Postanowieniem z 13 lutego 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi uwzględnił wniosek R. S. i przyznał mu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku odmawiającą przyznania jednorazowych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej.
W dniu 22 maja 2014 roku skarżący wstąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach ponownie wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w wysokości 529 zł netto. Skarżący jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni ok. 61 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych(punkt 4 formularza wniosku), jednak w związku z przyznaniem mu postanowieniem z 13 lutego br. prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego obecny wniosek należy rozpoznać pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że R. S. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w wysokości 529 zł netto. Skarżący jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni ok. 61 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
mko