drukuj    zapisz    Powrót do listy

6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków, Odrzucenie skargi, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Odrzucono skargę, VII SA/Wa 2179/13 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2014-01-14, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

VII SA/Wa 2179/13 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2014-01-14 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Gierak-Podsiadły /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OSK 837/14 - Postanowienie NSA z 2014-04-09
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak -Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie prac przy budowie budynku mieszkalno-usługowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 (dwustu) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

Województwo [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie prac przy budowie budynku mieszkalno-usługowego. Skarga została podpisana przez dwóch członków zarządu.

Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a ) przez wykazanie umocowania do wniesienia skargi i jej podpisania (pełnomocnictwo, uchwała) bądź podpisania skargi przez osobę uprawnioną.

W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu 9 grudnia 2013r.) przesłała pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] , uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia[...] listopada 2010r., uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2012r., uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Brak podpisu podmiotu uprawnionego do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu jest brakiem formalnym w rozumieniu cytowanego przepisu.

Przypomnieć trzeba, iż w przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 21 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez wykazanie umocowania do wniesienia skargi i jej podpisania (pełnomocnictwo, uchwała) bądź podpisanie skargi przez osobę uprawnioną. Strona skarżąca wprawdzie nadesłała wymienione wyżej dokumenty, ale nie wynika z nich umocowanie do wniesienia skargi i jej podpisania przez dwóch członków zarządu (których podpisy widnieją pod skargą). Przesłane przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu 9 grudnia 2013r.) uchwały potwierdzają jedynie, iż osoby, które podpisały skargę są członkami zarządu. Załączone pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] udzielone radcy prawnemu także nie ma wpływu na właściwe podpisanie skargi, skoro nie została ona przez niego podpisana.

Zatem mimo wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, brak ten nie został usunięty, albowiem nadal nie można przyjąć, iż osoby, które podpisały skargę były do tego umocowane.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że z art. 57 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596) zwanej dalej usw i z § 134 Statutu Województwa [...] nie wynika uprawnienie do reprezentowania Województwa [...] przed sądami przez członków zarządu. Wskazane regulacje normują kwestię reprezentacji województwa, ale tylko w zakresie składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych związanych z zarządzaniem mieniem województwa. Oba przepisy zamieszczone są w rozdziałach dotyczących mienia samorządu województwa, a nie w przepisach ogólnych dotyczących reprezentacji w ogóle. W niniejszej sprawie kwestia sporna dotyczy zaś skutecznego wniesienia środka prawnego od decyzji administracyjnej, a konkretnie sprowadza się do tego, czy skarga została podpisana przez osobę uprawnioną do działania w imieniu osoby prawnej, jaką jest Województwo [...], nie zaś składania oświadczeń woli związanych z majątkiem województwa, do których odnosi się wyjątek od reguły reprezentacji określonej w art. 43 ust. 1 usw.

Dostrzec też trzeba, że zgodnie z art. 43 ust. 1 usw marszałek województwa reprezentuje województwo na zewnątrz. Przyjmuje się, że prawo to rozciąga się na wszystkie czynności sądowe i pozasądowe. Obejmuje więc postępowanie przed wszelkimi sądami, organami administracji, jak również postępowanie arbitrażowe oraz wszelkie działania prawne, w tym zawieranie i rozwiązywanie umów. W tym ostatnim tylko przypadku uprawnienia do jednoosobowej reprezentacji ograniczane są regulacjami przepisu art. 57 ust. 1 i 2 usw, bądź odpowiednio ustalane statutem. Te, szczególne rozwiązania nie dotyczą czynności innych, a typowych dla reprezentacji w prawnym znaczeniu, w tym do składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1945/10).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.



Powered by SoftProdukt