Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie { Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik - spr. Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 26 lutego 2009r., Nr XXXI/174/2009 w przedmiocie zamiaru likwidacji zespołu szkolno - przedszkolnego postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Gminy Kietrz na rzecz Wojewody Opolskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Rada Miejska w Kietrzu w dniu 26 lutego 2009r. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( j.t. Dz.U. z 2004r., Nr 256, poz.2572 ze zm.) podjęła uchwałę, Nr XXXI/174/2009, w sprawie zamiaru likwidacji Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nasiedlu.

Wojewoda Opolski działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zakwestionował prawidłowość w/w uchwały, składając za pośrednictwem Gminy Kietrz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W wywiedzionej skardze Wojewoda Opolski wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 26 lutego 2009r., Nr XXXI/174/2009, oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego stosownie do obowiązujących przepisów. W uzasadnieniu swojego żądania Wojewody wskazał, że zaskarżona uchwała podjęta została z naruszeniem trybu postępowania wymaganego do jej podjęcia, a to procedury dotyczącej zasięgnięcia opinii związków zawodowych o założeniach lub projektach aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych to jest art. 19 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Nadto dowodził skarżący, że naruszono także wymóg pisemności oraz niedochowano terminu pomiędzy informacją o przystąpieniu do przygotowania projektu uchwały, a jej podjęciem, który wynosił zaledwie 16 dni. Doszło zatem, zdaniem skarżącego, do naruszenia dyspozycji art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, co stanowi postawę do stwierdzenia nieważności podjętej uchwały.

Gmina Kietrz w odpowiedzi na skargę wniosła o wstrzymanie rozpoznania skargi do czasu podjęcia przez Radę Miejską w Kietrzu uchwały uchylającej zaskarżoną uchwałę oraz po jej podjęciu o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska Gmina podniosła, iż odstępuje od zamiaru likwidacji Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nasiedlu z końcem bieżącego roku szkolnego, bowiem Burmistrz Kietrza przedłożył Radzie Miejskiej projekt uchwały uchylającej w/w uchwałę.

Pismem procesowym z dnia 25 czerwca 2009r. Gmina Kietrz poinformowała, że Rada Miejska w Kietrzu w dniu 25 czerwca 2009r. podjęła uchwałę, Nr XXXVII/198/2009, w sprawie uchylenia uchwały Nr XXXI/174/2009 i stąd też wnosi o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wojewoda Opolski, reprezentowany przez radcę prawnego, w piśmie procesowym z dnia 1 lipca 2009r., wniósł o umorzenie postępowania i obciążenie organu kosztami sądowymi na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe

Postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt uchylenia przez Radę Miejską w Kietrzu zaskarżonej uchwały. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., mamy bowiem do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem po wniesieniu skargi, a do dnia rozpoczęcia rozprawy, doszło do podjęcia przez Radę Miejską w Kietrzu w dniu 25 czerwca 2009 r. uchwały Nr XXXVII/198/2009, w sprawie uchylenia uchwały Nr XXXI/174/2009 z dnia 26 lutego 2009 r., którą - jak wynika z zapisu zawartego w jej § 1 - uchylono w całości zaskarżoną uchwałę Rady Miejskiej w Kietrzu Nr XXXI/173/2009 z dnia 26 lutego 2009 r., w sprawie zamiaru likwidacji Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nasiedlu. Powyższa uchwała uchylająca, stosownie do zapisu jej § 4, weszła w życie z dniem jej podjęcia, a więc z dniem 25 czerwca 2009 r. i - co za tym idzie - z dniem tym uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z porządku prawnego. Okoliczność tę należało uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Wskazać należy przy tym, że stosownie do treści art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" mamy do czynienia również wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który wydał zaskarżony akt, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791; Tadeusz Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 495).

W związku z tym, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 26 lutego 2009 r., Nr XXXI/174/2009, w sprawie zamiaru likwidacji Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nasiedlu, uchylona została uchwałą Rady Miejskiej, podjętą w toku postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego uchwały już zaskarżonej, takie działanie organu, należało ocenić jako działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z art. 54 § 3 P.p.s.a. i uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania.

Uchylenie uchwały inną uchwałą ma charakter konstytutywny, a zatem wywołuje skutek na przyszłość (ex nunc). Tym samym przerywa wywoływanie przez tę uchwałę skutków prawnych jedynie od daty wejścia w życie uchwały uchylającej, natomiast stwierdzenie nieważności uchwały znosi jej skutki od samego początku (ex tunc). Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Kietrzu Nr XXXI/174/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie zamiaru likwidacji Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nasiedlu, będącą – jak wynika z treści pisma procesowego Gminy Kietrz z dnia 25 czerwca 2009 r. – uchwałą "intencyjną", mającą wywierać skutek od zakończenia bieżącego roku szkolnego, w okresie jej obowiązywania, tj. do dnia 25 czerwca 2007 r. nie wywołała żadnych skutków prawnych. Zatem wydanie wyroku w przedmiocie oceny legalności zaskarżonej uchwały stało się zbędne.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania, stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., zalicza się m.in. wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego reprezentowanego przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i stąd też na rzecz skarżącego zasądzono kwotę 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.