![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6192 Funkcjonariusze Policji, Policja, Komisja Lekarska, Oddalono skargę w części, II SA/Wa 1422/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-02-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SA/Wa 1422/14 - Wyrok WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2014-08-06 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Anna Mierzejewska Ewa Grochowska-Jung /przewodniczący/ Janusz Walawski /sprawozdawca/ |
|||
|
6192 Funkcjonariusze Policji | |||
|
Policja | |||
|
Komisja Lekarska | |||
|
Oddalono skargę w części | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Dz.U. 1991 nr 79 poz 349 par. 2, par. 23, par. 28 ust. 2 i ust. 5 pkt 1 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...]czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia w sprawie inwalidztwa 1. oddala skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do służby; 2. w pozostałym zakresie skargę odrzuca. |
||||
|
Uzasadnienie
Wojewódzka Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych orzeczeniem nr [...] w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą uznała J. G. za całkowicie niezdolnego do służby w Policji - kat. D, zdolnego do pracy oraz orzekła o inwalidztwie pozostającym w związku ze służbą. Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, w trybie nadzoru wobec wątpliwości orzeczniczych, w dniu [...] czerwca 2014 r. wydała orzeczenie nr [...], którym uchyliła powyżej określone orzeczenie i stwierdziła, że ww. jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem, oraz że brak jest podstaw do orzeczenia grupy inwalidzkiej. J. G. w dniu 22 lipca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2014 r. zarzucając, że organ naruszył przepisy medyczne określające schorzenia oraz naruszył przepisy postępowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, uznanie orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej WSW w B. z dnia [...] marca 2014 r. za ostateczne i zasądzenie od organu kosztów postępowania. Okręgowa Komisja Lekarska MSW w W. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie i podała, że orzeczenia w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą nie mają bytu autonomicznego. Stanowią jedynie podstawę do wydawania przez inne organy decyzji w sprawie świadczeń. Od takich orzeczeń nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podać, że skarga na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Należy w tym miejscu wskazać, że o zdolności policjantów do służby w Policji orzekają komisje lekarskie podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych. Komisje te działają na podstawie przepisów w oparciu o rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 79, poz. 349 z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia komisje te orzekają w dwóch instancjach- wojewódzkie komisje lekarskie jako pierwsza instancja oraz okręgowe komisje lekarskie w II instancji. Natomiast § 28 ust. 5 pkt 1) powołanego rozporządzenia, w razie niezatwierdzenia orzeczenia wojewódzkiej komisji lekarskiej, okręgowa komisja lekarska uchyla je oraz wydaje orzeczenie, które jest ostateczne. Orzeczenia komisji lekarskich MSW można podzielić na dwie kategorie. Pierwsza z nich związana jest z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest więc stan zdrowia osoby w celu zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, czy z niej zwalniana. Decyzje te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co potwierdziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97. Wprawdzie uchwała ta dotyczyła wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, jednakże oceniając zakres kompetencji oraz rodzaje rozstrzygnięć wydawanych przez te komisje Sąd uznał, że nie ma podstaw do uznania, że komisje lekarskie podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych nie miałyby podlegać kontroli sądu administracyjnego. Drugą kategorią orzeczeń wydawanych przez komisje lekarskie MSW stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych, czy emerytalnych. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez komisje lekarskie, lecz przez właściwe organy emerytalno-rentowe. Orzeczenia komisji lekarskich MSW w tych postępowaniach mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył w całości orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa, a więc także dokonaną przez Komisję ocenę stanu swojego jego zdrowia oraz ustalenia dotyczące związku stwierdzonych schorzeń ze służbą dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi w tym zakresie. Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w W. w części dotyczącej określenia stopnia zdolności do służby w Policji, Sąd stwierdził natomiast, że skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Należy w tym miejscu podkreślić, że tryb postępowania przed komisjami lekarskimi MSW regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych. Tryb postępowania przed komisjami lekarskimi, z uwagi na jego specyfikę, ma charakter szczególny i nie podlega rygorom Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w toku postępowania przepisów postępowania administracyjnego nie znajdują uzasadnienia, tym bardziej, ze skarżący nie określił jakie przepisy zostały naruszone. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r., należy podkreślić, iż zgodnie z § 23 ww. rozporządzenia szczegółowego uzasadnienia wymagają orzeczenia komisji lekarskich, które ustalają trwałą niezdolność do służby lub trwałą niezdolność do służby na zajmowanym stanowisku. Skarżący został natomiast uznany w orzeczeniu za zdolnego do służby z ograniczeniem, a zatem w ocenie Sądu uzasadnienie orzeczenia w tym zakresie spełnia wymogi § 23 rozporządzenia. Należy też podkreślić, że zgodnie z § 28 ust. 2 powołanego rozporządzenia okręgowa komisja lekarska wydaje orzeczenie, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich lub po dostarczeniu na żądanie komisji dodatkowych dokumentów. W niniejszej sprawie Okręgowa Komisja Lekarska MSW w W. wydała orzeczenie w oparciu o zebraną w sprawie dokumentację oraz po przeprowadzeniu, na jej zlecenie, dodatkowych badań. Sąd nie jest uprawnionych do oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich oraz ustaleń Komisji w zakresie stwierdzonych schorzeń. Rozpoznane u skarżącego schorzenia, dawały podstawę do zaliczenia skarżącego do kategorii C - zdolny do służby z ograniczeniem. Schorzenia te nie mogły być podstawą zaliczenia skarżącego do kategorii D - całkowicie niezdolny do służby. Jak już podano powyżej Sąd nie był właściwy do kontroli zaskarżonego orzeczenia w zakresie określenia związku schorzeń ze służbą, a tym samym także oceniania zasadności podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia § 18 rozporządzenia, który dotyczy zasad ustalania przez komisje lekarskie związku schorzeń i ułomności ze służbą. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w zakresie określającym stopień zdolności do służby w Policji, odpowiada prawu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. |
||||