Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na informację zwrotną Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 3 listopada 2025 r., nr PBO.5/2025/ZEW w przedmiocie informacji zwrotnej dla sygnalisty postanawia: odrzucić skargę.

M. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku informację zwrotną Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 3 listopada 2025 r.,

nr PBO.5/2025/ZEW, w związku z pismem organu z dnia 3 grudnia 2025 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że skarga dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej w postaci informacji zwrotnej dla sygnalisty, która kończy procedurę zgłoszeniową. Wywołuje ona skutki prawne w sferze uprawnienia skarżącego i została dokonana z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie z ostrożności procesowej o jej oddalenie.

W zakresie odrzucenia skargi pełnomocnik wskazał na brak kognicji sądu administracyjnego. Argumentował, że zaskarżona informacja nie stanowi decyzji, ani postanowienia, nie mieści się też w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143; powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."). Jego zdaniem, zaskarżona informacja jest jedynie pismem informacyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna

z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a.

Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której dotyczy skarga, w kognicji sądu administracyjnego. Kognicję sądów administracyjnych określa art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada

2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych wskazuje, że objęta skargą informacja zwrotna dla sygnalisty nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w wyżej powołanych przepisach. Oznacza to, że pozostaje ona poza kognicją sądów administracyjnych.

Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest informacja zwrotna dla sygnalisty, wydana przez organ w związku z przyjęciem zgłoszenia zewnętrznego w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 2024 r. o ochronie sygnalistów (Dz. U. z 2024 r. poz. 928).

Żaden przepis ustawy o ochronie sygnalistów nie przewiduje zaskarżenia tego typu informacji do sądu administracyjnego. Mimo, że sama ta okoliczność nie przesądza o tym czy taki akt podlega kognicji sądów administracyjnych, biorąc pod uwagę istotę i znaczenie tego typu aktu należy uznać, że nie może on być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie sygnalistów ustawa reguluje:

1) warunki objęcia ochroną sygnalistów zgłaszających lub ujawniających publicznie informacje o naruszeniach prawa;

2) środki ochrony sygnalistów zgłaszających lub ujawniających publicznie informacje o naruszeniach prawa;

3) zasady ustalania wewnętrznej procedury zgłaszania informacji o naruszeniach prawa i podejmowania działań następczych;

4) zasady zgłaszania informacji o naruszeniach prawa organowi publicznemu;

5) zasady ujawnienia publicznego informacji o naruszeniach prawa;

6) zadania Rzecznika Praw Obywatelskich związane ze zgłaszaniem informacji o naruszeniach prawa;

7) zadania organów publicznych związane ze zgłaszaniem informacji o naruszeniach prawa i z podejmowaniem działań następczych.

Stosownie zaś do treści art. 2 pkt 4 tej ustawy, informacja zwrotna to przekazana sygnaliście informacja na temat planowanych lub podjętych działań następczych i powodów takich działał. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę nie przewiduje się dla tego typu aktu wydania decyzji lub postanowienia. Przepisy określają, że przez organ powinna być wydana w terminie 3 lub 6 miesięcy od dnia potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia zewnętrznego (art. 41 ustawy).

Co ważne, informacja zwrotna nie ma cech władczego rozstrzygnięcia o prawa lub obowiązkach skarżącego. Wydanie takiej informacji nie rodzi po stronie adresata żadnych uprawnień w stosunku do organu lub innego podmiotu. Nie rozstrzyga sprawy administracyjnej i nie mają do niej zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z całokształtu regulacji powoływanej ustawy należy wywieść wniosek, że informacja zwrotna dla sygnalisty ma głównie funkcje informacyjne i wyjaśniające.

Z tych powodów zaskarżoną informację zwrotną nie można uznać za akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Podobnie nie podlega kognicji sądu pismo organu z dnia 3 grudnia 2025 r. stanowiące odpowiedz na pismo skarżącego, którym organ podtrzymał stanowisko wyrażone w ww. informacji zwrotnej. Jest to jedynie pismo informacyjne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.