta na tabliczce znamionowej typ pojazdu, w świetle zasad klasyfikacji oraz Not wyjaśniających do pozycji 8703 , nie miał wpływu a prawidłowo ustalony przez organ I instancji kod towaru według Nomenklatury Scalonej (CN).

Co do kwestii dowodu z opinii rzeczoznawców oraz dowodu z WIT niemieckich organów celnych, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko dodając, że kwestia wydawania wiążącej informacji taryfowej, uregulowana jest we wspólnotowych przepisach celnych (Wspólnotowy Kodeks Celny) i te same zasady i przepisy obowiązują na terenie całej Unii Europejskiej, wiążą więc w takim samym zakresie niemieckie , jak i polskie organy celne.

W skardze skarżący zarzucił naruszenie art. 212 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady związania organu decyzją od chwili doręczenia. Odnosząc się do tego zarzutu organ celny stwierdził, że skarżący utożsamia zgłoszenie celne SAD z decyzją organu celnego, w której organ rozstrzygnął o klasyfikacji taryfowej towaru do pozycji 8704 .

Zgodnie z art. 4 ust. 17 (WKC) zgłoszenie celne oznacza czynność, poprzez którą osoba wyraża w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. W myśl art. 62 WKC zgłoszenia dokonuje się na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym calu wzorem. To na zgłaszającym spoczywa obowiązek podania (zadeklarowania) prawidłowych danych w zgłoszeniu celnym. Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towarów wnioskowaną procedurą celną, w niniejszym przypadku procedurą dopuszczenia do obrotu. Zatem ani samo zgłoszenie celne, ani jego przyjęcie nie stanowi decyzji organu celnego w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Z tego względu zarzut naruszenia, wyrażonej w art. 212 ordynacji podatkowej, zasady związania organu decyzją od chwili doręczenia, nie jest zasadny.

W ocenie organu celnego, nie zasługuje również na uwzględnienie związany z tym zarzut naruszenia art. 23 ust. 4 prawa celnego oraz art. 78 ust. 1 WKC. Uprawnieniem organu celnego, wynikającym ze wspomnianego art. 78 ust. 1 i ust. 3 WKC, jest możliwość przeprowadzenia, po zwolnieniu towarów, kontroli zgłoszenia celnego, a w przypadku stwierdzenia, iż przepisy regulujące właściwą procedurę celną zastosowane zostały w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, obowiązkiem organu celnego jest uregulowanie sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. W niniejszej sprawie stwierdzono w zgłoszeniu celnym nieprawidłowy kod towaru. Z tego względu organ celny podjął działania wynikające z art. 23 ust. 4 prawa celnego i wydał postanowienie, w którym zmienił nieprawidłowy kod towaru (zmiana kodu towaru nie miała wpływu na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) .

Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że powołana przez Naczelnika Urzędu Celnego wiążąca informacja taryfowa wydana przez niemieckie władze celne nie mogła stanowić podstawy rozstrzygnięcia w kwestii prawidłowego kodu CN samochodu sprowadzonego przez skarżącego.

Sąd podzielił również stanowisko tego organu, że opinia rzeczoznawcy stanowiła dowód na okoliczność stanu faktycznego, natomiast nie była wiążąca w zakresie wniosków dotyczących klasyfikacji taryfowej przedmiotowego samochodu. Jedynymi uprawnionymi organami do rozstrzygania w tej kwestii są organy celne. Stanowiska tego nie mogła zmienić argumentacja skarżącego wskazująca na rejestrację ww. samochodu jako samochodu ciężarowego, oraz określenie przez producenta na tabliczce znamionowej tego pojazdu, iż jest on ciężarowy. Zarówno rzeczoznawcy, producent, jak i rejestracja pojazdów rozstrzygają o rodzaju i przeznaczeniu konkretnego samochodu w oparciu o przepisy ruchu drogowego, które w sposób odmienny, niż na gruncie przepisów celnych, definiują pojęcie samochodów osobowych i ciężarowych. Taryfa celna zawiera inne podziały, klasyfikacje i określenia, np. poz. 8702 – pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą, poz. 8703 – pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte poz. 8702) , włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi , poz. 8704 – pojazdy samochodowe do transportu towarowego , poz. 8705 – pojazdy mechaniczne specjalnego przeznaczenia ...

