drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, , Starosta, odrzucono skargę, II SA/Kr 1477/23 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2023-12-21, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 1477/23 - Postanowienie WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2023-12-21 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Sentencja

Kraków, dnia 21 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. F. na decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia 21 lutego 2011 r. nr 55/11 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Pismem z dnia 11 sierpnia 2023 r. A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia 21 lutego 2011 r. nr 55/11 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Starosty Tatrzańskiego z dnia 21 lutego 2011 r. nr 55/11 w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Bez wątpienia w niniejszym postepowaniu Starosta Tatrzański działał jako organ I instancji. Co więcej wskazać należy, że w treści decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Wojewody Małopolskiego, za pośrednictwem organu, który wydał niniejszą decyzję, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia. Zatem Sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona po wyczerpaniu toku postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Skarga do sądu administracyjnego złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny w pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 721/07).

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z powyżej wskazanych środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią art. 15 K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 K.p.a. stanowi, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

Na marginesie należy zaznaczyć, że poza zakresem rozważania Sądu w niniejszej sprawie pozostawała kwestia ewentualnego terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

Ponieważ skarga A. F. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.



Powered by SoftProdukt