III SAB/Po 30/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-01-26	
Data wpływu	2026-01-02	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu	
Sędziowie	Monika Świerczak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658	
Skarżony organ	Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. V. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę	
Uzasadnienie
V. V. wniosła skargę do Sądu na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia odwołania.

Zarządzeniem Sądu z 8 grudnia 2025 r. wezwano skarżącą do wskazania czy przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie wniosła ponaglenie do właściwego organu stosownie do art. 37 k.p.a. oraz do nadesłania odpisu ponaglenia wraz ze wskazaniem daty i sposobu doręczenia pisma organowi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 23 grudnia 2025 r. (k. 29 akt sądowych). Termin na uzupełnienie braku upływał zatem z dniem 30 grudnia 2025 r.

Skarżąca nie nadesłała odpisu ponaglenia, ani nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skorzystania z prawa skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.

Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15).

W przedmiotowej sprawie przed wniesieniem skargi strona nie skorzystała ze środka zaskarżenia w postaci ponaglenia.

Skoro skarżąca nie wyczerpała służących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to wniesienie skargi uznać należało za niedopuszczalne, a skargę jako przedwczesną odrzucić.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak sentencji postanowienia.