Za zgodne z prawem należy uznać stanowisko Dyrektora Izby Celnej dotyczące możliwości weryfikacji zgłoszenia celnego poprzez przeprowadzenie kontroli postimportowej w trybie art. 78 ust.1 i 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a w konsekwencji , w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, do działania w trybie art. 23 ust. 4 Prawa celnego i doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

Przyjęcie zgłoszenia celnego dokonanego na podstawie dokumentu SAD nie jest wydaniem decyzji w rozumieniu Ordynacji podatkowej (ani Kodeksu postępowania administracyjnego , którego stosowanie jest wyłączone w postępowaniu celnym).

Dokument SAD podobny jest do deklaracji podatkowej PIT – w obu tych dokumentach zgłaszający/podatnik deklarują swoje zobowiązania wobec Skarbu Państwa. Ich przyjęcie przez organ celny/podatkowy w żadnym przypadku nie jest równoznaczne z wydaniem decyzji. Dopiero ich zakwestionowanie przez organ obliguje do wszczęcia postępowania celnego/podatkowego, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, które może zakończyć się bądź wydaniem decyzji, bądź jego umorzeniem.

Jeżeli chodzi o taryfikację przedmiotowego pojazdu, to w rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest , że przedmiotem zgłoszenia celnego był samochód marki Nissan [...], uszkodzony, który posiadał nadwozie typu pickup zamknięte czterodrzwiowe wraz z odkrytą skrzynia ładunkową z uchylną tylną burtą. Niesporne było również, że w samochodzie tym istniała możliwość fabrycznego przedłużenia przestrzeni bagażowej poprzez otwarcie tylnej burty, przy czym pojazd został fabrycznie wyposażony w metalowe zabezpieczenie przewożonego ładunku przy otwartej tylnej burcie.

Zgodnie z Opinią nr [...] z dnia 11.09.2007 r, skrzynia ładunkowa miała długość 1560 mm , z możliwością przedłużenia jej poprzez otworzenie tylnej burty i zamontowaniu fabrycznego elementu zabezpieczającego ładunek – długość ta wynosiła 2060 mm.

Rozstaw osi wynosił 3200 mm i była to również okoliczność niesporna w zakresie ustaleń faktycznych.

Jeżeli chodzi o kryterium decydujące o klasyfikacji pojazdów typu pickup do pozycji CN 8703 lub CN 8704 Taryfy celnej , to strony były zgodne co do tego , że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie miały Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich ( Dz.Urz.UE C 74/1 z dnia 31.03.2008 r ze zm.) dotyczące klasyfikacji pojazdów typu pickup do pozycji 8703 Taryfy celnej , a w szczególności zapis: " Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704 , jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu , lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie."

W rozpatrywanej sprawie spór dotyczył interpretacji "maksymalnej wewnętrznej długość podłogi powierzchni do transportu towarów". Z powyższej Noty wyjaśniającej nie wynika, czy dla celów klasyfikacji taryfowej należy uwzględnić długość podłogi powierzchni do transportu towarów z uwzględnieniem możliwości jej fabrycznego powiększenia , czy też bez uwzględnienia tej możliwości.

Naczelnik Urzędu Celnego, w wydanym postanowieniu z dnia [...] 2008r przyjął długość podłogi powierzchni do transportu towarów wynoszącą 1560 mm, a więc bez uwzględnienia fabrycznie zagwarantowanej możliwości przedłużenia tej przestrzeni poprzez otwarcie tylnej burty i zabezpieczenia ładunku konstrukcyjnym elementem znajdującym się w wyposażeniu pojazdu. Stanowisko to podtrzymał Dyrektor Izby Celnej w zaskarżonym postanowieniu.

Organ pierwszej instancji oparł się na WIT wydanej przez niemieckie służby celne klasyfikującej samochód marki Toyota Tundra Double Cab do pozycji 8703 i przyjął , że " nie ma podstaw do stwierdzenia , iż powierzchnia ładunkowa w oryginalnej wersji wynosząca 2000mm uwzględniała w swojej długości rzekomy element powiększający przestrzeń ładunkową ( ... ) ".

