Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Asesor WSA Iwona Bogucka Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Protokolant st. sekr. Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy Ś. i W.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję ze skargi W.J. i orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 2. oddala skargę Wójta Gminy [...].

Starosta Ż. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie

art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz. 414 z zm.) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę – dla Spółki A S.A. w W. – masztu antenowego telefonii komórkowej [...] o wysokości H – 32,50 m wraz z kontenerową stacją bazową, na działce nr [...] w R., gm. Ś.

W dwuzdaniowym uzasadnieniu organ podał, iż inwestor dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę wymagane przepisami Prawa budowlanego dokumenty, a decyzja uwzględnia w całości wniosek inwestora.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. J., będący od dnia [...] r. właścicielem sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej nr [...]. W uzasadnieniu podał, iż nie brał udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a nadto zarzucił, iż została na potrzeby stacji bazowej zrealizowana linia kablowa napowietrzna, częściowo usytuowana (słupy) na jego działkach nr [...].

Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy powołał się na dokonanie wnikliwej analizy całości zgromadzonych dowodów w następstwie której uznał, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] r. została pozytywnie uzgodniona w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych przez PWIS decyzją z dnia [...] r., a także z Wojewodą [...] – w zakresie ochrony środowiska (raport oddziaływania na środowisko) decyzją z dnia [...] r. Odnośnie zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nastąpiło w odrębnym od aktualnego postępowaniu administracyjnym, a budowa napowietrznej linii kablowej objęta jest decyzją Starosty Ż. z [...] r., dlatego też zarzuty związane z zezwoleniem na jej realizację nie mogą być przedmiotem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę masztu antenowego wraz z kontenerową stacją bazową.

W stosunku do decyzji ostatecznej zostały złożone dwie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga Wójta Gminy Ś. domagającego się uchylenia decyzji obu instancji, który na wezwanie Sądu w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, iż skargę złożył we własnym imieniu, jako Wójt Gminy Ś. Drugą skargę złożył W.J. w której wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy Ś. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z dnia [...] r.

Powtórzył także zarzut odwołania, co do naruszenia jego własności w czasie realizacji napowietrznej linii kablowej.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie obu skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonych do niego aktów w aspekcie zgodności z prawem zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1260). Jednym z warunków dokonania merytorycznej kontroli aktu jest wniesienie na niego skargi przez uprawniony podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm.), dalej ustawa p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a nadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeśli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Przez interes prawny w literaturze przedmiotu i orzecznictwie rozumie się interes oparty na prawie – konkretnym przepisie prawa materialnego. Interes musi być osobisty, własny, indywidualny, a także konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić. Powinien istnieć realny związek między interesem prawnym, a sprawą rozstrzygniętą konkretną decyzją, bowiem postępowanie "dotyczy" interesu prawnego danego podmiotu. Postępowanie i decyzja zaskarżona w którym została ona wydana musi dotyczyć interesu prawnego danego podmiotu w tym sensie, że rozstrzyga ona o jego prawach i obowiązkach.

W orzecznictwie podkreśla się, iż stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu.

W kontekście tak rozumianego interesu prawnego warunkującego uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, interesu takiego – zdaniem składu orzekającego – nie posiada Wójt Gminy Ś., a w każdym razie w żaden sposób nie wynika on z treści skargi Wójta. Z uwagi na brak interesu prawnego – w oparciu o art. 151 ustawy p.p.s.a. Sąd oddalił skargę Wójta Gminy Ś.

Odnosząc się natomiast do skargi autorstwa W. J. to zarzuty w niej podniesione należy uznać za nieuzasadnione.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę masztu antenowego telefonii komórkowej wraz z kontenerową stacją bazową. Granice tej sprawy – wyznaczone podmiotowo i przedmiotowo – wyznaczają zgodnie z art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. zakres sądowej kontroli, o której stanowi art. 1 ust. 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Oznacza to, że Sąd jest związany granicami sprawy to znaczy nie może swoimi ocenami wkraczać w sprawę inną w stosunku do tej, która była przedmiotem zaskarżonej decyzji. Z tego względu kontrolą w aktualnym postępowaniu sądowym nie mogła zostać objęta ani decyzja Wójta Gminy Ś. z dnia [...] r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla spornej inwestycji, ani decyzja Starosty Ż. z [...]r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę linii napowietrzno-kablowej do zasilania stacji przekaźnikowej na działce nr [...] w R.

Mimo nie podzielenia zarzutów skargi w ocenie składu orzekającego zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem.

Organ archtektoniczno-budowlany przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z dnia 7.07.1994 roku jest zobowiązany do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy.

Z zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji – zresztą w zasadzie nie zawierającej uzasadnienia – nie wynika, iż obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z obowiązującym planem został przez organ spełniony. Nie przywołano bowiem tego planu, ani jego zapisów.

Natomiast z dołączonej do akt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy Ś. wynika, że na terenie gminy Ś. obowiązywał w dacie jej wydania plan zagospodarowania przestrzennego z [...] roku, a planowana inwestycja usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem E 16 RP "Uprawy polowe". Wprawdzie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organ wydający pozwolenie na budowę (art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 7.07.

1994 r.) jednakże w niniejszej sprawie, w której ustalono warunki zabudowy dla stacji bazowej na terenach rolnych, organ architektoniczno-budowlany winien zainicjować nadzwyczajny tryb wzruszenia decyzji wadliwych, bowiem wydaje się, że ustalenie warunków zabudowy nastąpiło z naruszeniem zapisów planu.

Na czas ewentualnego postępowania nadzwyczajnego w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę powinno zostać zawieszone. Organ działań takich nie podjął w ocenie Sądu w następstwie braku przeprowadzenia faktycznie czynności o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Narusza to zdaniem składu orzekającego także art. 6, 7 i 8 kpa.

Mając na uwadze powyższe – ze skargi W.J. – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c i art. 152 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Żądanie zasądzenia kosztów postępowania wygasło stosownie do art. 210 § 1 p.p.s.a.