Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 20 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2007 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2007 roku, Nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu decyzji w sprawie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pan J. M. wniósł do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia

[...] lutego 2007 roku, Nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu decyzji w sprawie zasiłku celowego.

Podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć natomiast sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO

w przedmiocie sprostowania z urzędu decyzji w sprawie zasiłku celowego. W myśl art. 127 § 3 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz.1071 ze zm.), od postanowienie wydanego w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Wykorzystanie zatem środka w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest warunkiem dopuszczalności złożenia skargi w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, skarżone rozstrzygnięcie SKO w Ł., nie może stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.

Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia, orzekając jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).