Kierując się reguła 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, samochód objęty ww. zgłoszeniem celnym, w ocenie organu celnego pierwszej instancji, należało prawidłowo zaklasyfikować dom pozycji 8703 24 90 Taryfy celnej , co uzasadniało zmianę nieprawidłowych danych zawartych w domu necie celnym SAD.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, na podstawie analizy stanu faktycznego i prawnego, doszedł jednak do innych wniosków, niż Naczelnik Urzędu Celnego, a mianowicie decydującym kryterium klasyfikacji towarów powinny być w pierwszej kolejności obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru, w tym m.in. przeznaczenie towaru. Uznając, że przedmiotem sprawy jest typowy samochód typu pickup , Dyrektor Izby Celnej przyjął, że zastosowanie w sprawie ma Nota wyjaśniająca do pozycji 8703. Ze sformułowań tej Noty nie wynikało, jak przyznał organ celny, którą długość przestrzeni ładunkowej należy brać pod uwagę tj. z możliwością przedłużenia tej przestrzeni, czy też bez tej możliwości. Organ odwoławczy podzielił w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji, iż chodzi o wewnętrzną część podłogi tj. ograniczoną ścianami bocznymi i tylną klapą, a zatem należało uwzględnić "pierwotną część podłogi".

Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej , że organy celne wykazały , iż przywieziony przez skarżącego samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób . Odmiennie natomiast Sąd zinterpretował określenie " maksymalnej wewnętrznej długość podłogi powierzchni do transportu towarów". Stanowisko organów celnych , że w omawianym przepisie chodzi o długość powierzchni podłogi do transportu towarów bez uwzględnienia tej części, która powstaje po otwarciu tylnej burty, ale z fabrycznym zabezpieczeniem przewożonego w ten sposób ładunku, jest nieprzekonujące, a to z tego względu, że argumentacja ta uwzględnia tylko część przesłanek wynikających z Noty wyjaśniającej do pozycji 8703 w odniesieniu do samochodów typu pickup.

Dokonując interpretacji zapisu "maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów (...) " należy mieć na uwadze, że każde słowo zostało użyte celowo. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że określenie "maksymalna" długość jednoznacznie wskazuje na istnienie innej , krótszej długości. Dyrektor Izby Celnej zinterpretował ten fragment , jako " pierwotna część podłogi" , co nie jest logiczne . "Pierwotna część podłogi" oznacza tyle co "wewnętrzna część podłogi" ; słowo " maksymalna" staje się przy takim rozumowaniu zbędne.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejsza sprawę, określenie " maksymalna część podłogi" oznacza długość podłogi większą od tej, która jest ograniczona tylną burtą.

Długość podłogi między kabiną pasażerską i tylną burtą jest " wewnętrzną długością podłogi powierzchni do transportu towarów". Natomiast określenie " maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów" oznacza długość podłogi od kabiny pasażerskiej do fabrycznego zabezpieczenia towarów po otwarciu tylnej burty. To zabezpieczenie stanowiące fabryczną konstrukcję spełnia zarówno kryterium "wewnętrznej długości" , a zatem długości ograniczonej , jak i kryterium "maksymalnej" długości , czyli większej od długości " pierwotnej" , jak określił to Dyrektor Izby Celnej.

Natomiast przestrzeń między kabiną pasażerską , a otwartą tylnią burtą można by zdefiniować jako " maksymalna długość podłogi powierzchni do transportu towarów ", z pominięciem w tej definicji kryterium " wewnętrznej" przestrzeni ; a zatem chodzi w tym przypadku o długość nie ograniczoną żadnym fabrycznym zabezpieczeniem. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z Opinią nr [...] z dnia 11.09.2007 r, długość wewnętrznej podłogi powierzchni do transportu towarów do fabrycznego zabezpieczenia ładunku po rozłożeniu tylnej burty wynosi 2060 mm i jest to długość większa niż 50% rozstawu osi przedmiotowego pojazdu ( 1600 mm ) , co uzasadnia klasyfikację samochodu sprowadzonego przez skarżącego do kodu CN 8704.

Uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej opisanym, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.